Alle inzendingen over mystiek

1969 resultaten.

Sorteren op:

Lach om kennis

netgedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 407
Ik lach om alle kennis die de mensheid heeft vergaard, het stelt niets voor, want de ratio sluit verlichting uit, evenals genotszucht. Ik heb eeuwen gedaan om onder de driedubbele rokken van een Spaanse schoonheid mijn ziel op te hemelen en mijn ruwe lichaam in de waagschaal te gooien als oude lompen. Ik slikte haar intieme sappen…

in spiegelschrift - voor Amanda

netgedicht
3.8 met 36 stemmen aantal keer bekeken 903
de zee vertelt van zoveel maar vooral van het doorzichtig vliegen van het onbenoembare en het raakbare dat alle liefde in zich draagt en meer dan dat het meest vervullende - meeslepende - haast onbereikbare het grootse - slechts te bevatten door hen die aangeraakt werden in diepten en hoogten hoger en onstuimiger dan de golven…

De Vrouw op mijn Schoorsteen

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.736
Mevrouw, ik groet u en uw hoed met pluimen. Uw krullen vallen goed, u glimlacht wulps en teer: tegen wie? tegen mij? of tegen een mijnheer in droom, die langvoorheen de slaaf was van uw luimen? 'k Begrijp u zeer: men kan geen droom verzuimen in uw bestaan, broos als een pauwenveer. En toch, uw borsten van biscuit zijn meer en meer als rotsen…

Engelen in het oosterhout

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 654
Morgen zie ik engelen In het oosterhout Zij worden op doeken gedragen Herken ik dan de eenvoud Van enkel zwijgende vrouwen Uit mijn verbeeldende lagen Zij omarmen mij zonder te raken Verwarmen met open ogen In licht waarvan de dichter Woorden wil maken Zij spreekt Oorspronkelijk In galmen van gewelven Ik luister en droom Overbrug haar…

Droom van een Schildpad

netgedicht
2.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.271
Ze staan stil hier voor de vrede komen langzaam dichterbij als nieuwe keizers van de wereld achter westelijke bergen niemand kent er nog hun naam zoals zij tijdenlang verscholen hier bestaan in hun lichtvoetigheid in dans voor klokkentorens Achter westelijke bergen hoor ik trommels harder slaan als iets van antwoord op hun roepen spindauw…
jan haak9 oktober 2011Lees meer >

In het uur U

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 548
( Anima Mundi ) Zij danst op paden zo ruw en smal als kronkelwegen in het ware leven Door berg en dal zal zij zich waden door wind en kou kan zij trotseren er pas aan geven Ook na de val wil zij niet rusten op zand en zee aan verre kusten misschien voor later maar niet voor nu Dan, in ‘t uur U is zij nog wakend de dood genakend…

Universum

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 728
De maan gaat krimpen goudgeel kleurt zwart het licht wordt getemperd. Versluiering van zonnetijd die lichtjaren niet hindert het is een oneindige passage. Stille verwondering over het onmetelijk universum waar mijn ogen naar reiken. Me dan afvraag is daar ook leven zoals wij dat kennen hier in ons aardse bestaan.…

Als door een engel aangeraakt

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 595
Als aardse engelen richten zij hun hemel tot ons in een nachtelijk blauw Hun woorden zijn als stuifmeel dwarrelend op bloemenhartjes voorbij een diepe winterkou Door hun aanraking schenken zij het heilzame, het wonder met sterrenlichtjes in zacht kleurige ogen Hun handen zijn als pleisters op onze wonden als het balsem der mededogen…

Hoe alles ons gegeven is...

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 526
Hoe alles ons gegeven is, al is het nu geen lichte dag, geen dag vol zon en warmte maar nevel overal en heimwee in de trage uren. Toch worden wij gedragen, door arendsvleugels opgetild tot waar we zelf gaan vliegen en anderen dit leren. Hoe alles ons gegeven is, al blijft er duisternis en dood, vergankelijkheid en nevel. Herinner je…
Adeleyd6 november 2011Lees meer >

Christusvrouw

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
(voor Bettina Rheims, kunstfotografe) Je foto van een jonge vrouw aan het kruis wekte de woede op van domme mannen die denken dat Jezus enkel een man was maar daar heb jij een appeltje mee geschild Eva's appel was nog lang niet op ook zoiets alsof Adam geen trek had want Christus was net zo goed een vrouw omdat het lijden ophemelen typisch…

In volheid gedompeld

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 660
ik voel het zachte van stilgevallen blaren waar onder een tapijt van vergankelijke kleuren het rusten is begonnen en mijn ziel zich al stervende bereidt op een mogelijk baren tussen het grijs van boven en de melange van benee voel ik me even zo heel opgenomen in een immense zee alsof ik mezelf met al het zijnde deel…

zoals het toen begon

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 553
als de dag de einder naakt de laatste groeten van de zon aan mij gericht wat harten raakt en in het felle tegenlicht het zichtbaar wordt wat eens verloren ging in schaamteloos evenwicht zoals het toen begon dan belooft de nacht zacht fluisterend dat de vroege ochtend wacht en droom ik weg al luisterend…
wim euser12 november 2011Lees meer >

Vogelvrij

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 703
De vogel is vrij, de wind is blij. Het is een minnespel tussen deze twee geliefden. Zoals de wind de vleugels van de vogel streelt. En de vogel erop vertrouwt dat de wind haar draagt. Dat kan alleen maar liefde zijn!…

De taal van de liefde

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 739
Luister naar de liefde in je hart, die elke keer aan komt kloppen in een woordloos komen en gaan. Zij spreekt duidelijke taal, waar woorden alleen niet toereikend zijn dat mede te delen, maar waartoe een gebaar van liefde, zoals het kloppen van een mensenhart, in staat is.…

Als het licht mijn ogen raakt

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 608
Houd mijn geheim diep in de kern verborgen en verlies het niet aan de zondvloed op het nachtelijk uur die grilliger is dan het kronkelen van de rups Het is een geeuw der natuur die de waarheid in een zee van liefde dompelt dat schreeuwt en overrompelt en dan weer heelt Houd mijn vlam wakend in de geisers van de geest en smeed…

Kosmose

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
In de kraamkamer met onbeperkt zicht ziet een wereld het levenslicht en huilt zilte zonnen Aan het front stranden warme klanken ondergronds in geluidsdichte kisten Er zitten sloten op oneindigheid liegt de maan in de waan een sloopkogel te zijn…
bob elias21 november 2011Lees meer >

De mist is opgetrokken, toch?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 578
De vliegtuigen vliegen weer De auto’s rijden weer de trein heeft geen vertraging meer. De mist is opgetrokken De mist in mijn hoofd is nog steeds aanwezig, Dus vliegen mijn gedachten met een noodgang over de rails van mijn leven…
Johanna22 november 2011Lees meer >

geen titel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
kijk aan de Nephilim zij hebben de aarde waar zij eens waren verlaten, ik ook er zijn er twee van mij daar en hier opgeteld vier celdeling was aanvang een unificatie evident treurnis? nee! onuitputtelijke potenties wij keren terug groots, schitterend al omvattend licht van liefde!…
enrico24 november 2011Lees meer >

IN HET TIJDLOOS EINDE

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 647
Toen de zon over de einder gleed gleden plots tranen van mijn ogen Ik, die zo onder het eenzaam leed zou hier niet langer wezen mogen Terwijl zachte tinten verkleurden braken er duizenden zonnestralen Mijn ogen, die al zolang treurden wensten dat God mij kwam halen Toen ‘t stil achter de einder stierf week toch ’t eenzaam niet van mij…
Ton Rijkers25 november 2011Lees meer >

Eigen vuur

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 575
De kruin open als een bloemkelk de huid die naadloos aansluit op het drumvel van het heelal draagt de huivering van verre langs de ruggengraat van de melkweg een supernova barst extase en achter deze façade onbegrijpelijk het brandgat van de schepping het doorgronden te gronde aan eigen vuur.…
bob elias26 november 2011Lees meer >

cluedo

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 537
een oneindige vlakte hier en daar een struikje, rotsblok er stroomt een beekje meanderend in één van zijn lussen een lege fauteuil plompverloren neergezet de zon schijnt een zwoel briesje kietelt receptoren op het bijzettafeltje een asbak en een glas cognac halfvol op de grond een manuscript onaf de gsm met een open smsje ligt aan de…
enrico27 november 2011Lees meer >

Paradijs op aarde, of?

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 750
Als het paradijs nou op aarde is, waarom willen we dan naar de hemel? Toen de aarde werd geschapen, waren daar Adam en Eva, in het paradijs, dat paradijs was dus op aarde, terwijl iedereen blijft zeggen: als je doodgaat, ga je naar het paradijs! Het paradijs is in de hemel, maar het kan toch niet zo zijn, dat er twee paradijzen zijn…
An Terlouw27 november 2011Lees meer >

Als rode draad

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
ik zoek de tijd in kleine uren ver van gaan en komen in hetzelfde huis waar naast rust en stilte ook mijn dromen wonen en seconden eeuwigheden tikken als mijn blikken buiten de dimensies treden waar het aardse heden slechts als rode draad in het verleden zichtbaar wordt die ik moet grijpen bij mijn beladen terugkeer uit immense…
wil melker27 september 2012Lees meer >

mythe

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
Pegasus en de Hippocrene wat meer heeft een dichter nodig? het water brengt ons in vervoering alle andere muzen verbleken hoe graag verwijl ik aan uw oever en zie de sagen één voor één een onuitputtelijke bron voor mijn zusters, broeders en mij ik schep graag mijn eigen mythe dat staat een denker vrij, hoe een Venus herrijst en sterft…
enrico3 december 2011Lees meer >

Opeens was het weg...

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 735
Mijn schoenen waren de zee en m'n voeten de boten, Ze fietsten samen in het prille ochtendrood, De zoete zee deinde op en neer, Het water klotste over de boten heen, Maar toen ik omhoog keek, Was de blauwe zee verdwenen.…
Elisabeth3 december 2011Lees meer >

schimmenrijk

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 448
Al eons lang wandel ik Over paden, door mensen niet betreden Mijmer wat voor mij uit Sla mijn boek open en bepaal Aan u, lezer, die dit betreft: Uw dagen zijn geteld Maar ik ben, voor de juiste prijs, Om te kopen… De tijdsspanne van een mensenleven Heb ik ingekort om de opbrengst Te vergroten… Mijn schimmen, hier om mij heen Zijn bloeddorstig…
enrico4 december 2011Lees meer >

Verleiding

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
Mens, ik ben goed geluimd Mijn lust tot zingen heeft vandaag de overhand Ik zing van heldhaftige grote daden Maar ook van kleine victories Ik zing van verlangen en hoop Ik verleid u, zoals de Lorelei Zij hoog op de rots daar in de bocht, Ik naast u, in u, met u… Een betovering die moeilijk te breken is, Een les geleerd van de Sirenen…
onbezield6 december 2011Lees meer >

Alle schatten zijn verborgen

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 636
“ Wij leven bij de gratie van al het andere “. De bladnerf heeft zich gebogen waar het blad de boom ontkleedt van herfst naar winter In de splinter van de tijd telt elke tranende oogopslag als een geboorte in de eeuwigheid Het licht spreidt zich in een schijnbaar genadeloze catharsis, onontkoombaar Ongenaakbaar richt het zich…

geen titel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 464
tussenkomst van Ma’at was nodig om mijn schellen te verwijderen dan is de wereld niet zo hij bleek en ik weet niet wat ik weet zie alles maar kijk niet spreek de woorden met de mond dicht deze werkelijkheid is niet de mijne! een lucide speling van het lot laat mij een ander leven leven brandhaarden pijnigen mijn zicht, verlos mij van dit zien…
enrico7 december 2011Lees meer >

geen titel

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
als geesten bij Dickens is mijn kroost op pad bij tijd en wijle, wanneer de klok twaalf slaat bezoeken zij mij nog eens ondraagbare zware ketens vergezellen hen, de last van hun verleden toch verlenen zij mij een status, onaantastbaar als mens die leeft, uniek met bagage, maar wie heeft die niet? de verleiding het venster uit te stappen…
enrico8 december 2011Lees meer >