1730 resultaten.
de einder nabij
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
561 als verlaten natuur
haar kille kim vertoont
dan verdwijnt hoop
en taant vaak innerlijk vuur
verte groeit onzichtbaar groot
stof verwordt tot koude steen
maar legt het in en uitademen
wel steeds meer bloot; dat
nabijheid het enige doel blijkt
en als je je ogen verder opent
valt vaak het ware gevoel in je schoot;
dat wat je nodig hebt…
In het oog (4)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Door deze ogen bezien
is in het windloze oog
toch niets zonder beweging,
zonlicht warmt het water,
dat opstijgt, onzichtbaar uitdijdt
door de lucht te vullen.
Mijn adem wordt bevochtigd
en beroert de wilde woorden,
spelend als dolfijnen voor de boeg.…
het verborgene in plooien
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
849 ik zag je bergen kleurig landschap glooien
je rots onzichtbaar in ver perspectief
ik voelde het verborgene in plooien
maar had het zonlicht en je geuren lief
ik zag je water vallen langs de breuken
het zwart van de ravijnen donker diep
golven moesten vaak een uitweg beuken
als jouw rivier haar stroomgebied verliet
je passie moest ik los…
mijn onrust fietste ongestraat
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
805 onzichtbaar was de draad
die ik vanmorgen vond
mijn onrust fietste ongestraat
reed mijn gedachten rond in
zwart met lange mouwenmaat
ik voelde hoe de wond
ging trekken tot ik jou
als mijn bestemming vond
de hemel brak toen ik je sprak
je las in letters op de grond
de zon scheen op mijn rug
mijn woorden waren stug
haperden in nieuw gesproken…
Verliefd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
615 Een kleine waarheid ontvouwt zich
vrijwel onzichtbaar voor de mensen
om ons heen in deze vreemde wereld
we vinden elkaar lief en sturen
liefdevolle berichtjes
over hoe het gaat
met de ontheemde vlinders
in het weidse wolvenland
Zou het liefste de havenboezem
willen volgen met mijn lucide dromen
mijn harde hoofd tegen jouw torso
jouw…
Babylon sisters
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
620 Ze zwerven in mijn platenkast
onttrokken aan het oog
onzichtbaar in de groeven van vinyl
Soms houd ik ze heel stevig vast
soms til ik ze omhoog
Die zusjes aan de kust van Babylon van Danny Steel
Ze zwerven maar zijn nergens
op de hoes van een lp
te zien ze dwalen in de keyboardsound en stem van Dan
Als hun background vocals
bij de…
Teerbeminde
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
502 Hoe schrijf ik je Teerbeminde
aan de rand van de Styx dat ik
veer in het oeverriet
ieder uur de stof van vrede
als een engel van geduld
onzichtbaar met elkaar verbind
Hoe schrijf ik je Teerbeminde
met een blad voor mijn mond
dat ik me in afgemeten tijd
ademloos vasthoud aan
deze stengel de enige die ik heb
aan de oever van de Styx…
Kleur mij in, voor het te laat is
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
535 Ze trekken zich terug in het papier,
zacht, bijna onzichtbaar.
Dan ontstaan er weer leegtes —
ruimte voor nieuwe kleuren.
Mensen die tinten brengen
die beter bij je passen.
Soms botsen alle kleuren,
passen ze niet bij elkaar,
en toch… maken ze jou.
Geef me jouw kleur.
Wees niet bang om te tekenen.…
Ongezien gelanceerd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 Een raket,
onzichtbaar voor wie niet weet te kijken.…
Het tweede meisje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
342 De gevoelens onzichtbaarheid en jaloezie
Nemen bij mij de overhand
Het liefst doe ik haar wat aan
Rijd ik over haar hoofd met een autoband (niet echt!)…
Uit mijn bovenkamer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
342 De toekomst is onzichtbaar,
wat waarschijnlijk het beste is;
alleen de scherpste meskant
scheidt vreugde van melancholie.
Zonder publiek geen echo,
dan rest slechts de dood.…
Onbevlekte onschuld
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
381 Droom van onzichtbaarheid
ademt uit jouw liefdesbrief
over een verliefde vreemdeling:
Liefhebben zal in dit werelddeel
anders zijn,
woorden zijn bloemen
in jouw regennachtlente
karakters vormen nieuwe woorden
een brief, die jij niet had verwacht
liefhebben zou de wereld kunnen
veranderen, dat denk je
brieven spreken over
jouw eigen…
Cosa nostra
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
210 Wie de natuur in algemene zin
dus niet alleen het zichtbare der bijen
plantages sawa's boerenlanderijen
waar men teelt in groene kwekerijen
de citrusvruchten en mediterrane
magnolia's naast al dat subterrane
graaf- en vraatzuchtminnend beestgewoel
noodzakelijkerwijs beschut en koel
onzichtbaar doch uit puur natuur ontstaan
laat ook dat…
Vriendschap
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
276 ik heb weet
dat vriendschap aard
ik heb kennis van zaken
er zijn er die stilletjes over me waken
dichtbij en veraf
het is onzichtbaar, maar toch heb ik daardoor
mezelf gebaard en zeg
-ik doe er toe en ben het waard-
al moet ieder zichzelf dragen
en is vaak alleen zijn eigen aan de mens
ik zie en hoor om me heen hen zeggen
er is iemand…
De afwijzing
netgedicht
1.6 met 12 stemmen
275 terwijl alles verandert
voor je ogen waardoor
je kijk op de wereld
verkleurt
Je kunt dreigen en stampvoeten
hoewel het verstandiger is
om na te denken
verantwoordelijkheid te nemen
draai
als een blad aan een boom
maar buig nooit
als een bloem in de wind
Want de toekomst is zeker
niet bezegeld
door een hogere macht
noch een onzichtbare…
Pluto
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.244 Rond een kern van rots
ligt een mantel van ijs
Zij tolt in een ijl gas
De blauwe maan die om haar wentelt
keert altijd dezelfde wang toe
in een gelijk tempo tollend om de as
Zij reist meer dan twee eeuwen
in een wijde, ovalen baan om de zon
te ver voor die lens die bol staat
te tasten naar die schaduwvlek
rond haar onzichtbare evenaar…
gespleten stad
gedicht
3.8 met 96 stemmen
14.611 je denkt aan krijtstreep met een aktetas
aan paraplu en 't elegant flaneren
van bonte dames naast correcte heren
bevroren glimlach boven grijze jas
je denkt aan sportschool en het klatergoud
aan tatoeages, bier en zonnebanken
die passen bij de goddeloze klanken
van dialect dat primitief wordt uitgekauwd
onzichtbaar blijft de oude muur in…
En de nacht gaat verder
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.184 Stukgebeten door elke ademtocht,
in de traagheid van mijn slapen,
vullen onzichtbare kwelgeesten mijn ziel,
ik kan het licht niet meer bewaren.
Mijn huid kleeft aan het laken,
tekent tralies op het raam …
tot de leegte zich vergrijpt
aan mijn ingekraste naam.…
Verbinding
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
5.525 in de verte van de horizon
het punt waar
de werkelijkheid verdwijnt
steeds opnieuw de dag verschijnt
Verbonden zoals de avond en de nacht
door vriendschap en vertrouwen
zachtheid en kracht
Eenvoud in van elkaar houden
Verbinding is draadloos contact
in gedachten aanwezig blijven
vertrouwen en vriendschap
Verbinding is een onzichtbaar…
een leeg huis
gedicht
3.2 met 94 stemmen
64.796 de trap ben ik
in 't midden opgegaan
om je te zoeken
zogenaamd je schilderijen
te zien
tussen de pilaren
loop ik van zaal naar zaal
langs witte wanden
reliefs van het heden -
je vloeren en deuren
onzichtbaar wit
lopen scheef van
opgeslagen verleden.…
Langs ongeziene lijnen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 van spel
tussen hemel en hel
de kinderschare
ingetoomd met
snoep en begeleid door
geitenwollen sokken
werd meegenomen
op ontdekkingsreis
die volwassenen zelf
nooit hadden genoten
ingrijpende
verschuivingen
kwamen van boven
langs ongeziene lijnen
leerden marionetten
lopen dansen en
met frames bewegen
op vrolijke muziek
onzichtbaar…
Vredesduif
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.384 De kaalgeslagen rots tilt de burcht in de nevel
Met verlaten trots glijdt de nar onzichtbaar
door het geknakte riet. Zijn daden laakbaar
rijp voor boeien, ketting, knevel.
De weg is traag, schier oneindig onbestemd
gebroken zijn hart, gescheurd zijn schamel hemd.
Waartoe, waarom ?…
Drijfzand
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
1.173 Als een donkere schaduw volg je mij
Door weer en wind voortgedreven
Een echo die nagalmt in mijn hart
Als een aura die om mij heen blijft zweven
Mijn hoofd is moe van het denken
Jij hebt zoveel pijn achter gelaten
Mijn ogen regenen bitterzoete tranen
Lippen trillen maar kunnen niet praten
Alsof ik onzichtbaar ben geworden
Draden tussen…
Dageraad
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.148 Zo voorzichtig, zo schuchter
is het nog nooit dag geworden
alsof op duizend schaakborden
een volgende zet, nuchter
en toch vol passie
gedaan moet worden
een nieuw spel
met onzichtbare horden
Aarzelend tikt de schemer op de velden
vanuit het woud dampt het eerste gekrakeel
en onder de wieken stuift het jongste meel
een vredig krieken…
KNIPOOG
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
890 verfomfaaid zoekt een fragiele putter
mistroostig het onvolgroeide bladerdek
de mezen maken misbaar tractoren
grommen onzichtbaar in de zwarte buik
van de boerderij waar op het achtererf
de mest overduidelijk aanwezig is
tien scharreleieren voor 75 eurocent
zelfbediening vanuit een met golfplaat
bedekte kist de natte zwartwitte kat
zoekt…
ach u wilt verrast worden
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
2.969 worden maar u bent
allang niet meer gevoelig voor kwetsbaar
heden zeker als ze niet de uwe zijn wat
raakt u dan een dichter is in deze eeuw
een raadselachtig artiest een liefhebber
doet alsof hij alles begrijpt en bewondert
u wilt geschokt worden door verwijzingen
naar lichaamsdelen bloed en excrementen
hoe dichterlijk is het banale hoe onzicht…
Een kind
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.950 iets anders is
steeds de versnelling
waar vertraging is
in het verdwijnen
van mijn ijdelheid
Ergens huilt een kind
het geluid zo iel nog
begint een eigen spel
en verfrommeld
de verharde plooien
van verbetenheid
Dan danst met luister
de ontwaakte variatie
van het grote plan
dat zich ontvouwde
in de verborgen hoeken
van onzichtbaarheid…
Dag-moeder-dag-pijn
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
4.281 Machteloos pak ik pijn
in beide handen waar
tranen de laatste
klanken verstikken
ik vlecht leven als
een onzichtbare draad
langs de taal waarin
wij elkaar ooit in
dag en nacht ontmoeten
nu de glimlach jouw
ogen niet meer bereikt
je open blik mijn schouder
aanraakt maar mijn hart
links laat liggen
voel ik zelfs jouw willen
maar…
Wie ik ken en wat ik weet en wat er is
gedicht
3.0 met 30 stemmen
15.474 Ik weet een manier om de aandacht te vragen
door ergens te gaan staan en doen of je
onzichtbaar bent. Dat kan ik
je wel leren, als je wilt.…
bellenblazende regen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
879 vervoering
die over gaat in ontroering
even ben ik weer het kind
dat die kleuren zo prachtig vindt
die op hun bolling ontstaan
en mijn ogen niet ontgaan
waarom ze zo plotseling knappen
zal ik wellicht nooit snappen
de bellen, ze zijn zo mooi
maar toch vallen zij ten prooi
ze spatten uiteen in de plas
die even hun schuilplek was
onzichtbaar…