Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 88.822):

Uit mijn bovenkamer

Totdat ik dit opschrijf,
is er eigenlijk niets gebeurd.
Niettemin zal ik mij inhouden,
om deze vrijheid niet te betreuren.

Als ik de waarheid al sprak
over mezelf,
zou ik hetzelfde doen
over al het andere.

Tegelijkertijd blijven
de beste woorden
uit handen van
de hele wereld.

In één oogwenk van hen
worden wij gevangenen,
opgesloten tussen de tralies
van hun gedachten.

Het wissen van de werkelijkheid is
zoveel malen makkelijker
dan een gelovige te laten zien,
of een droom/spook uit te schakelen.

De toekomst is onzichtbaar,
wat waarschijnlijk het beste is;
alleen de scherpste meskant
scheidt vreugde van melancholie.

Zonder publiek geen echo,
dan rest slechts de dood.