1296 resultaten.
Familie Reünie
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.754 Te lang geleden
dat ik je vertelde hoe het met mij ging
dat wij elkaar ontmoetten
zo deed ieder zijn ding
Familie zijn we
vaak al tientallen jaren
de één woont dichtbij
voor naar de ander moet je om te gaan, sparen
Het familiebloed stroomt door alle aderen
uiterlijke gelijkenissen vallen op
we voelen elkaar aan
allemaal dezelfde roots…
Kind in de modder
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
596 schreeuwen de duizenden neo-nazi's,
flikker op met jullie ellende,
we hebben genoeg aan ons eigen,
rot op met die islam-ideeën en
flikker nogmaals andermaal op!…
glaslink
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
411 Hij stoot en barst, zinkende al verorbert
het rot zijn wrak en het druipt meanderend
grauw langs het bot van haar bil.…
De Alberger Bokken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
562 Tevens mijn negenhonderdste netgedichtje...als geboren Tukker met Indische roots ben ik toch een ietsiepietsie trots op dit mijlpaaltje dat oorspronkelijk geheel in het Tukkers was verschenen, maar dat om taaltechnische redenen (alléén ABN s.v.p.!) door de redactie was verwijderd.
Enfin 't Is niet anders...…
de man in de maak - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 (al hangt die spijkerbroek nog steeds episch uniek)
een middelformaat kledingkast met finesse ben je
altijd wel relaxed, nooit het haantje op de eerste rij
maar met een houding die zegt: “ik ken geen stress”
ben jij wel de jongen die gewoon zijn mannetje staat
een lach met een knipoog, een blik met verstand
een rots in wat als kalverliefde…
composthoop der vergetelheid
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
146 Hier wordt niet gesnoeid, geen dorre takken
noch rotte bladeren op de composthoop der
vergetelheid gegooid. Soms zie ik tussen de
vergeelde grassen, naast de vijver vol blauwalg,
een schittering, een alleraardigst ding, plomp-
verloren wuiven in een talig briesje, of, in een
zinderend hoekje, de onstuimigheid zelve uit-
hangen.…
Als as valt .....
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.724 dan toch jouw zegen
zij is het die mij zoveel letters schenkt
weer mijn zinnen weet te bewegen
niet de golven willen dansen
noch het zout proeft immer mijn tong
nee het is het gouden plaatje
natuur als zuurstof voor mijn long
zonder haar kan ik niet leven
misschien gaat het boven jouw verstand
zij neemt en wil mij ook geven
is mijn rots…
manisch depressief
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.614 Ik zit te mokken mieren melken, altijd weer dat rot humeur
Steeds maar zeveren zeiken zaniken zwetsen ziemelen en gezeur
Ik heb koppijn ben chagrijnig heb een kater ben niet fit
Kan wel janken huilen schreeuwen, ben zo triest ik heb geen pit
Ben uitgekookt geirriteerd gevoelloos en zo treurig
En als ik niet verzieken kan dan ben ik sikkeneurig…
De boom die 'vader' heette
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.608 takken die zwiepen
het kraakt in zijn kruin
de storm raast, zweept over het land
de eik legt zich
door brute kracht overmand
neer, hij gaat neer
te oud en te zwak
hij kan niet meer
een reus is gevallen
door wind, storm en regen
het is afgelopen
geen mens houdt dat tegen
winter
stil, ongenaakbaar
overdekt met sneeuw, ijs en rotte…
Psalm 61
poëzie
3.5 met 20 stemmen
5.091 Wil mij op een rotse leiden,
Daar 't arbeiden
Mijner kracht niet toe en baat.
Want Du bist mijn hulp verkoren,
Ende toren,
Hoog en sterk, voor die mij haat.
Heer, ik zal in rust en vrede,
Mijn woonstede,
Houden in Dijn hut altoos.
Ende mijne toevlucht nemen
Tot der schermen
Dijner vleugels, schadeloos.…
Varen
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.524 Kijken naar die stad in de zon
En voelen
Waar mijn start
Nooit mee begon
Ik wil varen
Varen als een kapitein
Met een ego, met een trotse blik
En met zijn tranen
Omdat die kapitein
Zijn hart liet zien
Maar never nooit
Zichzelf kon zijn
Ik wil varen
Varen naar die ene plek
Van houden van, van echte liefde
Van echt gevoel
Een grote rots…
iets van waarde op dag zeven
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.029 papier en de boekjes
en programma's waar opgedraven wordt
men interviewt er gemaakte onsterfelijkheid
wat dikteert is
een paar blauwe scherven
God weet wat soort vogels er in huisden
hier en daar een paar gebroken takken (niets is ooit wat het lijkt)
een briljante geest in een levenloos lichaam
het sprakeloze soms
dag zes
ik neem een rot…
Lieve heer, ik wou eens....
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.333 eventjes aan u kwijt,
Want al geloof ik wat minder in deze tijd,
mijn geloof in U ben ik nog niet helemaal kwijt
En ik weet wel, dat het altijd erger kan,
maar ik voel me zo alleen, zo nu en dan
dus mocht u even tijd over hebben
om te luisteren naar mij
ondanks dat we wel eens vergeten dat u er bent,
help me dan alstublieft:
om deze rot…
Het voelde warm en ook heel aangenaam
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
963 ook dat ik op je wacht
want ik wil niet zonder
mijn liefste wonder
jij voelt warm en ook heel aangenaam
wie weet, duurt dit nu niet meer zo lang
maar toch voelt het goed
en misschien zijn we wel bang
wie weet hoopten wij toch allebei
en komt het dichterbij
dat we alles kunnen delen
geloof me, ik ben heus jouw echte vent
ik voel me rot…
Elba
gedicht
4.7 met 3 stemmen
8.037 Mijn rots is bruin, ge kunt het zien.
Mijn oog is het raderwerk van uw uitvindingen:
ATOOMBOM! Dank u, heren!
Maar nu de angst in parijs huist
op de keien die mijn parades nog proeven,
op de terrassen van kolonel sartre,
belijd ik de eiffeltoren de zee uit,
stalen angstfiliaaltje
op elba.
Ge denkt dat ik dood ben?…
Ik wilde reiken naar een tijd
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.034 En wat de tekens zeggen, die hij vindt
Binnen de wanden van de rots gedreven.
En wat er op de steen te lezen staat,
En in de fijne bloemen werd getekend,
En ook het cijfer van den dageraad,
Waarmee de boom zijn stille groei berekent.…
Going Global
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
460 Wil je internationaliseren
Ver van je roots, waar je geboren bent
Dan kun je van het tennis nog wat leren
Daar is globalisering langer
trend
Kijk, Agassi was import-USA
En Sampras idem dito, niks mís mee
Soms raak je in de war, wordt het te zot
Met Lendl en Maria Sjarapova
Geboren in het Oostblok, net als Tova
De USA is one big meltingpot…
ram
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 geef de ogen nu maar de kost. helder
wordt in deze faze vaak de huid, diafaan,
en duidelijk zichtbaar daaronder
het woedende rot.…
De rode Deux Chevaux
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
484 mijn rots in de branding,
in momenten van rouw
Ik zie je rijden,
in de rode 2CV
Deze mooie herinnering,
neem ik in de toekomst mee…
'KUT' van en voor de HEREN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
383 Annie Krediet op de zondagmiddag
naar haar art. 31 gereformeerde zaaltje op Rotterdam-Zuid
waar voor mij verveling en fantasie de hoofdrol speelde
wat mij echter nog het meest verbaasde was
dat de overleden vrouw facebook had
dus de digitale moderniteiten niet schuwde
of ze bedoelde het sluw voor haar/ hun evangelie-verkondiging
hun vaste-rots…
Nitwit quatsch
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
711 Ik sta over de branding heen
als rots
uw mening luid en duidelijk te schreeuwen
ik vecht als zwaardvis, boven mij de meeuwen
aan de kaai met hun kakofonie
van zwijgen, waar ik in het hol der leeuwen
gewoon een hele doodnormale vraag
stel, maar ditmaal niet weer over het weer
doch over armoedzaaiers die hun quatsch
hier voor jouw ogen mogen…
Odysseus’ verhaal; intermezzo
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
101 Aangetast in mijn eergevoel, het overgebleven
plukje trots dat ik, vanonder mijn rots, met enig beven,
om van angst niet te spreken, nog durf te verdedigen;
na dit era van stilte, laat ik mij niet langer beledigen.…
BRIEF
gedicht
3.6 met 54 stemmen
21.612 Want komt ooit de rode tijd
door je slaven lang verbeid,
vóór nog dat je met je botten
bent gedolven, om te rotten,
dan word jij benoemd per se
om de piesbak en de plee
schoon te maken als het hoort
in de Beurs of Delftse Poort.
-------------------------------------------------------
uit: 'Verzen van vroeger' Antwerpen 1934…
Vertroostinge aan Gerard Vossius
poëzie
3.9 met 21 stemmen
6.111 Hij schut vergeefs zich zelve moe
wie schutten wil de sterke vliet,
die van de steile rotse schiet
naar hare ruime boezem toe.
Zo draait de wereldkloot; hetzij
de vader 't liefste kind beweent,
of 't kind op vaders lichaam steent:
De dood gaat huis noch deur voorbij.
De dood die spaart noch zoete jeugd,
noch gemelijke ouderdom.…
mijn gevoel
hartenkreet
4.8 met 18 stemmen
2.240 dagen vol met zorgen
uren met verdriet
wachtend op de dag van morgen
was die er maar niet
hoop is een illusie gebleken
niets is wat het lijkt
ik raak op mezelf uitgekeken
maar er is niets waaruit dat blijkt
iedereen ziet een tevreden mens
de buitenkant is zo tevree
de binnenkant op orde is mijn wens
rot gevoelens, weg ermee!…
Groene Ogen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.249 Zij zat op een rots langs het water,
En lokte met ogen en mond
De arme eenvoudige schipper,
Tot dat hem de maalstroom verslond.
Ik ken ene vrouw of een maged,
Zo snood als de nimf van het lied;
Haar schoonheid is even verleidend,
Maar zingen behoeft ze niet.…
Ballade van de goede vrouwen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.352 Mij brak hij bronnen uit de rots en meer dan ene,
En gaven vreugd, gelijk een vrouw dat doet.…
5 mei 2020 vijf voor vijf: Nederland zingt Ramses!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Ramses, Liesbeth en Louis)
De ramen van onze huizen gaan open
“ook de dichtbeslagen ramen,
men komt uit zijn schuilplaats,
ook de alleenstaanden,
de boeken gaan weer open,
namen schieten ons weer te binnen,
zoeken werpt z’n vruchten af,
we slapen weer als een roos,
beamen het geluk, ja, ja,
wachters worden doeners,
trots valt als een rots…
‘Naar Canossa gaan’ (1077 n.Chr.)
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
479 Voordat keizer Hendrik de vierde op blote voeten,
het boetekleed aangetrokken,
de sneeuw zou trotseren om de paus,
Gregorius de zevende, drie dagen lang,
op de rots te fêteren,
zal hij zich toch wel hebben gekeerd
tot wijzen of geleerden?
‘Hoe moet ik naar Canossa gaan!?
Wat moet ik ermee aan
om de ban te doorbreken?’…
Sproken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 in een pak
met een ervaren baas
de oude volgevreten zak
Liever een stoere leider
Die bij de minste fout
Jouw aftroeft als een gek
En als oprotpremie trekken ze
zonder verdoving al je tanden
uit je bek
Waar een leven van een ander
niet meer voorstelt
dan wat verpakte pis en kak
Zonder enig gevoel
Laat staan een doel
De gekende rotte…