3651 resultaten.
EENVOUD
poëzie
4.1 met 22 stemmen
5.922 ‘k Vind schoonheid overal; maar dat wat zachte perelt
Vanuit uw moeë mond, die luttel woorden vindt:
“ Goênavond…, lieveke, goênacht…, m’n zielekind.”
Dat maakt me zaliger dan de weelde van de wereld.…
De 4 seizoenen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
632 De winter vult zijn landschap
Met de witte schoonheid van de hemel
Een ongekende vriendschap
Met Hem, heel waardevol
De gouden zon stijgt langzaam
De warmte voel je op je gezicht
De lente kondigt zich aan
Overal zie je Zijn aangezicht
De zomer met Zijn warme ochtendglorie
Geeft dat er een nieuwe dag begint
Een nieuwe dag vol harmonie…
delen van gedachten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
716 Ontspruit schoonheid,
Wanneer acceptatie,
kwaliteiten blootlegt.
Zonder haat,
Zonder ten koste van.
Weet ik welk een schoonheid,
er achter deuren schuilt.
Zoeken…totdat je stopt.
Jezelf accepteert.
Ja zegt.
En deelt.
Delen van gedachten,
Niet altijd compleet,
Maar altijd samen.
Erkenning van jezelf.…
Kwatrijn,
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
751 “ De ritmische creatie van schoonheid
vertolkt in woorden heet poëzie”
W.Shakespeare…
Schumann
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.099 Vergeef me, moeder, indien ik u griefde,
Uitbundig blaakte 't leven toen in mij,
In hoger schoonheid werd mijn ziel eerst vrij;
Wat hare wijsheid mij in 't harte giet,
Hoor ik ook wellen in uw innig lied,
De oerbron van 't leven-in-schoonheid, de liefde.…
Als een wachter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
602 De schoonheid van het koele licht.
Als een trouwe wachter, eenzaam en alleen.
En denk aan hem die alles maakte,
hoe groot zijn liefde wel moet zijn.
Zijn macht die hij gebruikte,
voor zon en maneschijn.
Hij vat de zeeën in zijn hand,
weegt de bergen in een schaal.
De hemelen meet hij met een span,
zo zonder woord of taal.…
woonblokken van kiel
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
617 Mastodonten doorklieven het kiel, marcheren als
edele betonnen rosse
wachtend voor de grachten
van onze mooie ring
vluchtend op pilotis
verankerd in de aarde als stenen bossen
opwaarts naar onze kathedraal zijn enige schoonheid
zijn stenen hebbeding…
één witte roos....
hartenkreet
2.8 met 18 stemmen
2.697 als het beeld in mijn dromen
één witte roos
diepheerlijk verlangen
breekbaar en broos
met liefde doorweven
blaadjes satijn
eens, mij gegeven
onthult zij pracht
waar schoonheid breekt
in de kleur van het leven
die roos gekregen
mijn dromen beheerst…
Aandacht
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
2.089 ik beschrijf je
met mijn lippen
verhaal je schoonheid
met mijn stem
groei maar groei maar
ik teken je kleur
met mijn ogen
en noem je mooi
groei maar groei maar
vorm je leven
ik dek je toe
met aarde, met gevoel
op de vensterbank
in het licht
ik geef je aandacht
een gezicht…
Transparant
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.602 Niet wit van ouderdom
doch schoonheid lacht
een halve maan en nacht
legt teder
nog een hele baan.…
de geboorte van een gedicht ( 2 )
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
731 een trillende stem
in mijn zwellende aula
geluid dat waait in de keel
bewegende droge lippen
aanzet tot veel
mijn woorden
werden al gevoeld
eer zij werden uitgesproken
mijn woorden
ze waren nog niet koud
of reeds gestorven in schoonheid
woorden, woorden
het scheppend sterven…
Kathedraal
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
2.001 zachtjes, zei je
vergeef me, zei ik
dat ik het jubelen niet
in je haren heb gevlochten
of mijn meest zachte gedachte
van onzegbare dingen
vergeef me, zei ik
dat mijn schaduw op
het gebrandschilderd raam
de schoonheid niet raakte
van het genezend licht
rust maar,
zei je
in mij
eindeloos droef…
Grazioso
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
814 Zeldzaam mooi ongewild grazioso
de overbrenging van schoonheid,
het danst een subtiel schouwspel,
bezorgd een blijvende impregnatie
van het gelaatsnet op mijn ziel.…
Dit Wit
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
690 Papier spiegelglas
water dat was
vóór de geest
De ziel van het blad
is de witheid geweest
en de pijn is de pen
die geheimen uitlekt
Desondanks geneest:
gewicht contra gewicht
Schoonheid en beest
dichter contra gedicht:
pupil
blinde vlek.…
diamanten droom
netgedicht
5.0 met 20 stemmen
882 ik droom dat ik een kiezelsteen ben
mooi vlakkig maar nog wat hoekig
het leven in scherpe kantjes
opruwend in glans van diamant
waar ochtendnevel zich ontdoet van duisternis
geluidloos zich wast in kristal van gaafheid
geraakt in de schoonheid van wandeling
voortgestuwd in het evenwicht van licht…
15 december 1999
hartenkreet
1.7 met 7 stemmen
1.591 God’s schoonheid is heel dichtbij,
doch verder dan het gevoel
dit te delen met je half jaar oude kind…
bloesem
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.063 Bijna onzichtbaar
zijn je takken
omringd met
witte bloesem
die als sneeuwballen
elegant dansen
in de wind
omfloerst door het
zachte zonnelicht
die een zilveren
glans verspreidt
zo wonderschoon
Mooie bloesem
jouw schoonheid
heeft m'n hart
verblijd…
en ik zou je muze zijn
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
653 en ik zou je muze zijn
in de oorsprong van jouw verborgen inspiratie
in al mijn schoonheid stond ik voor je
en jij zou later schrijven
over hoe de gedachten zich keren
over de zijde van ijdelheid
over verlangen en verdriet
en het vuur van je oeroude bloed
de laatste stralen van de avondzon
weerkaatsen in mijn straat van de muze…
en ik zou je muze zijn
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
742 en ik zou je muze zijn
in de oorsprong van jouw verborgen inspiratie
in al mijn schoonheid stond ik voor je
en jij zou later schrijven
over hoe de gedachten zich keren
over de zijde van ijdelheid
over verlangen en verdriet
en het vuur van je oeroude bloed
de laatste stralen van de avondzon
weerkaatsen in mijn straat van de muze…
Nacht...
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
659 ik streelde diegene zich mooi noemde
verloor het zicht in al haar pracht
keek in diepten van ogen
zonder dat de stilte gewoon leek
op wat ze gewoon was
beleefde lust in een moment
van eenvoudige aanvaarding
en keek over de schouders
naar de schoonheid
die ze in alle eenvoud
met zich meebracht……
Pippeloentje
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
938 Ik kijk in je oogjes en zie
de ongenerfde schoonheid,
Speciaal voelen en de wereld
Is van ons een glimlach lang.
“Mamma komt mij ophalen hè”…
Realiteit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
670 de regen van verveling
spoelt de witte schoonheid weg
die mij zo boeiend kon verblinden
de grauwe werkelijkheid
komt weer natuurlijk bloot te liggen
onder deze zwakheid kom ik niet vandaan
daarom staan er nu
wat doodgezwegen woorden
op de bleke wind van mijn gelaat…
Witte Zachte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.061 Witte zachte
blauwe Hemel
op Aarde
Blanke
schoonheid
maagdelijk
beroerd
betreden
Glad
gerimpeld
in de Wind
Striemen
van de Helm
Huid van
Moeder Aarde
Stort me op
haar
Ontvang mijn tranen
Ontvang mijn vuur
Ontvang mijn liefde…
De taal van mijn hart
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
3.287 Het antwoord komt ochtends
met de zonneschijn
die alles een schoonheid geeft
die ik nog nooit eerder zag.
Daarna blijf ik een poos
in de wow toestand
aan de voet van de ochtend
met de taal van mijn hart.…
lentebloesem
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
761 O, lentebloesem
wat ben je mooi
aan je ranke takken
hangen prachtige trossen
in roze en witte bloementooi
dansend als een ballerina
in de wind
je aanblik door mij
zo teer bemind
Je schoonheid is niet te evenaren
want in iedere lente
raak je weer
m'n hartesnaren…
Vittel 1 en 2
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
774 Vittel 1
In de hotelwitte stad
met zijn minerale magie
overvalt mij een kitscherig gevoel
van vergeelde schoonheid,
jeugdig gestileerd
in art deco
Vittel 2
Daar holt het baasje
met zijn witte poedeltje
in een dolle bui
van vijf meter.…
Een zweem van
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
518 Zon omhelst de morgen
een zweem van verdriet
laat de nachtvorst achter
verloren bladeren glinsteren
trotseren hun ware schoonheid
er wordt een aria gezongen
elders blaft een hond
uitgestrekte landerijen ontvangen
deze morgen met open armen…
Bloesembomen wenen niet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
517 bloesembomen wenen niet
daar zij walsen op hemelse tonen
bemantelen zij zich in hun schoonheid
nimmer zien wij hun verdriet
bloesembomen wenen niet
wel lachen zij heimelijk met elkaar
ontspringen langzaam hun rokken
kleur bekennen ligt in 't verschiet…
Wit
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
489 wit spreidde langzaam
haar maagdelijkheid
uit over de wereld
ongevraagd dichtte
zij haar een ongekende
schoonheid toe
waarover men nog nooit
met zwarte inkt
over had durven schrijven
niet omdat ze niet eerder
zo smetteloos was geweest
maar gewoonweg daar
ze de woorden niet hadden
kunnen vinden
gelijk hun ogen blind…
Schaduwde feilloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
470 het licht
raakte je huid
schaduwde feilloos
een kleine oneffenheid
maar de zon
polijstte met
het warme bruin
je ronde vormen
volmaakt
tegen de blauwe lucht
een zucht van schoonheid
op het gele zand
zo ben jij
mij bijgebleven
nog altijd koester ik
dat beeld op strand…