2556 resultaten.
Hoop
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
414 wanneer de storm
weer rondgaat als
een wervelwind
zijn donkere
verschrikkingen uw
arme berooide
mensen kinderen
tezamen striemt
wij schamen onze
tranen niet
die in het donker
op U wachten
o Geest
van God
stroom onze
harten binnen
in koelte van
de nachten
opdat wij
kunnen zingen
dat uit de
donkerte van plagen
altijd uw…
verplaatsen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
411 kunnen wij
in beweging komen
de liefde
voorrang geven
onze stilte
ademen
de poëzie
laten bloeien
de wraakzucht
verschroeien
kunnen wij
wortelen als een boom
de doden voort
laten leven
onze dromen
bewegen
de stormen
laten razen
de vogels
zien herrijzen
wij kunnen de
aarde koesteren
we kunnen haar
verplaatsen…
die wintert in niet kunnen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.036 ik weet het niet begrijpen
ideeën die niet rijpen in de
geesten van de mens omdat
warmte hen niet kan bereiken
is het de eigen kou
die lente tegenhoudt
die wintert in niet kunnen
zich het zomeren nooit gunnen
die eeuwig herfst blijft
in storm en nattigheid
vergrijst in saaiheid van de
dag die nooit verrassen mag
ik weet het niet…
Vanonder de Linde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 vanonder
de linde
overzie ik de tuin
het stille wonder
van bomen met hun bloesem
de noten de appel en de pruim
en ik verbaas me iedere keer weer
over hetgeen ik dan ervaar
het intense van dit is het leven
zo noemenswaard het ontvangen
van de zon de warmte de regen maar ook
de kou de storm donder en bliksemgevaar
en al het leven is in…
Altijd die ene hand. - voor Koen Stassijns
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
507 een man dicht in broze tijd
de weg halverwege van
hier naar later
hij kneedt de taal
vult de scheuren in
het schrijvend hart
poëet van vuur en ijzer
kenner van ogen van naald
en storm
meester van karmozijnen woorden
van geheimen van het licht
schilder van bloesemend verlangen
in dichters handpalm geschreven
en alleen maar dit…
Ik heb warme kleding en een paraplu!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
773 We waren allebei clandestien ingestapt
in de ICE Internationaal naar Frankfurt
er was weer eens een trein uitgevallen
De trein bomvol, dus samen op de overloop
ik keek naar de vrouw met haar rode koffer
en dacht, voelde direct: zeker weten
'De somberheid gaat aan haar voorbij
die houdt zelfs van regen, storm en ijs'
Ik sprak haar aan met…
Het Licht in Jou
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
430 Dus draag dat licht, zo puur en vrij,
door storm en door gebaren.
Het mooiste dat jij geven kan,
is simpelweg: jezelf bewaren.…
Mijmering
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
247 De zee woont in mijn adem
al sinds mijn eerste dag
ik groeide op met haar golven
haar stormen en haar zachte lach
waar de horizon de hemel raakt
daar voel ik mij het meest thuis
en zolang de wind mij dragen wil
blijft de zee mijn huis
want in het ritme van het water
vind ik telkens weer mijn rust
alsof de zee mij stil omarmt
met elke golf…
Storm after the Calm
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
812 De song werd met bedenkingen ontvangen
En Common Linnets, wat een rare keus
Die vogels heten op zijn Hollands kneus
De woordspeling leek in de lucht te hangen
Maar nee, het duo toonde zich geen kneuzen
Sinds de finale zijn ze ware reuzen…
Zandsculptuur
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
5.629 Ik heb je
als zandsculptuur
opgebouwd
vanuit droge korrels
gaf ik je jouw gezicht
met mijn vingers
miljoenen verwerkend
vormde jou vanuit
een loze massa
je belijning
ragfijn
door kosmos omhuld
steeds dieper
groef ik
in mijn binnenste
haalde jou eruit
liet de wereld je zien
totdat de storm
je ondermijnde
en ik moest toezien
hoe jij…
Weg om de noord
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.077 Voorbij de boomgrens
tussen mosgroen
toch een berk
reikend naar omhoog
tot nauwelijks mijn knieën
strijdend met de kilte
en het daglicht
voorbij het mos
alleen maar rotsen
dan de zee tot aan de horizon
daarachter ijs
met al zijn stormen
rijk aan sneeuw en bittere kou
tot er weer zee
dan kale rotsen
weer een boomgrens
berken…
Waterspiegeling
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
969 Een wilde storm
raast
en blaast
door woeste golven:
en al wie
tegen hem kraakt
raakt
op slag bedolven.
Hout versplintert
valt ten prooi
aan waterzooi
in ’t grote bad;
laatste ding
een rimpeling
strijkt de plooien glad.…
Gruisloos
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.032 Jij kwam gruisloos
bij mij binnen
kroop heel even
onder mijn huid
haalde het opperste
onderuit scheurde het
vel in tweeen sprak de
sterke taal van eelt
wiste plaatjes in zak
formaat toonde positief
het negatief van sombere
dagen lachte de storm
naar gisteren en zon naar
morgen, je had mij niet
lief nee, je klikte gewoon
even…
dapper
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
2.649 de hand op zijn rug
duwt zachtjes naar voren
zijn ogen zien schoenen
glimmend lakleer
een stem uit de hoogte
bevriest rode oren
hij stamelt excuses
ontvangt nog een sneer
de hand op zijn kin
duwt zachtjes naar boven
gloeiende wangen
hoofd vol met storm
de glimlach van moeder
doet dromen beloven
weerspiegelt zijn tranen
en raakt mij…
ansicht
gedicht
2.8 met 23 stemmen
10.950 kind voorbij de vloedlijn
ingegraven, wacht de storm
loop van golven bij wind
stil weer, hijzelf betrekt
geen stelling, hij foerageert
tussen duin en schuimrand
zeevlam verteert helmgras
verkilt hem. hij blindganger,
hoort de vloed. hij keert en
keert, rent. voor zijn voet blijft
wat van het strand rest: verkoold
wrakhout, zuigend aszand…
VOORTGANG
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.031 Je zult maar bij het kruishout staan
en daar je meester dood zien bloeden,
gevangen in je eigen waan;
waar haal je nog de moed vandaan
om als discipel voort te gaan,
je zult maar bij het kruishout staan
en daar je meester dood zien bloeden,
als zó de storm om ons zou woeden
zou 't ons niet beter zijn vergaan,
o God, geef ons de richting aan…
eindeloos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
694 in deze eindeloze vlakte
waar tekens door het luchtruim zweven
totdat zwaartekracht hen op de knieën dwingt
en ze samensmelten tot een ongenaakbaar fort
in deze vlakte zonder begin of einde
waar het laaiend wit onverbiddelijk op poorten beukt
totdat de storm uitgeput gaat liggen
en ik mijn oren niet langer verborgen houd
in deze eindeloze…
Verloren lucht
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
840 en weer klad ik
hoop tegen de muur
als ontelbare, grijze wolken
rond gefluisterd
in blinde stormen
en al wat ik ben
blijft bestaan
in immer onbestemde regen
wanneer dag na dag
de stenen verpulveren
tot stuifzand in de wind
een stem in dag
tot nacht gezwart
breekt de laatste gebeden
als ver weg het kind schreit
door de schaduwen…
Handwerkman 2
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
597 In het holst van storm
maak ik geen onderscheid
tussen wat buiten woedt
en binnenin.
Zo ben ik van het zelf
vervuld dat het verlangen
geen afdruk duldt in taal
en waar handen en tongen
gekruisigd tot onaanspreekbaar….…
Hondeweer
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.138 mens noch hond op straat
Wind zwelt aan als 'n sirene
weet van geen enkele maat
Geen kraai weet zich
staande te houden
Bij dit hondeweer
tak en nok verweesd
Vliegen ho maar
storm valt niet te stuiten
Alleen de blauwe vuiniszak
staat met mij op z'n gemak
Hij buiten
en ik binnen.…
Adhdertje
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
1.156 Zijn verleden
torst hij al
met zich mee
hij is nog
maar negen
erg druk
adhd
en eigenlijk
verlegen
De storm
drijft hem
alsmaar voort
kan zich niet
concentreren
Ook al is hij
slim genoeg
uit die boekjes
kan hij niet leren
Hij wil best graag
het maakt niet uit
alles wel proberen
liefst met zijn handen
stap voor stap
kunnen…
Laatste druppel
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
659 Vocht en damp dalen neer
Plots lopen wij door wolken
Voorbij de tijd van wanen
’t Was mooi, maar doet zeer
Vlaag en nat, ze kolken
Druppels wissen tranen
Als de storm is uitgeraasd,
hangt in dat ene straaltje zon
een laatste druppel aan een twijg
Een parel blauw of is het goud?…
leven zonder verwachting
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
800 ooit scheen overdag
altijd heldere zon
's nachts natuurlijke maan
toen al in schijngestalten
bij gefonkel der sterren
tot de wolkendekker
met druppels en condens
er slordig tussen kwam
zodat we nu weer verwachten
vraag me niet waarom
hij ons in de boot nam
deze onbekende verwekker
in een en dezelfde adem
van wind ijs storm orkaan
sneeuw…
Als vluchtig
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
854 In het zicht van eindeloos
draag ik onvermogen mee
op open handen
toegedekt met vragen
als
was het zand
dat wervelend opgestoven
maar niet rusten wilde
ook al oogde ik in stilte elke storm
of toch de tijd
die mij omwond
en alles fronsend trok
waar jij eens strak naar keek
maar och
het maakt niet uit
niet meer…
nu ik berust in…
het pad van de beloftes
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
605 hier liepen wij tezamen op
bekend met wisselende wegen
van het juichen op het hoogste pad
tot huilende verlatenheid
in storm en regen
bezwerend en vrijlustig
waren onze blikken
als was een zwoel seizoen verzegd
de geur van liefde
als een erewoord gegeven
vertrouwder dan in het verleden
leek ons dit pad van de beloftes
hoopgevend als…
Terug te geven?
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.100 Voor mij ben jij het,
de lucht die me doet leven
die adem inblaast,
die me zo kracht kan geven
voor mij ben jij
net de regen die me besproeit
die me na de hitte afkoelt
voor mij, ben jij
de wind die me laat stormen
om me een beter beeld
van de wereld te vormen
voor mij ben jij
de zon die me vaak warmte geeft
hoop en zin voor al dat leeft…
Veel meer
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
509 ze staan me glashelder voor ogen
de fluwelen nachten
vorst, hagel, sneeuw of storm
ze kunnen ons niet deren
we vinden bij elkaar meer bescherming
dan in ons huis van beton
onze jeugd ligt al achter ons
maar ons bloed verhit nog steeds
's nachts komen dromen
op raspaarden binnen
laten schatten achter op ons bed
die we innig minnekozen…
Nog barsten er geen bomen en bloemen uit
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
571 Wat is zien en getroffen worden door ontroering
Nu kwartiermakers van storm de lucht betrekken
als ik buiten ook binnen het nut tracht te ontdekken.
Kwetsbaarheid van leven onthult alle traktementen
nu ik simpelweg het gemis van oudere hunker wil gedenken.…
Tegen beter weten in
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Opgelost in extase
schilder ik je een panorama
Bergen, beekjes, bomen
en blijf hopen op stormen die
uitgestrekte vlakten strelen
Indringend en geheel geef ik mezelf
als toverwolk cadeau…
Zon zee golven mist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.101 meeuwen zweven er doorheen
de zon heeft een doordringend verlangen
maar is zwakker dan voorheen
Golven zwaaien wild met hun armen
om de mist te verjagen
de zon probeert de golven te verwarmen
de mist zal elke straling vertragen
De wind komt op voor de zon en de golven
de mist is hiertegen niet bestand
hij wordt ineens door een storm…