2383 resultaten.
Ontwaken
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.028 Daar lig je, met je lieve bruine gezicht
je kijkt…. je mist iets, je mist je licht
ik probeer je zachtjes aan te raken
wil je strelen over je natte wangen…
De angst van je droom speelt met je…
Je bent nog weg… je bent bang en…
kruipt bij me vandaan, weg, onder het laken
hulpeloos draai ik me weer op mijn rug
ik wil je troosten en zeggen dat…
Droevig meisje
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.384 en het meisje, zij huilt
door verdriet overmand
geen troost kan helpen
verstoot reddende hand
haar open jeugdige geest
opgesloten in trieste smart
keert zich binnenwaarts
kwijnend in gebroken hart
deerniswekkend in tranen
wil zij geen liefde meer kennen
zal haar troosteloze ziel
ooit aan eenzaamheid wennen?…
geef hem
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
2.817 Geef hem troost.
Vandaag huilen met de wolven,
Met de vastgebonden honden in het bos.
Morgen proosten op de toekomst.…
Zeg me wat te doen.
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.309 jou kwijt
En al heb ik er alles, alles voor over
Maar ik kan alleen machteloos toekijken
Ik wil helpen maar wat moet ik doen
Om een oplossing te kunnen bereiken
Om jou pijn te kunnen verzachten
Om een lach te voorschijn te toveren
Om blijdschap bij je te kunnen zien
Daar heb ik echt alles voor over
Het lijkt wel alsof dit geen troost…
Storingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 zag
daardoor belandde ik
in een andere stroming
een kille emotie
deed mijn ogen regenen
in een woordloos snikken
mijn wezen te fragiel
om te relativeren
te aanvaarden
jouw boomsterkte
je stalen veerkracht
even te hard
voor mijn tere zijn
als je merkt dat
mijn verdriet echt is
voel ik de warmte
van je handen
je tederheid troost…
de val van eenzaamheid
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
620 wakker in een droom
wil ik uit
de wereld stappen
voorzichtig
een stapje over de rand
en dan
dan zal ik vallen
vallen
tot ver voorbij
het diepe
vallen
zover
totdat ik zweef
zweef
in het oneindige
het vochtige van
troost
één word met mijn wens
als een onzichtbare kring rondom
stilte
afgesneden
van de richtingen
die mij niet toebehoorden…
onbegrijpelijk
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
743 wanneer je zegt
dat het onzichtbare niet kan bestaan
in dit leven, denk je dan aan de waanzin
in het moe geleden licht
of aan de dronken poppetjes die je krast
in je verhalen, op de stoep en aan de tafel omdat
zij je troosten
je meeslepen aan de binnenkant
omdat de diepte steeds dunner wordt, net zoals dat kind
dat niets van liefde weet…
Een Stilte in de Zaal
netgedicht
5.0 met 13 stemmen
974 mag ik rustend in jouw okselholte kind zijn
vragen stellen over aarde en de dood
mag ik grijs jouw haren tellen
en je wijsheid drinken als een kalf de melk
mag ik – jouw hand in de mijne
aan de hele nieuwe wereld wennen
en achteraf de troost verkennen
van verhalen zonder taal
dan mag jij
me minder plots verlaten…
geheimen ontbloot
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
498 en opnieuw
mijn geheimen bloot
als aarzelende gebaren
fluisterende dromen
hoopvolle illusie
te veel en te groot
ijdel het mysterie
van prille aanbidders
handen te gretig
woorden te loos
toewijding te duister
met vage beloften
duister de doelen
aandacht te broos
onaf steeds het raadsel
genomen verlies
betovering verbroken
troost…
Het verschiet
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.116 Gij waart mijn heul, mijn troost, - gij zijt
De enige toevlucht, mij geschonken.
Nu is dan ’t ogenblik gekomen,
Dat we aan de nieuwe morgen staan,
En de waranden opengaan,
Die en alzijdig, onzer dromen, -
Dat liefdes ongestoord verschiet
Rondom ons ligt, - en anders niet.…
Amor Fati (over geestelijke wreedheid)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
575 geen
verlangen
om te worden zoals
jullie
je bent als een wortelstok
in de lucht
als je gaat
zal ik je niet missen
ook niet als kiespijn
hang je geloof
maar
aan de kapstok
kom je
dan zal ik niet
opkijken – je aanwezigheid
brengt me niet in
beroering
merk ik je niet op
blij – daaromtrent
nagelaten – waarom
wenen – geen troost…
Beklemming
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
506 Laat dromen niet waar zijn
waarin mijn ziel bekneld
ligt tussen angst en pijnen
mijn hart geen uitkomst vindt
mijn gedachten zijn beneveld
mijn handen zoeken angstvallig
houvast en steun
mijn voeten
zullen de aarde niet verlaten
help mij met woorden die ik zoek
en verdrijven mijn angst en pijnen
troost dan mijn beklemd gevoel
dat ik…
Vergezicht
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
917 Stromen woorden uit met troost
overladen monden
in lege ogen woekeren
tranen mijn diepste wonden.
Ik draag met jou
mijn liefde voor
het leven waarin ik alles
samen met jou verloor.
Ik draag je nu
voor het laatst.
Raak ik je aan
de wereld kwijt.
Verse aarde
de eeuwigheid.…
Geluk uit mijn jeugd
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
2.464 Laat me nog eens klimmen
in die appelboom achter op het erf
troost mij daaronder op de grond
plak een pleister op de wond.
Leer mij nogmaals fietsen
op dat rode fietsje
door de laan voor ’t huis
wrijf mijn geschaafde knieën.
Neem weer mijn hand
op weg naar school
droog bij afscheid mijn tranen.
Nog wil ik je voor alles danken.…
Een reis te maken
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
554 ogen van je kroost kijk
mosgroen en zilverscherp
wordt de afstand tussen het gemis kleiner
of je hier naast me zit
en praat
zoals vanouds
twee handen op één bolle buik
te dun is het licht
genadeloos in zweepslag
slaat de klok
de werkelijkheid raak
achter mijn borst
bloeit de witte roos open
de stilte kabbelt traag voort
het biedt troost…
Vannacht
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
1.056 vannacht was ik
niet alleen met haar
droomde van
kapende vagebonden
er werd mij een
engel gestuurd
aangemaand door boven
of wellicht lokaal ingehuurd
zij zong voor mij
het lied van troost
waarin eindeloze liefde
werd aangeprezen
na een wijle
hervatte mijn
neusgeronk
zijn gelijkmatigheid
zodat ik nu echt…
nu moet ik gaan: de bloemen sterven
gedicht
3.2 met 13 stemmen
40.591 troost mij als ik zo droef moet zingen,
leg als een krans jouw handen om mijn hoofd.
wanneer het waar is dat ik heb geloofd,
dan is het in herinneringen.
-------------------------------------------
Voor wie ik liefheb wil ik heten (1966)…
Van zoekvlucht naar vlucht zoek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
642 Door sneeuw bedekte velden
zwoegt hij voorwaarts
terwijl de felle stormwind
schurend gaten blaast
in de laatste ijdele dromen
die hem nog helpen door de dag
Die zoektocht naar troost
het verlangen naar iets nieuws
werden een vlucht om te vergeten
maar hij heeft zo lang gezocht
dat al is vergeten wat te vergeten
De grijze lucht laat steeds…
een nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
395 zullen we
de nacht verdragen
elkaar niet in woorden vatten
ons in stilte oefenen
zullen we
gekleurde herinneringen dragen
elkaar blind omarmen
ons in dromen hullen
zullen we
gewichtloos samenvallen
elkaar vinden
ons ingraven in licht
zullen we
de loden uren vergeten
elkaar troosten
ons vermengen met zilte tranen
zullen we het…
Mama
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.329 Mama jij gaf mij het leven
Iets moois wat jij deze aarde hebt gegeven
Jij gaf mij het leven
Jij was de eerste vrouw die mij liefde heeft gegeven
De eerste liefde uit mijn leven
Jij gaf mij te eten, te drinken en heel veel liefde
Het was jij die mij aankleede en schone luiers heeft gegeven
die me troostte als ik huilde
Die me maakte…
Mijn Levensader
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
622 Hij vult wat ik ten diepste mis,
doorstroomt in mij als ader
als alles mij te machtig is,
en bid ik om vergiffenis
voor vijanden en dader
beleef ik Zijn getuigenis,
dan nodigt Hij mij aan Zijn dis
vol troost en vol genade.
Als alles mij te machtig is
beleef ik Zijn getuigenis.…
Meeuwenpostzegel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
557 Zij is geen verzamelaar
alles wat ze niet nodig heeft
geeft ze weg aan arme mensen
die er niets aan kunnen doen
de zon is haar geen spiegel
maanlicht tovert geen lach
om de mond die honger heeft
te kunnen troosten hapt ze
naar lucht die zuurstof geeft
of schrijft ze woorden
van volle betekenis
in brieven die het licht niet schuwen
hier…
Schemert al herinnering
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
539 je gezicht is dood
maar in de lijnen
schemert al herinnering
je warmte is verschoond
en in je hand ontplooien zich
mijn tranen en jouw troost
je blik bracht leven daagde uit
om meer te geven keek en hielp
als anderen bleven steken
je stem klinkt door in onze woorden
we schrijven zinnen met jouw naam
het verhaal van leven neemt geen…
De cirkel is rond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.165 Ga je een paar pasjes vooruit
dan kom je weer op het punt
dat je in het levensspel
niet meer verder kunt
en keihard wordt teruggezet
Mijn eerste reactie
niet weer die pijn
dat verdriet
totdat ik besef
die pijn
dat is een stukje van mezelf
dat er ook mag zijn
Dus omarm ik mijn verdriet
en geef ik mezelf troost
ik koester mijn pijn…
Hondentrouw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 het was
veelal een
snoepje voor
de kinderen
in de
straat
wat laat
ook de
buurthonden/tjes zijn
dolblij met
een brokje
liefst twee
als het
verdrietig sterft
of een
puppy wordt
geadopteerd/geboren
troost/deel hun
verdriet/blijdschap met
de verzorgers/sters
hiermede nooit
enig tijd
verloren
de knapperds
herkennen jou…
Woorden die niet kloppen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
13 Jij viert je eigen feestjes
met vrienden van vroeger
met zoete thee en grapjes
Ik mis je, ik troost me
met muziek en ga naar bed
Jij komt thuis, ik doe moeilijk
met woorden die niet kloppen
met mijn gevoelens, eigenlijk
heb ik geen idee
wat ik nu zou moeten
zeggen, van verwarring
lukt het me niet
om eerlijk te zijn
over mijzelf,…
Kind van de rekening
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
609 'n gapend wak
dat het daglicht
niet verdragen kan
geen troost biedt of bood
..........in een omarmen
De straat...
enig maat
van doen en laten
van zwijgen, praten
Van kindsbeen af
zoeken zij
te leven, de dood
om elke straathoek
Ze zijn
zich zelve zoek
op deze verdomde aardkloot.…
het grijze sombert stilte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
754 ik was weer aan het strand
zag de hand van wind
in het afslaan van de duinen
het zand is hard en koud
meeuwen troosten zich met mist
die winter verre van ons houdt
het grijze sombert stilte
de golven rollen kilte
schuim wiegt wit en traag
de korte dag vandaag
maar als ik terugloop
zie ik de konijnen struinen
in het watertje van zon…
mijn sluiers van plezier
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
822 in het lopen
liet je me alleen
een handvol vergezichten
in lucht waaruit
de zon verdween
als ik mijn blikken richtte
je stapte op omdat
je mij niet langer koos
je schaduw was een vage troost
ik gaf je ziel
je werd opnieuw geboren als
blauwe bloem boven het koren
ik lichtte op
gaf jou mijn sluiers van plezier
je boosheid vond…
Ik ben de wortel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
899 wortel
En verdeel mezelf
Onberekenbaar
Spijt kan nooit vergaan
Verdriet blijft al keer ik terug
Oorsprong beheers ik niet
Eenzaamheid ook niet
Zelfs mijn eigen lichaam
Weet niet van mijn bestaan
Dit leven ken ik op mijn duim
Dat zuig je er niet zomaar uit
Maar leef altijd nog met de dag
In mijn hart spreek ik
Geef het liefde en troost…