2916 resultaten.
Boemerang
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
64 de boemerang werpt
laaggebogen, haarfijne klanken
in de richting
van haar eigen kromming
misvormd
verwrongen
vervormd in resonantie
tussen zwijgen en betekenis
de echo van woorden
in vreemde weerklank
ontheemd
in de diepte gevangen
raakt de stilte doorbroken
en klinkt
het geluid van terneergeslagen
klanken
als weerkaatsing…
De Jager in slaap
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
623 Het zwijgen van de aarde is diep.…
Deus Caritatis
poëzie
3.5 met 10 stemmen
3.989 Mijne begeerten stijgen
Naar U in mijn gebed,
Gij hebt mij met Uw zwijgen
Beveiligd en gered:
Mijn leven is doorwrocht
Door Uw sterke genade,
Die ik vergeefs versmaadde
En te ontwijken zocht.…
Boom
netgedicht
2.5 met 70 stemmen
554 Naam in bladeren
gedragen door avondwind
wortels zwijgen stil
Onder de oude boom blijf
ik soms staan, nog voor wind ligt en vogels
zwijgen, alsof je naam nog tussen bladeren hangt en iets
bewaart wat niet verloren ging, maar dieper wortelde in alles wat ik ben.…
Denken.
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.262 De zon vlijt zich neer in de armen van de zee
De nacht jaagt de dag op de vlucht en de vogels zwijgen als het licht verdwijnt
Je kunt alleen nog krekels horen
Je kunt denken aan geld, je kunt denken aan goud
De jaren die vervliegen en aan de dromen die vallen en opstaan
En zoeken in gedachten naar het grote waarom
Maar ik denk aan niets, ik denk…
Gevangen in een doolhof
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
822 Daar waar zwijgen
herrie maakt
snijdt glas de laatste
tranen
-zwarte onzekerheid maakt het hart zo bang-
daar waar vluchten
de noodstop is
zijn woorden gevangen
in een letterspel
daar waar één bloem
onkruid wieden verbiedt
waar één meeuw leven tekent
is de geest gevangen
in een slecht gebouwd doolhof…
Schijn bedriegt
hartenkreet
2.5 met 14 stemmen
1.161 Stil blijven zwijgen
terwijl je druk praat.
Ontzettend populair zijn
en geliefd bij iedereen.
Maar je stiekem eenzaam voelen,
zo verschrikkelijk alleen.…
Deformatie van de waarheid
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
1.090 de gevoelens trillen
een toneelstuk begint al
eerste deel
een gedachte komt
schudt een rust van een mens
tweede deel
de woorden zijn geboren
deformatie van de waarheid
het gevoel was alleen maar echt
als de tong zijn gang gaat
de waarheid geeft een schaduw
laten we die tong van ons zwijgen
en bewegen alleen maar
onze lippen…
Mijn stilte
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
1.002 Soms loop ik
naar de stilte,
Naar de traagheid
van mijn tranen,
Dan zwijg ik wat
ik niet meer zeggen kan
Soms loop ik
naar het licht,
Naar de helderheid
van mijn glimlach,
Dan adem ik alles
wat teder leeft
Soms lopen woorden
naar een zwerftocht
van vergeten handen,
Dan zoek ik zacht
wat ik verloren ben
Soms draag ik…
de traagheid van dit uur
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
858 en in de traagheid van dit uur
het weten dat het licht zal winnen;
de kleine glimlach naar de rozen,
het diep besef dat alles gloeit
en dat geen leed ons klein kan krijgen
en laat ons verder dan maar zwijgen.…
het vioolconcert
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
669 de strijkers zwijgen
als de noten op papier
de dirigent wacht
in de coulissen
handen en baton in rust
hij sluit de ogen
het applaus klatert
een zachte milde regen
stilte als teken
papieren noten
de wording van het verhaal
bezielde handen
een weidse wereld
klanken vouwen zich open
landen in de ziel
de betovering
het is dan dat…
Berkel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
29 laat me zitten in je zwijgen
even maar, heus niet lang
mijn knieën vinden gras
daar ben ik thuis, vandaag
de Berkel met haar draaiingen
het bruine riet en statig zilver
ik volg je adem op de oever
de hoogte van het zand
de gaten van de oeverzwaluw
en de ijsvogel samen
het spinrag in de heg
een druppel op het mos
staat er…
Cruijff
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
584 Ook over hem*) wil Johan Cruijff niet zwijgen:
“Die kan van mij gewoon de klere(n) krijgen.”…
Ik ben slechts
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
1.122 laat me sterven
in de naaktheid van je hand
waar ik stil verlangen adem
naar het zachte
schreien van de dood
laat me gaan
in de hartstocht van je huid
waar ik het zwijgen achterlaat
onder versteende longen
voorbij het verre avondrood
maar ontzeg me niet
de liefde, mijn liefde
laat ze bestaan
in geschreven morgenlicht
wanneer…
stadswacht
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
657 langzaam
soms vlug
van luid naar stil
vul ik de overmacht van
zwaarbeladen dromen
met een gelood zwijgen
ik ween naar de maan
probeer de nacht te sluiten
omdat ik niet altijd
het doodgaan begrijp
de stad komt naderbij
haar geluid
breekt mijn nevel open
weer vind ik niet meer
wat ik gevonden had
maar ik ben niet bevreesd
haar…
kruipend ben ik sneller
gedicht
4.0 met 27 stemmen
10.368 je komt zuchtend omhoog
uit de keel van de nacht
er is geen hemel meer
ik wacht
op het gillen
en vloeken en slaan
van boven
waar jij ook heen was gegaan
ijle gezichten
dicht tegen de wand
ik verbrand vast mijn kleren
gooi jou aan de kant
gegraai dan het zwijgen
onze grotten op slot
we houden ons vast
aan de rug van het lot…
een zicht uit leven
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
1.053 gisteren
naderde het zwijgen
rugwaarts
als symptoom
van een lijdend ritueel
traag, teveel
mijd jij mijn dagen
zelfs die van weleer
ik wilde je van de wind vertellen
en het wondere golven
onder mijn borst
hoe ik liep, licht
als een vlinder
door het gedicht
waarnaar ik zocht
onaangedaan, te diep
trok jij de stilte scheef…
Even, voor een eeuw
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
753 rusteloos
beweegt mijn adem
ergens laag boven
de grond
of is het mijn stem
die niet meer
bestaat
omdat ik zwijg
onder natte rouwkransen
van gras en water
te vroeg komt
elk geluid, als hagel
op getelde uren
alsof duizend nachten
drukken op het landschap
van één dag
ingezwachteld
onafgebroken stil
draag ik
de transparante…
WEEMOED
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
594 beter te zwijgen
Ik wil nog 'n ijsco
op 'n terrasje eten
Nog bruin en bronzen
in een ligstoel
Maar wind wil
niet langer liggen
Avond aan zee
toch wat koel
Goudgeel blad
ligt op m'n pad
Zomer wil niet
op z'n schreden terugkeren.…
naamloos
netgedicht
3.3 met 34 stemmen
844 mijn mantel sleept de stilte mee
in slordig zwart, meebuigend
op de rand van je nagel
ik heb de dag niet gehoord
en de nacht wijzigt niets
ook niet de dubbele huid
mijn woorden te kort
het vlees te rauw
om te dragen op je borst
jij vreet je vol met splinters
en wormen uit mijn mond
die me hongerloos tot
zwijgen brengen
ik…
VADER ROEPT WINTER IN ME OP
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
550 Zijn aardse huis
heeft hij in zwijgen verlaten
De Ander had
het laatste woord
Zijn bed vreemd leeg
't tafelblad vol medicijnen
De laatste uren
kon hij niet meer praten
Ik las z'n gebaren
in z'n hand te korte levenslijnen
Hij wuifde en
wees naar raam en muren
Het kon beslist
niet lang meer duren:
Deze reis naar
't onbekendste…
wat ik wil zeggen.....
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.699 waarom laat je mij zwijgen
steeds als ik iets wil zeggen
wat wil ik zeggen...
mezelf blootleggen...
mijn gedachten...steeds weer laten wachten
Wat wil ik horen...
zonder jouw gedachten te storen
jij stilzwijgend....
wat wil ik zeggen...
jezelf blootleggen...
of mijn liefde stilleggen
en mijn gevoel opzij zetten..…
Zonbeminnaars
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
992 We beminnen de vlinders
vogel en vrij en de bijen
en bloemen die gonzen van zoemen
en zij
zij en mij
dichten de dagen
zingen en zagen en zwijgen
tot zomers verlangen
de vlammende tijd
steels en onbevangen
ons opnieuw verleidt.…
ietwat verhuld
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
920 hij dacht al
een beetje koud
deze zomer, wie wil er
een klein beetje stoken
ligt hij op zijn wenken bediend
gaar te staren naar het narrige
van groot en klein en middelmatig
vingers zomaar door de snor
een Antwerpse met resten
van de Laatste Maaltijd
verstopt
hij zwijgt uiteraard
omdat hij zwijgen moet
anders zou er te veel
te…
de eerste zin
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
700 maar daarna hoe dan verder
welke kant moet ik uit
zo'n eerste zin maakt heel wat los
de tweede echter is dikwijls
een stuk minder om over
het vervolg nog maar te zwijgen
zou de ultieme roman misschien
louter uit eerste zinnen moeten bestaan
en zo ja wie gaat hem dan schrijven…
Voorgoed
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
607 Ik stierf en er was niet
van ver mij vandaan
een stronk, een kussen
voor mijn houten hoofd,
waar ik de bedding vond,
waarin ik rusten zou,
ik zocht snakkend zonder
adem naar een stem, die nu
voorgoed zou zwijgen.…
hoe stilte zichzelf schrijft
netgedicht
4.5 met 43 stemmen
1.982 in dat laatste woord
past alles
de stilte en het tegenlicht
de verwarring van poëten door
het telkens nieuw geluid
van rivieren en rotsen
onder het gedichtendak
van een kathedraal
waarin vrijheid duizelt
om de duizend kreten, de tweestrijd
in hem of haar
om het zwijgen van de stenen
en de eindeloze ogen
van de minnaar en…
jouw eigen hemel
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
705 Vele groeiringen later laten
je duizendmaal golgotha vergeten
om het zwijgen van de dood
te bevrijden van het juk
dat je schouders hebben gedragen
in tijden van nood
jij schiep jouw eigen hemel
kristalliseerde je beeltenis
op de flanken van het kruis
herschiep het besef dat het sterven
slechts een hoorspel is in het theater
doch jij…
het oog van de storm
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
500 ergens zweeft de weergalm
van een dichtgeslagen deur
de storm lijkt voorbij
maar dreigend de lucht
in haar roerloosheid
gevangen in het vacuüm
van verwachting
gerommel in de verte
als snelle stappen op de trap
nadert de ontknoping
in natuurgeweld
met bonkend hart
gewapend voor de confrontatie
wars van het verraderlijk zwijgen…
Eerst,
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
741 Eerst was er alleen het zwijgen,
uit niets bestond het ruisen van
de woordenzee, en een gong, een
klank uit eerste mond en bron,
onberoerd in natuurlijk stof,
nog onbeschreven zonder woord
in de voetprint van het leven,
daarna kwam er meer dan iets,
daar bleek veel van te bestaan,
je kon rapen, of weer vegen, van
wat nog komen zou of…