Alle inzendingen

De klanten in een kaaswinkeltje in Culemborg-West staren verbijsterd naar de bazin, mevrouw Verkest, want die spuit royaal parfum van Dior op de Herve, de Cheddar en de Roquefort, "Die dingen" mompelt ze "stinken immers als de pest!" ...

Haar leven werd in spel gezet als een gok in het casino met Zijn liefde die haar omarmde een gewonnen strijd

Het diepzeekoraal is een kasteel vol kroontjes: prinsessenvissen.

Nergens specifiek op uit Er hing najaar in de lucht We kwamen samen in een zucht En er lag een besluit Voor minder deden we het niet We wilden immer leven Uitgekotst of ingewreven Het hele lied Dan neemt ze ongewild de benen Laat haar gaan omdat het moet Leeg tot in je tenen Een ied...

In het warme gras languit liggen schaduwen zachte herfstkleuren Het herfstgetijde waarin je kennis maakt met een dromerige sfeer en verrassende momenten Een lauwe zon speelt met lichtschakeringen en schaduwspel Stad en land zijn bedekt onder een goud gekleurde tot rood getinte tapijt. H...

Wie was zij die jij aanklampte op straat Was jij in Bisjkek, dacht je niet aan mij Was het je slaapgebrek of fear of flying Die jou dreef tot zo'n onbezonnen daad Drie weken lang zat ik in de penarie Was het wel echt gebeurd wat jij me schreef Was het wel waar, klopt het wat hij...

het leven is te klein om alle grootsheid van liefde en vriendschap te kunnen omvatten alleen op speciale dagen is er door samen delen een intenser en steeds warmer genieten als ieder met hart en ziel zijn wensen schrijft en daarbij vaak de bonus van even live nog meekrijg...

U ziet dat ik mijn eigen boontjes dop Doortastend strijd ik tegen immigratie Ons land zit in een crisissituatie Maar weest u niet bevreesd, ik los dat op Al krijg ik veel kritiek de laatste tijd Ik vaar mijn eigen koers, ik ben beleid

Soms zie je je zitten. Bleek en sereen. Hier en/of ginder. Alleen of alleen. ----------------------------------------- uit: 'Dag en nacht geopend', 1970.

in een wereld van louter plezier kwam ik haar tegen, glimlachend, en ze zei: wat liefde is geweest luister ernaar in de bomen en ik knikte en we liepen nog lang in de stille tuin. de wereld was van louter golven en ik zonk in haar als een lijk naar beneden het water sloot boven mijn hoofd...

en als je dan windloos de donkere haven binnenvaart zal hij staan waar jij voor anker gaat hij zal je gehavend van het schip zien komen en ontroerd naar jou toe gaan maar haar zal hij missen meer dan ooit de dichteres van tere wolkenluchten over zijn azuren zee

Hij stelt zichzelf een groener landschap voor omdat de gouden herfstmaan kostbare zwijgtaal bezigt geen melk meer in de supermarkt en een verwarde moeder terug naar de bergen waar de witte geiten het laatste gras begrazen en de mannen koemiss drinken nu de nachtmerries galopperen...

Over grenzeloos verlangen valt meer te zeggen.. Het opkomend tij is meeslepend, verder weg van de woelige baren vond de aan wal geraakte zeeman zijn ‘rust’ zonder schip en albatros dobberen geeft geen enkele zekerheid bij een anker dat lijdzaam meebeweegt het verlangen naar de wijd...

Het volk maakt zich zorgen geen vijand is voor het oog van de leiders verborgen maar de mens in nood wachtend op bevrijding van de dood blijft onvindbaar zelfs na een jaar

Sinds de dood Mij vroeger dan Gedacht verwacht Ben ik er mee bezig Terwijl het mij verlamt Dus ga ik opstaan Om verder te gaan Zonder na te denken Dan gaat het wat vooruit En bedien ik iedereen Op zijn wenken

Overziend het platteland dunbevolkte periferie in afgelegen provinciën der gewestelijke staten alwaar mijn linkeroog ontwaart een omgekeerde vlagparade een zwaargebouwde zigeunerin donker van haar, met dubbele kin ziet mijn rechteroog de koeienstaarten van Sint Maarten in voorar...

'Ga je met me mee?' Woef. 'Wil je iets eten?' Woef 'Kom op mijn schoot!' Woef

De SP moet hoognodig zieltjes winnen Met immigratie zijn ze nu plots klaar Niet meer dan 40000 in een jaar Zo lopen ze wellicht weer lekker binnen Geert denkt: Zelfs ik kan daar nog wat van leren Misschien een goed idee om te fuseren

Paddenstoel, je hoeft niet onzeker te zijn mag zijn wie je bent

ik zag ze gaan schimmen in strakke oplichtende kleuren voor ontmoeten geen plaats alleen de pluizen met wollige gebaren klampten aan dan stlde de beweging kleuren werden minder fel in een zacht maar warm verleden herkende je nog namen van schermgrootheden de meesten ...

vanaf den beginne is men op zoek naar de oorsprong van het licht en indirect naar God wees gerust niemand zal het ooit vinden dat is des mensen lot maar neem de tijd en zoek het in jezelf schuif die steen opzij misschien ligt daar God verscholen badend in het licht en laat hem vrij

Ist alles Weinen nicht ein klagen? Und alles klagen nicht ein Anklagen? Nietzsche -------------------------------------------- Onlangs, en ons lichte schertswoord spreidde Vreugdeglans om 't leed, waarvan ik sprak, Was het plots of diep in u iets schreide En de gaafheid onzer stemming...

Achter brillen met geschilderde pupillen worden doordeweekse daden uitgedacht. 'Hoe eensgezind spannen zij samen.' Blank gebolsterd, ruw van pit weet men zich op zondag voor de heer verschoond en opgewit; de eigen lijven achter eigen borrels, bijbels en bloedeigen boerenwijven. 'Sla...

Als je ezel staat: je ademsteun Je kwasten binnen bereik: je octaven Je kleuren verf op je palet: je tonen klinken Kan je gaan schilderen met je stem Je doek, je publiek ontvangt het unieke wie jij bent Dat unieke binnen van jou, jouw schilderij Het schilderij van de liedzanger!

Schrijven is soms lijden de nood om niet alleen te blijven. In eenvoud warmte zoeken uw stem te kunnen voelen. Slagpennen zinnen breken, medeklinkers spreken. Ruis die wil genezen, antwoorden ontmoeten, heropleven

Afrodisiacum we keken elkaar aan wisten dat het was gedaan een besmetting met afrodisiacum onder ideale toestanden opgelopen contacten met zacht en rood weefsel in een warmvochtige omgeving met een directe haard van besmetting en natuurlijk zonder masker met de geijkte bijv...

Ik verlang naar het duister, kale bomen, zwarte luchten, naar de bijtende kou die je dwingt naar binnen te vluchten; Ik verlang naar het duister van lange, donkere nachten waar je in elke schaduw de dood of boze geesten kunt verwachten; Ik verlang naar het duister, het schenkt de schoot...

En weer kwam daar een quasi ei voorbij gehuld in rode schijn van poëzy gelegd in 't dode bladerengetij de nachtuil braakt en draait haar nek opzij O zon, wie baant de weg voor jou en mij? Wie zich bezint voor hij aanvangt eer hij of zij of het begint aan zijn of haar d...

Mijn rugzak van Basic Fit en niemand gelooft dit er in steekt wat dichtkunst soms ook een blad, gans wit mijn dierbaarste bezit vaak gevaar voor afgunst

Ik wil graag alles voelen wat ik voel en niet -- erin verdrinken.