5922 resultaten.
afscheid in de herfst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.216 op deze stralende herfstdag
ben je stilletjes
tegen zonsondergang
toen alle kleurenpracht verstilde
van ons weggegleden
naar een vredig licht
wij hadden zo graag nog
samen met jou
van de herfst van je leven
willen genieten…
scherven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
789 de vele vormen
van gemis zijn
de grillige scherven
op ongebaande paden
leidend langs kantelende
beelden van onvermijdelijke
verliezen
schrijf
met woedend hart
scherp
alle zintuigen aan
open
onwillige vensters
niets
blijft onbeschreven
het is bijna tijd…
verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.445 Achter de bomen,
Weg van de zee en van de tijd
Jouw lach jouw ogen
jouw hand warm op mijn billen
je kus op mijn mond
Weg
Verleden tijd…
annemarie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.190 42 jaar
langer werd je
niet gegeven
het leven
als moeder
mocht je
op de valreep
beleven
als een
roos in de knop
zo plotsklaps
hield het op
niet tot volle
bloei
mogen komen
de baby
zal slechts over haar
mama
dromen
op de foto
met mama
in het hospice…
aulavrouw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.136 En dan, als elke zakdoek nat,
het laatste woord gesproken is,
de blikken rusten op de kist,
dan kiest zij voor het middenpad.
Ze heeft geen plan, het hoofd omhoog,
zo zonder angst alleen verdriet
Ze kent haar plek, die had ze niet.
Weet niet meer wie met wie bedroog
Ze heeft een afspraak met zijn dood
nu er geen weg meer is naar terug…
afscheid nemen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.546 Zo loop je samen
zo ben je alleen
wat is je toekomst
waar ga je heen
een ding is duidelik
voor mij in ieder geval
"In life unbeatable"
"In death irreplaceble"…
Bij het weggaan.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.471 dag lief
wat stond je
daar
peinzend
droevig?
te kijken bij
het weggaan.
na al die
fijne uren
die altijd weer
te kort
duren
uren van
zwijgen
lachen
drinken,vrijen, praten
oh ja,
de hond
uitlaten
even alsof
het voor altijd
zo zal zijn...…
Gaan
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
894 zij kijkt door het raam
en ziet haar ziel
spiegelend
in gebroken glas
waarop dromen wiegend
vervliegen
langs de lijn,
ongewild en alras
in een geblakerd aureool
dat heur haar kust
snaar voor snaar
gelijk een fluwelen gebaar,
de ontvouwende leegte sust
waar vind ik mijn lief
nog warm van lijf
die mijn hart verrukt
terwijl ik de…
over leven en dood
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.795 kwou dat ik een dichter was
dan bestonden mijn gedichten ook nog na
mijn dood en werd ik nog gelezen
nu ga ik gewoon dood
maar nu nog niet
maar het longetje waarschuwt mij
zo moet het dus niet
vandaag schijnt de zon
het lijkt wel alsof ik een zondagsgevoel heb
het is fijn te leven
en de dood is nog ver weg
wat mij rest is een gedicht…
Het is tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.610 Het is tijd
Mijn tas staat klaar
ik hoop dat ik niks vergeet
Nog een keer controleer ik mijn briefje
of ik niks vergeten ben
Nee hoor alles is opgeschreven
ik voel de verstikkende ruimte
Doe mijn trouwe kistjes aan
pak de rugzak hang hem op mijn rug
Om de weg te gaan volgen
waar mens en natuur samen gaan
Jee wat is die rugzak zwaar
niet…
Ik wist wel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
930 pa,
ik bleef hier
jij ging naar daar
de dood blonk
tekende schaduw
over een bloem
eens zo fleurig, zo mooi
en ik wenste zo zeer
de vruchtbare zon
nog eens de glimlach
een woord van je mond
och, ik wist wel
dat het niet kon..…
vadersnaam
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
957 een naam rust in de lente
rozerode bloesemblaadjes
vormen een warme deken
het zaad ontspruit
de aarde wordt weer groen
mijn gedachten zijn nog bij toen
is het al vier weken?
het is alsof de vlinders
langer dan ooit slapen
de bij haar weg niet weet
in een treurig zoemen
zoekt naar de bloemen
haar vleugeltjes verzwaard
ik slinger…
de zee neemt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
618 de zee
neemt je zachte
woorden mee
voor altijd
je woorden sterven
niet ze blijven
voor altijd
op zee
de golven dragen
jouw herinneringen
een trage reis
in oneindige beweging…
zo mooi
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.427 zwarte lokken
rode lippen
glinstering
in bruine ogen
warm
liefdevol
vermogen
verscholen
onherkenbaar
bleek
gebroken
ben je nu
jezelf
en ons
verloren
mijn mooie
liefste
moeder…
Waard
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
993 Ik wist niet,
dat ik
jouw liefde waard was,
maar nu dat de tranen
van geluk en dankbaarheid
over mijn wangen biggelen,
weet ik, dat wij een speciaal moment
deelden; wij hadden het samen.…
Niet genoeg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.012 Ben ik,
niet goed genoeg
meer
voor je,
merkte ik
hoe goed je je gedroeg
die keer
naar me
was duidelijk
dat je niet meer vroeg
naar mijn zeer
door jou.…
voor sieb
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
690 de kleine blije jongen
verdwijnt samen
met zijn onbevangenheid
uit het zicht
geluidloos roept hij: kijk!
Ik ben hier
hij zwaait met zware armen
hij komt niet thuis
van de een naar de ander
en het onstilbare verlangen
om te verdwijnen in het licht
van zijn dromen
een bootje vaart voorbij
onder de schemerlamp leest
een mannetje een…
Bevrijding
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
683 Het dorp de rug gekeerd,
niet meer omgekeken
Lots lot voor ogen
Nimmer komt een wending
opgeslorpt in groter gebeuren
waarbij dode bladeren
verzeilen in riolen
Het wordt stil
in de herfst van leven
alleen het hart
heeft nog te lijden
van dit verlaten
stille dorp…
Het overzicht (van een onthaal).
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
733 En na het landen was hij spoorloos,
zonder een afscheid.
Ik wachtte, zocht en belde vergeefs.
Na een paar dagen mailde hij een rekening.
Hoewel niets schuldig, maakte ik over,
hij bleef stalken met de factuur,
week na week, dag na dag
misschien dat hij nu op den duur
keek naar het overzicht.…
Westwaarts
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
664 Zomaar een zondag
zonder eigenheid, ergens verloren
de vochtige lucht, als mistig verdriet kan niet bekoren,
vadsig denk ik aan een bericht onder omslag.
Even wazig als het weer, kleuren
in besluiteloosheid en twijfel:
verzenden of verscheuren
het commando verschaft enkel hartzeer.
Tot weerzien zeggen,
weten dat aangezichten vervagen
als…
Luc De Vos is niet meer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
886 Verscheurende bom:
Vlaamse Reus, Vlaams Icoon
Vos is niet meer. Aarde
onder voeten pulvert, stof
dwarrelt dwaas, de meester
verdween. Plots. Klap
op vuurpijl nog ver weg.
Kleine schalkse ruiter, tussen
pen en podium huilde je
angst en hartenpijn, wars
van glitterglam, de eeuwigheid in.
En waar je nu bent,
verhef nogmaals het wondermooie…
Xantippes land
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
677 Meisjesnamen ontvouwen in zacht roze,
vredig bloemenbladen als troostende dromen.
Hun hoge stemmen verstillen het hart tot het vrome
met en eendenvlucht over meren van het mateloze,
ieder contrast verheven en opgegeven
in een groeiende wereld waar deuren worden ontsloten.
Meisjesverdriet, tranen die in tederheid tronen
maar altijd met kans…
vertrek
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
819 onze geheugencellen verhuizen
traag nestelen ze zich in
en rondom het hart
we herhalen onze levens
met woorden foto's en
zoveel afgedwaalde herinneringen
achterwaarts trekken we
ons terug uit het leven
we wonen meer en meer alleen
voor het venster waaiert de
beuk in lichte vreugde
tegen alle zwaarte in
de kraanvogels vliegen over…
Voorjaar
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
865 Er dansen wolken
op de stormen
er zwaaien bomen
op de wind
en alles wuift stil
bij dit afscheid
van steeds opnieuw
een mensenkind.
Er valt een steen
op zwarte aarde
voordat jouw reis
met Hem begint
God gaf, maar heeft
een hand genomen
en voert haar verder
als Zijn kind.…
bewogen (2)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 leg je maar neer, liefste
we bedekken je marmeren
bed met geurige bloemen
we sluiten de gordijnen
als de loodgrijze regen
de aarde zoekt
leg je maar neer, liefste
op het zachte bloemenbed
laat ons
de bewogen tijd bezweren
en reizen
reizen op papier
we planten een boom, liefste
in de tuin van traag
tikkende stilte
ons tijdperk…
Avondrit.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
556 Je koopt me één keer frieten in een puntzak aan het raam
van De Landsman. We komen uit de kerk en hebben beloofd
niet te zondigen. Maar God, wat smaken ze lekker. We likken
vette vingers, zuigen onze monden vol koude avondlucht.
Het is november. Traag fietsen we naar huis en horen slechts
de natte weg, het klappen van late duiven, een verre…
Straks.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
725 Als ik er straks niet meer zou zijn,
kan je nog altijd met me praten.
In een witte, opgeruimde kamer
zal ik nog steeds voor je bestaan.
Ik fluister lieve woorden in je nek en in je oor,
zodat je hoogstwaarschijnlijk denkt
dat ik al tot de engelen hoor.
Geen woord van angst of deernis,
mijn zwart cynisme ben ik kwijt.
Ik sta je bij bij…
rite de passage
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 het verdriet is niet
te stelpen soms
ze haalt het deksel
van het verleden af
ze reist terug naar
zoekgeraakte mensen
ze zweeft van herinnering
naar herinnering
beelden van geliefden
varen stil voorbij
een vage kinderstem
op de achtergrond
haar rite de passage
brengt haar thuis…
dichtbij de aarde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 dwars door de dag
onder een korenbloem
blauwe lucht
dichtbij de aarde
fietst het kind
de wind geeft
het vleugels voor
deze wervelende reis
dichtbij de aarde
fietst het kind
de klaterende regen
stort zich met
met overgave neer
dichtbij de aarde
fietst het kind
het vliegensvlugge avontuur
eindigt abrupt in een
schrijnende ontknoping…
Vlucht van de arend (psalm 121)
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.542 Een lied voor de vlucht van de arend
Een blik
gericht
op het gebergte.
Aarzelend
wild
benauwd,
reiken
zijn vleugels
omhoog;
happend naar
zuurstofrijke lucht;
verstikt
in
zijn voorbij
gevlogen vriend.
De zon bij dag,
de maan bij nacht,
wachten
dragen hem
het witte licht.
Hopen
op bescherming.
Werpt het…