Alle inzendingen over afscheid, verliezen

5922 resultaten.

Sorteren op:

afscheid in de herfst

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.216
op deze stralende herfstdag ben je stilletjes tegen zonsondergang toen alle kleurenpracht verstilde van ons weggegleden naar een vredig licht wij hadden zo graag nog samen met jou van de herfst van je leven willen genieten…

scherven

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 789
de vele vormen van gemis zijn de grillige scherven op ongebaande paden leidend langs kantelende beelden van onvermijdelijke verliezen schrijf met woedend hart scherp alle zintuigen aan open onwillige vensters niets blijft onbeschreven het is bijna tijd…
J.Bakx4 november 2013Lees meer >

verdriet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.445
Achter de bomen, Weg van de zee en van de tijd Jouw lach jouw ogen jouw hand warm op mijn billen je kus op mijn mond Weg Verleden tijd…
g.meulenbelt17 november 2013Lees meer >

annemarie

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.190
42 jaar langer werd je niet gegeven het leven als moeder mocht je op de valreep beleven als een roos in de knop zo plotsklaps hield het op niet tot volle bloei mogen komen de baby zal slechts over haar mama dromen op de foto met mama in het hospice…

aulavrouw

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.136
En dan, als elke zakdoek nat, het laatste woord gesproken is, de blikken rusten op de kist, dan kiest zij voor het middenpad. Ze heeft geen plan, het hoofd omhoog, zo zonder angst alleen verdriet Ze kent haar plek, die had ze niet. Weet niet meer wie met wie bedroog Ze heeft een afspraak met zijn dood nu er geen weg meer is naar terug…
peter paul22 december 2013Lees meer >

afscheid nemen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.546
Zo loop je samen zo ben je alleen wat is je toekomst waar ga je heen een ding is duidelik voor mij in ieder geval "In life unbeatable" "In death irreplaceble"…

Bij het weggaan.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.471
dag lief wat stond je daar peinzend droevig? te kijken bij het weggaan. na al die fijne uren die altijd weer te kort duren uren van zwijgen lachen drinken,vrijen, praten oh ja, de hond uitlaten even alsof het voor altijd zo zal zijn...…

Gaan

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 894
zij kijkt door het raam en ziet haar ziel spiegelend in gebroken glas waarop dromen wiegend vervliegen langs de lijn, ongewild en alras in een geblakerd aureool dat heur haar kust snaar voor snaar gelijk een fluwelen gebaar, de ontvouwende leegte sust waar vind ik mijn lief nog warm van lijf die mijn hart verrukt terwijl ik de…

over leven en dood

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.795
kwou dat ik een dichter was dan bestonden mijn gedichten ook nog na mijn dood en werd ik nog gelezen nu ga ik gewoon dood maar nu nog niet maar het longetje waarschuwt mij zo moet het dus niet vandaag schijnt de zon het lijkt wel alsof ik een zondagsgevoel heb het is fijn te leven en de dood is nog ver weg wat mij rest is een gedicht…

Het is tijd

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.610
Het is tijd Mijn tas staat klaar ik hoop dat ik niks vergeet Nog een keer controleer ik mijn briefje of ik niks vergeten ben Nee hoor alles is opgeschreven ik voel de verstikkende ruimte Doe mijn trouwe kistjes aan pak de rugzak hang hem op mijn rug Om de weg te gaan volgen waar mens en natuur samen gaan Jee wat is die rugzak zwaar niet…
marianne25 februari 2014Lees meer >

Ik wist wel

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 930
pa, ik bleef hier jij ging naar daar de dood blonk tekende schaduw over een bloem eens zo fleurig, zo mooi en ik wenste zo zeer de vruchtbare zon nog eens de glimlach een woord van je mond och, ik wist wel dat het niet kon..…

vadersnaam

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 957
een naam rust in de lente rozerode bloesemblaadjes vormen een warme deken het zaad ontspruit de aarde wordt weer groen mijn gedachten zijn nog bij toen is het al vier weken? het is alsof de vlinders langer dan ooit slapen de bij haar weg niet weet in een treurig zoemen zoekt naar de bloemen haar vleugeltjes verzwaard ik slinger…

de zee neemt

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 618
de zee neemt je zachte woorden mee voor altijd je woorden sterven niet ze blijven voor altijd op zee de golven dragen jouw herinneringen een trage reis in oneindige beweging…
J.Bakx18 april 2014Lees meer >

zo mooi

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.427
zwarte lokken rode lippen glinstering in bruine ogen warm liefdevol vermogen verscholen onherkenbaar bleek gebroken ben je nu jezelf en ons verloren mijn mooie liefste moeder…
i31 juli 2014Lees meer >

Waard

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 993
Ik wist niet, dat ik jouw liefde waard was, maar nu dat de tranen van geluk en dankbaarheid over mijn wangen biggelen, weet ik, dat wij een speciaal moment deelden; wij hadden het samen.…
Petra Hermans11 augustus 2014Lees meer >

Niet genoeg

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.012
Ben ik, niet goed genoeg meer voor je, merkte ik hoe goed je je gedroeg die keer naar me was duidelijk dat je niet meer vroeg naar mijn zeer door jou.…
Petra Hermans15 september 2014Lees meer >

voor sieb

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 690
de kleine blije jongen verdwijnt samen met zijn onbevangenheid uit het zicht geluidloos roept hij: kijk! Ik ben hier hij zwaait met zware armen hij komt niet thuis van de een naar de ander en het onstilbare verlangen om te verdwijnen in het licht van zijn dromen een bootje vaart voorbij onder de schemerlamp leest een mannetje een…
J.Bakx1 oktober 2014Lees meer >

Bevrijding

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 683
Het dorp de rug gekeerd, niet meer omgekeken Lots lot voor ogen Nimmer komt een wending opgeslorpt in groter gebeuren waarbij dode bladeren verzeilen in riolen Het wordt stil in de herfst van leven alleen het hart heeft nog te lijden van dit verlaten stille dorp…

Het overzicht (van een onthaal).

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 733
En na het landen was hij spoorloos, zonder een afscheid. Ik wachtte, zocht en belde vergeefs. Na een paar dagen mailde hij een rekening. Hoewel niets schuldig, maakte ik over, hij bleef stalken met de factuur, week na week, dag na dag misschien dat hij nu op den duur keek naar het overzicht.…
Ralameimaar10 november 2014Lees meer >

Westwaarts

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 664
Zomaar een zondag zonder eigenheid, ergens verloren de vochtige lucht, als mistig verdriet kan niet bekoren, vadsig denk ik aan een bericht onder omslag. Even wazig als het weer, kleuren in besluiteloosheid en twijfel: verzenden of verscheuren het commando verschaft enkel hartzeer. Tot weerzien zeggen, weten dat aangezichten vervagen als…
Marcus Dehond16 november 2014Lees meer >

Luc De Vos is niet meer

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 886
Verscheurende bom: Vlaamse Reus, Vlaams Icoon Vos is niet meer. Aarde onder voeten pulvert, stof dwarrelt dwaas, de meester verdween. Plots. Klap op vuurpijl nog ver weg. Kleine schalkse ruiter, tussen pen en podium huilde je angst en hartenpijn, wars van glitterglam, de eeuwigheid in. En waar je nu bent, verhef nogmaals het wondermooie…
Guy Aarts1 december 2014Lees meer >

Xantippes land

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 677
Meisjesnamen ontvouwen in zacht roze, vredig bloemenbladen als troostende dromen. Hun hoge stemmen verstillen het hart tot het vrome met en eendenvlucht over meren van het mateloze, ieder contrast verheven en opgegeven in een groeiende wereld waar deuren worden ontsloten. Meisjesverdriet, tranen die in tederheid tronen maar altijd met kans…

vertrek

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 819
onze geheugencellen verhuizen traag nestelen ze zich in en rondom het hart we herhalen onze levens met woorden foto's en zoveel afgedwaalde herinneringen achterwaarts trekken we ons terug uit het leven we wonen meer en meer alleen voor het venster waaiert de beuk in lichte vreugde tegen alle zwaarte in de kraanvogels vliegen over…
J.Bakx24 maart 2015Lees meer >

Voorjaar

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 865
Er dansen wolken op de stormen er zwaaien bomen op de wind en alles wuift stil bij dit afscheid van steeds opnieuw een mensenkind. Er valt een steen op zwarte aarde voordat jouw reis met Hem begint God gaf, maar heeft een hand genomen en voert haar verder als Zijn kind.…
Chatfant16 april 2015Lees meer >

bewogen (2)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 554
leg je maar neer, liefste we bedekken je marmeren bed met geurige bloemen we sluiten de gordijnen als de loodgrijze regen de aarde zoekt leg je maar neer, liefste op het zachte bloemenbed laat ons de bewogen tijd bezweren en reizen reizen op papier we planten een boom, liefste in de tuin van traag tikkende stilte ons tijdperk…

Avondrit.

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 556
Je koopt me één keer frieten in een puntzak aan het raam van De Landsman. We komen uit de kerk en hebben beloofd niet te zondigen. Maar God, wat smaken ze lekker. We likken vette vingers, zuigen onze monden vol koude avondlucht. Het is november. Traag fietsen we naar huis en horen slechts de natte weg, het klappen van late duiven, een verre…

Straks.

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 725
Als ik er straks niet meer zou zijn, kan je nog altijd met me praten. In een witte, opgeruimde kamer zal ik nog steeds voor je bestaan. Ik fluister lieve woorden in je nek en in je oor, zodat je hoogstwaarschijnlijk denkt dat ik al tot de engelen hoor. Geen woord van angst of deernis, mijn zwart cynisme ben ik kwijt. Ik sta je bij bij…

rite de passage

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
het verdriet is niet te stelpen soms ze haalt het deksel van het verleden af ze reist terug naar zoekgeraakte mensen ze zweeft van herinnering naar herinnering beelden van geliefden varen stil voorbij een vage kinderstem op de achtergrond haar rite de passage brengt haar thuis…
J.Bakx12 juli 2015Lees meer >

dichtbij de aarde

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
dwars door de dag onder een korenbloem blauwe lucht dichtbij de aarde fietst het kind de wind geeft het vleugels voor deze wervelende reis dichtbij de aarde fietst het kind de klaterende regen stort zich met met overgave neer dichtbij de aarde fietst het kind het vliegensvlugge avontuur eindigt abrupt in een schrijnende ontknoping…
J.Bakx14 juli 2015Lees meer >

Vlucht van de arend (psalm 121)

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.542
Een lied voor de vlucht van de arend Een blik gericht op het gebergte. Aarzelend wild benauwd, reiken zijn vleugels omhoog; happend naar zuurstofrijke lucht; verstikt in zijn voorbij gevlogen vriend. De zon bij dag, de maan bij nacht, wachten dragen hem het witte licht. Hopen op bescherming. Werpt het…