Alle inzendingen over beredeneren ruimte ondogmatisch

3465 resultaten.

Sorteren op:

zwart of zoet

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 679
najaarsregen, een wankele tafel waarop menig woord werd doorwoeld, een halve kop koude koffie, naamloze suiker onaangeroerd ik mijmer over wat ik bezit en schets u een beeld u mag zich er vrij in bewegen biedt het ruimte om mij te zien en wat ik achterlaat hoort u het waggelen van mijn pen op de manke tafel terwijl de regen tegen het raam…

DE DICHTER TOT DE EINDLOOSHEID

poëzie
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 911
Heilige eindloosheid, Buiten ruimte, buiten tijd, En het weerspel harer glansen Met de maatstaf van Uw dansen Werd inééngereid.…

Stilte tussen ons

netgedicht
2.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 542
In de ruimte tussen ons groeit wat vaak verloren gaat: een diepe, onvoorwaardelijke verbondenheid, vol liefde, licht en leven.…
CB28 april 2025Lees meer >

Wanneer de berm verstilt

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 392
In dit aandachtig luisteren vind ik ruimte om door te gaan: de zang wordt verstilling, en ik draag haar mee.…
CB7 oktober 2026Lees meer >

zestien

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 9.382
Hij is het stralende middelpunt en dat weet hij ontvangt kado's kust handen en lippen beweegt als een danser door de ruimte schenkt bier en rode wijn 's avonds laat slaapt hij stil en warm onder donker dons droomt van eten en liefde en morgen het beeld van alle dag want hij weet; hij is een kind van deze tijd.…
Geert Loman15 februari 2005Lees meer >

Passage

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.087
Naar beneden, door het moeras, worden mijn gedachten week en vloeibaar zoekend naar het laagste punt waar de versluierende pijn en een glimlach ondraagbaar geen ruimte word gegund Mijn gelaat, slechts penseelstreken op het masker van gebroken weken.…

In papier

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.035
Dit landschap van winterzilver zou hij teruggekeerd meenemen - het raam opendraaien en nieuwe dauw binnenlaten decemberkoude laten waaien, frêle lichtstilsel ruimte geven en het verzameld struikgewas de bodem van wakend gras en de gekwetste populieren zwijgend naar binnen gebaren: dit bij elkaar, verpakt in papier zou hij meebrengen voor…
Ruud Linssen23 september 2003Lees meer >

Snippers van verdriet

hartenkreet
4.5 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.959
Zoveel tijd verstreken Alles is veranderd Alleen mijn gevoel Voor jou staat stil De wereld draait door Zomer wordt winter Vogels zijn gevlogen Net zoals jij ging Ik leef mijn leven Vandaag en morgen Zonder jou liefste Leegte zonder warmte Al wat er overblijft Een verloren vriendschap Snippers van verdriet Verdwenen in de ruimte…
car13 december 2004Lees meer >

Verbonden

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 806
De zwaan, boeiend, drijft als baken in zee waar ruimte thuis zal worden slag voor slag verliest zij de allerlaatste golf waar de blik op zijn zijn verdwijnt achter de dijk bijna uit het zicht rekt haar lange hals zich nogmaals terwijl een eenzame traan ver vliegt schikt ze haar veren rugslag heeft haar nooit geboeid…
metha24 september 2007Lees meer >

wel haar glimlach

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 915
Bloemen plukt ze Armen vol bloemen Ze loopt blootsvoets Door het gras Haar tranen Zijn als druppels dauw Vallen op haar handen Tranen uit haar ziel Wie zou ze kunnen zeggen Wat haart hart beroert Ze gaf hem op Om hem de ruimte te geven De vrijheid Die hij nodig heeft Om verder te kunnen leven Zelfs hij ….kent niet haar pijn…

statio

netgedicht
4.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 943
hang over mijn schouder, het laken dat mij toebehoort en opnieuw een dag waardig zodat ik mij kan neerleggen in de dageraad van het geweten de ruimte die ik zoek langs schubben van de ziel schuif zeeën naar me toe, het gehoor van rivieren in licht en opgeheven handen en schenk de horizon het water van de wouden…

aan sarah

netgedicht
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.428
als tranen ontoereikend zijn geworden en je het lachen hebt verleerd als je kijkt door een nevel van onverschilligheid je handen niet meer kunnen liefhebben als je moe bent van het vechten het eindeloos praten uit een lege doos als je geleefd wordt in luchtledige ruimte en bewust geen weg meer zoekt dan komt een klein meisje met wapperende…

Open eind

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 665
Geen ruimte werkelijk vrij van onbreekbare levenslust. De droom is een verzuchten van steeds weer nieuwe doelen. Geen tijd verschilt momenten die weerloos verder gaan. De feiten blijven onbekend voor de hand liggen beelden. We zijn slechts even mensen en gaan dan op in eeuwigheid.…

Laten we

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.151
Laten we dicht bij huis blijven vrijuit bij elkaar blijven elkaar de ruimte gunnen op de vierkante centimeter elkaar mijlenver uiteen dicht op de huid dragen elkaar in het hart sluiten zonder de deur te grendelen Laten we ontdekkingsreizen nieuwe verhalen vinden en de oude opschrijven aan de keukentafel thuis…

die neus

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 603
het stel schoenen staat klaar voor het boenen een veter achteloos los denkt toevallig andersom de kamer vol met specerij speelt het kale kader voor een drama zonder weerga als de veter start met domineren treft hem de gladheid bij languit de zwoele omhelzing korstig bruin gevlekte getuige als een eiland in de ruimte die nog geurt naar…

Vergeten woorden

netgedicht
3.9 met 23 stemmen aantal keer bekeken 4.300
Verzonden woorden Verplaatsen zich door tijd en ruimte Op zoek naar hun bestemming Lieve, boze, harde woorden Zonder enige emotie Gedoemd om te verdwijnen in vergetelheid Of Laten zij hun sporen na Tijdens hun enkele reis Miljoenen woorden Dwalend door dit universum zoekend naar hun eigen verhaal Vergeten woorden rijgen zich aaneen…

drijfveer

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 692
je lest de dorst stilt de honger luwt mijn woede en geeft weer zin ik voel me bevrijd als jij langskomt schep ik ruimte voor jouw plaats ik verruil mijn stad zoek nieuw leven ik maak me zwanger door jou te wensen als je roept sta ik op streef ik een dag voorbij de moeheid die kwelt en verwart…

Mijn lotusbloem

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.322
geur van vroege poldertochten draag jij in het haar En toch zoals de lotus ademt, stremt de tijd jouw jeugd en betaalt herinneringen met momenten die voor altijd verloren blijken te zijn Maar mijn lief, ons sterven zal gepaard gaan met een lach en de wetenschap dat de dood ons niet kan treffen, we sluiten slechts een deur in deze ruimte…
elze28 september 2008Lees meer >

Gekapt

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 450
De jonge beuk die altijd in zijn schaduw stond groeit in het licht de ruimte dicht en fluistert in het duister naar de afgehouwen stam: “Ik mis je zo, je zuchten en je kreunen, je steun ook in mijn rug” maar hij hoort niets meer terug, geen tak ziet hij meer wuiven alleen de grote paddestoel op de afgehouwen stam lijkt een klein stukje…

van belang

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 829
Dit is geschreven voor iedereen in het universum zweeft men als een geheel de ruimte door onder het zwart en blauw dag en nacht na nacht wacht de dauw nieuw geboren geluid onder invloed van ruis alles van belang gaat in de kluis er uit ooit gegaan in om ooit te verdwijnen om ooit een dag of een nacht te vergaan als een verhaal nooit…

Speeltuin

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.120
De draaimolen draait te kleine rondjes Er is een zandbak maar geen zand Van de speelgoedhuisjes is de ruimte Binnenin erg aan de magere kant Zie je die wip daar in ’t midden Da’s een plank met splinters En die scheefgezakte schommels daar ...Staan zo al drie winters De toegangsprijs is niettemin behoorlijk Maar al jaren koop ik kaartjes…

lege kamer

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.292
De lantaarns staan aan verder ben ik alleen in deze lege ruimte muziek vult de kamer niet helemaal, de balkondeur staat open herrie van buiten verjaagt de stilte zal ik het ooit kunnen?…
ben20 april 2009Lees meer >

Fantoom

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 603
de laan wordt allengs smaller bomen stappen kleiner langszij wanneer het oog blijft puilen is het waas der waan nabij geen vogelkreet bekrast de lucht er zijn slechts wolven, zij huilen vlucht, vlucht, ijlt de noordenwind verdwijn uit dit verdichte woud in de ruimte sluimert het kind zijn bed voelde nooit zo koud…
Hanny13 mei 2009Lees meer >

Afzonderlingen

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 639
zeilen gaven een hemel aan het podium in een ruimte van lucht waar stoelen leegte kenden daarboven vaak de ouden van de dag die nu en dan de ogen naar de aarde wendden beneden zat toekomst geringd met gerucht in het gras lyrische zielen afzonderlijk bij elkaar bij het buffet leek het even een gemengd ras…

Vervagend

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 570
Sluipend door en over elkaar geven elkander geen ruimte vormen zacht licht van de dag om tot nevelige schemer tussen verduisterend eikenhout tot nacht elk zicht ontneemt.…

zoekend achterlaten

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 914
een leeg bed, een verlaten kast het raam staat op een kier de ruimte ademt vrijheid in die was er heel lang niet. althans, niet voor diegene die niet stil zit, niet graag blijft een plek is slechts een onderdeel, het doel zelf is de reis.…
DZ4 oktober 2010Lees meer >

afhechten

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 690
het nut de raadsels van je leven te ontrafelen ze lijken vluchtig teruggebracht tot flarden van of losse eindjes van geluk en overmoed te lang geleden vragen en geheimen ook weinig anders dan verwatering van je verwondering over beloften zonder einde en liefdes opgegaan in rook maar beelden en geluiden blijven de geur, muziek, de ruimte…
annabel20 februari 2011Lees meer >

Élysée de liberté

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
Bouw geen muren op fundamenten door mij afgekeurd breek wallen af op gronden die niet deugen en bouw geen toren in een diep dal waar ruimten zijn besloten plaats mij op een kale berg waar mijn gezicht tot de horizon reikt veranker mijn grondvest aan sterke rotssteen bouw daar mijn veste op onbedorven scheppinggrond waar nog vrede op…

Terra Nova

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 534
een vrouw het uit urenlang Haar winterreis door diepe duisternis ongekende kou in een vergeten continent In deze gesloten wereld onthullen de beelden op het scherm haar ingekerfde angsten Zelfportret in de spiegel zoveel woorden om niets te zeggen alleen maar drijven Woordeloos schuiven over de onafzienbare ijsvlakte zonder ruimte…
j.bakx1 januari 2012Lees meer >

Doorbreken

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 578
Achter het licht van het venster zit ik verscholen in hoeken van beschaduwde gedachten uit het binnenst van mijn gevoel waar woorden slechts geborgen voorzichtig daglicht betreden zoeken zon en warmte als in omhelzing van mijn lief schuwe naaktheid terzijde leggen verwelkomen zonneschijn en licht dat de horizon beschijnt in ruimte opnieuw…