3465 resultaten.
zwart of zoet
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
679 najaarsregen, een wankele tafel
waarop menig woord werd doorwoeld,
een halve kop koude koffie, naamloze suiker onaangeroerd
ik mijmer over wat ik bezit en schets u een beeld
u mag zich er vrij in bewegen
biedt het ruimte om mij te zien
en wat ik achterlaat
hoort u het waggelen van mijn pen
op de manke tafel terwijl de regen tegen het raam…
DE DICHTER TOT DE EINDLOOSHEID
poëzie
5.0 met 3 stemmen
911 Heilige eindloosheid,
Buiten ruimte, buiten tijd,
En het weerspel harer glansen
Met de maatstaf van Uw dansen
Werd inééngereid.…
Stilte tussen ons
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
542 In de ruimte tussen ons groeit wat vaak
verloren gaat: een diepe, onvoorwaardelijke verbondenheid, vol liefde, licht en leven.…
Wanneer de berm verstilt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
392 In dit aandachtig luisteren vind
ik ruimte om door te gaan: de zang wordt verstilling, en ik draag haar mee.…
zestien
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
9.382 Hij is het stralende
middelpunt
en dat weet hij
ontvangt kado's
kust handen en lippen
beweegt als een danser
door de ruimte
schenkt bier en rode wijn
's avonds laat slaapt hij
stil en warm
onder donker dons
droomt van eten en liefde
en morgen het beeld
van alle dag
want hij weet;
hij is een kind
van deze tijd.…
Passage
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.087 Naar beneden,
door het moeras, worden mijn
gedachten week en vloeibaar
zoekend naar het laagste punt
waar de versluierende pijn
en een glimlach ondraagbaar
geen ruimte word gegund
Mijn gelaat, slechts penseelstreken
op het masker van gebroken weken.…
In papier
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.035 Dit landschap van winterzilver
zou hij teruggekeerd meenemen -
het raam opendraaien en
nieuwe dauw binnenlaten
decemberkoude laten waaien,
frêle lichtstilsel ruimte geven
en het verzameld struikgewas
de bodem van wakend gras
en de gekwetste populieren
zwijgend naar binnen gebaren:
dit bij elkaar, verpakt in papier
zou hij meebrengen voor…
Snippers van verdriet
hartenkreet
4.5 met 28 stemmen
1.959 Zoveel tijd verstreken
Alles is veranderd
Alleen mijn gevoel
Voor jou staat stil
De wereld draait door
Zomer wordt winter
Vogels zijn gevlogen
Net zoals jij ging
Ik leef mijn leven
Vandaag en morgen
Zonder jou liefste
Leegte zonder warmte
Al wat er overblijft
Een verloren vriendschap
Snippers van verdriet
Verdwenen in de ruimte…
Verbonden
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
806 De zwaan, boeiend,
drijft als baken
in zee waar ruimte
thuis zal worden
slag voor slag verliest
zij de allerlaatste golf
waar de blik op zijn zijn
verdwijnt achter de dijk
bijna uit het zicht
rekt haar lange hals
zich nogmaals
terwijl een eenzame traan
ver vliegt
schikt ze haar veren
rugslag heeft haar nooit
geboeid…
wel haar glimlach
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
915 Bloemen plukt ze
Armen vol bloemen
Ze loopt blootsvoets
Door het gras
Haar tranen
Zijn als druppels dauw
Vallen op haar handen
Tranen uit haar ziel
Wie zou ze kunnen zeggen
Wat haart hart beroert
Ze gaf hem op
Om hem de ruimte te geven
De vrijheid
Die hij nodig heeft
Om verder te kunnen leven
Zelfs hij ….kent niet haar pijn…
statio
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
943 hang
over mijn schouder, het laken
dat mij toebehoort
en opnieuw een dag
waardig
zodat ik mij kan neerleggen
in de dageraad van
het geweten
de ruimte die ik zoek
langs schubben van de ziel
schuif zeeën
naar me toe, het gehoor van
rivieren
in licht en opgeheven handen
en schenk de horizon
het water van de wouden…
aan sarah
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.428 als tranen ontoereikend zijn geworden
en je het lachen hebt verleerd
als je kijkt door een nevel van onverschilligheid
je handen niet meer kunnen liefhebben
als je moe bent van het vechten
het eindeloos praten uit een lege doos
als je geleefd wordt in luchtledige ruimte
en bewust geen weg meer zoekt
dan komt een klein meisje
met wapperende…
Open eind
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
665 Geen ruimte werkelijk vrij
van onbreekbare levenslust.
De droom is een verzuchten
van steeds weer nieuwe doelen.
Geen tijd verschilt momenten
die weerloos verder gaan.
De feiten blijven onbekend
voor de hand liggen beelden.
We zijn slechts even mensen
en gaan dan op in eeuwigheid.…
Laten we
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.151 Laten we dicht bij huis blijven
vrijuit bij elkaar blijven
elkaar de ruimte gunnen
op de vierkante centimeter
elkaar mijlenver uiteen
dicht op de huid dragen
elkaar in het hart sluiten
zonder de deur te grendelen
Laten we ontdekkingsreizen
nieuwe verhalen vinden
en de oude opschrijven
aan de keukentafel thuis…
die neus
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
603 het stel schoenen staat
klaar voor het boenen
een veter achteloos los
denkt toevallig andersom
de kamer vol met specerij
speelt het kale kader
voor een drama zonder weerga
als de veter start met domineren
treft hem de gladheid bij
languit de zwoele omhelzing
korstig bruin gevlekte getuige
als een eiland in de ruimte
die nog geurt naar…
Vergeten woorden
netgedicht
3.9 met 23 stemmen
4.300 Verzonden woorden
Verplaatsen zich door tijd en ruimte
Op zoek naar hun bestemming
Lieve, boze, harde woorden
Zonder enige emotie
Gedoemd om te verdwijnen in vergetelheid
Of
Laten zij hun sporen na
Tijdens hun enkele reis
Miljoenen woorden
Dwalend door dit universum
zoekend naar hun eigen verhaal
Vergeten woorden
rijgen zich aaneen…
drijfveer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
692 je lest de dorst
stilt de honger
luwt mijn woede
en geeft weer zin
ik voel me bevrijd
als jij langskomt
schep ik ruimte
voor jouw plaats
ik verruil mijn stad
zoek nieuw leven
ik maak me zwanger
door jou te wensen
als je roept sta ik op
streef ik een dag
voorbij de moeheid
die kwelt en verwart…
Mijn lotusbloem
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.322 geur van vroege poldertochten
draag jij in het haar
En toch zoals de lotus
ademt, stremt de tijd jouw
jeugd en betaalt herinneringen
met momenten die voor altijd
verloren blijken te zijn
Maar mijn lief, ons sterven
zal gepaard gaan met een lach
en de wetenschap dat de dood
ons niet kan treffen, we sluiten
slechts een deur in deze ruimte…
Gekapt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
450 De jonge beuk
die altijd
in zijn schaduw stond
groeit in het licht
de ruimte dicht
en fluistert
in het duister
naar de afgehouwen stam:
“Ik mis je zo,
je zuchten en je kreunen,
je steun ook in mijn rug”
maar hij hoort
niets meer terug,
geen tak ziet hij meer wuiven
alleen de grote paddestoel
op de afgehouwen stam
lijkt een klein stukje…
van belang
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
829 Dit is geschreven voor iedereen
in het universum zweeft men
als een geheel de ruimte door
onder het zwart en blauw
dag en nacht
na nacht wacht de dauw
nieuw geboren geluid
onder invloed van ruis
alles van belang
gaat in de kluis
er uit ooit gegaan
in om ooit te verdwijnen
om ooit een dag
of een nacht
te vergaan
als een verhaal
nooit…
Speeltuin
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.120 De draaimolen draait te kleine rondjes
Er is een zandbak maar geen zand
Van de speelgoedhuisjes is de ruimte
Binnenin erg aan de magere kant
Zie je die wip daar in ’t midden
Da’s een plank met splinters
En die scheefgezakte schommels daar
...Staan zo al drie winters
De toegangsprijs is niettemin behoorlijk
Maar al jaren koop ik kaartjes…
lege kamer
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.292 De lantaarns staan aan
verder ben ik alleen
in deze lege ruimte
muziek vult de kamer niet helemaal,
de balkondeur staat open
herrie van buiten verjaagt de stilte
zal ik het ooit kunnen?…
Fantoom
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
603 de laan wordt allengs smaller
bomen stappen kleiner langszij
wanneer het oog blijft puilen
is het waas der waan nabij
geen vogelkreet bekrast de lucht
er zijn slechts wolven, zij huilen
vlucht, vlucht, ijlt de noordenwind
verdwijn uit dit verdichte woud
in de ruimte sluimert het kind
zijn bed voelde nooit zo koud…
Afzonderlingen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
639 zeilen gaven een hemel
aan het podium
in een ruimte van lucht
waar stoelen leegte kenden
daarboven
vaak de ouden
van de dag
die nu en dan
de ogen naar
de aarde wendden
beneden zat toekomst
geringd met gerucht
in het gras
lyrische zielen
afzonderlijk
bij elkaar
bij het buffet
leek het even
een gemengd ras…
Vervagend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
570 Sluipend door en over elkaar
geven elkander geen ruimte
vormen zacht licht van de dag
om tot nevelige schemer
tussen verduisterend eikenhout
tot nacht elk zicht ontneemt.…
zoekend achterlaten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
914 een leeg bed, een verlaten kast
het raam staat op een kier
de ruimte ademt vrijheid in
die was er heel lang niet.
althans, niet voor diegene die
niet stil zit, niet graag blijft
een plek is slechts een
onderdeel, het doel zelf
is de reis.…
afhechten
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
690 het nut
de raadsels van je leven te ontrafelen
ze lijken vluchtig teruggebracht tot
flarden van of losse eindjes
van geluk en overmoed
te lang geleden vragen en geheimen
ook weinig anders dan verwatering
van je verwondering over
beloften zonder einde
en liefdes opgegaan in rook
maar beelden en geluiden blijven
de geur, muziek, de ruimte…
Élysée de liberté
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
484 Bouw geen muren
op fundamenten
door mij afgekeurd
breek wallen af
op gronden die niet deugen
en bouw geen toren
in een diep dal
waar ruimten zijn besloten
plaats mij op een kale berg
waar mijn gezicht
tot de horizon reikt
veranker mijn grondvest
aan sterke rotssteen
bouw daar mijn veste
op onbedorven scheppinggrond
waar nog vrede op…
Terra Nova
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 een vrouw het uit
urenlang
Haar winterreis
door diepe duisternis
ongekende kou in een
vergeten continent
In deze gesloten wereld
onthullen de beelden
op het scherm
haar ingekerfde angsten
Zelfportret in de spiegel
zoveel woorden
om niets te zeggen
alleen maar drijven
Woordeloos schuiven
over de onafzienbare ijsvlakte
zonder ruimte…
Doorbreken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
578 Achter het licht van het venster
zit ik verscholen in hoeken
van beschaduwde gedachten
uit het binnenst van mijn gevoel
waar woorden slechts geborgen
voorzichtig daglicht betreden
zoeken zon en warmte
als in omhelzing van mijn lief
schuwe naaktheid terzijde leggen
verwelkomen zonneschijn
en licht dat de horizon beschijnt
in ruimte opnieuw…