2056 resultaten.
Zingen
poëzie
4.1 met 23 stemmen
3.051 Zingen, lief, is zich versteken
In een vindbaarheid zo schoon,
Dat naar echo-lichte woon
Onder jeugd-en-liefdes teken
Blijde pelgrims nooit ontbreken
Tot de tol van zingens loon,-
Zingen, lief, is zich versteken
In een vindbaarheid zo schoon!…
Het onvergetelijke
gedicht
3.4 met 96 stemmen
30.337 Dus wat mij des te sterker heugt,
is dit: ik heb eens in mijn jeugd
aan 't strand een ezeltje bereden.
--------------------------------------
uit: 'Louter streelzucht', 1982…
mijn sluiers zijn wat nevel
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
668 ik dans een bloementuin
kleuren zingen om me heen
mijn sluiers zijn wat nevels
de zon verdampt ze een voor een
bomen zien mijn naaktheid
in het groen en ruiselen verheugd
hun takken wuiven want
in mij herkennen ze hun jeugd
de middag zindert in het
driftig zoemen van de bijen
geuren vlagen in de wind en op
bankjes gaan verliefde…
DE DIENAAR
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.154 Ook ik draaide in mijn jeugd en wend me nu gedurig
Om beide: om ’t Zelf en om mijn Tijd: -
Ik ben noch slaaf, noch vrij, en geensdeels wispelturig
Maar twee en een in werklijkheid.…
Eenzaamheid
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
970 De stilte van dit uur
voert mij weg uit het heden,
Als in de verte ik tuur
hoor ik stemmen uit het verleden
Voor me zie ik mijn jeugd
Daarachter loopt de realiteit
Ik zie vergane vreugd
Waar is hij gebleven die tijd
Ik zie een groene weide
Wij beiden hand in hand
Hoor nog wat wij toen zeiden
Voel onze sterke band
Toch is die gebroken…
Voor Anne
netgedicht
2.6 met 65 stemmen
7.947 Op je geboorte kaartje staat geschreven
Nog bijna niets, zo klein
Maar toch zo groots en fijn
Wat jij voor ons betekent
Daar sta je nu te pronken 18 lentes jong
Bijna klaar om uit te vliegen
Maar wacht nog even met die sprong
Geniet met volle teugen
Van een mooie jeugd
Dat is wat wij je willen geven
En dat doet ons enorme deugd…
In wat grijzig wit
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
448 ik donker de dagen
in afnemend licht
wis langs mijn ogen
voel teruglopend zicht
door een onbekend
schaduwen verloor
alles langzaam contrast
verdween schoonheid die was
heb al jaren het
glanzen van kleuren gemist
vernisjes verworden tot
craquele in wat grijzig wit
ik weet het helderen
nog uit mijn jeugd
een sprankelende zon
in…
is michaëlla krajicek van ons?
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
775 michaëlla krajicek
waar haalt ze het vandaan
carrière in stroomversnelling
speelt heel wimbledon van de sokken
tsjechisch import achttien jaar pas
nee geen werkvergunning
doe d’r meteen patent op
onze kinderen arme zieltjes
werken zich kapot
aan examens toekomst gaat vóór
we leven niet in china
studietijd moet je maken
recht toch op een jeugd…
Een kiertje
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
409 hemel bestond
informatie was schaars
met verlangen
kon ik soms
kleine stukjes vangen
ze smaakten naar meer
maar in de
tijdsverdeling van
leven had ik er te weinig
aandacht aan gegeven
tot jij de deur
een kiertje open deed
mij liet zien wat ik
allemaal niet heb geweten
het was de
openbaring van
wat ik zo node in
mijn jeugd…
De schaduw van je rug
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
505 lang is leven
in lieflijke zachtheid
bij me gebleven
maar soms ontbreken
er momenten in fragmenten
die ik niet volgen kan
je zwaaide en draaide
in de schaduw van je rug
kwamen mijn tranen
het was geen afscheid
slechts een groet dat gebaar
maakte mij intens bedroefd
als ik de stralende intensiteit
van kind en jeugd ontmoet
is ingetogenheid…
Lek geprikt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
522 Het was een dag met een gaatje sprak zij
en prikte een ballon stuk, kijk op het
kaartje staat in alle talen jouw naam
hoe raak is waarheid wanneer het land
van herkomst wordt verwijderd en
nachten dagen in gaan halen
de maan een laatste knipoog
geeft aan de zon, ben ik nu aan zet
of haalt jouw jeugd mij in wanneer
ik probeer de laatste…
Rondeel
gedicht
3.4 met 24 stemmen
15.779 O jeugd, was 't dit waarom men kreet?
Men wordt een ding en men vergeet.…
ik hou van mensen die blijven...
gedicht
3.5 met 18 stemmen
9.619 ik hou van mensen die blijven, zei hij,
we stonden samen onder het afdak te turen
naar het kantwerk van de winterbomen
en door zijn woorden had ik moeite om weg te gaan
hij voerde me door de geschonden lanen van zijn jeugd,
langs vergane boomgaarden, nabij tere beken,
voor een gesloopt huis hield hij halt en
keek heimelijk door het venster…
dank..
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.089 dag mama
(in de kerk van mijn jeugd brandt het licht van leven)
nu je gegaan bent
nu je rust
kus ik jouw koude ogen en een wang
waar zacht
jouw vrede sust
ik mis je, waar ik missen mag
maar meer nog ben ik blij
om alle pijn die weg mocht gaan
en jij
het licht mag vinden…
Zoek de zonkant kind!
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.445 Je werd verwacht en word geliefd,
gedragen in de warmte van je jeugd.
Zoek de maankant kind,
en laten we samen dansen
in de fonkeling,
daar die nooit ophoudt te bestaan.
Zoek de bloemkant kind
en laat ons samen gedrieen,
hand in hand wandelen
in de bloemenzee van jou bestaan.…
Vetgemest
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Woord dat me uit mijn
Eigen jeugd zo vertrouwd
En eigen voorkomt - want
Elk jaar was er wel een
Dier dat op de boerderij
Werd gehouden om te worden
Vetgemest, zodat het gezin
De winter weer door zou komen
Zonder noemenswaardige kosten
Die daaraan zouden kleven -
Vandaag zie ik ditzelfde woord
In een nieuwsbericht staan en
Gaat…
vijftiger jaren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
778 voor Lucebert
(alles van waarde is weerloos)
ik maak mezelf wijs
dat ik de weg weet in
een tijd die niet meer is
dat ik de grijs sluier
oplicht als klamme vitrage
zo zie ik het plaatje
van mijn jeugd weer in
zwart/wit op mijn netvlies
wanneer ik probeer dit
plaatje in te kleuren blijf
ik steevast hangen aan het sepia
wat…
Blindedarm
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.003 Een blindgeboren blindedarm
die had het in zijn jeugd heel arm.
Toch maakte hij heelwat plezier
met Mientje van de Alvleesklier.
Want Mientje kon toch wel bij tijen
geweldig warm en innig vrijen.
Maar vaak bedierf men zijn plezier,
dat deed de wandelende nier.
Dan greep hij maar naar de jenever
en pestte zo ook hart en lever.…
Bakerkamer
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
493 in geveinsde doofheid van de muren weerklinkt gefluister
in kraken van de trap en piepen van de deur, als geratel van ketenen
in de zwartheid van een gewatteerde nacht
tot hier moet mijn schaduw hebben gereikt, onwetend
van annexatie, van wrikkende, schurende tijd
tot hier, in de kamer waar ik het lot van jeugd volbracht
ik zie flakkerende…
Moeder, ik hou van de revue
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
714 nooit heb ik mij zo zeer vermaakt als vanavond
ik ontdekte een serie die mij werd ingefluisterd
het was net of ik mij weer in mijn jeugd bevond
is het daarom dat ik het in mijn hart heb gekluisterd?…
Tijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
611 het voelt alsof het gisteren gebeurde
de herinnering voert mij naar het verleden
waar mijn jeugd naar onschuld geurde
die onschuld is verdwenen met de jaren
een heel leven gaat voorbij aan mij
terwijl ik bezig ben om de woorden te vergaren
is er weer een half uurtje voorbij…
Advocaten van de duivel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
621 het laatste oordeel
is nog niet geveld
voor mij verscheen geen held
een man gekleed in het
charisma van verlosser
voor het tribunaal der eeuwigheid
in woord en wederwoord werden
schepping en de mens gewogen
op de weegschaal der gerechtigheid
in dossier de slechte jeugd
der eerste mensen hun vrije wil
door erfzonde weer gebonden…
Wie schrijft die blijft?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.469 Het is toch ontzettend ziek
niet van stond af aan te wennen
zelf direct uit je hoofd te pennen
met uniek fijne motoriek
Vele senioren hoor je zo fulmineren
maar steeds vaker ook 'zij schreven
aan toekomst nog in de inkt gedoopt
Jeugd nu kan niet vroeg genoeg leren
om in hun eigen tijd te overleven
die achter schermen loopt.'…
Dood is de ultieme schikking
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
592 ze barsten in mijn hoofd
flitsen hun verschrikking
martelen wat ik geloof
dood is de ultieme schikking
ik had het weggeduwd
verborgen in herinnering
wachtte tot de storm was geluwd
hoopte dat het overging
het is een rotte plek
het voelt heel vies van binnen
je handen hebben mij besmet
mijn jeugd moest nog beginnen
ze jagen door mijn…
Je rode gloed
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
731 ik heb
mijn hart gezien
de fundamenten
kloppend in hun groei
de boezems
kwamen later in
mijn jeugd volledig
tot hun bloei
zo ook de kamers
waar mijn schatten
naast de zorgen
veilig zijn geborgen
mijn donker bloed
heeft jou ontmoet
het samen ademen van
zuurstofrijk deed goed
jouw warmte
en je rode gloed
trok door mijn hele…
Muze
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
533 beschreeuwt ,
al beeldend,
haar schoonheid
die zich tevens doch
onvermijdelijk mengt
met sterfelijkheid
dat is wat ik voel,
het wonderbaarlijke
doet ook lijden,
wordt met melancholie
aangelengd
het is niet enkel
de schepping van een vreugd
vertaald in een sensuele zucht
het heeft ook de dood in zich,
verlies van de tanende jeugd…
Je was een kind
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
745 gegaan
ja naar dat huis
waar donker
tegen muren kroop
en slaap niet wilde komen
daar in je kamer
speelde angst met dromen
jij voelde je nooit thuis
je was een kind
en schikte tegen beter weten
zijn kwaad heb jij altijd geweten
de stiltes vielen zwaar
beladen met de daad
ontsnappen voelde als nog erger kwaad
ontwijken was je jeugd…
Sluiting
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
484 het was een plek die wekelijks houvast bood
terwijl je verder steeds meer los moest laten
dierbaren, gezondheid, werk en jeugd
je ervoer daar momenten van genade
waarin de eeuwigheid zich openbaarde
velen werden er geroepen tot nieuw leven
er werd een stukje meegelopen op de laatste reis
en als je het gewoonweg niet meer wist
dan brandde…
Overwinning
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.021 mijn jeugd als verloren voorwerp,
gehavende poëzie door gebalde vuisten.
ik lijm, ik heel de wonden
van een doodgeboren gedicht.…
Clematis.
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.120 Clematis, 'k heb met eigen hand
Voor menig jaar, u hier geplant,
Clematis, maar nooit heeft mijn jeugd
Uw violette bloei verheugd,
Clematis, zeg, hoe is 't dan, dat
Ik nu van morgen, op mijn pad,
Clematis, stil bleef staan,
Daar, tussen blanke acerblâen,
Clematis, mij uw bloesempracht
Verraste, op 't onverwacht?…