10964 resultaten.
Al op z'n kop
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
546 Het Al wordt op z'n kop gezet
net als bij Eise Eisinga
van alfa tot aan omega
geïnspireerd op het sonnet
met distichon en een couplet
Van Woordenaar uit Wolvega
of Rotjeknor of Waarookma
gezeten aan bureau, op bed
het universum het heelal
niet helemaal geheel en al
maar potentieel, van a tot z
door 'n dubbelganger ingebed…
Hun stervenspijnen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
428 onbestendige
tinten grijsden
met angst
ons bestaan
er waren geen
rustpunten in
de hectiek
van vluchten
met vrees en
schrik in weten
wat ons en ik
gaat overkomen
in het slechtste
samenraapsel van
onze dromen die
we ooit beleefden
het waren de
hoge uithalers
in de muziek die
opborrelden uit
aarde waar modder
drab en verrotting…
Er is leven in de dood
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
507 Het is een stil geheim
dat vloeibaar goud
onzichtbaar stroomt
in langgerekte sporen
van de dorstende aarde
Dat de wind de tranen droogt
bomen krakend ter aarde vallen
zout als parels ligt op een bed
van kale takken
Dat de Tijd hier geen eeuwigheid
meer heeft om besef te laten rijpen
want het noodweer loeit met druppels
van tranen dat…
Moordlawine
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 werkelijkheid
die ik alleen maar
kon weerstaan
in mijn dromen
op de rand
van verbranden
met een buitenkant
zonder korst waar
slechts in het
vet walmend
kringelen van rook
de resten van
organische materie
te ruiken zijn van
de verzengde bodem
die steeds
plastischer in
beweging komt
gestuwd door
vloeibaar vuur die
de kromming van
aarde…
Mystieke engelenontvangst
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 wij
al getransformeerd
naar een geladen
vol van genade
voelend heden
niet meer
gebaseerd op
kracht maar op
verbinding zodat
er een verrassend
geheel kan groeien
naar een nieuwe
aarde met futuristische
toekomstwaarde…
Lichtgevende symbiose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 ik sprokkelde in
een narrige wind
streepjes licht
tussen herfstig
natte takken
met zwammen
en paddenstoelen
als kameraad
met goede neus
wat wij zochten
was eetbaar en
vochtig met een
schimmelkleur
in de rood met
witte stippengeur
van uiterst gevaarlijk
toch leefde ik nog
samen met bacteriën
die met het bleke
wit als schutkleur…
In eigen woning
netgedicht
1.0 met 540 stemmen
496 zonlicht
op een vroege
sprankelende
lenteochtend
en daarna jou
gedroogd met
het subtiel
geparfumeerde
bloemenkleed
dat zich opent
voor jou alleen
samen hebben
we een zomerdag
geplukt in een
wereld vol mystiek
met magisch
betoverende
vogelgeluiden tussen
het gave gezoem
van talloze insecten
die met bestuiven
en honing de aarde…
Uit het leven van toen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
486 en
te gemakzuchtig
om ze te snoeien
wij zijn lang
gebonden geweest
aan allerhande
structuren die het
gemak van de mens
hebben gediend terwijl
alle innovatie verdween
oude normen en
waarden uitgebuit
en ego’s dronken
hun eigen decadentie
ongebreideld zijn
wij verschrikkelijk
op ons bek gegaan
onherstelbaar is wat
wij de aarde…
Het laatste licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
444 ik heb het
laatste licht van
de aarde gevist
nog rest slechts
dwarrelend stof
zielloos
zonder energie
vorm gewist
de structuur
al lang vergeten
omdat leven
zonder ziel geen
herinneringen telt
in een context
zonder reflectie
ooit is ons de
ziel gegeven
kwamen essenties
in de stof
weer tot leven
die spiegelden
in wederzijds…
Onherstelbaar falen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
472 hebben wij
onze ogen
geopend om
ze daarna
voordat zij
helemaal
ontluiken
weer te sluiten
wij waren
op zoek naar de
wereld om ons
heen naar leven
en alles weten
hoe en wat
omdat het
slecht gaat
en alles van
waarde verloren
lijkt te gaan
zoals de natuur
met zijn raderen
en niveaus van
duurzaamheid
op onze aarde
we hebben…
Schoonheid en stilte (3)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
472 duwde ik me van
de stroom verder
weg zag een
inham om even
bij adem te komen
begon de weg terug
met licht en de
opgekomen zon
warm in de rug
op halve kracht
kan ik niet meer
presteren maar wel
leren om te genieten
van wat in competitie
nog nooit gezien
is gaan worden
stilte en schoonheid
in verbinding met pure
natuur van de aarde…
Ultieme doorzichtigheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
402 langzaam
brokkelde
de Muziek af
toen ik
Verder liep
maar de tijd
kleurde hoorbaar
die herinnering in
met een aparte
audio set
net als stilte
zijn accenten
kreeg in het
donkeren van
avondlicht
en de zon
schitteringen
liet spetteren
in ultieme
doorzichtigheid
zo werkte
verbinding
duurzaam aan het
leven zij had ons
energie…
Het sluitstuk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
456 ik zag
de aarde
scheuren
hoorde wortels
janken in
ontbossingspijn
voelde rotsen
splijten die niet meer
gebonden wilden zijn
de verwoesting
was gigantisch
in zijn omvang
universeel ik kon
mijn tranen niet
meer bedwingen
de overweldiging
kwam onverwachts
en werd mij te veel
alles viel weer
terug tot elementen
moleculen in overvloed…
Het gebaarde kind
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 zij zongen
hun lied
van frisheid
en kou
de grote
met slangen
behangen
machines
trouw aan
de decibellen
productie
ronkten zij stilte
tot destructie
de wettelijk norm
was slechts
voor de vorm
nog leek het
eenstemmig
in de metriek
van het hart
maar aarde
wist nu al het
gebaarde kind
was te warm…
FAMILIEBOOM
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
692 een zaadje valt naar de aarde
die zich over haar ontfermt
er vormt zich langzaam een stek
met menig levenslustige loot
en verovert zich een eigen plek
langzaam is er sprake van een echte boom
met vele takken en volle bladerkroon
in wiens stam een jongen een hartje kerft
jaren en jaren gaan langzaam voorbij
zwakke takken knakken door de willekeurige…
Als lemmingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 van
velen dictatoriale
trekjes kregen die snel
begonnen te vervelen
inperking van persoonlijke
vrijheid gaf onomkeerbare
spanningen op weg naar een
psychotisch einde waarbij ieder
mens er een teveel was
en dus in de weg stond van
ultieme persoonlijke vrijheid
en nu op weg naar die bijna
onbereikbare vrijheid om
daar weer opnieuw te aarden…
Gdrasilius
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
761 neem nu dit lijf
ontdaan van al
dat menselijk zou zijn
gevoelloos in elke vezel
het ego bijna te barsten
of je hier de liefde
ook maar één seconde
mee kan bedrijven
een loze vraag
hier zijn zaken te doen
en contant wil iedereen
tegen eender welke rente
er staat ergens geschreven
dat en dit en zus en zo
bestaat ook dit lijf
met slang…
In kribbig stro
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.733 boog dieper door
krabde met de
hoeven aan de rots
zette zijn vier
poten trots in rust
zij stalden daar hun
kind in kribbig stro
dieren ademden hun
warme wind een ster
verschoot in lucht
die naar geboorte rook
het winterde in
warme schapenvachten
herders zongen komst
in lang verwachten
Hij is gekomen als verlosser
in ons menselijke…
Liefde en leugens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.370 Wanneer een leugen de liefde verbreekt
en een hart pijnlijk wordt gebroken
is het de waarheid die ineens steekt
zonder dat die wordt uitgesproken
De waarheid achterhaalt het bedrog
op momenten van onachtzaamheid
zelfs jaren later gebeurt het nog
en ineens raak je de liefde kwijt
Leugens zijn ineens een onderdeel
van een rijk menselijk bestaan…
Pasen 2006
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.360 Pasen, een feest van menselijk genot
geworden tot een lege dop.…
- Alwetendheid -
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
496 Mooi, het gepraat in onszelf
op zoek naar wetenschap
het menselijke brein.
Alwetende,
dat nooit iets zal kunnen evenaren
"het zijn" van de superieure schepping
gerustgesteld en overtroffen
met deze gedachten.…
Het was niet...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 Ik wist nooit alleen te zijn in dit spel,
ook al was er een sterk gevoel
van menselijke eenzaamheid.
Ik wist, dat er immer een vangnet zijn zal...
Het was niet... altijd de manier waarop
ik alles deed, zei en overdacht
dat men precies wist
wat ik over hen dacht.
Het was in ieder geval aan verandering onderhevig:
zeer sterk.…
Hart op de goede plek
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
560 Geoogst van goudgeel graan,
Gehaald van land bezaaid
Met menselijk mededogen,
Bemest met onvoorwaardelijke
Liefde voor land en plant;
Basis voor het allerfijnste deeg,
Met vaardige hand flinterdun gekneed
Voor de ontelbare laagjes
In 's lands lekkerste croissant
Die hier onweerstaanbaar
Voor je op tafel ligt,
Korrel met een hart…
huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
451 nu staat hij bij het huis dat
prijsgegeven werd aan wind
striemende regenvlagen
en een op hol geslagen zon
niets anders dan de
drukkende stilte
het snerpen van cicaden
de trage vleugelslag van een roofvogel
het verweerde tafelblad
een atlas met kringen
krabbels en datums van
de voltooide verleden tijd
in deze uithoek van
het menselijk…
De eenvoud van het aanwezig zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Die nimmer naar zijn materie
gemeten de eenvoud van de menselijke
tongval overwon.
Eenvoud kan soms sprakeloos zijn;
maar tegelijkertijd effectief. Het heeft
niet nodig wat aan grootspraak lijdt.
Het heeft woordeloos het leven lief.…
Door de ogen van Montaigne Filosoof 1533-1592
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
512 Mens van nu geboren
in een verkeerde tijd
toch passen onze termen
liberaal of conservatief
ook niet bij hem
had twijfels over het vermogen
van menselijk verstand
om achter de waarheid te komen
een filosofie
die onze veronderstellingen
blijvend in twijfel trekt
steeds ontdekte je
nieuwe betekenissen
in zijn denken
tussen de regels…
Als paradijselijke gift
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 weer vlaagt
wind ontrafelde
gedachten op
een ribbelig strand
de patronen
golven tot
vloeiende lijnen in
het waterige zand
het is de afdruk
van onze unieke
menselijke breinen
in verbondenheid
het geestelijk
communiceren zijn
we kwijt valt buiten de
persoonlijke mogelijkheid
maar de database
staat in silicium gegrift
wind…
Er zal altijd wel wat zijn.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
509 Zijn er twijfels over
menselijke vriendschappen
gerezen.
Er zal altijd wel wat zijn.
Er zal nooit gebladerd
behoeven te worden in een
boek dat we al reeds hebben
gelezen. Nooit zal niets
een richtlijn kunnen zijn.
Dat is een ongeschreven regel
waarvoor we nog niet bang
behoeven te wezen.
Er zal altijd wel wat zijn.…
Schermde schimmig
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
467 zwierigheid kul
en vreemde strapatzen
bleek er geen ruimte te zijn
hun vertoon schermde
schimmig en incidenteel
ontsproten aan
losbandige geesten die
keten belangrijker vonden
dan orde en rust in ons al
zo saaie burgermansleven
het was niet alleen
de avant garde maar
ook van binnenuit werd de
moraal op de hak genomen
in gewone menselijke…
Oorlogen op tv's
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
577 Beelden op de tv tonen mensen
verstrikt in geweld:
Schreeuwende gezichten, bloed,
het menselijke lijden.
Afgespeeld in enkele pixels,
zonder gevaar, zonder pijn.
Wij zullen nooit echt weten
hoe scherp de wonden zijn,
hoe het voelt om te leven
in een staat van lijden.…