10758 resultaten.
OUD LAND
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
831 Begraven in dit oude land.
Hoe fragiel het leven is...
een voetstap in het zand.…
Een oude kampioen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.850 Wachten is zijn trouwe kameraad
die hem niet vergeet als de stilte
hem weer vraagt wat hij heeft bereikt
nu zijn benen hem dragen naar
de rust die hij verafschuwt
omdat ze hem oud
en eenzaam maakt.…
Het oude huis
poëzie
3.2 met 5 stemmen
3.140 Doch ik verlang naar 't oude weer,
Daar 't lekte door het dak,
En daar, o zegen! steeds al meer
Geen lucht, maar ruimte ontbrak.
Het oude, dat daar aan de vest
Zo witjes lag in 't groen!
Zoet nestje, voor de zomer best,
Doch niet in elk seizoen.
Het oude, daar voor 't eerst mijn hart
Gesmaakt heeft, wat niet al!…
Oude dromen
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
2.082 een saffraangele maan
uit zoveel zonniger tijden
scheert de paarse toppen
van jouw oude horizon
zij lijkt jou zo schraal
zo droef voorbij te glijden
en sleurt jouw oude dromen
in haar gouden kraters mee
je stappen werden trager
en je woorden bleven haken
tot de glinster van de daken
licht en de schijn wat vager
het verleden…
Mijn oud dagboek
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.007 ‘k Neem mijn vergeten dagboek
en herlees mijn oude tranen.
Herinneringen klampen mij aan,
zonder ophouden verder gegaan.
Het verdriet laat nog steeds
mijn vingers niet los.
Krampachtig vertellen ze een verhaal,
mijn nagels breken honderdmaal.
Vellen papier volgeschreven
met een zwijgende stem,
verloren kind,
gesneden door hem.…
Oud ivoor
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.883 kunnen niets meer voor hem doen
Angstvallig pratend over nu en toen
Proberen wij de toekomst te vermijden
Morfine kan zijn pijnen iets bestrijden
Zijn zieke lijf gepind aan een harpoen
Ligt hij gebed in smetteloos katoen
En tracht zijn geest van angsten te bevrijden
Grauw licht valt binnen uit bewolkte luchten
En kleurt zijn broze huid als oud…
"Oude" Vrouwtjes...
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.970 Wij, de oudere mannen, weten het:
IJdelheid
's mannen troef
des vrouwen haat
"oude" vrouwen hunkeren nog...
Helaas.…
Mijn oude stad
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.070 In de nevelige vroege morgen
Nestel ik mij in warm nat gras
En staar ik naar de zon die ras
De resten van de nacht doet worgen
In de verte zie ik contouren
Van mijn oude stad, het doet deugd
Zij herbergt mijn begin en jeugd
Wat heeft mij toch kunnen ontvoeren
Ik zal later haar schoot betreden
De wijken waar ik ben groot gebracht
Rouw…
Oude Hamlet
gedicht
3.1 met 31 stemmen
9.285 De klepgrage cabaretier en de konkelzieke columnist
houzee houzee zij vieren feest in de clicheerfabriek
het feest van wie het dunste woord weet te chiqueren
de neutraalste druppels in chimerische vermommingen
Waren wij een platvis wij zwommen in royale scholen
op naar de burelen van de fopneus en de klapsigaar
maar helaas wij zijn de vierdimensionale…
Oude liefde
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.215 Met het klimmen van de jaren
ziet de stoot er jonger uit:
Foto's ziet-ie, jaren oud.
O, hoe jong staat Ans erop!
Jaap is nu niet meer getrouwd,
want z'n echt werd snel een flop.
Heerlijk, door zo vroeg te scheiden
blijft z'n ex, dat mooie ding,
tot aan Jaap z'n overlijden
jong in zijn herinnering.…
De oude speeltuin
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.068 De zachte g klinkt hard
in de speeltuin uit mijn jeugd,
lijnenspelen van het verleden
weerklinken in oude mechanismen
die prachtige principes zijn.…
Oud en vertrouwd
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
3.876 Ogen ontdekken oude verten.
Kijk zie, ik ben weer
Terug in de zomertijd.
Gras wordt besproeid,
Een geur van de echo geeft
Zonneschijn op ’t gordijn.
Er is slechts een zijn.
Onze huiskamerdeur zucht
Een hunkering naar morgen.
Open en weer dicht.
Gerinkel in de keuken, buiten
Hen die nog wel mogen.
Verlangen is mijn deken.…
Oud land
gedicht
3.4 met 9 stemmen
10.489 De knecht schuift grendels voor de staldeur,
de pomp blijft steken met een snik
terwijl het oude-kratten-vuur
onder een bladerdek verstikt.
Kaninefaten bouwden hier
eens bedden voor hun doden.
Konijnen mijden angstbestoven
de plekken waar de stenen rusten.
De zon gaat schreeuwend onder en
mijn stem slaat op een venster stuk!…
Knock-oud
snelsonnet
3.4 met 14 stemmen
1.198 De ouderen in het verpleegtehuis
Die schreeuwen tegen andere bejaarden
Geen sprake meer van normen of van waarden
Ze vechten om een stoel of om de buis
Zo krijgen grote mensen elkaar klein
Of zou het hier een schreeuw om aandacht zijn?…
Oude Zuchten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
544 sjamanen verbinden zich
reizen terug in de tijd
gerafelde broeders wachten
op heling van hun leed
verdronken zusters wenen
men noemde hen ooit heksen
handlangers van het kwaad
verdroegen hun wijsheid niet
elk van de vier winden
hoort hun zuchtende roep
kom werkers van het licht
breng hun zielen tot rust…
Een oude jas
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
732 Het geloof is van mij afgegleden
als een oude jas uit het verleden,
het was eens zo vertrouwd,
zonder is het weleens koud.
Er zijn tijden,
dat ik hen kan benijden,
de zekerheid die zij ontvangen
doet even naar een geloof verlangen.…
Oude vriend
gedicht
2.2 met 651 stemmen
97.377 Ze vallen meestal tegen als je ze herleest,
de boeken, die je ooit (figuurlijk) hebt verslonden,
want wat je daar ook vroeger mooi aan hebt gevonden,
dat blijkt dan op zijn hoogst inmiddels mooi gewéést.
En toch... Je pakt wel eens een bandje uit een kast,
blaast er het stof af en al bij de eerste zinnen
wandel je lang vergeten paradijzen…
Oud liedje
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.481 Het licht is bleek en traag,
De dag is arm en kort.
Wat leeft beweegt zo vaag…
‘t Is of geleefd niet wordt.
Een ondoorzicht’ge hang…
Een leeftijd arm en kort…
Maar ‘t ogenbliks-leven is lang
En stilkens eindeloos wordt.
December 1900…
Oude foto's
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
558 vervaagt, als oude foto’s
geelt zacht uit antiek gekarteld sepia weg
wat blijft is goddank selectief geheugen
moois wordt onschatbaar mooier
een milde lach breekt oude gezichten open
zodat herinnering zich ten langen leste plooit
in vouwtjes bij doorweten ogen…
oude kerk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
783 in de holte van een torenspits
een kreupele kroon in de mist
glipt de duif door een kier
het gebinte kreunt onder een dunne mantel
trefzeker als de naald van een kompas
strijkt de duif neer in de afdruk van een rubberzool
ribbels in een vlies van slijk
herinneren aan de gebochelde dwerg
die schichtig maar sluw
achter orgelpijpen wegduikt…
Aarde, over-oude
poëzie
4.0 met 14 stemmen
2.439 Aarde, over-oude, ik ben van u gescheiden.
De oog-appel van de nacht doordraait mijn hoofd;
de geur verwaait der overkaauwde weiden;
de tand verleerde 't raspen van het ooft.…
Een oude jongeman
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.383 Hij zag haar zich ontkleden bij het meer
Haar lijfje een en al beweging
Hoe fraai was dat in zijn beleving
Al wist hij zijn conditie klote weer.
Frustrerend om daar zo staan loeren
Zijn rampenjongeheer echt niets meer waard
Die rottenis door ouderdom verklaard
Dus nooit meer hoeren en/of snoeren.
Kort zag hij zich weer als een jonge hengst…
In het oude bewust
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
967 van spijt
eeuwigheid van simpel leven
en sterven ben ik kwijt
geen van mijn prille vormen
bacterie worm pantoffeldier
kan mij het tijdsbestek bezorgen
waarin ik een zal zijn
met vorig heden
voor immer van mij afgesleten
zal straks een wetend wezen
mijn vergetelheid nog erven
als dit oppervlakkige bestaan
terugkeert in haar oude…
De oude aarde.
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
554 Deze oude aarde kreunt
onder veel te zware last,
sleept steeds meer 'verleden' mee
in haar wedloop met de tijden.
Deze oude aarde zucht
om haar haast verloren schatten
waarvoor Mars en Jupiter
en zelfs Venus haar benijden.…
oude schoenen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
780 gooi geen oude schoenen weg
voordat je nieuwe hebt
wat een pech
ik gooide ze veel te vroeg
weg
o wat een pech
lopen zonder schoenen
over een verharde weg
de bloedrode blaren
doen wel wat pijn
lopen over groen gras
lijkt mij ontzettend fijn
maar de weg is te veel lang
dus waaien wij maar door
ieder zijn eigen gang
nooit gooi ik nog schoenen…
Een oude dag
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
806 zo laat nog in de avond
zeker
deze dag nadert zijn einde
prevelt mijn stem onderwijl
het gebed
van wat was
over vandaag
dus haast het oude zijnde
ik ben nu en hier
in gedachten verzonken
doch ook zowaar
reeds zwevend
op weg naar boven
en verguld
een balsem van rust
stilte rond de ziel
al raak ik door de jaren
immer…
de oude dichter
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
776 alles hangt af van wat ‘t geweest is
zo hoorde ik de oude dichter praten
wat later schreef ik zijn mijmerende
woorden op de rand van een dicht
gevouwen krant
als een reminder -nee, als een ode
aan een man die zijn uitgesproken
zinnen als broosgerijpte gedichten
klinken laat
wat hem nog dagelijks bezielt en
verwondert ook mij van…
de oude schrijver
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
638 de oude schrijver heeft niet gefaald
een mensenleven schreef hij
zo levendig in zijn taalgebruik
zodat hij altijd zijn woorden kwijt kon
de voorwerpen op zijn schrijftafel
zijn de zijne geworden
wat geweest is, heeft hij voortgebracht
hij heeft het schrijven genomen
in de lichtval van zijn moedertaal
de tijd heeft zich kenbaar gemaakt…
Van oud naar nieuw
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.011 mag ik
nog even goochelen
op de balans
van oud naar nieuw
de magie weer proeven
van het mirakel tussen ons
jouw ademen in vele
prille lentes morgenstond
de warme zomeravond
dubbel schrijven in genieten
het brandend rood jeukte
morgens wel door de muskieten
wij hebben herfst
geoogst in vele geuren
de kleuren bewaard voor
de…
Ik, de al oude verzenvinder
poëzie
4.0 met 14 stemmen
4.066 Ik, de al oude verzenvinder,
die, op rijm van hier en ginder,
menig reke, rijpe en rond,
lijk gevonden vruchten vond,
wense u vrij, nu dat het jaar is
op nen nieuwen inventaris
vij'-zes posten voortgetreên
veel geluks en zaligheên!…