3533 resultaten.
Jouw gezicht
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
453 als mijn
gedachten
uitvliegen op
het licht
van de zon
verzamelen
zij stukjes
schoonheid die
samenvallen tot
jouw gezicht
waarbij het
langzaam in
warmte begint
te stralen en
je gevoel
een mystiek
lichaam
aanneemt
waarin wij een
worden
omdat wij
voor elkaar
geschapen zijn
nog zijn wij
niet volmaakt
maar weten
het pad te gaan…
Vraag aan Sinterklaas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
777 Ik wil U vragen
Kan U helpen
Leren
Dat ik
Steeds meer
Mezelf kan zijn
Dat dat genoeg is
Meer dan genoeg
Dat ik niet lief hoef
te doen om liefde
te krijgen
Dat ik goed
Genoeg ben
Dat ik mag zijn
Dat ik mag voelen
Dat ik mijn
Eigen weg
Mag gaan
Wat een ander
Daar van vind
Is niet belangrijk
Ieder heeft
Zijn eigen pad…
De morgen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
713 De dauw doemt op
Langs het paardenpad
Het was geen flop noch top
Oneindig in het zwarte pad
Vebeter de zon maakt het schijnbaar
Duidelijkheid
Een goed gebaar
Uit goedheid
Nooit meer gaat nooit meer op
Het was niet top
Noch flop
Maar gewoon koppies op
Naar buiten in de regen
Niet dood meer even leven
Als een evenement
Als voetstappen…
Aan de zoekende ziel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
11 Tegenslagen zijn niet meer of minder
Een rotsblok op je pad
Een zegen of hinder
Ooit zeg je ik heb het nu wel gehad.
De pech en tegenslagen
Iedere dag maar weer
Je kan het makkelijk dragen
Het leven is veel Meer.…
AFSCHEID
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.469 Berusting die ons zomerwoon
Zolang omsluipt
En met haar vale kille draden
Al nader-wevend ons bekruipt,
Zag ik van-ver, een bleke hoon,
In de spelonk der diepe paden, -
Zelfs zij was rood en schoon!…
Onbekend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
763 Zoveel paden, zoveel wegen.
Zoveel stukjes onbekendheid nog te gaan.
Maar wie, o wie,
kent mij nu echt..
-…
Blijf rennen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
569 Doorgaan, doorlopen
Zachtjes, zet je voetstappen
Neer op dit pad
Niemand zal ze herkennen maar je ziet
Dat ze toch een beetje naast je
Kunnen lopen
Doorgaan, doorlopen
Sneller, laat een imprint achter
Zodat ze volgen
Waag het niet om stil te blijven staan
Zelfs op het punt van struikelen
Blijven rennen
Doorgaan, doorlopen
Doorbijten…
troostvolle herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
738 stil
alsof ze zeggen wil
laat me maar even
laat me even in mijn afscheid
van fris groen en beknopte
nieuwigheid
Ze kleurt ervan
ja weet je
ook ik moet loslaten
gevoed en groot gebracht
De wind laat haar zacht
troostvol wiegen
We verwonderen ons
om haar kracht
in stilzwijgend vallend blad
Het bos heeft geen strak omlijnde paden…
Betekenisvol leven
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
360 Daar waar intentie en gevoel elkaar zacht
ontmoeten, ontvouwt zich een pad dat klopt met wie ik werkelijk ben; puur en licht.…
Wanneer herfst ademt
hartenkreet
1.3 met 6 stemmen
495 De aarde draagt het gewicht
van druppels die nog hechten aan varens,
en in de vochtige schaduw ruik ik het traag ontsluieren
van hout en humus, een geur die mij herinnert aan vergeten paden.…
Zoektocht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
913 Naar de eerste
verdieping
van de
zevende hemel
gaat een lift,
gevolgd door
een trap
die overgaat
in een pad
bezaaid met
ongelijke stenen.
Als dat
éénmaal
is genomen,
moeten
stijgbeugels,
touwen,
zuurstof
en een
warm pak
helpen
om de
steile,….
verraderlijke
berg te
beklimmen.…
ruzie
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
2.073 en zo kwam het dat
boze blikken elkaar bekeken
dat vuige woorden over en weer
en weer terug kwamen
een slaande deur heel veel geluid
kon maken maar
dat je toch nog zwaaide
op het tuinpad
en ik niet terug
dat later die dag
een motoragent sprak
over de dood die soms
meelift langs de weg
als ik je s’nachts op het pad ziet
kijk je niet…
De schaduwen van het leven
hartenkreet
2.5 met 20 stemmen
2.456 De schaduwen van het leven
namen mij gevangen
De schim van onzekerheid
boeide twijfels als ketens
De leegheid als reisgenoot
en het spoor bijster
Gebroken en geslagen
door de realiteit
MAAR
Jouw licht aan de horizon
gaf me kracht om te breken
Het was een gids om
het juiste pad te bewandelen
Nu loop ik je langs je mee
en…
Alleen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.334 De nacht is gekomen
Zonder dromen
In het donker gezogen
Van het pad afgebogen
Mijn gedachten zijn dicht
Hoop is mijn enige licht
Gedachten achtergebleven
Angst en wanhoop in elkaar geweven
Toen jij in ik verdween
Was ik alleen
Eenzaamheid nooit gekend
Alleen zijn niet gewend
Niets om over te rouwen
Niemand te vertrouwen
Toen de weg…
Ik heb een mijnschacht in mijn keel
gedicht
3.5 met 42 stemmen
9.899 Ik heb een mijnschacht in mijn keel
ik val omlaag vanuit mijn kamer
zit als een pad
gevangen in een bel van steen
het is hier stil
zo stil dat ik mijn dromen hoor
ritselen als dode blad'ren
ik gil
ik heb een mijnschacht in mijn keel
een tong van scherp gesmeed metaal
en lagen gitzwart erts voor jaren
ik hak met korte felle slagen…
Voor Dora
hartenkreet
1.9 met 8 stemmen
2.415 Er is een tijd van komen
er is een tijd van gaan
die tijd is nu gekomen
en laten we een traan
het pad is gelopen
de horizon bereikt
je ziel meegenomen
op de vleugels
van de wind
Lieve Dora, moge je ziel
in vrede leven en
rust zacht
want de herinnering
aan jou blijft
bij ons
dag en nacht
in memoriam
Dora van Kampen 28 april 2008…
Valencia
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
540 wat is een stad
vraag ik me hier af
een aantal pleinen
verbonden door oude wegen en droge paden
mensen, rivieren, kaden
gebouwen, fonteinen
wat maakt een stad
zoals deze en zijn neven
tot wat het raakt om te wonen
en opnieuw te blijven leven
vraag deze stad
om een antwoord dat telt
en hij geeft als onontkoombaar feit
zijn verhouding…
zonnetijd
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
1.135 Niets krijgt me nu nog stuk
'k ga dansend door het leven
en lach de zorge-lijken uit
geen oordeel laat nog beven
Ik dans de wereld door
gedragen op de stralen
van zonlicht in mijn hart
voorbij de ziekten en de zorgen,
na pijn en lijden, dood en smart
glanst weer opnieuw de dag
haar zoemend pad
langs glanzend licht
en bloemengeur naar morgen…
De aarde zwarten
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
799 mag ik de tuin zijn
waar jij groenen kan
de aarde zwarten
waarin jij ooit
weer bloeien zal
mijn borders zijn
niet ingericht éénjarig
maakt nog geen gezicht
paden wachten op de hand
waarmee jij je zaden plant
ik snoei en rooi
het overbodig
de tuin is lenteklaar
mijn warmte en jouw kleur hebben
elkaar ook volgend jaar zo nodig…
Zoeken, twijfelen en vragen...
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.100 Zoeken, twijfelen en vragen,
door de liefde toch gedragen
durf ik weer op pad te gaan;
ook al blijft er duister staan,
ook al blijft er duister staan,
en het vragen onvoldaan;
leven moet bestendig groeien,
in de lente weer ontbloeien
in de lente weer ontbloeien,
als het water verder vloeien
door nabijheid warmte geven
en zó zin en hoop…
Mijn gids
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.125 De zon zal mijn gids zijn
op paden die ik zal gaan,
en gaat hij 's avonds onder
dan zal ik stil blijven staan.
Een plek om te slapen,
die zal ik zoeken.
En de volgende reis
zal de zon voor mij boeken.
ik zal worden beschut
door de bladeren van de bomen,
daar zal ik rust vinden
in nacht'lijke dromen.…
De Zon
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.089 De zon brandde fel in de lucht
de temperatuur steeg langzaam
ver, ver boven nul
Daar liep ik dan
mijn voeten droegen mij
onvermoeid
Glimlachend van diepe vreugde
op antwoorden die ik vond
bij Een die Zijn enige zoon zond
Verward maar vol verzadiging
loop ik het pad van mijn leven
nooit meer zoekend naar levensvragen
Antwoorden gevonden…
Woudreus
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
701 jaarringen vertelden de sage
verbonden zijn levensverhaal
gegeven in acht blinde lagen
zij droegen die zwijgende taal
waar dromen je ogen bedekken
doolt eenzaam de roep van zijn geest
vertrekken stil scheurende takken
daar zijn koude uren geweest
toch laat hij zich huiverend zakken
achter het lied van de maan
schuifelen op bebloemde paden…
Als ik was
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
689 jij legde de schaduw
naast het smalle pad
terwijl de wereld was verlaten
al ver voor het komen van de nacht
aan de bosrand
met een handvol bladeren
trad een voorzichtige eik
nog nabij om zo oud
de gebroken herinneringen
in het sterven te verjagen
wil je niet in de zon gaan staan
vroeg jij
want de zon draagt niet jou
maar jij draagt…
Samen.
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
987 Hij ziet geen leeuwen en beren
Hij niet
Zij is overal bang voor
Zij draait haar hand tien keer om
Zij doet niks
Zij ziet overal tegenop
Zij ziet de hele dierentuin op haar pad
Zij wel
Samen zijn ze een koppel een stel
Samen redden ze ’t wel.
Samen.…
Novembertempo
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
558 Al wat nog overtollig is
weer eigenhandig teruggesnoeid
kijk, dat geeft buiten lucht
en licht
als was het ruimte
in mijn soms tobbend leven
De kale bomen langs het pad
verraden weer de weg naar huis
voor ieder die zich spoedt
naar warmte
En evenals het blad verstilt
ga ik vanzelf andante spelen
het tempo van mijn leven
gelukkig zo…
de Grote liefde (3 en slot)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
566 de man loopt met haar op
neemt in het veen 't gebaande pad
en houdt het voor haar open
pas later ziet hij dan
de spiegeling in 't stille water
van de afgeknotte kale bomen
waar zelfs de kraaien zelden komen
zij hoort hun roep
er was veel liefde onderweg
zegt zij, vooral van hem die
zich verliezen kon
en niet eens groots
of zeer meeslepend…
De duivel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
574 geslepen gezanten
Bevolken
Volgens heugenis
Mijn gedachtewereld
Sinds eeuwig
Moedwillig
Fluisteren ze in mijn oor
Er is geen goed en kwaad
Geen hemel, geen hel
Slechts de geneugten des levens
Leiden
Tot een zalig bestaan
Een bestaan
Dat het leven zelf
Alzo voorzien heeft
Onbezonnen
Verorber ik iedere verboden vrucht
Die mijn pad…
wie heeft mij ooit zo liefgehad
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
716 verstild verdriet in mijn ogen gelezen
het verlammend verlangen een plek gegeven
breekbaar weerspiegeld mijn diepste wezen
wie heeft mij ooit zo liefgehad
dat hij dit rust'loos hart toch volgen wilde
mijn voetjes in een vers gevat
met liefde al mijn wonden streelde
ooit zal hij mij dan zo nabij zijn
dat hij blind vindt het overwoekerd pad…
De heer is mijn herder
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
1.137 De heer is mijn herder
Hij waakt over mij
Geeft mij elke dag hoop en zegen
Wanneer ik slaap
Voel ik zijn aanwezigheid nabij
Ik weet dat hij er altijd is
Hij leidt mij langs het goede pad
Zijn stok is mijn straf
Hij spreekt tot mij in vreemde talen
Ik onderwerp mij aan zijn gezag
In ’t hart van mijn hoeve
Zal ik hem gehoorzamen en laven…