3511 resultaten.
zwaarmoedig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
533 de herfst draaft aan mijn voorbij
weemoedig staar ik naar de grond
en luister naar alle treurnis om me heen
het donker schalmt steeds vroeger
en ergens botst nog een late motvlinder
tegen het raam
de bruine massa van de dood walmt
zelfs tegen alle winden in
ik heb mijn kraag hoog opgetrokken terwijl
m'n handen hopeloos
iets van voldoening…
Koude morgen
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
696 doelloos loop ik door de kamer
ik doe de gordijnen open en zie dat mijn ramen
bedekt zijn met ijsbloemen.
de morgendauw hangt nog in de straat,
en de ochtendzon probeert door te breken en laat een
roze gloed achter in de lucht.
Gedachten spoken door mijn hoofd,
mischien word het toch nog een mooie dag…
Vlokken
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.261 Ik had al gedroomd van jij en ik samen,
kijkend naar de sneeuw, veilig achter de ramen.
Over vrijen en slapen onder jouw deken,
terwijl er buiten geen teken
meer was van leven,
enkel vlokken die zweefden.
Oh, ik had zo graag nog zoveel meer.
Ach, misschien, helaas, een volgende keer.…
Huis met zoveel kamers
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.021 wij kwamen aan
de deur in opengaan
begane grond
huis met zoveel kamers
de kelders
wilden we niet weten
vergeten wat daar
zo lang opgeslagen lag
maar koude tocht
trok door het trapgat
snel naar boven langs
warmte die samenzijn beloofde
we hebben ze ontdekt
de ramen gingen open
van kamers die in
in thuiskomen geloofden…
Binnen de gekuste dageraad
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
641 onmiskenbare adem
uit stille naam gefluister
achter een sluier van wolken
bewegen niet alleen maar klanken
nee, een boventoonzang begroet
binnen de gekuste dageraad
laat regen tranen wegwassen
de wind houdt je uitademend wakker
ramen verdampen rond nachten
ten aanzien van woordgefluister
wat zich ook al voordoet
van hoog naar laag…
Opengemetselde vleugels...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
526 Waar mensen woorden sabelen
met gezichten onheilig van
cynisch bedoelen
Waar mensen woorden vleien
met gezichten kwijlend van
kruipen en kroelen
Daar metsel ik deuren en ramen
met stenen keelbrokken dicht
waardoor het valse licht
en onoprecht geluid zich niet
meer nestelt onder de huid
Dans ik bevrijdend met
vederlichte vlindervleugels,…
Eerloos mijn verzet
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
545 ik liet ze binnen
bood ze angsten aan
ze wilden niet beminnen
me nemen en dan gaan
onderliggend janken
eerloos mijn verzet
vaak om woorden bidden
als er weer niets werd gezegd
ik vergrendel slotenloos
mijn ramen zijn gebroken
het uitzicht splintert weg
in een leven zonder hopen
gebarsten is mijn kop
gedachten zijn mijn scherven
mijn…
Koud
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
834 Onthou slechts de haat,
Zie het licht door het raam.…
Maanlicht
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
796 Maanlicht komt door mijn
raam naar binnen glijden
zijn zachte licht doet
mijn hart weer verwarmen
Herinnering als kind toen
ik keek door mijn dakraam
naar diezelfde gouden maan
die altijd naar me lachte.
Waar ik in lange nachten,
vertelden al mijn gedachten
kleine verdrietjes maar ook
mijn mooie kinderverhalen.…
Prisma
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 Zondagmorgen vroeg
ze ademde muziek
langs het raam trok stilte binnen
fluisterend ochtendlicht
verdreef de nacht van zijn dromen
kwam met stralen mijn huis binnenspoelen
die toon die geur die tinteling
diep in hun spectrum verborgen
kon het blijheid zijn
in onzichtbare deeltjes
fotonen geluk?…
verloren
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
685 rond jouw gebogen slaap verdroomde niets
mijn harde werkelijkheid
de dichtgebonden stoel hield vast
wat niet meer verder kon bleef zonder zon
de dag beschijnen
bloemen kwijnen in een lichtloos raam
rimpels schreven over wie we waren
nergens sprak vertrouwd gevoel van strelen
over haren of
mijn kus op je wang -levenloos
verkoos je…
Op de zesde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
566 Wanneer je op de zesde zit
En je kijkt daar uit het raam
Zullen zwaluwen verdwijnen
Zwakbegaafden door radio's schallen
De lust om te leven verdwijnt zoals de zwaluwen
Het is vier uur op de zesde
We zitten dicht bij donderdag
Dicht bij de hemel waar de zwaluwen verdwijnen
De zesde is sinds de lagere school
Het hoogst haalbare
Niet voor de…
Toch Mooi Die Veteranen
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
890 Ik zie hem gaan
vanuit mijn raam
in een flits
een veteraan
wil nergens voor wijken
zijn max.. is te bereiken
geen jonge god
maar veteraan.…
Zilveren traan
hartenkreet
4.2 met 42 stemmen
1.361 Ik ben de muur die zwijgt,
het open raam
waardoor de wind in lichte bries
jouw wangen streelt,
zacht jouw lippen kust
en je wiegend
tussen 't parelmoer
dromerig in slaap sust.
Ik ben een vrijgelaten zucht
om jouw naam te fluisteren
die als een zilveren traan
op mijn Ziele rust.…
Gloed
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
4.025 De gloed in je gezicht
geeft licht aan mijn bestaan,
ik zie mezelf weer in het raam
en kies voorgoed
voor afscheid van de eenzaamheid.
De warmte van je lichaam
koestert ieder uur mijn vuur
om vooral door te gaan,
waar stoppen verliezen betekent
en verliezen eindigheid.…
onmacht en verder niets
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
688 die uiteen wijken, zo groot zijn als het leven zelf
er is iets veranderd in mij, alsof ik iets verloren heb
een uitgebeend woord of een zware sleutelbos
waarvan de roest ouder is dan de waarheid
overgeleverd aan een lijf zonder beeld
en gebroken bestaansrecht
het is niet goed om te weten
maar ik wil de huizen in stukken breken
en de ramen…
Buren zonder gezicht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
487 deuren op slot
ramen met gordijnen gesloten
mensen als mieren in hopen
wij mijden de ogen
lopen gebogen zonder te zien
alleen thuis lukt ontspannen misschien
wonen naast buren
zonder gezicht en zijn blij
met geluidsisolatie door muren
ik ga spelen met dromen
in vergezichten een nieuwe wereld belichten
maar zij willen niet komen…
kranslegging
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
473 schimmelgeurend zucht de weg
een lange gang rond oude buitenwacht
de nacht verduurt de maan niet meer
als het raam geen uitzicht biedt
geniet zijn zwarte gat van alle boze dingen
kenteringen in een plas
brand een kaars tussen de was
schroei diens oude luister weg
en zwaarte zal van daar verdwijnen
als ik
witte bloemen leg…
Zoals je thuis tikt
gedicht
2.4 met 7 stemmen
4.259 Geduld, als je op snelheid
komt, een hoger ritme
dat het hart kalmeert
en alles - bomen groeien
door het raam, de glasgordijnen
ademen als een dier -
wordt daarin opgenomen:
je handen, snel als wolken
in september, tikkend
op een zwart klavier.
-----------------------------
uit: 'Kaneelvinger', 2005.…
Verbanden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
500 bij binnenkomst struikel ik
over de eenzaamheid
die her en der verspreid ligt
aan de muur tikt de tijdloze
veroordeling van hen
nog immer voort
vage ideeën schieten wortel
klampen zich vast aan
dat wat al even was
door mufheid omarmd baan ik
me een weg naar een raam dat niet
vastgeroest in de sponning zit
om deze met een zwieper…
Als kleuren sterven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
705 ik was gegrepen
door het orgelspel
liet me zweven
op donkere bassen
langs pilaren
waar heiligen al
decennia lang sokkelden
in vrome gebaren
klom met hoge tonen
naar boven waar
licht en lucht elkaar raakten
in gebrandschilderde ramen
als kleuren sterven
vult muziek de gewelven
gaat het finalegeluid al
voor het zingen de kerk uit…
klein begonnen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
459 er hurken huisjes langs de dijk
een uitwijk als 't regent en
als nachtwind snijdend rijt
de bomen vangen immer wind
daar boven torent Cyriacus, als
een wachter en als kind
van deze stad
zijn koepel huivert rond zijn naam
die ongekend in het zonnebad
vertelt van nu- en van verleden tijd
geborgenheid staat stil
in ieder open raam…
Kind van de nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
457 Ben verloren gegaan
In het licht dat mij
Dag en nacht overspoelde
Zonder dat ik me erin
Staande kon houden,
Immers, kind van de zon,
Zoals anderen mij noemden -
Nu is het licht voorbijgegaan,
Het huis waarin ik woon
Heeft gesloten ramen en deuren,
En dichte gordijnen die
Zo lang ik leef niet meer
Opengetrokken zullen worden…
Terugblik
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 boven het water dreven
donkerblauwe wolken
een wit schip lag voor anker
muziek danste uit openstaande
ramen en deuren
de dagen waren lang
woelende levens sleten
weekten zich los van elkaar
vielen langzaam uiteen
een meeuw schreeuwt uit volle borst
landt zwijgend op de kop
van een verweerde stenen held…
zien
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
452 ik zag vanuit het raam
hoe je handen liefdevol
de lavendel beroerden
hoe je met gesloten ogen
licht voorover bukte
en de zachte geur opsnoof
ik zag de kruiwagen gevuld
met woorden van grijze
kabbelende regen
van duizelig verlangen
ik zag woorden van vaalgele
vergeten bloemen
ik voelde het
onstuimig slingerend hart
waarin alles…
Mussen en mezen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
872 Ze worden ook steeds brutaler,
en tikken nu zelfs tegen het raam,
zodra ze mij in het vizier krijgen,
tjilpen ze met zijn allen mijn naam.
Ja, ik heb behoorlijk wat gevleugelde fans,
maar ik ben dan ook een ruimhartig mens.…
Van Hard naar Hart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 Ik open een raam en kijk naar buiten.
Ineens zie ik, hoe mooi onze wereld is!
Laten we onze harten voor elkaar openen.
Laten we uitzien naar wat er dan gebeurt.…
Steracteur
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
528 Muizenissen van de zomer
lezen lectuur op de bank
over een horizon die niet liegt
terwijl jij droomt in verhalen
probeer ik de liefde te vertalen
het raam is niet veel verder dan
de steracteur die open en dicht kan
met hetzelfde gevoel als gisteren
maar het lijkt verder hier vandaan
muizenissen van de nacht
ze kruipen over het tapijt…
Vlinderen?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
511 ik bof
ben meer
van lucht
dan van aarde
soms raak ik
van
de wijs:
Laatst
eindigde m'n reis
in laat middaglicht
-ik kon m'n ogen niet geloven-
achter
het glas
van 'n raam
met uitzicht
op 'n tuin, 'n hof.…
Kleine dingen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
572 Op de versleten, leren zetel zitten-liggen wij
blazen gezamenlijk rook uit, de kamer in
lurken aan een waterpijp, inhaleren
houden vast en binnen ons speelt muziek
Ook hier schuilt geluk in kleine dingen
genieten van jouw aanwezigheid en die van mij
Door het open raam zingen de pimpelmezen
hun hoge, zilveren tonen, begeleiden
ons lied van…