Alle inzendingen over sneeuw glad

3230 resultaten.

Sorteren op:

Zout

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
De winter heeft zijn eerste zet gedaan En nu al gaat het strooizout op rantsoen Zodat u straks niet meer met goed fatsoen Uw straatje of de snelweg op kunt gaan De les van vorig jaar lijkt glad vergeten Zó zout heeft u 't vast nog nooit gegeten. AMSTERDAM - Strooizout is vanwege het vroege winterweer al op rantsoen.…
trawant10 december 2010Lees meer >

In het bos

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 647
Zou ik dromen dat mijn lome voetstap gladde schedelkap boven hoge wenkbrauwbogen nog geen tel te vroeg verjoeg? Ruisen koel door bomenhuizen hun gewaden? Nauw verraden blâren met trage gebaren een bewegen, zó verzwegen dat pas als 't verdwenen was ik met zekerheid en spijt wist dat wat ik had gegist had bestaan en was gegaan.…
Katja Bruning15 augustus 2012Lees meer >

- plooien -

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 635
dat wat komen moet is onvermijdelijk er zitten geen plooien waar ze horen de stof is glad en strak het zwart duwt zonder vrezen de leemte ruw naar voren dof gemis beklopt mij wee van binnen mijn hand omsluit het strak en wit maar dat wat komen moet is onvermijdelijk we hebben niets omklemd en weten niet waarom de tijd van daar was rozerood…

Het palet vol kleuren

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 530
de eerste streek brengt zon en wind misschien wat lichte geuren zacht vloeien de pigmenten met persoonlijke sentimenten nog is er harmonie maar drogend lopen vormen vast verdwijnt de tolerantie zet structuur zijn vaste stap lijkt souplesse arrogantie pas later strijkt de schaduw van de nacht oneffenheden weer met liefde glad…

Aurelia

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 422
nachtbraken is wat niet kan ook wat niet wil deze tango zonder lijven te raken vroeg de maan aan de aarde stil een jaar met louter schrikkeldagen kent ook uren van verborgen leven die zich nooit zonder te vervagen aan de openbaarheid prijsgeven nachtvissers blijven water verzwijgen zodat bovendrijven geen moeite kost en geen rimpel in gladde…
Iniduo10 januari 2014Lees meer >

novembermaand

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 516
Nog steeds komen woorden opdagen uit het niets als een slang van letters Glijdende verhalen als een puck zo snel op glad ijs schrijft het schrift zichzelf een weg door de muren van onwetendheid Bestaansrecht als een totempaal boven het water dat volledige ingaven geeft tot ons gegeven leven waarin alles past als een puzzel van onwetendheid…

Lentekriebels in Zuid-Frankrijk.

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 762
Helder water kabbelt en klatert over gladde stenen en rotsen. Anemonen en lissen steken hun kop omhoog langs de oeverkant. Een jong stelletje loopt hevig verliefd langs het water; hand in hand. Gele en roze bloesems sieren reeds straten, parken en pleinen.…
Leonardo26 maart 2015Lees meer >

Oud oogst wijsheid in respect

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
Nieuw trekt Oude rimpels glad, waar geen Ogen meten met de maatlat.…

In winterkou

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 579
In winterkou spiegelt de vijver niet als in de zomer met alle mooie dromen tijdens mijn ouderdom en mijn verdriet is er een gladde ijslaag op gekomen en onder dat ijs, in de vijver heel diep ligt de as van de man waar ik mee sliep veel eenvoudiger dan het leven spiegelen kan denk ik terug aan momenten met mijn man in winterkou ligt zijn…

Op de rug van een libelle

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 683
Toen een libelle mij mee voerde Naar zonnige waterkanten Trof ik daar dansende groepjes muggen aan Trompetbloemen bliezen hun engelachtige klanken Voor het menselijk oor onhoorbaar Zachtjes over de gladde waterspiegel Vele viooltjes vielen bij Om het lied der natuur te vervolmaken Dit vertoon werd foutloos belicht Door de luister van de…
M. Bos25 november 2019Lees meer >

Het laatste amen

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 370
zij streek met een delicaat gebaar het geldbiljet glad likte haar vingers mompelde zacht zo dat hebben we ook weer gehad nooit heb ik die scene kunnen vergeten magie van echte profeten zij weten precies wanneer de kentering komt duiden dat terstond de rest heeft al afgedaan en is stand de pede overgegaan het is geen nieuwlichterij…

Het stukje ik

netgedicht
5.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 459
jij hebt naar je handen gekeken vingers die veel hebben glad gestreken het werken gewend maar in het minnekozen niet op waarde gekend het is de warmte die afschrikt in het totale overgeven ieder wil nog even een eigen stukje privé leven kom je te dichtbij dan voelt dat niet…
wil melker18 oktober 2020Lees meer >

In memoriam matris (1)

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 505
Ze liggen nu naast je op het witte laken van het ziekenhuisbed of ze strijken, o zo moe, je grijze haren glad. Ik zie de blauwe aders en de bruine vlekken van de ouderdom. Je ogen van pijn en hoop, in de verte starend, vervullen mijn hart met de diepe droefheid en de tederheid van 30 jaren, onuitgesproken, mijn moeder.…

Eloquentia

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 173
Die dacht diep na, en sprak wijs, Beweeg je niet op glad ijs. Hiermee ging hij aan de slag, Helaas de wijze raad bleek loos. Ook bij anderen ving hij bot, En is dus nog immer sprakeloos.…

Oceanen en zeeën

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 132
Op blauwe dagen waai jij naar hoge hemels en wolken Je kust sneeuwwit de toppen en vlijt je in zaligheid In de lente trek je rimpels, omlaag, omlaag In gladde plooien stroom je over de aarde, en ik wil jouw water drinken jou dampend diep, diep in mij voelen, jagend tot ik er niet meer ben Kom golven, kom – baan wegen Kom, stroom,…
Zywa23 juni 2026Lees meer >

Terug in het licht

netgedicht
4.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 822
Het is jouw eigen hand die uit het donker verder schrijft lichtzinnig door jouw fijne gedachten over het zand Een late vloed wist sporen uit maakt de zandvlakte glad zodat je weer opnieuw begint op het onbeschreven pad Een ruige wind neemt laatste twijfel mee zilte lucht kleurt helderblauw je wandelt rustig langs de zee het heldere…

Tijdverschillen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 121
Glad water in de gracht zien en dan zonder nog te kijken denken aan de kouwe drukte van rondspringende moleculen de vliegensvlugge vonken van ons trage verstand met zijn buitenposten de netvlieswachters, zij hebben er vergrootglazen voor nodig…
Zywa12 juli 2026Lees meer >

Een maat rust bij de abdij

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 92
De dagen worden niet merkbaar korter, en zwartigheid strijkt zich vanzelf glad.…
nietsweter23 oktober 2026Lees meer >

in je ogen viel al sneeuw

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.016
ik zag je gaan in mistig weer maar in je ogen viel al sneeuw ik voelde kou in je vertrekken ijsbloemde een lach met smeltendgekke bekken je zag de kerst in glinsterende ballen het groen werd rood in fraaie afrekengetallen in de boom hangt nu je lach en slingert warmte in kleine lichten schittert liefde die niet mag…
wil melker11 december 2005Lees meer >

Zweet, sneeuw en zaden

netgedicht
4.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.618
Deze fase is het zagen van stukken uit steen Zweet valt op de wolk in wording Poeder sneeuwt wit op sandalen Buiten waaien zaden golvend door de straten Vragen over een vervolg drijven mee naar een smetteloos huis…

Donald Duck in de sneeuw

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 735
buiten is het glad koud en kil men droomt van een witte kerst ook dat nog fluistert zij in wankel evenwicht zij droomt van droge schone straten lekkere vrieskou met een zonnetje en witte wolkjes ademweer midwinter een blik op een Donald Duckje dat verloren op straat slingert associeert haar met schoonmoeder en vader uit de…
windwhisper19 december 2009Lees meer >

Oude schoenen in de sneeuw

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.079
Het rouwproces voltooide zich in zwijgen en een onvoltooide brief, vond een weg in dromen die je niet kon beschrijven het graf was stil met de bloemen een kind van jouw liefde zong een lied zo blij was je in het liefdeshart gekomen dat je oude schoenen in de sneeuw konden lopen zonder zelfs het minste spoor van verdriet in een andere taal…

het eerste restje sneeuw

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 511
zo halfweg de winter al op weg in voorjaar, bloemen bloeien onder ijskoud toe bedekken in de bekkens van de nacht vervielen druppels zacht tot vlinders ijs; het grijs geweten van een oude man die krachtloos wetend wat hij kan vergeten en opnieuw op weg in bijtend zout zijn voorland op mag meten…
switi lobi19 januari 2015Lees meer >

DROOMALBUM

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.505
En nu zal de sneeuw altijd blijven niet verlost en niemand ooit verteld. Tegen de avond bevriest daar hun spoor in een uur, een staat, provincie. En nu zal dat gezicht altijd blijven, eeuwen door regendruppels gegeseld, eentje rolt van een wimper naar de mond op een leeg plein, in een ongenoemde stad.…

Intifada

snelsonnet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.502
Het zou wel goed zijn als na twintig eeuwen Het in het Heilig Land weer fijn gaat sneeuwen.…

De stiefmoeder

gedicht
2.9 met 31 stemmen aantal keer bekeken 23.107
. ---------------------------------------------------------- uit: 'Het moest maar eens gaan sneeuwen', 2003.…

Stilte

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.287
handgeschreven zonder geluid als voetafdrukken in gevallen sneeuw 'eerder' gevat in een kader, -als op het strand van St. Malo, o god- dat ik kuste, één voor één deed, voor ik alles op- borg, en het hart dat blijft kloppen laat zich horen in desondanks oorverdovende-…

De nacht is blauw

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 799
Ik omarm de kou en dompel mij onder in de sneeuw van het onbeschreven wit.…

Keramisch

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.054
In dat tempo slijt de steen zijn ziel bloot tekent eeuwigheid en smelt tenslotte mee met sneeuw en zomerdooi vermengd met water zand voorbij een hand streelt blij de huid waarin de klei zich vormt tot stil genoegen…

en hoe je mij verwart

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.232
zal ik wind zijn in jouw haar de sneeuw zacht op je huid een kind stil in je armen en in je adem dat wat lievend blijft? mij bonst het hart dat ik jou stervend ben wijl ik probeer te zien de schuchtere kus schuw op mijn wang het hunkeren van een ongedanste verte.…
sunset26 november 2008Lees meer >