3230 resultaten.
Zout
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
555 De winter heeft zijn eerste zet gedaan
En nu al gaat het strooizout op rantsoen
Zodat u straks niet meer met goed fatsoen
Uw straatje of de snelweg op kunt gaan
De les van vorig jaar lijkt glad vergeten
Zó zout heeft u 't vast nog nooit gegeten.
AMSTERDAM - Strooizout is vanwege het vroege winterweer al op rantsoen.…
In het bos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
647 Zou ik dromen dat mijn lome
voetstap gladde schedelkap
boven hoge wenkbrauwbogen
nog geen tel te vroeg verjoeg?
Ruisen koel door bomenhuizen
hun gewaden? Nauw verraden
blâren met trage gebaren
een bewegen, zó verzwegen
dat pas als 't verdwenen was
ik met zekerheid en spijt
wist dat wat ik had gegist
had bestaan en was gegaan.…
- plooien -
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
635 dat wat komen moet is onvermijdelijk
er zitten geen plooien
waar ze horen
de stof is glad en strak
het zwart duwt zonder vrezen
de leemte ruw naar voren
dof gemis beklopt mij wee van binnen
mijn hand omsluit het strak en wit
maar dat wat komen moet is onvermijdelijk
we hebben niets omklemd
en weten niet waarom
de tijd van daar was rozerood…
Het palet vol kleuren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
530 de eerste streek
brengt zon en wind
misschien wat lichte geuren
zacht vloeien
de pigmenten met
persoonlijke sentimenten
nog is er harmonie maar
drogend lopen vormen vast
verdwijnt de tolerantie
zet structuur
zijn vaste stap
lijkt souplesse arrogantie
pas later strijkt
de schaduw van de nacht
oneffenheden weer met liefde glad…
Aurelia
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
422 nachtbraken
is wat niet kan ook wat niet wil
deze tango zonder lijven te raken
vroeg de maan aan de aarde stil
een jaar met louter schrikkeldagen
kent ook uren van verborgen leven
die zich nooit zonder te vervagen
aan de openbaarheid prijsgeven
nachtvissers blijven water verzwijgen
zodat bovendrijven geen moeite kost
en geen rimpel in gladde…
novembermaand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
516 Nog steeds
komen woorden
opdagen uit het niets
als een slang van letters
Glijdende verhalen als een puck
zo snel op glad ijs
schrijft het schrift zichzelf een weg
door de muren van onwetendheid
Bestaansrecht als een totempaal boven
het water dat volledige ingaven geeft
tot ons gegeven leven
waarin alles past als een puzzel van onwetendheid…
Lentekriebels in Zuid-Frankrijk.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
762 Helder water kabbelt en klatert
over gladde stenen en rotsen.
Anemonen en lissen steken hun kop omhoog
langs de oeverkant.
Een jong stelletje loopt hevig verliefd
langs het water; hand in hand.
Gele en roze bloesems sieren reeds
straten, parken en pleinen.…
Oud oogst wijsheid in respect
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 Nieuw trekt
Oude rimpels glad, waar geen
Ogen meten met de maatlat.…
In winterkou
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
579 In winterkou spiegelt de vijver niet
als in de zomer met alle mooie dromen
tijdens mijn ouderdom en mijn verdriet
is er een gladde ijslaag op gekomen
en onder dat ijs, in de vijver heel diep
ligt de as van de man waar ik mee sliep
veel eenvoudiger dan het leven spiegelen kan
denk ik terug aan momenten met mijn man
in winterkou ligt zijn…
Op de rug van een libelle
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
683 Toen een libelle mij mee voerde
Naar zonnige waterkanten
Trof ik daar dansende groepjes muggen aan
Trompetbloemen bliezen hun engelachtige klanken
Voor het menselijk oor onhoorbaar
Zachtjes over de gladde waterspiegel
Vele viooltjes vielen bij
Om het lied der natuur te vervolmaken
Dit vertoon werd foutloos belicht
Door de luister van de…
Het laatste amen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
370 zij streek met
een delicaat gebaar
het geldbiljet glad
likte haar vingers
mompelde zacht zo dat
hebben we ook weer gehad
nooit heb ik die
scene kunnen vergeten
magie van echte profeten
zij weten precies
wanneer de kentering
komt duiden dat terstond
de rest heeft al
afgedaan en is stand
de pede overgegaan
het is geen nieuwlichterij…
Het stukje ik
netgedicht
5.0 met 26 stemmen
459 jij hebt naar
je handen gekeken
vingers die veel
hebben glad gestreken
het werken
gewend maar
in het minnekozen
niet op waarde gekend
het is de
warmte die
afschrikt in het
totale overgeven
ieder wil nog
even een
eigen stukje
privé leven
kom je
te dichtbij
dan voelt dat niet…
In memoriam matris (1)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
505 Ze liggen nu naast je
op het witte laken
van het ziekenhuisbed
of ze strijken, o zo moe,
je grijze haren glad.
Ik zie de blauwe aders
en de bruine vlekken
van de ouderdom.
Je ogen van pijn en hoop,
in de verte starend,
vervullen mijn hart
met de diepe droefheid
en de tederheid van 30 jaren,
onuitgesproken, mijn moeder.…
Eloquentia
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
173 Die dacht diep na, en sprak wijs,
Beweeg je niet op glad ijs.
Hiermee ging hij aan de slag,
Helaas de wijze raad bleek loos.
Ook bij anderen ving hij bot,
En is dus nog immer sprakeloos.…
Oceanen en zeeën
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
132 Op blauwe dagen waai jij
naar hoge hemels en wolken
Je kust sneeuwwit de toppen
en vlijt je in zaligheid
In de lente trek je
rimpels, omlaag, omlaag
In gladde plooien stroom je
over de aarde, en ik wil
jouw water drinken
jou dampend diep, diep
in mij voelen, jagend
tot ik er niet meer ben
Kom golven, kom – baan wegen
Kom, stroom,…
Terug in het licht
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
822 Het is jouw eigen hand
die uit het donker
verder schrijft
lichtzinnig door jouw fijne
gedachten over het zand
Een late vloed wist sporen uit
maakt de zandvlakte glad
zodat je weer opnieuw begint
op het onbeschreven pad
Een ruige wind neemt
laatste twijfel mee
zilte lucht kleurt helderblauw
je wandelt rustig langs de zee
het heldere…
Tijdverschillen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
121 Glad water in de gracht
zien en dan zonder
nog te kijken denken
aan de kouwe drukte
van rondspringende moleculen
de vliegensvlugge vonken
van ons trage verstand
met zijn buitenposten
de netvlieswachters, zij
hebben er vergrootglazen voor
nodig…
Een maat rust bij de abdij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
92 De dagen worden niet merkbaar korter,
en zwartigheid strijkt zich vanzelf glad.…
in je ogen viel al sneeuw
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.016 ik zag je gaan
in mistig weer
maar in je ogen
viel al sneeuw
ik voelde kou
in je vertrekken
ijsbloemde een lach
met smeltendgekke bekken
je zag de kerst
in glinsterende ballen
het groen werd rood
in fraaie afrekengetallen
in de boom hangt nu
je lach en slingert warmte
in kleine lichten schittert
liefde die niet mag…
Zweet, sneeuw en zaden
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
1.618 Deze fase is het zagen
van stukken uit steen
Zweet valt op de wolk
in wording
Poeder sneeuwt wit
op sandalen
Buiten waaien zaden
golvend door de straten
Vragen over een vervolg drijven
mee naar een smetteloos huis…
Donald Duck in de sneeuw
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
735 buiten is het glad
koud en kil
men droomt van
een witte kerst
ook dat nog
fluistert zij
in wankel evenwicht
zij droomt van
droge schone straten
lekkere vrieskou
met een zonnetje
en witte wolkjes
ademweer
midwinter
een blik op
een Donald Duckje
dat verloren
op straat slingert
associeert haar
met schoonmoeder en vader
uit de…
Oude schoenen in de sneeuw
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.079 Het rouwproces voltooide zich in zwijgen
en een onvoltooide brief, vond een weg
in dromen die je niet kon beschrijven
het graf was stil met de bloemen
een kind van jouw liefde zong een lied
zo blij was je in het liefdeshart gekomen
dat je oude schoenen in de sneeuw konden lopen
zonder zelfs het minste spoor van verdriet
in een andere taal…
het eerste restje sneeuw
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
511 zo halfweg de winter al op weg
in voorjaar, bloemen bloeien
onder ijskoud toe
bedekken
in de bekkens van de nacht
vervielen druppels zacht tot vlinders ijs;
het grijs geweten van een oude man
die krachtloos
wetend wat hij kan
vergeten en opnieuw op weg in bijtend
zout
zijn voorland op mag meten…
DROOMALBUM
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.505 En nu zal de sneeuw altijd blijven
niet verlost en niemand ooit verteld.
Tegen de avond bevriest daar hun spoor
in een uur, een staat, provincie.
En nu zal dat gezicht altijd blijven,
eeuwen door regendruppels gegeseld,
eentje rolt van een wimper naar de mond
op een leeg plein, in een ongenoemde stad.…
Intifada
snelsonnet
3.8 met 12 stemmen
1.502 Het zou wel goed zijn als na twintig eeuwen
Het in het Heilig Land weer fijn gaat sneeuwen.…
De stiefmoeder
gedicht
2.9 met 31 stemmen
23.107 .
----------------------------------------------------------
uit: 'Het moest maar eens gaan sneeuwen', 2003.…
Stilte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.287 handgeschreven
zonder geluid
als voetafdrukken
in gevallen sneeuw
'eerder' gevat
in een kader,
-als op het strand van
St. Malo, o god-
dat ik kuste,
één voor één deed,
voor ik alles op-
borg, en het hart
dat blijft kloppen
laat zich horen
in desondanks
oorverdovende-…
De nacht is blauw
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
799 Ik omarm de kou
en dompel mij onder in de sneeuw
van het onbeschreven wit.…
Keramisch
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.054 In dat tempo slijt de steen
zijn ziel bloot
tekent eeuwigheid
en smelt tenslotte mee
met sneeuw en zomerdooi
vermengd met water
zand voorbij
een hand streelt blij
de huid waarin de klei
zich vormt tot stil genoegen…
en hoe je mij verwart
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.232 zal ik wind zijn
in jouw haar
de sneeuw
zacht op je huid
een kind
stil in je armen
en in je adem
dat wat lievend blijft?
mij bonst het hart
dat ik jou stervend ben
wijl ik probeer te zien
de schuchtere kus
schuw op mijn wang
het hunkeren van
een ongedanste verte.…