Alle inzendingen over sporen

2616 resultaten.

Sorteren op:

de Woensdagmens (IV)

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.222
Opdat in vele verzuurde zielen weer povere sporen van liefde ontvlammen kunnen... tot men eindelijk onbevangen ademen kan: corruptie wacht de strop!…
K.Bladzij27 augustus 2014Lees meer >

In de zomer

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 507
blad wentelt zich nog even in het licht dat bij de avond past dat het zwaarwichtig is en droog verlangt te vliegen, steel losgeraakt van de boom die goedmoedig wuift de overige bomen buigen Het land dat naar het blad verlangt naar elke nerf en mogelijke kleur Op het water leest een vis de toekomst van het blad die beschreven staat in sporen…

In vlammend samenzijn

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 486
nog laait poëtisch vuur en tatoeëert succes in helder rood je ziel jij geeft jezelf kwetsbaar bloot in vlammend samenzijn maar wie voelt dadelijk weer de pijn als stilte smeekt om rust en even eenzaam zijn omdat jij je sporen weer moet vinden in het wad weg van hectiek en bulderend gelach niets is vergaan want onder grijze as…
wil melker16 september 2014Lees meer >

Mijmering

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 690
Uit handen geregen tussen dromende vingers gegleden: verdwenen kinderstemmen, ergens toegedekt zonder spoor, zonder zerk, zonder treuren alleen stilte begrenst Door reuzelende bladeren dievelings Over het mos geslopen En gestopt door droge dennennaalden.…

Als zij haar ogen sluit

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 558
hoort zij de zachte klop maar weet van geen pas geen fiat geen poort Hier entert iemand die niet om welkom vraagt en vrij van zin en ding ook buiten binnen staat De djinn die ontastbaar door haar nachten slentert en haar liefde dumpt in een cirkel zonder center Uit dood keert zij weer naar stad, huis, lijf naar het hart leidt het spoor…

Onderweg

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 609
Achter het stervend licht - hinkend tussen losse sporen - dwaalt een levensloop van aangespoelde eenzaamheid. Onuitgesproken woorden waaien langs de einder mee met golven, meeuwen en een eeuwigheid in gedachten.…

Strijklicht over Noord-Beveland

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 575
Droombeelden worden scheppend waar, stilstand komt in beweging, sporen openen wat dicht, nodigen tot verbeelding. Bezoekers volgen gericht de voetdruk naar beleving, vormtaal spreekt in Zeelands licht.…

Adem warmte in woorden

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
ik heb gewikt en gewogen kijkend van beneden naar boven nog maskeer ik mijn onzekerheid adem warmte in woorden die niemand wil horen kleur zinnen die ego’s nooit zullen beminnen ondanks hun bekende edelmoedigheid heb vaak op op lange tenen getrapt in het spoor bijster zijn maar zonder opzettelijk venijn open treed ik naar buiten…

onhoorbaar

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 650
het mannetje van de tijd poetst met ijverige preciesie de minuten uit we kruipen door het oog van de naald met man en macht kijken we weg zo weids mogelijk weg langs het witte spoor van kiezelstenen zien we het zonovergoten kind het neemt ons bij de hand naar het stromende water op die helverlichte dag leggen we de maskers…
J.Bakx31 augustus 2016Lees meer >

Afzien in de Afrikaanse hitte

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 836
slechts een gekleurd dundoek verhult haar lange slanke lijf zonnestralen dringen door tot op haar huid blote voeten laten sporen na op het hete zand een huilend kindje sjokt moeizaam mee aan haar linkerhand op haar hoofd balanceert een waterkruik ze valt me op door haar fraaie ranke figuur donkerbruine ogen kijken me een secondelang aan…
leonardo10 december 2016Lees meer >

Als toen.

poëzie
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 970
In 't voetpad de zandige sporen van 't karrenwiel, breed en zo diep; ver over de velden de toren een wachter en toch of hij sliep. In greppels het geelbruine water al wazig van 't kiemende groen.... de wilgen, de velden, het water, de zon en de wind - zoals toen.…
Augusta Peaux12 februari 2017Lees meer >

Het niemendalletje

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 498
juist jij kunt zo fijntjes erotiserend de lijntjes ophangen van het niemendalletje als voorspel tot een ultieme apotheose we spiegelden elkaar kwijt in de subtiliteit waarmee jij me raakte weerhaakte in beteugelde lust mij de sporen gaf zonder rust we schemerden in de warme gloed waar het leven nog zinderde in volmaakte eenheid…

Het diffuse licht

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 515
waar mijn pad altijd begaanbaar was scherpen nu keien de rest is spiegelglad sporen van mijn lange leven zijn verdwenen angst bepaalt de stap dikke mist omringt mij met stilte het diffuse licht maakt iedere richting ongewis ik mis je hand de compromissen die wij altijd sloten als we weer waren gestrand zonder schaduw zal…
wil melker14 augustus 2017Lees meer >

Magie van leven

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 431
natuurlijk zweefde jij niet wel dansten je voetafdrukken op het zand in een choreografie van zee en een warme zomerdag die golfjes transparant het strand opbracht waar zij en passant de sporen wisten van wandelaars en mensen aan de kant je hebt de ruimte waar jij zeegezichten schrijft tot mystiek decor verheven ook schepping…

Een nieuwe dag

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
Gekomen uit dalen genietend van vrijheden zag ze door de sporen van de schaduwen de getekende lijnen helder zichtbaar voor haar gezicht. Even keek ze naar de geworden patronen en zag ze, dat de structuren van toen de fundamenten van later werden.…
WouterLAM20 september 2019Lees meer >

De Djinn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 451
Ons grote lichaam heeft geen gezicht niemand ziet dat wij het zijn het is kerosine de Djinn die ons alles brengt met een onzichtbaar spoor van vernieling voetafdrukken die plattrapten indeukten en verzuurden allemaal voor ons Ik verschans me in mijn huis vol oude spullen, gerepareerd met liefde die geen dierenleed eet Dag vogels,…
Zywa24 februari 2020Lees meer >

Een onvoorziene nacht?

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 381
Verlaten dier, treedt uit een donkere schaduw, wat ligt je nog te mijmeren hier, er is brood, je spelen, ga, loop niet in dood spoor mij jezelf achterna, je verlangen in te dammen tot schrander dier, wat doe je nog hier, het is om even hoe je mag heten, of hoe ik je kan strelen, om alle dromen met je te delen, de zwakheid van je…
Pama16 maart 2020Lees meer >

Green on red

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 553
Koppel-teken Liefde trekt sporen mijn hart timmert aan de weg zaagsel van weemoed. Red haiku Blote klaprozen dansen in de zomernacht traag en onstuimig. Zevende hemel Strijkend langs haar dij tot aan haar roze plooien ik voel nattigheid.…

Fluweelde zacht

netgedicht
4.9 met 29 stemmen aantal keer bekeken 461
je lach fluweelde zacht in tegendraadse vleug zij lichtte op uit het nog donkere van aangeleerde deugd liet sporen na in het ooit onbetreden nog egale vlak wiegend kwamen woorden in de koude buitenlucht zij wolkten naar behoren maar brachten onrust al snel terug ondanks het fluwelen vergeet jij nooit de tegendraadse rituelen…
wil melker26 september 2020Lees meer >

Klok

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 552
De klok knipt door de ganse dag verdeelt hapklaar bros in brokken ‘t zijn voor vele levens breuken vol vierkwartsmaat als dans of duet een laatste traan trekt traag een spoor spat gevallen tot slot uiteen zuchtend zwevend ga ik dan heen wat was het waard was de waarde van wat ik daar heb nagelaten onbetaalbaar mijn tijd…

Nieuwe haiku's #5

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 622
Ik tel je rimpels als jaarringen van een boom weggelopen sporen. Het lot van de mens valt samen met de natuur geluk komt van ver. Waarheid als een haiku de cirkel is rond zonder eind of begin. ----------------------------- Ik ben klaar om te komen maar niet om te gaan ik heb nog zoveel dromen laat het licht nog even aan.…

Mimiekpuzzel

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 491
ik heb de lijnen die karakteristiek waren voor haar mimiek eerst bevoeld de diepte betast de strakheid al in potlood en contrast beschreven de babyhuid is lang het onbeschadigde deel gebleven totdat buien en nukken steeds langer bleven leven hun sporen zichtbaar achterlieten in het huidnegatief heerlijk was de ontdekking dat…

litanie

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 548
Als de wilde wind door lege straten raast het water naar de top van de dijken reikt Als wilde ganzen het luchtruim zoeken de ekster slechts oog heeft voor bling Als zwaluwen laag over het land vliegen een dansend muggenleven verdwijnt in de late avondstilte Als in de sporen van de storm de zachtheid in de smeltende stilte jouw…
J.Bakx3 januari 2025Lees meer >

Onvindbaar

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 203
Samen hebben we gezocht, In alle hoeken en gaten, Nergens ’n spoor te zien, Niet hier, noch daar! Ik heb de moed opgegeven, Ga zonder mezelf voort, Gaat best goed hoor, Lijkt net of ’t zo hoort!…
Joris Olivier20 augustus 2025Lees meer >

Aflossing

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 215
De wanden kruipen samen het dal is diep en steil het einde van de reis schuift steeds meer voor hem uit Draad op hoge poten die zich spannend in de hoogte die hem meenam naar de verte waar alles anders was Trok sporen door de steden sneed vlakken in de velden zag wat de mensen deden hij heeft genoeg gezien Laatste letters wasem…
Zippo1 oktober 2025Lees meer >

Dag breekt aan

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 192
Zilvren sporen in ’t bedauwde Gras door het gouden licht Bestreken van de prille zon In deze vroege ochtendstond. Verderop zweven bonte koeien Met hun doorkliefde torsen, Gewekt door d’nieuwe dag, In d’stilte van licht zonder geluid. De stad achter de kim ontwaakt Met motor- en mensgeluiden, Door het stadsleven uitgebraakt.…

Onmacht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 486
Broederliefde heeft een mes in de hand, soms steekt ze anderen, vaker steekt ze jou met teleurstelling, met boos weglopen en je in leegte achterlaten, vergeefs te laten zoeken naar sporen die je al lang zelf vertrapt hebt Dus moet ik wachten Wachten of jij je ooit nog eens naar mij toe zult keren Na uitstel op uitstel durf ik een…
Zywa23 december 2025Lees meer >

Niobe

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 319
Ontwakend uit een palindroom lag hij daar ziende blind van woede in een uithoek van de melkweg wacht hij nog steeds op keer ten goede op het verkeerde paard gewed trekt kwade trouw door merg en been als listig spoor van vuig bedrog vliegt zij als schaduw van hem heen aan gene zijde van de zon tot zij, ten prooi aan d'elementen gelijk…

Devoon

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 437
welke weg kent geen vertakkingen het pad, het spoor is van einde ontdaan adem stokt en verstijft als hemelgewas precies zoals eerder beschreven er gloort een tijd met vissen op het droge hun land uit mist gehouwen dit staat naast een woord, zij aan zij te betreden met een tijdperk als voorjaar vrij van orde en toestand om aldus het…

Verre horizon

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 123
De wandelaar vertraagt zijn pas zoekt in doffe schaduw van het gister naar zware letters die hij bijna las toen het onzegbare vermiste geen noodzaak tot een laat vergelijk het spoor ligt open in de verloren tijd Amsterdam bleef stil in tweeënzestig maar de taal herstelt de tederheid een brief die destijds bleef steken vindt in de luwte…