3148 resultaten.
Van dom blondje tot Cosmogirl
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
2.701 verbaas me steeds als ik ga praten
de woorden stromen uit mijn mond
heb lang niet altijd in de gaten
hoe van het een het ander komt
ik kan het slechts met moeite laten
een levensechte kwebbelkont
het stoort me dan ook uitermate
maar goed ik ben nu eenmaal blond
dat haar mijn leven kon bederven
daar werd ik me toen van bewust
ik zal geen…
rood
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
660 Waarin ik werkloos lig te wachten ontroerd,
wanneer je later mijn gevoelspallet mag zien,
beroerd door de tinten van je mond
en de kleuren die daaruit stromen.
Als daar geen rood in zit
heb ik altijd nog je lippen
waar géén regenboog aan kan tippen…
Om te overleven
gedicht
3.0 met 14 stemmen
6.966 We plaatsen je
Achter ons, zo dichtbij
Dat ons bloed begint te stromen.
Lievevrouwebedstro omgroeit ons
Bedenkelijk snel.
Met onze rug naar je toe wachten we je
In slaap, ademen onhoorbaar
Onze herinneringen uit.
Geen sterfscène zullen we nog delen.…
Verstoppertje
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
822 met poppen dollen
of kleuren kladden op papier
naar buiten voor het speelkwartier
met in mijn hand twee krentenbollen
Misschien lach ik wel om de regen
die vrolijk spettert in een sloot
en voer aan eendjes stukjes brood
die ik van moeder heb gekregen
Misschien vind ik mezelf verdwaald
in levensechte dromen
waar jaren naar verleden stromen…
Leeslint
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
905 Ik vang ze, verslind ze
vermaal ze tot een stroom van zand
vluchtig zand, dwalend in de wind.
In de ogen van een spelend kind
schitteren wolken van licht, dromerig
in het gras, dronken als een vlinder.
Ik ken de taal van zwijgen
het geluk in de boeken van vroeger
en er is nog stof over, genoeg
om over te schrijven.…
E-bellen
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
1.339 spreek ik je via internet
treed je even in de leegte
die de scheiding achterliet
maar zodra ik mij met schroom
even dichter bij je droom
brokkelen je verre zinnen
verbreekt alweer de stroom
ontluisterend de samenspraak
nog voor die kon beginnen
je woorden gaan in niets verloren
als een kille piep en kraak
onze nieuwe lijn verstoren…
Bevroren
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.559 Kijkend naar een waas van herinneringen
De paniek raast in mijn keel
Tranen stromen door mijn lichaam
Elk gevoel is er een teveel
Eerst, eerder, nu en morgen
Lijken verstrengeld tot een moment
Onduidelijke lijnen in mijn hoofd
Alle herinnering en gevoel gemengd
Verloren in tijden die niet bestaan
Duizend ogen draaien rond
Ongelovig starend…
Ravian
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
3.344 Ik dobber verder op de stroom,
ik ben nog heerlijk naakt.…
Eén moment
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
2.498 je glimlacht
ik voel de stroom
als een donszacht moment
bron van hunkering
geplukt uit de schaduw
van een donkere dag
je probeert me te analyseren
tracht te weten
wat er in me omgaat
je doet maar
je kunt toch niet
door me heen kijken
je denkt nog steeds
dat mijn gevoelens
zullen overwaaien
mee met de noordenwind
als waren…
De schilder
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
783 stille, wakkere nachten
snijden het weefnet van
gevangen dromen die
onder het tweehoofdig lijf
tollen als waren zij verkrampt
door de weeën van het baren
de dwaas laat zijn vleugels los
in het stuwen van het bloed
en zegeviert om wat hij achterlaat
onder het presse-papier van
dichtgeverfde ramen
die hij likt en vernist na
het stromen…
de naald
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.249 een naald
scherp van aard
vindt mijn huid;
ruig behaard
en teer van vel
dat klein steekwapen
glijdt dus geruisloos
naar binnen,
ongevraagd,
dat wel
een rode bel
lijkt geblazen
het duurt nog geen tel
of in colonne
stromen tallozen
naar buiten
en zijn niet te tellen
het is duidelijk
ze willen muiten
met een pleister
als wapen…
een naald
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
965 een naald
scherp van aard
vindt mijn huid;
ruig behaard
en teer van vel
dat klein steekwapen
glijdt dus geruisloos
naar binnen,
ongevraagd,
dat wel
een rode bel
lijkt geblazen
het duurt nog geen tel
of in colonne
stromen tallozen
naar buiten
en zijn niet te tellen
het is duidelijk
ze willen muiten
met een pleister
als wapen…
Liefdesleven
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
855 Woesteling kom tot bedaren
in onze branding van de zee
breek de golven van gevaren
gewaarschuwd tellen wij voor twee
onderduikend in de stromen
van onze wilde waterval
voor geen meter in te tomen
zijn wij het beste paard van stal
laat ons voortaan reddend zwemmen
in alle poelen van verderf
liefdesleven zonder klemmen
jij bent de rust…
in mij
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.224 lichtend water
verblindt ogen
blauw gekleurde
open luchten
schijnen helder
stromen vol
lieve woorden
zachte gedachten
klinken stil
door lanen
takken wuiven
bossen vol
groen blad
in de wind
beroeren eenzame
rode wangen
vangen sterren
van dromen
vol verlangen
van een kind
diep verborgen
in mij…
Afscheid van Japan
poëzie
4.0 met 3 stemmen
3.484 De dag overweldigt de wijd-open ramen
met het morgenlichten der zee;
berglanden, vloten, eilanden zonder namen,
de kersentuinen van Jokohama
stromen en sneeuwen voorbij ...
ik voel mij gesterkt en tot reizen gereed;
vermoeidheid en slaap zijn verwaaid als mist in de wind ...
— waar gaat gij heen ?…
Voelde nattigheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 jij gaf mij
de wereld met
beide handen aan
ik kon slechts staren
liet schoonheid
door mijn vingers gaan
jouw zeegezicht met strand
was mijn eindeloze strijden
van water met het land
in lieflijk glooien zag ik aan
daalse kant de snelle stromen
verwoestend over dijken komen
jij lachte om de regen
ik voelde nattigheid en keek…
Loslaten.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.666 Mijn allergrootste droom vervaagt in een grote stroom van intense pijn.
Pijn, omdat jij niet bij ons mag zijn.
In intens verdriet dat niemand voelt en ziet.
Nu ga je me snel verlaten.
En niemand kan deze pijn wegpraten.
Nu is het wachten tot de tijd is gekomen.
Tot je van me zal vrijkomen.
Nu moet ik je loslaten.…
Open verbinding
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
451 pijn, het niet verwerkte
Verdriet zit opgeslagen in
Het gesloten hart -
Het oog wil wel huilen,
Maar de traan laat zich
Niet gebieden,
Vindt nog niet
De weg naar jou,
Tijd moet eerst vervloeien,
Een weg banen tussen ons twee,
Dan pas kunnen we weer
Tot elkaar komen
In ongesproken woorden
Die meedrijven met de
Nieuwe stroom…
WATERLOOP......
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
463 het liefst kanalen maken
Aan bocht
en kronkel
een broertje
........dood
De snelheid
van water willen we
afremmen
zelfs tot stilstand brengen
Dijken worden
hier baken
zover het oog,bloot
reiken kan
Van water en loop
raken we
verwonderd
....in de ban
nu willen we
de stroom oversteken
kijken of dit
met het pontveer kan…
muis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
723 eerst siert hij
in beschuiten gebak
dat in roze of blauw
de geboorte kondigt
van het nieuwe leven
dat harten stromen doet
later boezemt hij
in schuur of kelder
zich warm nestelend
tot angst en afkeer
als hij honger stillend
ons de stuipen jaagt
nu trippelt hij
driftig heen en weer
muis aan muis gevangen
in knuis en kolenschop…
Veerman
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
609 ´t Is volgens mij de hoogste tijd
om laatste lasten te vergeten
en te varen over de stille Styx
om daar dieper dan in stromen
meanderend te mogen dromen.
Dit zwakke lichaam biedt mij niks.
Veerman, vaar mij nu maar over.…
Zin in verwondering
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
417 Onbegrepen energie voel ik stromen,
die door alle levende wezens stroomt.
Door wat ons leven geeft.
Wat leven geven blijft.
Mijn onbegrip leeft zinloos verder.
Er is niets meer dat ik node mis.
Dan aanwezigheid.
Dan verwondering.
Onze oeroude krachten zijn het.
Die ooit de kern van leven waren.
Die de zin van een zinvol leven is.…
Zwartewater in zwaar weer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
505 Vloeibaar van licht
Blijven terechte vragen
Het antwoord schuldig
Het kind vraagt niet
Of burgemeester het verbiedt
Bij het zien van zijn geliefde
Nog vol van heldere dromen
Stromen tarten het Luctor
Van het soortelijk gewicht
Dan komt Emergo bovendrijven
Grenzend aan welke oever
Hoever kan zwaar weer
In zwart te water gaan…
Exquise kleuren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
455 ik zag je
aura kleuren
tegen het mat
van universa
diepste zwart
jij kwam naderbij
en tegelijkertijd
interfereerde jij
onbedoeld oplichtend
in mijn spanningsveld
samen kwamen
wij tot exquise
kleuren die
schitterend verslag
deden van dit gebeuren
nog is ons fenomeen
kleinschalig maar
de uitgaande stroom
fotonen lichten al…
in kaart gebracht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
426 in de zee van mogelijkheden
dobbert een verlaten boot
veilige aankomst vervlogen
in oceanen van overvloed
varen cruiseschepen
verveelde dromen na
op het eiland van verlatenen
waait een kille tegenwind dwars
door zielen en dekens heen
in havens van hebzucht
meren superjachten voor
gouden kansen aan
in baaien van bezinning
stromen…
Het paleis onder de bergtop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
447 Ik werk in het witte paleis
Input, output, geen rimpeling
in mijn lichaam, mijn geest
blijft rustig, wat ik ook doe
Tussendoor onderga ik de stilte
in de rode paleiskamers
die ik altijd kan binnengaan
waar ik ook ben
Daar open ik mijn schedel
tot een kom en ervaar ik
mijzelf, laat ik liefde stromen
naar wat mij bezighoudt
Daar bezie…
zon en kou
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
416 Soms sjokt een gek
tegen de stroom,
zijn lach: een streep
in ’t witte doom.…
Goud in beweging
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
416 waar jij neerdaalt
breekt lucht open
zingen trappen hun zwijgende lied
een hand —
vogel, vlam,
geraakt en weer verdwenen
jij, zonder grens,
schenkt ademen
in glinsterend goud
wij, verloren
in jouw lichte dwinging,
zwenken
als bladeren in de adem van dromen
leven
aangetikt,
wakker gedanst
op de stroom van wat geen einde kent…
Baden in liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
123 als we het niet afkeuren
en ingewikkeld maken
terwijl het gewoon liefde is
een streling van aandacht
het genot van contact
kussen, geen tranen
van gemis en verdriet
om onmogelijke vreugde
in stilte gehuild
tot een bad dat dagelijks
genomen en bijgevuld wordt
om de liefde te voelen
waar we van overlopen
zonder haar te laten stromen…
Mond vol leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
62 Op het toneel is de aarde
een vlakte met een mond
vol baleinen die in-en-uit
stromen van leven zeven
en verteren wat niet zwemt
verslapt van verdunde hartstocht
verbleekt van verloren vreugde
verroest van vermoeidheid
De dansers zoeken zichzelf
op de tong, af en aan
spoelend uit de magen
de kraamkamers van het leven
De draadgordijnen…