Alle inzendingen over takken

3020 resultaten.

Sorteren op:

Bijna kaal

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 624
Bijna kaal, roodbruin op de grond, wie vindt dat ze 't leuk vond: heeft 't mis, zeker weten Majestueus staan ze daar met alleen nog kale takken maar.…
Johanna5 november 2016Lees meer >

Daar hangen de emoties

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 618
Aan het vervallen huis hangen nog de verveloze luiken en haveloze voordeur in verschoten donkergroen aan het gebint wapperen spinnenwebben in de wind de tuin ligt er chaotisch bij emoties hangen als druppels aan de struiken hoe vredig was het leven toen de notenboom draagt nog steeds haar vrucht door de takken kijk ik naar de blauwe…
Anneke Bakker11 december 2016Lees meer >

De kerstboom

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.064
de boom hij staat verlicht een boom te zijn alle takken zijn behangen met zilver rood en groen en boven op zijn kruin een piek tot aan het plafond ze hebben hem bespoten met chemische witte sneeuw het verstikt zijn ademhaling en naalden zitten los je ziet hem bijna denken was ik maar terug weer in het bos tussen al mijn groene…
Dianah18 december 2016Lees meer >

bosspel

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 547
een volle maan op halve kracht verlicht een sprookjesbos witte smog in slierten spoken tussen bladeren twee dieren van de nacht kunnen zich niet bedwingen een wolf huilt zijn serenade de uil doet zijn best om mee te zingen het geritsel van de bladeren, het gekraak van dorre takken met de wind als dirigent en bomen als muzikanten…

De verlichting

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 460
De zwarte takken verbrokkelen de witte lucht, net verdorde grond. De witte lucht barst, breekt open, de avond puilt eruit. Halfstok hangt de zon aan de horizon, klaar om met rode kaken het hazenpad te kiezen. De sterren stellen gerust: morgen komt er weer zon. Op zijn beurt barst en valt de zwarte lucht in duigen.…

er is geen dood

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 848
er is geen dood als leven groen weer takken voelt in een nog ongeboren loot zacht keer je terug naar de schoot waaruit we allen eens ter wereld kwamen daar komen de herinneringen samen er is geen tijd meer waar je bent, emoties zijn er ongekend alleen je as zal blijvend zijn wordt opgenomen door leven dat geven in zijn…
wil melker14 december 2005Lees meer >

het prunuslaantje van weleer

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 724
ik zie het prunuslaantje van weleer herinner mij de rode lagen het speelse vlagen van de wind ik was een kind in die verleden dagen onderstammen zijn nog dik maar de enten zijn gezwicht de kale takken vroegen om een snoei zodat hun groei ook na de winterdagen het rozerood kon dragen mijn laantje is niet meer de meeste bomen zijn geveld…

het groene bankje in de tuin

hartenkreet
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 763
ik zie je nog zo vredig zitten altijd op dezelfde plaats het groene bankje in de tuin wat te pitten tussen gras en bloemen of naar leuke vogels staren die ravotten tussen takken rustig aan je pijpje trekkend denkend aan vervlogen jaren het bankje treurt en blijft maar staren geduldig wachtend... op mijn opa het had absoluut geen flauw…

bloos me dan tot koningin

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.092
gouden pij en rozen in mijn haar in wijds gebaar schik ik de wereld bloos me dan tot koningin ontbied de roze wolken dwing rivieren oeverloos en speel met zwart dolken geen land heb ik maar dromen geluk klapt handen op elkaar gejuich in schijn van goud zal komen de staf is weer een horizon voorbij het bloemenkleed vergeet zijn taak…
wil melker13 december 2004Lees meer >

Nachtwoud

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
Met iets dat er ontroerde in verdriet misschien in schemerlicht iets anders leek in Amsterdam Oost, in een mistroostige eetgelegenheid brak zij het brood en schreef in het avondschrift woorden over het nachtwoud: Bomen van het nachtwoud staan in duisternis samen onder sterren van de nacht jonge takken spruiten naar de hemel onder het…
mobar4 juni 2021Lees meer >

laveren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 459
het poreuze laveert tussen leven en brisante stilte lawaai en papier tussen broze woorden en een zwevend teken op vleugels van het licht het poreuze rust op breekbare takken tussen leven en dood laveert als een danser tussen woord en beweging het poreuze vaart doorzichtig door een smalle zee heen en weer tussen leven…
J.Bakx25 december 2021Lees meer >

zijn pegel winterkolder

netgedicht
3.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.884
ik wil schaatsen gedachteloos lang glijden wakken mijden en langs takken rijden van de waterplaats voor vogels van de vaart het is het waard de vorst te voelen bijten in je wang of bang te zijn als je het ijs hoort kraken de scheuren zelf nog kan maken ruggen diep gebogen ogen tranen ijsplezier niet bevriezen is het motto hier gure…
wil melker6 januari 2004Lees meer >

de jaarringen heb je geweten

netgedicht
3.4 met 35 stemmen aantal keer bekeken 11.512
je hebt mijn boom gemeten je vingers op mijn bast de jaarringen heb je geweten waarin jij voor de helft past aan wortels kon je niet veel vinden je storm verstond geen kracht de takken droegen nauwelijks bloemen ze bloeiden slechts als jij ze zag jij hebt me aan die boom verhangen alleen de dood kwam later pas je dacht…

Dankbaarheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 260
toch is dit niet het einde van het verhaal want straks komt lente weer opnieuw met bloesems die de takken sieren. Waarom toch kunnen we niet elk seizoen gaan vieren want steeds er is een reden voor veel dankbaarheid, al zien we ook niet elke dag de blauwe luchten en houden we het liever bij wat diepe zuchten.…
Adeleyd12 oktober 2025Lees meer >

Verlangen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 230
verstopt in veen de wind wilde woorden die ik nog niet kende maar al wel verlangde ik liep langs lijnen van licht die leken te leiden maar lazen mij niet mijn huid hing aan herinnering mijn hart hunkerde naar houvast ik was een echo op eigen grond een roep zonder richting toch trilde iets in takken…
Cor Koene7 november 2025Lees meer >

Mayday Mayday

netgedicht
2.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 549
Tot geen vogel nog door de lucht zal dansen geen boom haar takken naar de hemel heft tot Gaia taal noch tekens geven kan.…
J.Bakx27 november 2025Lees meer >

Onze vlag geplant

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 511
We zoeken elkaar binnen elkaars grenzen die ons insnoeren al willen we dat niet Maar in vrijheid zouden we elkaar verliezen, dus gaan we zwijgend verder, opgejaagd door het afbrokkelende land achter ons, hopend nog vooruit te kunnen waar geen pad meer is Men kijkt ons verwonderd na en ziet ons de takken wegslaan Inmiddels is er geen…
Zywa16 december 2025Lees meer >

TWIJFELGETIJ

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 288
In het lauwe wintergrauw staan lange dunne takken kromgebogen dwingende zwaarte zucht vanuit hun bruingroene bast maar kleine lichtgele vingers hangen in grote getale overal tussen hen in strooien poeder van opwekking naar het neerslachtige hout de elzenkatjes voeren gezamenlijk ingetogen stille strijd tegen winter die aarzelt…
Han Messie23 januari 2026Lees meer >

LIPPENHUISTER HEI

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 163
Lage berken staan vol sterk levensgenot tussen bevallige struiken waaronder reine poelen verborgen begroeide kuilen juichen over afzondering trots zijn op hun taak kleine tere dieren en de edele gentiaan in eenzaamheid te beschermen achter verre boomtoppen duidt Lippenhuizens watertoren als waarschuwende vinger dat er ergens ook…

Ach II

netgedicht
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.269
Je bent zo'n park vol stille bomen midden in een zomerdrukke stad Zo'n lege bank aan spiegelwater Een knisperend oktoberblad Je bent zo'n onbevoetstapt sneeuwveld de ijsjas om een tere tak Zo'n krokusveld op een rotonde lichtparels door een wolkendak Je bestaan kleurt mijn seizoenen Van mijn decembers maak je mei Ik kan alleen…
Olijf16 oktober 2002Lees meer >

Ontwrichtend

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 444
zij lachte innemend haar warmte straalde de gloed naar anderen uit als zij las in een vrolijke huppel nam zij de zinnen zonder hak op de tak om steeds inspringend te kunnen beginnen zij had de sfeer van het verhaal al snel te pakken geuren en kleur tekenden bekend alleen finesses openden ogen in hun subtiliteit raakten…
wil melker18 oktober 2022Lees meer >

De schommel

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.461
Vlakbij Dichter bij Die hele hoge tak Ik groet hem Maar val Terug Passeer ik De grond, stenen Wat kleine sprietjes gras Bruine klinkers ontvluchten voeten Ik kom hoog, veel hoger dan daarnet Alleen nog blauw, mijn neus en wolken Ik val, maar sneller en naar voren Mijn maag kietelt van geluk Oude schoenen remmen De klinkers komen Weer…
reinier24 augustus 2003Lees meer >

Westenwind

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.365
Onstuimig raast de westenwind door straten en stegen je raakt verblind door hagel en regen bliksem en donder beangstigt een kind teistert het veld takken geknakt bomen ontveld woest zijn de golven van de zee sneeuwvlokken komen naar benee aangejaagd door de storm is snel het groen onder 'n witte deken bedolven ons herfstig gevoel…

Valse contrasten

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 545
scherp schuurde vaal licht langs schrale takken valse contrasten schetsten niet bestaande unheimliche sferen het donkerde in woud en bos ondanks het gebrek aan bladeren nog priemde zon venijnig strak naar leven op de grond schijnwerpen creëerde een bewogen beeld omdat licht continuïteit doorsneed er gaat geen dood voorbij…
wil melker30 november 2019Lees meer >

Het verdwenen pad

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
zelden hoor ik nog de fluitende wind vocalen ontbreken als bladeren zijn verdreven dan gieren hoge tonen langs sprieterige takken alsof het bos zijn man zijn heeft laten zakken het donker passionele is alweer van even geleden in zomerse overvloed brachten bladeren hun groet nu schraalt schichtig wat omzichtig door…
wil melker25 november 2019Lees meer >

Zonnestraal

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 756
Het meer is koel En bijna dichtgevroren Een krakend oppervlak Rijp op een tak Een veer verloren Het bos is stil De hemel kil Een ree kijkt schuchter om Een kraai krast opgetogen Vanuit een boom die krom gebogen In de verte tuurt Vanuit de hemel stuur Ik zonnestralen Die koude op de aarde Doet vertalen In knoppen aan de bomen…
Ingvild Deniz22 september 2005Lees meer >

Zonnestraal

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 769
Het meer is koel En bijna dichtgevroren Een krakend oppervlak Rijp op een tak Een veer verloren Het bos is stil De hemel kil Een ree kijkt schuchter om Een kraai krast opgetogen Vanuit een boom die krom gebogen In de verte tuurt Vanuit de hemel stuur Ik zonnestralen Die koude op de aarde doet vertalen In knoppen aan de bomen Die…

Verval van blauwe eenzaamheid

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 138
Goud rot weg tot brons, koude herfstwind geselt de takken, een zwart gezwel in de tijd. Mist kruipt over de graven, zwart water spiegelt de wolken, zonlicht is al lang gedoofd. De wind huist in de muren, gestalten dwalen door de schemer, wat stierf, keert nimmermeer.…

Het laatste blad

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 506
ik was het laatste blad dat de herfst bijna liet hangen heb met bladeren geruiseld een zomer lang alle koelte gevangen stormen getrotseerd zag takken breken waarvan het einde nog niet was geformuleerd nu somberend in een wereld vol vergrijzen donkere dagen die in de ochtend al verijzen ik val en vervolmaak het kleurig…
wil melker17 november 2017Lees meer >

Mystiek

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
De rust is ingetreden Roerloos liggen bladeren Windvlagen zijn verleden Lage wolken naderen De takken bedekt met dauw Aan mist overgegeven Schimmen achter in het blauw Met het uitzicht verweven Twee bomen door de tijd heen Naar elkaar toe gebogen Hun twijgen vlechten ineen Nevelige atmosfeer Het stenen erfgoed geeft weer Symbolen…