3973 resultaten.
Krokussen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
711 Ineens zijn ze daar weer: de tere tinten
die hart en ziel in lichtheid open maken,
die vreugde strooien als de sterren in een droom
en hier vertellen dat iets nieuws kan komen...…
ons geweten speelde parten
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
3.772 nu is het stil
en al wat ik verwachtte
was benéé mijn trots
een gil
kwam al te plots
en ik begreep
en gij bekwam
ter late ure
toen de nacht
als een deken u bezwoer
en ik u raapte
van de vloer
waar u te neder was gedaald
wij hebben elkander
nooit bezeten
al klinkt bezit
als een nood in het koren
doch wij schoven en leunden
met en…
luchtslag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
585 Draai om de as heen
we gaan niet ter been
vliegen met de vleugels
der liefde
sla ze open.
Zoek de sleutel
naar het hart
we zwemmen door de lucht
nog lang niet verzopen.…
moeilijke tijd
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
2.154 Jij was zo groot
Jij bent nu zo klein
Zo broos en teer
maar elke keer weer
open je toch je ogen
Ik wacht op de dag
elke keer
en dan droom je weer
je knokt je rot
je hebt het zwaar
en keer op keer
dan probeer je het weer
en dan droom je weer
ik gun je zo jouw droom
keer op keer…
Fladderen
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
874 Zwoele briesjes
vol rozengeur
Knopjes onthullen
hun ware kleur
De tere blaadjes
fladderen aan hun steel
Kwetsbaar zo groen
zacht als fluweel
Alles zoveel mooier
vleugje zonnestraal
Vogels die fluiten
hun eigen verhaal
Mensen die lachen
in het voorbijgaan
Het leven lijkt lichter
de zomer komt eraan…
Zijn ze nou helemaal...
hartenkreet
1.9 met 7 stemmen
1.141 “Als korpschef heeft men, net als ik, gedacht
Wat ze in Den Haag kunnen, kan ik ook
En ze mogen denken wat ik uitspook
Ik doe dát slechts wat van mij wordt verwacht”
Dus ik betaal niets terug als korpschef
Want ik handel naar norm- en plichtsbesef
------------------------------------------------------------
…Minister Ter Horst van Binnenlandse…
Loopje
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
744 zijn ogen
de zon brak even in hem door
hij deed een bombastisch loopje
uit het niets
overviel mij de drang mijn passen te vergroten
zo deed mijn vader dat
omdat hij daar zomaar zin in had
antwoordde hij
op de verbazing in mijn ogen
de grijns trok weg
en hij ging gebogen
zijn rug om niets
gestriemd met een riem
was hem zelfspot
ter…
de rijder
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
571 herken mij
als het stof dat daalt
in een vallei waar jij
nog niet eerder zien kon
herken de weg
die altijd naar huis wijst
onderweg
waar de zon omhoog reist
herken de traan
die ieder verraadt
zichtbaar de maan
het wordt laat
langs de akkers
verteld een teer plantje
op een oneindige vlakte
het laatste deel…
Jij schrijft zo mooi
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
619 jij schrijft zo mooi
zo stilletjes teer
lichtende sterren
leg je in een droom
voor mij
op aarde neer
slechts de vlinder
van de nacht
mag vleugelruizen
en mijn hart
ervaart het goede
dat wat het had verwacht
ik laat iets vrij
van de geslotenheid
jouw levensverhaal
het draagt mij verder
polijst de matte randen
rond mijn innerlijke…
Asfalt
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
725 vertel me niet
hoe de leeuwerik
kwinkeleert
ik zal je niet begrijpen
mijn moeder droogde mij
met het zand van de straat
bloed sijpelde in de goot
haar borsten smaakten
naar teer, versleten banden
ruwe mannenhanden
die ik likte als een kitten
het licht ging uit en aan
geen zon omtrent
geen wind verdreef de luchten
ik dronk haar jonge…
Herinneringsemoties
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
640 Gedachten die hem vrolijk maakten
aan gebeurtenissen van toen
een glimlach om zijn lippen toverden
herinnering weerkaatsend in zijn ogen
stil mijmerend om die woorden
gesproken vriendelijk en teer
een hand strelend over zijn wangen
hoort hij in melancholie nog weer
een zachte stem alleen voor hem
alsof een harpsnaar werd beroerd
een zuivere…
Het filigrein van lijnen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 zag mijn eerste ijsbloem groeien
de onderkant hard transparant
bloeiend in een teer kristallen bovenkant
de ochtendzon gaf kleurig licht
dat speelde door het filigrein van lijnen
in het langzaamaan verdwijnen van het glas
waar buiten nog berijpte webben
witte druppels toonden in de kou
smolt mijn ijsbloem tegen het opkomend blauw…
de laatste tijd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
560 rond haar oude hoofd kleurt licht in witte aureolen
ze strijdt en houdt haar tere handen op
er loopt wat hoop in zwakke levenslijnen
maar de dood verschijnt al, onder lakens
de dekens ademen slechts kou
“ik hou van jou”
zegt mijn gevoel
zij beeft en laat heel stil
haar tranen naar mijn hart verdwijnen…
Tram No Way
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
593 *) Ter nagedachtenis aan hen die vielen,
Door zo ’n vervloekte moordenaar op wielen.…
even leven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
947 rottingsproces, celdeling
ook wel kanker genoemd
kinderen komen ter wereld
om te sterven,
groots de dingen die ze erven
het is een momentopname
'en als je de dood niet kent
dan kun je eigenlijk niet leven,
want dood dat zul je altijd zijn
en het leven duurt maar even'
(Neerlands Hoop)
morgen ga ik genieten
carpe diem in slow motion…
Scheiden valt hard
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.279 Scheiden valt hard
voor wie zo teer beminnen.
Naar buiten straalt de vreugd. De smart
dringt reeds naar binnen.
Scheiden valt hard;
doch alle, alle dagen,
zal ik het bloeien van uw hart
in 't mijne dragen.
Scheiden valt hard.
Mijn lieve, laat u troosten:
al is de nacht vervaarlijk zwart,
eens licht het Oosten…
De laatste halte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
905 Ze schuifelen als verdwaalde zielen
door de gangen
van het verpleeghuis
de meeste slecht ter been
met rollator en gekromde rug
niet wetend waarheen
hier vullen ze hun laatste dagen
geen prikkels
geen verlangen
hun geest verstomd
dit is de laatste halte
waar ze wachten
op de verlossing
die niet komt
en worden ze begeleidt
door een verpleegkundige…
Terug in de tijd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
583 Ik zou nog zo graag
met je samen willen zijn
terug in de tijd
genesteld in 't stro
met schetsblok en krijt
jouw geur in me opsnuivend
en die van teer en leder
je fluweel zachte neus
warm in mijn handen
En met mijn armen
om je heen
zou ik jou dan teder
vaarwel zeggen
mijn gezicht in je manen
die mijn tranen
zouden meenemen
iets van…
ONVERDRAGELIJK...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
448 Het daglicht
kan 't
niet verdragen:
Snode plannen gesmeed
schiettuig kopen
en ter hand
genomen,afknallen
Het rood kleuren
van stoep
en straat
onschuldig bloed
Boze opzet
kwade wil
in dromen die
uit moeten komen
Overvallen
op
klaarlichte dag
hel op aarde
Het mag....
mag........…
Haat
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
629 Woorden zo grof
Uitgesproken uit woede of
het verafschuwen van iemand op een hogere graad
Een woord zo vol van betekenis
Maar vier letters groot, ter tegenstelling
Toch voor velen een kwelling
om dit te horen, soms al na een kleine ergernis
Duidelijk onderschat
Wat het manifesteren ervan aan schade geeft
Uitgesproken alsof het geen enkele…
Stille rivier
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
644 Bij de bedding van de stille rivier
herinner ik mij de echo van jouw stem
waar jaren in het verleden zijn vergleden
en ik heb ieder woord nog in mijn hart
elke droom droomt in mijn hoofd
en kilometers reizen zwerven met me mee
langs de stille rivier ligt het meetlint van onze liefde
een vriendschap ter volmaking van het zwijgen.…
Pad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
466 We zijn het pad
gegaan
het gladde pad
de aarzeling
in onze stappen
We verwachten
van mist het nat
zon scheen schielijk
vanachter
strepen wolken
Waren we niet
goed ter been?
ijzel deed zich
plots gelden
...onverwacht
uit onverdachte hoek
het boek
van winter
-blijkbaar-
nog niet uitgelezen.…
Voorjaar
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
712 Je hoeft er niet voor te reizen
Op pleinen en in perken
Kan je het bemerken
In eigen straat of plein
Zal de belofte er zijn
De krokussen bloeien
Hoop en verwachting groeien
Geeft fundament voor het leven
De tere twijg wordt weer een tak
voor het oog met het grootste gemak
Knoppen worden tot bloem verheven
wanhoop verandert in hoop voor…
li-ion
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
472 een poging een kras achter te laten in
dubbelwandige leegte
ik doolde door jouw gangen
liep tot wederkeer
nader tot vrije sector
om het landschap op te zuigen
waarvan ik het bestaan niet wist
om te verdrinken in plaatsvervangend water
te ontwaken uit een analoogslaap
ik verbond mijn lot aan laadpalen
wat resteert is;
een maaltijd ter…
Witte bloesems
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 Zo schoon en teer als nu de witte bloesems zijn
kan ik het leven niet in arme woorden vatten,
maar blinkend-licht staan deze niet te kopen schatten
te schitteren, verheven boven angst en pijn.
Slechts één keer leven wij en gaan de bloesems open,
dan komt de vrucht als wij door ’t licht ons laten dopen.…
Wolkt onbestemd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
479 ze hebben
de zon gewist
het laatste stukje
blauw vergeven
nog wolkt
onbestemd
boven wei
en verre dreven
het is ademen
maar zonder
spirit in de lucht
energie is gevlucht
wij onderhouden
met de dood
op onze hielen de
meesten zijn al ter ziele
zonder aanwas is het
snel gedaan in de
laatste generatie verliest
de mens zijn…
Witte bloesems
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 Zo schoon en teer als nu de witte bloesems zijn
kan ik het leven niet in arme woorden vatten,
maar blinkend-licht staan deze niet te kopen schatten
te schitteren, verheven boven angst en pijn.
Slecht één keer leven wij en gaan de bloesems open,
dan komt de vrucht als wij door 't licht ons laten dopen.…
allerzielen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 kaarsen verlichten de weg van herinnering
ter ere van hen die wij moesten laten gaan
ons hart slaat het ritme van de herinnering
die wij nooit in met aarde begraven zullen
zij zijn onderdeel van wie wij zijn en worden
wij slapen ontwaken huilen en lachen samen
in het stille zijn wij zo bij elkaar weer thuis…
Yulia
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 De zachtheid van je mond
in de ochtendstond
de warmte van je buik
de geur van jou die ik ruik
het zachte golven van jouw schoot
waar ik steeds van genoot
bij het krieken van de dag
jou prachtige verliefde lach
jou kussen zo innig en teer
mijn liefde voor jou doet mij te zeer
kom nu vlug naar mij
dan maak je me superblij…
hoogdravend
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
505 je grote woord staat nooit
tussen de regels
maar altijd in het geruis
van ‘t volle daglicht
zelden een vlaag van
sombere twijfel
voor het gemak noemen we je
vergetelheid
of ijdelheid van ijle lucht,
altijd vanuit de hoogte
en je komt, tegen beter weten in,
snel ter zake
langdurig licht heeft alle tijd…