1824 resultaten.
februariman
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.059 als dit mijn laatste zomer was:
'k zou met hem naar 't zuiden trekken
glasblauw getijden vertrouwde ik
hibiscusdonker warmde mij
met bloemenstof en meeuwgeschreeuw
als was ’t mij voorraad voor de nacht
en wordt dan dit de laatste herfst:
dan leg ik mij een sterrenspoor
doorheen mijn slaap
kraanvogels verzamelen zich op velden
hun grijs…
Haar kleur
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
1.361 in zilver lopen nu twee banen
vanaf haar slapen langs het bruin
ze zullen weldra gaan verdwijnen
in volkomen grijs tot aan de kruin
bleef ze lang geconserveerd
nu gaat het slijten extra snel
spanningen, met kracht geweerd
tekenen haar uiteindelijk wel
ze kan nog kiezen voor schijnbare jeugd
de haren verven in een warmere tint
maar dat…
mijn blind getast
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.443 jij bent die 'k vaag als in een nevel zie
zoals een water in het eerste ochtendlicht
niet helder eerder vaal door 't groen
als koude breekt en ik sta daar aan 'd oever
zie niets tast blindelings met mijn hand
't doorschijnend grijs en ik wil jou
beroeren maar vind je niet
ik weet dat jij er bent en ook
heel warm soms misschien en toch…
Elfstedenijstijd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
805 Zwaar als lood zakt bloed grijs in benen,
trekken spieren stijf, slaan armen zich bitter.
Zinkwit sterven teugen mist buiten adem,
vriezen lippen vast in een blauwe maankus.
Kristallen groeien en krassen bloemen in ruiten,
de dromen liggen in diepe voren sneeuw gegrift.…
tot de laatste sterren doken
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
1.492 ik heb je aan mijn vork geregen
Neptunus is de naam en jij mijn faam
grijs-groen was je kabbelend verlegen
maar nu verstik ik je bij volle maan
je koos de vrijheid langs de vlakke kusten
bruiste je woede op de harde rots
op jouw gedein konden de schepen rusten
orkanen zweepten je tot woeste trots
we vochten tot de laatste sterren doken…
maar op kaal beton
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
665 behang
op ieder laag
die ik af nam
zag ik jouw schaduw
de eersten waren
fel gekleurd
contrasten grof
en scherp getekend
in confrontatie
schreef herinnering
voortschrijdende emancipatie
het was jouw eerste vrij begin
de lagen later
hadden weer het
zacht désign de wil
om bij elkaar te zijn
maar op het kaal beton
was je weer grijs…
Ik rond je hart in steen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
581 met puin
mijn bloemen gaan verdrogen
ik hak je trekken
uit basalt en
rond je hart in steen
ik snoei je wortels en
je aast het polderland
waar jeugd verloederde
in pesterij en jij
de klappen kreeg
niemand je bemoederde
je eigen weg ben je gegaan
een ambulant bestaan
als huurder en passant
waar vastigheid verkommerde
dagen grijs…
vader
netgedicht
2.5 met 37 stemmen
3.345 De gekromde vingers van zijn hand
die zwart – wit wijzen, nooit vragen
het lichaam dat wegbuigt
de keurig gepoetste bruine schoenen
alleen zijn pak is grijs.
Hij is niet groot, de oude man
maar de stem is scherp,
als de vouwen in zijn broek
snijdende woorden gaan levenslang mee
maar hij slaapt goed, en hij eet goed.…
Meisjes...
hartenkreet
2.7 met 48 stemmen
4.042 Wat zijn ze leuk, vrouwtjes in de dop
eerst aandoenlijk, daarna erg wijs
Ik beleef ze anders dan vroeger
nu ik ouder ben en grijs
Onze jongste nu 'n dag oud
voor de zevende keer van het vrouwelijk geslacht
Mag de pret niet drukken
alhoewel onze Mike misschien liever een neefje had gehad
'n Bonte verzameling van kleuren
een mengeling van…
Staalblauw
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
850 takken in het bos
her en der in het groene mos
Bladeren zijn geel en bruin
en geuren verwaaien in kleuren
Als een prachtig schilderij
vogels spelen en frank en vrij
De vossen met hun rode staart
zitten gezamenlijk in hun hol
Besjes met lange ijspegels
worden ijsjes voor de egels
Het jaargetij is aangebroken
van regen,sneeuw en kou
Grijs…
Hans Hillen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
589 op ’t Libisch zand gestrand
brachten een onverwacht consult
met bullepees en katapult
en staken loom de kop in ‘t zand
Verprutst de naam van ‘t vaderland
Kamelen lachen zich een bult
Hillen lijkt wel suf geluld
stamelt zachtjes moord en brand
Marine, luchtmacht, landingstroepen
hoort ie ’s nachts bevelen roepen
Hij droomt het drietal grijs…
Dood hout
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
531 het bos verzamelt zijn dood hout
een straffe wind schudt buien
uit een mat grijs wolkendek
maar niets is jou te gek
jij laat de winter smelten
voor die ooit begonnen is
jouw lach doet bollen zwellen
waaruit de ziel van voorjaar
zich ontvouwt tot bovenaards pril groen
je ogen schijnen perspectief
in lange dagen met meer licht
een warme…
Wanneer ik in de aarde word gelegd...
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
591 Kleuren verbleken
en worden grijs van verdriet. Toch wil ik blijven
hopen en uitzien naar een nieuw leven.
http://www.youtube.com/watch?v=H3wAarmPYKU…
Brakke dijken en natte voeten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
575 de aarde doorweekt, de luchten grijs
zo luidt het verhaal van donkere dagen
het seizoen van regen en wilde vlagen
van brakke dijken en meeuwgekrijs
naaktheid alom, het landschap schraal
de geploegde akkers dromen al
en bomen kleumen in naakt verval
met natte voeten en kruinen kaal
toch hoor je buiten de straffe wind
nog vrij van depressie…
Overstuur
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
495 De lente is bedrog en alle
mooie kleuren zijn slechts tinten grijs.
Wanneer wordt mijn ziel weer blij, kan weer
een kind mijn hart doen trillen? Word ik wijs?…
Voltooid verleden tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
545 Ik loop niet meer
door het park
of over straat
op blote voeten
kortzichtig lang haar
werd minder en grijs
er is niet zoveel
meer om te moeten
levende voort is er
wel wat uitgewist
en ook toegevoegd
vaak zo ongevraagd
werden stiltes soms
dieper dan gedacht
lijsten van vergeten
namen dwalen ergens
doelloos scherpe randen
verzachten langzaam…
Erfenis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
505 Vandaag liep ik in ‘t hofje naast de kerk
Waar beukenbomen tot de hemel groeien
De wilde bloemen in de paden bloeien
En korstmos grijs de tijd schrijft op hun zerk
Hun namen Pieternel en Adriaan
Door zon en regen bijna weggesleten
Zal ik zo lang ik leef niet meer vergeten
Omdat ik zo veel moois van ze heb staan
Een cabinetje van mahoniehout…
Kringloop
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
462 als het grijs komt
of kaalte toeslaat
en jong groen verder ontluikt
schijnt een beeld te ontstaan
waarbij de toekomst morgen is
en het heden al is vergaan
ik zou met die gedachte
toch zelf niet verder gaan
ook al vertragen de jaren
de ziel is nog steeds van vandaag
ik zou het kind in mij
niet tot verplichte rust verklaren
het is nog…
druppels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
594 de druppels
de druppels die jij ons liet
– van druilige buien
mistig grauw en grijs
– van klaterend gelach
gul en welgemeend
– van zeeën die jij bevoer
heinde en ver
– van overwonnen stormen
zwart en dreigend
– van gehuilde tranen
om verdriet of geluk
– van het kabbelend genieten
stil en intens
de druppels
de druppels die jij ons liet…
Manier om te overleven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
489 vermomd in de
schaduwen tot aan de dageraad
in waar hij tot bedaren komt en
hij de jaarringen van z'n leven kent
die echo's gevormd in de medeklinkers
en geschreven in de stemmen van de wind
tot aan de ouderdom door de jeugd
verstomd de rinse tijd wat verloren
verregende geur van stoepkrijt
gewassen beelden als levende bewijs
het grijs…
ritueel
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
626 zoals ik elke ochtend bij het roeren van de pap
door ‘t raam naar buiten kijk waar een tijdloos
bewegend schilderij van wonderlijke luchten
mij dompelt in donzig wit en blauw en grijs
zoals ik de eerste geluiden om me heen beluister
waar de stilte nog alle ruimte heeft, het licht nog
teer en schuchter, de prille dag onaangeroerd
nog ongevuld…
ANTWERPEN
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.087 is mooi van kleur en alleen om de motieven is ’t de moeite
waard;
langs de kaaien is het echt,
de schepen als hoofdzaak
met water en lucht,
een fijn grijs,
en in ’t algemeen vind ik het wel waar wat men van Antwerpen zegt,
dat de vrouwen er mooi zijn:
lichtere tonen in het vlees,
lila tonen in de kleren –
alsof ik tien jaar…
Voorbij mij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
565 ik voel ver weg
ook in het denken
niet te vatten,
toch wil je me ergens
roepen of wenken
zo ik dat ook ken, doch
het ligt in de tijd besloten
als het eenmaal daar is,
word ik in herinneringen
gegoten, soms in de
nis van een kloppend hart
je zult jezelf aanschouwen
(als ooit het grijs jou bedekt
dan wel eerder)
het is een moment…
De olifant
gedicht
2.0 met 2 stemmen
4.575 Hij stapt behoedzaam en ziet grijs van zorgen
dat hij geen muis of mier of mens vertrapt.
De rafelige oren vaal gelapt,
een slurf hangt uit, het slimme oog verborgen.
Als zak van Sinterklaas zou hij voldoen,
met in het rommelige vel cadeaus
zoals entreekaartjes voor circusshows,
veel pinda's, boekensteunen, een klaroen.…
Waaiers
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
543 De vier seizoenen
Vloeien
Elk jaar
Als grote waaiers
In elkaar over
ik tover
er zijn bloemen die bloeien
een zon die schijnt
De wind die huilt
In de storm
de bladeren
Die ongezien
Vallen
Op de aarde
De dieren
Die blijven op de weide
op het ijs
De verstilling
De dagen grijs
lang of kort
De mist
De regen
Het doet ons
Snel
Of…
valentijn
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
693 nog steeds als ik in je ogen kijk,
denk ik bij mijn eigen,
tjonge wat ben ik toch rijk,
sinds ik dit lief mens heb kunnen krijgen,
jij betekent zoveel mijn lief,
mijn pen kan het moeilijk omschrijven,
maar ik weet wel hartendief,
dat ik voor altijd bij je wil blijven,
laten wij valentijn nog jaren samen vieren,
dan zijn wij oud en grijs…
Wat valt er nog in te kleuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Er zijn vandaag geen wespen of bijen,
het brood proeft anders dan anders
de dag is aan het misten vreemd gekleurd
zo grijs , er valt echt even niets te beminnen.
Er zijn geen wandelaars op de dijk
geen fietsers, er klopt even niemand aan
wellicht zijn ze opgelost in de vroege dageraad
pikt niemand voor nu de draad van deze dag op.…
vivre en cercles
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
431 de gordijnen sluit ik nog
neem het prille niet aan
als goede munt
in mij voel ik zeker wel
een koud bestaan
het winterkleed afleggen
is mij nog niet gegund
het getij neemt zijn tijd
in mij, het is in mijn bezit
zie dat niet als verwijt
de natuur schildert immers
niet altijd plots wit in mijn geest
ze wordt door mistig grijs geleid
ik…
TERRA INCOGNITA
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.231 Dacht dat je ver was, vader,
een ander land was,
mijn stem daar niet kon horen,
dat je grijs gestold als steen,
grimmig als een oude boom
nors omschorst was.
Ik kijk naar het omlijst gezicht,
de stroeve blik langs mij gericht.…
Rook, schuim en as
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
515 Rook en pluim
gebroken wit
waterschuim
gevallen grijs
Uit de voeten
in de benen
haastige stappen
kromme tenen
Blije mensen
vrije dingen
dwarrelvogels
verdwaalde kogels
Verdorste glazen
suizende bollen
lekkende vaten
draaiende kolken
Emmers vol tranen
handen van spijt
dansende schimmen
breekbare lijn
Donkere stegen
verlichte…