Alle inzendingen over veer

8830 resultaten.

Sorteren op:

Heimwee

hartenkreet
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.848
vertrek ik met de kusttram kom ik stapvoets haast dichterbij Jij kunt me beter, warm kussen Ver van storm en razernij hou jij een plaats voor mij…

19 Februai 2006, 13.49 uur

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 808
Fel paars vecht met oud groen Zwaar grijs mengt ver blauw Flirtend getjilp Hofmakerij in een plas Voorzichtige warmte in zwaar nat Reikend hout onder molm en rot Gaat het weer gebeuren?…

De Dijk

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
Waar land langzaam loopt Ten eind’ en ergens Ver vooruit haar vorm verlaat Daar waadt in’t wilde water Een gestalte Met grijs en grauw gelaat Die eeuwenoude eenling Die kromme reuzenrug Hij gebaart de golven Vlug te keren terug Waar land langzaam loopt Ten eind’ en ergens Ver vooruit haar vorm verlaat Daar waadt in’t wilde water…
ZahK3 november 2008Lees meer >

In goede aarde

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 502
Uit een ver buitenland die hier Als vluchteling is binnen komen waaien, Dat ook jij je geborgen mag weten In de goede aarde van dit land, Ons eigen Nederland…

Meeuwentaal.

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 437
vogels gedragen te worden luisterde naar het gekijf daar in de vogel lucht een veer die is gevallen in een tijdloze dimensie spreek geen vogeltaal doch begreep het verhaal uit hun kakelend kabaal…

het jaar van de Kemphaan

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 613
ze zijn niet weggegaan dit jaar net als jij, de bronzen veren in je kraag, je handen op mijn borst, mijn lief viert lente in de winter, het vijfde seizoen schijnt op de verse klei, blonder dan nu kunnen je lokken niet onstuimig gul smaken je lippen seffens legt de malse zeewind haar verse zaad in de weilanden en baltsen de kemphanen vinnig…
Rieg21 augustus 2008Lees meer >

het jaar van de Kemphaan

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 623
ze zijn niet weggegaan dit jaar net als jij, de bronzen veren in je kraag, je handen op mijn borst, mijn lief viert lente in de winter, het vijfde seizoen schijnt op de verse klei, blonder dan nu kunnen je lokken niet onstuimig gul smaken je lippen seffens legt de malse zeewind haar verse zaad in de weilanden en baltsen de kemphanen vinnig…
Rieg8 februari 2008Lees meer >

DIE OSSEWA

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.772
Die middagson brand op die koppe, gebuk in hul beurende krag; hul swaai heen en weer in die stroppe - en ver is die tog van die dag. Dit kraak deur die brekende brokke: die opdraans is ver en is swaar; die knars in die knakkende knokke, maar hul beur, en die vrag bring hul daar.…

Hoe ver moeten wij gaan

gedicht
1.8 met 31 stemmen aantal keer bekeken 7.667
Hoe ver moeten wij gaan: tot aan het punt waar alle harde angsten samenvallen in nog heter zand? Waar is dan rust; waar kruipt de slang niet meer naar de dichtstbijzijnde, de weerloze; waar ligt zij stil, zonder haar venijn? Voorbij het boze oog.…

OPDRACHT AAN WOORDEN OM VER TE GAAN

netgedicht
0.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 860
De causses zijn hoog Haar erosie diep De rivier is daar vol en woest De keien hard De forellen in 't dartele water Ze blijven Ik kom en zal weer gaan Die beweging is echter zover uiteen In tijd Gemis van een stem Een heldere lach De wenkbrauwen gemaakt gefronst Het lukt je nauwelijks Het is een herinnering Nu ver weg Die afstand en…

Land zo ver je kijken kunt

gedicht
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 6.701
Hoe ver draagt je echo? Onze kijkzucht overtreft de stoutste verwachtingen, maar het is niets om je zorgen over te maken, jouw schuld is het niet, zoals je daar staat, de afstand ontmaskerd: het beeld is nauwelijks weg te denken. Er stond iets te gebeuren?…

Zonden (o)ver(ge)geven!

hartenkreet
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.750
Vervallen kerkje braakballen op vloer biechtstoel Godsdienstige uil!…

psalm 4 vers 12

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 965
de kegel van haar snavel hakt de schors open met de tong likt ze bosmieren uit de pulp morst ze melk over de deinende navel soms peutert ze met geveilde nagels aan zijn gulp scheurt het zegel, dan kruipen er vingers van bijenwas over de blonde wrong, de ontstoken knopen in de broeikas van een etterbuil, een wonde dan kietelt zij de tulp…
wim veen2 januari 2007Lees meer >

Een klein berichtje van heel ver

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 795
Zo ver van hier zijn lieve mensen die even aan me denken nu; ze sturen heel kort lieve wensen en zeggen dan;"we missen u"; dat klein berichtje doet me denken dat afstanden niet echt bestaan maar dat de liefde tussen mensen nooit ofte nimmer zal vergaan.…
Adeleyd6 februari 2007Lees meer >

Efeze 5 vers 18

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.255
Als drank tegen mij praten zou dan zou het tegen me zeggen vol berouw wees eens lief en schenk me in bemin me zacht als een godin ik staar al uren naar mijn glas die daarnet nog voller was en denk dan aan vergane tijden in de kerk, mijn geloof belijden toen was het leven nog onbevangen in de kroeg vol lofgezangen want voorwaar, de rode…
Maarten23 december 2007Lees meer >

De twijfel nooit ver weg...

netgedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 968
Hoe graag ook en met overgave we het onzichtbare zien achter of onder alles wat de zinnen ook maar bieden toch knaagt steeds opnieuw ook de twijfel. Hij vreet de rust en de stilte alweer weg zoals de warmte de sneeuw doet smelten al vind je die nog zo mooi en doet die de hardheid van de vormen wijken. Helpt niets hier tegen? Of moeten…
Adeleyd14 januari 2008Lees meer >

DIT VERS, HAAR WEL VERDIEND APPLAUS

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.654
voor moeder Zoals mijn moeder met haar vingervlugge handen (bijna onzichtbaar voor een leek) een balletje van rechts naar links, omhoog, opzij, omlaag, zó in de pan, zo zie ik het een speler toch maar zelden doen. De afzuigkap en ik, haar enige publiek.…
Jan de Bas8 januari 2006Lees meer >

satan, vers in 't geheugen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 676
ik zie hem nog voor mij zoals hij daar, aanvallig, ligt met licht gezicht, ogen dicht maar zo godvergeten voorbij nog immer niet uit het zicht, duivel uit het hoge noorden die trachtte woorden te vermoorden, het wordt tijd dat jij wordt ontwricht ik begraaf de bijl, die leidt naar strijd en wens jou, en mij, vergetelheid…
Fred13 januari 2006Lees meer >

rook stijgt vers gebrand

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 606
zon verregent goudgerand rook stijgt vers gebrand langs zwart gedolven aarde vernieuwend over leven in herschapen vast verband koffie wacht cake verkeuvelt in een traan de tissuelach verzacht verdriet het mompelen zwelt aan vergetelheid de werkelijkheid was even kwijt…

psalm 151 vers 1

hartenkreet
4.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.469
O, hoogste macht, geef u dierbaren de kracht, die zij nodig hebben bij nacht en ontij uw schoonheid aanbidden wij, zalf uw gedienden, ook als zij het niet verdienden, laat uw goedheid spreken, aan de onnozele leken, leidt ons verder, wees onze gids en herder, verdelg het kwade, geen woorden maar daden, wij spelen…
klaes13 augustus 2006Lees meer >

Ver van elk bewoond gehucht

gedicht
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 6.575
Ver van elk bewoond gehucht Waakt het huis, geducht, berucht, Dat geen zichtbaar leven bergt Maar elks aandacht vergt en tergt. 't Nachtelijk zwijgen wordt verscheurd Door een stem die gilt en treurt. Niemand, niemand weet er van, Niemand breekt zijn boze ban.…

TANKA 'S VAN HEINDE EN VER

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 459
Twee rechte stokjes liggen stijf opeengepakt in de reiskoffer, zijn rozen uit Europa tussen Javaanse palmen. Wat ben ik van plan? Gedachten en voornemens komen aanzweven, verdwijnen, duiken weer op: mijn hoofd is een spookkasteel. Frisse morgenzon brengt door het bos lichtvlekken vol zacht gesprankel, die als een smidsvuur wekken:…
Han Messie29 augustus 2010Lees meer >

van vers geluk, of rauw verdriet.

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 780
Misschien zit ik nog in een stampvolle trein met verse tranen op weg naar huis. Misschien vond je net met rimpelige handen een oude doos geheimpjes van vroegere vrijers. ik heb je gevonden in de disco toen, in een brief nu, in een doos straks. Lees lief, luister.…

Vrije pers in vormvast vers

snelsonnet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 693
In Birma is de persvrijheid een feit Ach, kon Wim Kan zoiets nog maar beleven 't Is hem, net als zijn kwelgeest, niet gegeven Wie weet nog van zijn trauma's en zijn strijd? Het was voor Kan dan wel een ander lijden Maar toch: dezelfde plaats, van alle tijden…

Ode aan een light verse dichter

hartenkreet
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 861
(Dit vers, in vergelijking, is een wrak: het metrum-rijmkorset zit veel te strak!)…

Vrede lijkt nog ver weg.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 676
Vrede en oorlog dat al eeuwen lang bestaat. 't is liefde of haat.…
martin valk20 november 2015Lees meer >

Ogen vol ver grijs

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 527
hij was vandaag dichtbij en onverhuld geen zeis en donkere mantel wel ogen vol ver grijs we hebben elkaar toegeknikt hangende de vraag of het wel schikt vandaag of anders later nader komend bekenden wij waar onze wegen scheiden ik was een groentje in het eeuwenoud metier liep voor het eerst en hopelijk niet het…
wil melker19 januari 2019Lees meer >

Stille sterfte ver weg

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
Adviseurs en kabinet met blinde angst besmet volhardden in dure plicht tot de samenleving was ontwricht Wee gij, bijna doden Sterven is hier verboden! Doorligwonden, zwaar dement spierverlies, incontinent Al is het maar voor even U zult ten koste van alles lijdend verder leven In sloppenwijken wereldwijd waar de mens dagelijks strijdt…

Poëzie Ver-Badr-t

snelsonnet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 546
Terwijl ik in een zaaltje in het land, Hartstochtelijk mijn werk stond voor te lezen, Werd ik daar desondanks niet voor geprezen, Ik kon mezelf niet meer verstaan bekant. Er was rumoer, ik kon alleen maar zwichten, Want het publiek begon massaal te dichten.…

Halfaap ontsnapt (light verse)

netgedicht
4.0 met 32 stemmen aantal keer bekeken 591
Een halfaap die ontsnapt was in de hoofdstad Genoot maar even van zijn vrijheidsdroom Ze plukten hem al snel weer uit een boom Nadat een lullig pijltje hem verdoofd had Toch klinkt er daar rond Artis nog gevloek Ze zijn nog naar zijn tweede helft op zoek…