3340 resultaten.
landbouwhaven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
607 achter boerderijen weggedoken
slingert de afgedankte buitendijk
als groene sliert plots onderbroken
door een vreemde kale plek
waar zweet en vloek
getijden deden springen
waar groei van graan en biet
de boeren deden zingen
waar hun vruchten zwaar
door handen van de knecht
van wal in schip gedragen
afgevoerd naar silo en fabriek…
Op zon beschenen wegen kom ik hen steeds tegen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
507 Ja het was echt iets vreemds wat mij eventjes bekroop,
door mijn zonnige karakter ook al heel snel weer afdroop.…
zelfs
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
1.944 zelfs
met beide voeten op de aarde
sta je
in wankel evenwicht
zelfs
met voldoende eigenwaarde
schrik je
van een vreemd gezicht
zelfs
met vertrouwen in elkander
weeg je
ieder woord weer af
zelfs
met respect voor die ander
schend je
telkens weer zijn graf
zelfs
dat moet je hinderen
leer je
het je eigen kinderen
zelfs
dit…
Spoorloos
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
909 door het bos
Door dorre lanen
Met triestheid in haar ziel
Waar ook haar hartstocht sliep
Geen ruimte was voor tranen
En dacht aan eigen leven
Waarin geen vogel voor haar zong
Die zij kon horen
geen warmte haar omringde
of om haar werd gegeven
en zij ook niemand kon bekoren
Tot op een dag een kar zijn sporen trok
Met op de bok een vreemde…
Laat mij maar struinen door de velden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
540 Voert me mee naar vreemde plekken
die ik alleen uit verhalen ken.
En als ik 's avonds moe gelopen
liggen ga in het zachte gras,
dan heeft het pad tenslotte mij gevonden
en me gemaakt tot wie ik was.…
Hart-donatie
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
2.191 Mijn orgaan voor het jouwe
jouw hart het mijne
niet voor een vreemde
dit deel van jou van mij
dat elkaars liefde rondpompt
Elk onderdeel wil ik geven
maar mijn hart blijft voor jou
jouw hart mijn hart
samen met een andere geest
een ondenkbare combinatie
Daarom staat in mijn codicil:
mijn hart doneer ik alleen
aan jou mijn geliefde…
Slakkengang
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
828 kleinste sluimert
Moeder gaapt en graait
Naar de zuchtende hond
In haar schoot genesteld
De zetel knarst
De kamer ruist
Een lichtkegel kantelt door het gordijn binnen
Op de plaat pruttelt soep uit blik
Ingetogen zingend maak ik een klik
Wil vooral en meer dan ooit tijd winnen
De dagen liggen verwaaid
De uren overhoop
De klok is vreemd…
Koning winter
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
590 Moeizaam rijd ik auto
de zon zit zeer laag
vreemd denk ik
wat men zo vereert
verwenst men
dan ook weer
zelfs een zonnebril
baat hier niet
de zon ketst heel
heel koppig
ik rijd door een plantage
peren links
appelen rechts
kaal en leeg
je kijkt er
zo doorheen
het is wintertijd
het is wandelweer
ik zet mijn hoed op
deze keer…
Zonder ziel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
512 ik heb de spiegel
gevraagd niet meer
te kaatsen omdat ik mijn
beeld niet kan verdragen
ik kijk maar het
lijkt op geen stukken na
op de persoon die ik ben
er is niets dat ik herken
het is een vreemde
maar zonder ziel
een ander die als
medemens niet echt beviel
wij hebben geen gevoel
bij het zien van elkaars smoel
geen affiniteit…
Anekdote
gedicht
2.9 met 27 stemmen
14.222 Zet zich
naar vreemd signaal
weer in beweging.
Ze weten wie ik ben.
----------------------------------------------
uit: 'Aan het eind van het begin', 2000.…
Schermde schimmig
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
467 de passen
waren afgemeten
alsof het gaan
structureel verbonden
was met ons bestaan
voor zwierigheid kul
en vreemde strapatzen
bleek er geen ruimte te zijn
hun vertoon schermde
schimmig en incidenteel
ontsproten aan
losbandige geesten die
keten belangrijker vonden
dan orde en rust in ons al
zo saaie burgermansleven
het was niet…
Archeologisch
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
521 ik heb je opgegraven
onder vele vreemde
aardlagen en nog
goed geconserveerd
de tijd gaf mij de
spade aan om veertig
duizend jaren de
geschiedenis na te gaan
zocht en vond
een tropisch regenbos
nog gaaf onder een
ontdooide permafrost
een ijstijd van eonen
gaf zo lucht aan dromen
over de opstanding van
het eeuwig regenwoud…
Mijn laatste update
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
599 zacht opent
zich de wereld
langzaam kiest
alles zijn plaats
ik vergelijk
en kijk of alles
nog op mijn
laatste update lijkt
zie meteen
verschillen in
vorm en kleur
een vreemde geur
is het wel
mijn wereld die
ik heb gemist of heb
ik mij schromelijk vergist
het bestaan dat
ik heb opgebouwd
bekend en zo vertrouwd
in vergelijk…
Jij bent mijn oorsprong
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
806 breed
en warm
golven woorden
over lippen
dorsten vingers
langs
liefde, rood
en gewillig
jouw vuur
wil ik zijn
in duizeldiepe kreten
jouw stroom
die in extase schreeuwt
je geurt zo
speels
naar kleine rozen
zo lispelzacht
in het vreemde zwijgen
en wanneer
je schouder naar
morgen danst
waait het leven
door onze…
van gevoel ontheemd
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
809 indien ik mij slechts ken
als schaduw van de dood
geen weet heb
van een levend ven
of gedesemd brood
en mijn armen
niet kunnen reiken
naar de hoop
van een nabije oase
dan zwem ik
in troebel water
of vecht mij uit
een zuigend moeras
er is dan geen later
of nieuw groen gras
de ander is mij vreemd
met telkens weer
die angstige…
In druk
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.408 mijn pen begeeft zich
op een hellend vlak
als ik begin te schrijven
ze schreeuwt
om lijfelijk contact
alsof ze
met het maagdelijk papier
de liefde wil bedrijven
het schrift kent echter regels
en ik ga regelmatig vreemd
met de pc
daarmee bezegel ik
het noodlot
ik begeef mij
op een hellend vlak
als ik begin te schrijven
ik schreeuw…
dit was een dag
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
807 gisteren zag ik je
met deuren en ramen
dicht
er lag nog altijd
een dag op tafel en ik
probeerde te tellen
hoeveel keer jij
je kind doodsloeg
tussen schalen vol vlees
en verzuurde melk
met de grootste moeite
zocht ik nog een verhaal
of de welving van
je borsten maar
je handschrift werd
onleesbaar en ik heb
slechts het vreemde…
zijn lange, zwarte jas
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
594 opnieuw wacht hij onder mijn raam
herhaalt het wegvallen van tijd
wanneer uren nog nauwelijks spreken
en mij tot vreemde maken
zonder het zelf te weten en met
mijn stem op zijn rug, knik ik hem toe
het gezwel van stilte in mijn handen
hij mompelt nog steeds, voorover gebogen
draagt zijn jas op wijzers van de nacht
heen en weer, af en…
Als je goed nadenkt
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
1.369 Als je goed nadenkt
weet je wat ik bedoel
Als je goed nadenkt
weet je hoe ik me voel
Als je goed nadenkt
doe je niet zo stom
Als je goed nadenkt
draai je je niet zomaar om
Als je goed nadenkt
geloof je niet klakkeloos een vreemde meid
Als je goed nadenkt
denk je eens na over de waarheid
Als je goed nadenkt
doe je me niet langer…
ik Belg
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
832 de verbazing baart telkens
wat ze baren moet, het is
de wet en anders een wet
die slechts zal bestaan
in het vreemde gevolg
dat haar gegeven moet
deze vaststelling is gewoon
een vaste stelling, ingegeven
overgegeven ook
in de liefde van een ouderpaar
dat ik steeds weer groeten zal
met heel mijn hart
daar ik niet anders kan
gelieve…
over de tijd heen
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
996 achter het mijne
ligt jouw stilzwijgen
dat in niets verdwijnt
ik zou gebleven zijn
van binnenuit
misschien vreemd lachen
naar het requiem
op je lippen
en naar de korte slaap
van de late grafdelver
in ebben zwart
maar het wenken van de wind
laat mij dodelijk bewegen;
het lichaam vol
in hongerdagen van
bestreden besef…
Hartendief
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.967 Elegant
glijden vingers
langs lippen
van satijn
een zoete kus
van zondaars
ontvalt een blik
mijn lief te zijn
En langzaam
smelten wij ineen
een rode roos
gewild -ik blijf
een hartendief
besteelt mijn hartstocht
vreemde schokken
in mijn lijf
Al ik geef
is nog te min
voel ik meer nog
vaar ik klem
zweet ik rollend
in mijn…
Soms wordt het teveel
hartenkreet
3.3 met 26 stemmen
5.414 Soms wordt het gewoon teveel
Stapelen de emoties zich op
En kunnen ze er niet uit
Je verandert in een bom
En die laatste druppel
Kan hem af laten gaan
Ik wil niet wachten tot ik ontplof
Ik wil niet wachten tot ik er een eind aan maak
Ik wil er nu wat aan doen
Maar wie kan mij nu helpen
Als ik niet geholpen wil worden
Niet door vreemden…
"Stiekem"
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
1.645 Zó verleidelijk
o , zo fout,
beslagen autoramen
vreemde lijven
zo vertrouwd.
Gedachten op hol
door handen en stem,
je maakt me week
maar jij hoort bij haar
en ik bij hem.
Toch nóg een zoen
handen om je gezicht,
een laatste streling
van mijn tong
en je knopen dicht.…
met kleine gezichten
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
896 opnieuw
raakt mijn stem
de dagen van dobberende bootjes
op vuurduinen te traag
tussen vreemde mensen
ik ben getuige van mijn mond
waarin iedereen verdwijnt en de zee
hetzelfde begint te zijn
kinderen lopen naakt hun lijfjes voorbij
met licht en schelpjes
aan het oor
in en uit het water, hun adem
langs de barensweeën
alsof…
Hulp
gedicht
3.0 met 27 stemmen
12.588 Vroeger kwam bij ons een vreemde vrouw
die jurken maakte van kapotte broeken
en soep van groente die was weggesmeten
die lappen breide van verdwaalde draden
en overvloed van bodems los kon schrapen,
die planten overreedde tot gedijen
en koeken vulde met een hart van spijs
en als het nacht was liep ze weer naar huis
en kroop in bed…
De hele buit
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
462 vreemd dat chaos
ineens rechte voren ploegt
in een al diepdoorgroefde werkelijkheid
waar alles krult
lange tenen en een staartje heeft
want daar krijgt leven juist de geest
het tandje hoger
is freewheelend afgezaagd
sky de limit ook al vele jaren achterhaald
maar in de vaart der volkeren
gaan we rücksichlos vooruit
graaien wat je grijpen…
Een onbekende dag
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
552 dan is er zo’n dag
waarin gevoelens de stilte treffen
het beseffen
te zijn gedreven
naar een gesloten lijn
niet ten volle mens te kunnen zijn
hoe energiek ook
gevoelens van binnen
hoe dan te beginnen
klanken blijven verborgen
in een onbekend verhaal
geschreven in een vreemde taal
laat mij slapen
als het bloemenkind
tot ik…
Onopgemerkt1
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
478 sinds dagen verkleuren
inkt uit fotolijsten wegsijpelt
uitzicht zienderogen vervaagd
wordt de wereld kleiner
blijkt het bankje bij de plas
verdwenen evenals de bomen
aan de overkant
waar vreemde mensen
al pratend bloemen brengen
betalen ze de koetsier
met gelijke munt die hen
op een dwaalspoor zette
verwateren stille gedachten…
Polderbos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 Arm land in verval
woud op vreemde bodem
een surrogaat wildernis
op getemde baren
Wanhopig trachten stammen bos te zijn
een steriele rechtlijnigheid
verraadt de schijngestalte
gereed voor het wegkappen
Door de wonden toucheert
heilzaam licht de romp
wegkwijnend in eeuwige schemer
Pas na het vallen de warmte
over hun liggend lichaam…