1847 resultaten.
Als de muziek is afgelopen
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
750 damesslip als slecht gemutst verblindt verbaasd mijn zicht
de pick-upnaald overslaand als een moker aan het heien
totale chaos analyserend is de rooklucht niet te snijden
gesuikerde pinda's plakken onder voeten en tussen tenen
wijnglazen op het kleed die kleuren en mij vervloeken
ik laat bierscheten boeren en harde zuchten
zie doffe spiegels mat…
Hoe eindloos lang...
poëzie
2.1 met 9 stemmen
2.170 't Is dag, maar toch geen dag voor mij, die kende
de volle luister, die 't Heelal doorblaakt:
zie alles treurt zó mat, zó dor, zó naakt....
maar dat de zon me een enkle hoopstraal zende
en 't schijnt me of weder, in 't verdord gemoed,
iets op gaat wellen en zijn vreugde spreiden
in en rond mij in gouden zomergloed.…
Kunt Gij nog wreder slaan!
poëzie
3.5 met 8 stemmen
3.171 Maar schrijf dan ook, ter keerzij mijner schuld,
Dat ééns een menskind, zó diep in ellende,
Zó ver verloren in een nacht van rouw,
De maat zijns droeve Levens heeft vervuld,
En schoon hij 't bitterst dezer wereld kende,
Toch durfde leven en niet sterven wou!…
Shot!
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
984 Een mat leven waarin de waarheid ooit verdween
Maar de glanzende naald prikt dwars door de leugen heen
Kick af of rust zacht, zuster van de nacht
Zegt de waarheid die jouw leugens met zijn galg opwacht…
Sleur de waakvlam
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
593 woede door intimidaties
voor de maten veel te klein
steeds voortdurend toegemeten
kan een mens niet dankbaar zijn
Wees maar waakzaam
waar de woede
zich slechts ingraaft,
zich niet uit,
want het breekt wel
door de aardkorst
waarna het pure furie spuit.…
SPUGEN
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
2.496 Mijn liefste maat, véél vergaf ik je, in Liefde
Hier ging je helaas één straatje té vér...…
- Impertinent -
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
557 De juiste vertaling vindt het interview
zoekt onbeschaamd definitie
gebrekkig en met hoge mate van betekenis,
stelt ze de meest impertinente vragen.
Als de vrijheid,
de hooghartige impertinentie,
naar de afgrond doet verbannen
gelijk sommigen ze noemen,
stelt ze de meest impertinente vragen.…
EEN ETS
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.742 Gelijk de droom eens kinds is, dat een dag
Van wandelen en spelen buiten stad
In zwoele zomer-hette heeft gehad:
Een uchtend, dat het landschap zonnig zag;
Een middag, dat de lucht gestapeld lag
Vol donkre donder-wolken, en 't kind mat
En drensend voort moest over 't zandig pad
Met in zijn oogjes stof en spinne-rag;
En in de spoortrein…
NIEUW AMSTERDAM
poëzie
3.0 met 5 stemmen
2.026 Ja, als ik zie in Babyloonse maten,
De mensen-nestjes staap'len zich tot straten
Naar de eeuw'ge drang van liefde en leed gebood,
Is 't mij als deelde ik in der toekomst groeien,
Als kon ik nog in de oude liefde bloeien
Met wie vóór mij naar 't scheem'rig rijk ontvlood.…
Rembrandt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 ervaring opdoen
als een kleur die niet huilt daar
de traan van je penseel gedropen
geruisloos en nat in
druppel verf tot stand kwam
wie ziet een rimpel op het water
als jij er op loopt
geen vezels van bedekking
op een wankel doek
de naakte waarheid omsluierd
je eenzame destinatie
je ogengloed in pigmenten fluweel
geven een matte…
Ouder
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
606 Zo worstel ik door de mensenmassa heen,
verlies al wat vaker de blik op de einder
en zie soms in de spiegel een vermoeide
mond, matte ogen, en gedachten bespeur ik,
die van bittere oude koffiedrinkende mensen,
en ik slorp de einder met steeds meer moeite,
met slik- en vooruitkijk problemen, maar steviger
en stroever als een ouder wordende…
Boos
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.732 Zij waagde het te vragen aan Hem
Aan Hem die zij in haar hartje droeg
Er was haar verteld zij zou hem eerdaags ontmoeten
Zij wilde hem niet met valse liefde begroeten
Matte ogen in een kaal hoofdje keken naar de monitoren
Dan sprak zij boos doch zeer zacht zodat Hij het alleen kon horen
Waarom potdorie moest zij hen die zij zo innig liefhad…
Even
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.029 Elke dag het zelfde liedje,stoffen,zuigen en de vaat,
levenslang zullen we marcheren,steeds maar in de zelfde maat.
We gaan de ramen even zemen,de wasmachiene even aan,
ja met dat even,zullen wij door het leven gaan.…
Wantje en Karel
poëzie
2.5 met 4 stemmen
1.682 Karel was een flinkse maat,
Struis en bruin van vel;
Al de meiskens uit de buurt
Vonden Karel wel.
Ze belonkten hem zo teer
Door de groene ruit...
Hij keek toch naar hen nooit weer, -
Karel lachte ze uit.
Eens, terwijl het avondrood
Zonk op veld en hut,
Hoorde m'in de blijde buurt
Vedel en geschut.…
Schakeringen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
568 stappen vooruit
naar nergens
Rechtlijnige torens
verplaatsen zich hoekig
zonder zich iets aan te trekken
van wat ze tegenkomen
En de Koningin van het bord
staat naast haar Koning
te kijken naar de overkant
en denkt niet in zwart en wit
maar in haar en hem
daar aan die andere zijde
en overziet het slagveld pas
als alle stukken van de mat…
DIERENZEGENING
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
894 Dieren zijn een zegen voor mensen
God liet het niet alleen bij wensen
schiep hen in en voor het paradijs
maar de slang voelde zich te wijs
veroorzaakte 'n eeuwenlange reis
en Adam en Eva betaalden de prijs
belandden in een wereld met kwaad
bewonen een wereld zonder maat
Dieren en mensen bevolken de aarde
mensen schat dat toch in op waarde…
De maan en jij
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
17 Hoe zomaar blijkt dat
we samen dansen,
dansen op de maat
van jouw kleurenschijnsel.
Hoe je later zegt
dat je altijd bang bent
te horen dat het licht
dat je doorgeeft
niet van je zelf is.
Hoe je onverwachts
weer verdwijnt
en ik nog zwaai.
Hoe je later zegt
dat je niet weg bent,
maar slechts je donkere kant
wil laten zien.…
De held van Labbertong II
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 ’t Omhoog getilde schaap begon te blaten
Dat je sportief gezien al gauw een grote bent
Wanneer je wordt gehaald door Alphen aan den Rijn
Vanuit de Porsche riep het naar zijn oude maten
Ach ja, het is gewoon een kwestie van talent
Succes jullie met lening en betaaltermijn…
mobile home van een slak
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
638 Het is perfect op maat gesneden, haute couture van de natuur.
Het is mobiel, maar zonder wielen, gas of rem, laat staan een stuur.
Het is als tweede huid ontworpen en glijdt gestaag op z’n gemak
met de bewoner door zijn wereld, een kleurig thuis op blad en tak.…
En hoort uw hart
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.045 Daar is de maat waarop uw dagen dansten.
Niet wen gij waart met weelden overlaên
of dronken van een overmoed'ge waan,
stond ge in de rei die blijde tijd omkranste.…
Schipper te voet
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
3.381 Een leven lang op het water
Wat er daarna komt is voor later
Goede tijden zijn het geweest
Samen met de watergeest
Daarmee word je heel oud
Omdat je een leven lang van water houdt
Het zit in je bloed
Geeft rust en doet je goed
Er komt een dag dan moet je het verlaten
Een landgang genoot je met maten
Eens zet je voet op vaste wal
Het komt…
MIST
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.411 Zie nu 't vorm-slorpend grijs fantoom van mist
Zich vlijend om 't gebied van stad en land;
De lichten schijnen met een matte brand,
Gehuld in damp'ge waâ van amethyst.
't Lijkt àl verwazigd wat ik helder wist
Gezien door dof-beslagen, glazen wand,
Waarboven zich de grauwe hemel spant,
In nevelzee, half zichtbaar, half gegist.…
Ave Maria
poëzie
3.2 met 6 stemmen
3.207 Ik droomde van een kálme, bláuwe nacht;
De matte maan lag laag in mistig glimmen –
Maar hóóg scheen van de schemerende kimmen
Der klare starren wolkenloze wacht.
Toen, tussen maan en starren, rees Zij zacht –
Mij zoeter dan de Muze! – en scheen een schimme,
Wijl ’k om haar hoofd als diademen klimmen
En dalen zag der starren gouden pracht.…
Symfonie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
565 naar een mol die
Bewees dat mijn waarheid
De echte zou kunnen zijn
Ik dwaalde rond over
Bergen en dalen
Toen vond ik het instrument
Dat bewees dat alles
Niet zo was
Als het klonk op dat moment
Naar mijn thuisland waar
Harmonie heerste
Heb ik het toen gebracht
Om de noodklok te slaan
Maar de gevolgen
Had ik niet verwacht
De maat…
Rijsdam
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
460 Jij rijdt voor me
Op je degelijke
Oude herenfiets -
Aan beide kanten
Beladen met kleine
Flesjes en potjes
Van allerlei soorten
En maten - ik fiets
Achter je, kleine
Jongen die je zijn
Opa noemen mag
Pet scheef op
Het hoofd, rustige
Twinkeling in je
Ogen die mij de
Moed geven die
Ik zelf niet heb,
Samen gaan we
Naar…
Twinkeltjes
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
598 Zo af en toe dan heb ik van die dagen
dat ik wat sikkeneurig ben en mat,
maar hoor ik jou dan vrolijk aan mij vragen
~Wat zal ik eens gaan koken lieve schat,~
dan is ‘t dat mijn chagrijn voor blijdschap wijkt:
omdat je dan zo lief en olijk kijkt.…
Tussen de wielen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
532 De grauwe sores van het afgelopen jaar
deed weer een flinke duit in ‘t zakje, reken maar
en ook de uitgewoonde geest is mat en moe.
Tot in detail is het mobiel gecontroleerd.
Ja, door de BOVAG, met verstand. Je weet maar nooit,
want achterstallig onderhoud dat wreekt zich ooit
in de vakantie en dan valt het juist verkeerd.…
vluchten kan niet meer
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
673 ontmoet "de ver van mijn bed show"
en kilte, zelfs vernederende woorden
nu ik zoveel mensen zie op de vlucht
voor hen die wijken, soms verdrinken,
voor een moorddadige tucht
wie van ons zou nog
een schuilplaats bieden
aan een medemens in nood
wie is nog in staat
gastvrij te zijn, het brood
te delen met ontheemden:
wat is onze menselijk maat…
Vertwijfeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 Het leidt mij af van de maten
die ik tel. Zwierig zwaai ik vooruit
op de tonen van een muzikaal spel,
dat mij redt uit de diepten van
een innerlijke hel.
Mijn gedachtenstroom wordt tot een
woordenbrij. Mijn hartslag meldt een
zwaar getij. Mijn lichaam is een kegel
in een winter's spel.…
Een nieuwe stilte ?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
521 waarmee de wereld
wordt volgeklad,
onverschillig voor het einde
en voor het “zijn”, feilbaarheid
gedoopt in stromen van inkt,
bevaren door gekozen muzen
die daarin verdronken
onweerlegbaar toont de tijd
zijn ware aard de essentie,
in het alles of het niets, de zingeving
bewaart in oude en nieuwe dromen
tot de dood ons de maat…