6267 resultaten.
jouw tempel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
901 Kom binnen in die tempel,
mijn armen,
en dring door tot mijn ziel
die een gift is,
een gift voor jou,
die je omwikkelen zal
als een spin met draden
met koorden van liefde
een web
een wieg
waarin je opnieuw wordt geboren.
Binnen mijn armen groeit liefde
jouw beginnende liefde tot tere liefde.…
Zijn stem sprak aan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
481 bewegen
zijn stem sprak aan
soms liet hij de lijntjes gaan
jij hebt in je leven
nooit de ruimte gekregen
die jij zo nodig had
touwtjes werden kort gehouden
in het ontbreken van vertrouwen
kon jij de grenzen niet bereiken
om jezelf te verrijken
in ontwikkeling en groei
de snoei voorkwam jouw latere bloei
weer hoor je de stem
de draden…
Aangelijnd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
638 Als een vlieger laat ik het eiland op
ik draaf de grote leegte binnen
een zilveren draad verbindt mij
met opstijgend strand
de dorpen zijn in zee gegleden
het vee is door de horizon verzwolgen
alleen galopperende paardenhoeven
achtervolgen mij
het wad toont de sporen van dode golven
de wind baart stuifzand en fluisterzang
slechts één…
- Vlinders dromen -
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
970 verbleekt en te zwaar woog het
als regendruppels van het leven
op je afgematte vleugels,
evenwel geen dracht met belevingen versierd
kan beletten je bestemming te dragen
op de ademscheuten van de wind,
vleugels opgekruld en roerloos voor even,
het rood, de draad van je leven
in vlinderstijl meer luchtig dan vast
gaf je over de wolken…
De Mond Moet Spreken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
467 Zie de woorden bungelen
Aan een zijden draad.
Slechts een enkele vezel
Scheidt de weg tussen goed en kwaad.
Wie zal mij wijzen?
Wie geeft mij raad?
Als de rede voorbij is
en de wijsheid te laat.
Mijn opstand van woorden
Bezegelt mijn droevig lot.
Een redenaar gebroken
Op weg naar het schavot.…
Een boek met liefde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
584 En hebben de draad weer opgepakt.
Het is misschien wat saai geworden,
een mens vergeet gewoon te veel.
Het is te zwaar en niet te tillen.
En waarschijnlijk volgt er nog een deel.
Vermoedelijk zal niemand het ooit lezen.
Het ligt hier rustig op haar zij.
Een boek over ons, met liefde gemaakt,
wordt alleen gelezen door jou en mij.…
Cirkels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
539 Oneindig reflecterend,
stralend, kloppend en pulserend,
met hun draden,
zo ragfijn.
Cirkels.
Ze kruipen,
draaien, vliegen,
wegen door en in de tijd.
Ze raken in de randen,
kleuren in elkaars verlangen,
lichtten in de ander,
zonder vorm,
of kennis van respijt.
Vrij.
Zoals het lot.…
Licht leidde mij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
452 maar heel basaal
zweefde boven
het vormgeven
van het eerste leven
hoorde het zingen
van immense koren
nog ongeboren kinderen
er was geen hemelpoort
licht leidde mij
in warme intensiteit
wist en begreep
het eerste vibreren
op goddelijk niveau
waarom bleef
mijn lichaam beneden
was ik nog niet afgesneden
keek om voelde de draad…
In transparantie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
470 ik wil de
kleine wondertjes
weer terug uit de
tijd van verbazing
het onbevangen oog
nog niet afgeschermd
door de ratio van een
cynische benadering
weg zijn de jaren dat
toeval de rode draad
was in het leven van velen
berusting voelde als helen
de mystieke kantjes
werden altijd keurig
gerand door het gebed
van dominees en prelaten…
Vreemde vlaggen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
522 chaos heeft danig
om zich heen gegrepen
ons bestaan aan een
smalle draad gehesen
met de zeis al aan de voet
nog zijn de wortels
krachtig en vitaal
maar in zuidwest
heeft wind een andere
geur en kleur gekregen
vreemde vlaggen
worden daar gehesen
als de stormbal staat
wij buigen door massaliteit
willen het oude bos niet kwijt
veren…
een dauwdruppel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
597 Beschildert webben
legt parels neer
ze wacht uren lang geduldig
op de sympathieke draden.
Ik word er door aangetrokken.
Gecharmeerd en gefascineerd
van alle grijze nuances
houd ik van zon en mist.
Zelfs de zee fluisterde me altijd
al vanaf zo' n lange afstand
op zulke grijze dagen toe
volg ook op deze momenten het licht.…
Misnoegen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
532 zoals een draad dat door het oog van de naald zou moeten
passen er geen punten meer achter de zinnen
kromme zinnen, die niet recht te breien zijn
zitten de tranen hoog, viert frustratie hoogtij
is het geheugen één grote gatenkaas
waar alles uitvalt, maar dan ook echt alles
namen die niet meer worden herkent
de bril die wordt neergelegd zonder…
tranenflesjes
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 de tranenvangers
vangen tranen in flesjes
om te koesteren
te verzamelen
de tranen van verdriet aan
een draad te rijgen
het boek der tranen
verhaalt over echte en
onechte tranen
mannen en vrouwen
witte en zwarte water-
landers van mensen
ook dierentranen
van krokodilachtige
aard soms een traan die
emotioneel
is een olifantentraan…
Anoniem stationnetje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 wij even
weggeweest
naar een feest
zonder wereld
alles hebben
wij losgelaten
geen agenda
of afspraken
richtingloos
hebben wij
zonder kaartje
de trein gepakt
hij stond voor
ons op wacht
vertrok meteen
na de fluit
reed snel het
anoniem
stationnetje uit
nog tikken de
wielen hun
maatschappelijk
verbonden cadans
de rode draad…
Glimp als reflectie
netgedicht
5.0 met 184 stemmen
721 op een
onbewaakt
ogenblik
was ik tot
mijn schrik
de rode draad
verloren
onze levenslijn
als houvast
in bange dagen
die hoe dun
ook uitgerekt
ontzettend veel
liefde kan dragen
het voelde alleen
voor het eerst
niet verbonden
in de realiteit
van alle dag
waarin jouw lach
mijn leidraad was
hoe ik ook
mijn oren spits
ik zal het…
WERK IN DE AARDE
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
525 In de winter zijn
paddenstoelen verdwenen
ofschoon talloze draden
zwamvlok genaamd
werkzaam voort bestaan in de grond
verzonken verteerd leven
in zich laten komen
om over te brengen
in de sluimerwortels
van boom plant en bloem
het barre getij
verzorgt verborgen voeding
voor ongeboren bloeikracht
die stil haar sterkte vergaart…
Je lach vandaag
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 je lach
deed mij
altijd kleuren
haalde warmte
uit mijn hart
dat fermer klopte
omdat het ineens
weer een stuk meer
om handen had
waar ik altijd
alles eerst
overwoog dook
ik nu ongezien
ad rem tussen
woorden in zinnen
om zo met een
weer nieuwe
fris gekleurde draad
aan een ander
hoofdstuk te beginnen
door met alle eindjes
van…
GEMIST DOEL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 modderbodem
voelt kriebels in haar buik
de vaart waarin ze woont
geeft benauwenis
oevers komen op haar af
ontspruitend liefdesverlangen
jaagt de rusteloze aal
naar onbekende verte
waar in eindeloos water
wijder dan de wereld
vele minnaars wachten
eens het heftige spel
met haar mogen uitvoeren
verder steeds sneller en wilder
maar draden…
Dag des oordeels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
213 s Nachts op de kale berg
met de ongelijke treden
van smalle sectorpaden
zie ik heksen dansen
tussen de namen op de deksels
van de kniehoge graven
Met een fles in de hand
gaan ze voor wat geld
op de tombes liggen
Ik woon hier met mijn man
en vier kinderen, maar rein
blijven de zielen achter de draad
Vanmiddag las een Koreaan
in zijn…
De man uit mijn dromen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.813 Ik zie jou
In de verte
In gedachten
In de mist
Ik hoor jou
Stille klanken
Zachte tonen
Alsof ik wist
Alsof ik altijd
Heb geweten
Dat jij bent
Dat jij bestaat
Mijn liefste
Niet nu maar eeuwig
Jij die niet opgeeft
Jij die nooit gaat
Ik wil je kennen
Jouw warme fluister
Jouw zachte lichaam
Mijn mooiste nacht…
B.B.B.
hartenkreet
4.1 met 33 stemmen
2.283 Koud, hard snijdend in mijn ziel
...alsof die moeiteloos zijn weg vindt
Dag,...lief kind
Ik hoop niet,
dat hij ooit vergeving vindt...
Het molentje blijft draaien
...al zijn de kleuren verbleekt
Gebroken vanen....bleke tranen
...alsof het verleden weer spreekt
Vaarwel,...lief kind
Ik denk niet,
dat hij ooit vergeving vindt...…
Zomerregen
hartenkreet
3.0 met 16 stemmen
1.098 En het zal zijn alsof we pas
Ontloken zijn als tere bloesems
In de wind, die zingt alsof
Hij onze harten wil beroeren;
Die eens zo onnoemelijk verkild
Waren, maar die nu uit hun as
Verrijzen en stralen als sterren.
Als regenbogen in de zomerregen.…
De leraar die ons Kafka lezen leerde
gedicht
3.0 met 24 stemmen
13.957 En ik,
ik deed alsof ik Niemand heet
alsof ik zijn vraag stellen hoorde als ieder ander,
hij mij aankeek als ieder ander
Jaren later, op een cursus, is Niemand nog altijd dertien:
als ik het weet vraag ik geen beurt -
als ik de beurt heb weet ik niets
Onder de kudde verborgen, verdomd,
blijf ik eraan ontsnappen dat niemand ontkomt
----…
licht in duisternis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
924 je bent omsloten door duisternis
het voelt alsof er geen licht meer is
je verlangt naar betere tijden
het lijkt alsof je steeds moet lijden
je beseft dat dit niet waar kan zijn
dat er een einde komt aan die pijn
kom maar naar Mij, kom naar het Licht
laat Mij het zijn die je pad verlicht
laat Mijn hulp over je neerdalen
zodat Mijn Licht altijd…
Zing voor mij
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.460 Zing voor mij
Alsof het altijd zo is geweest
Dans met mij
Ook al is het voor het laatst
Zwijg met mij
Op de plekken waar woorden overbodig zijn
Neuk me
Alsof de liefde niet bestaat
Wees eerlijk tegen mij
Zoals de leugen het verluistert
Samen zijn we sterker dan dat we ooit zullen zijn
Samen zijn we eenzaam
Samen zijn we dood
Sterf…
batterijen incluis
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
663 en ik daar niet van kan leven
mijn ruggengraat ligt zowiezo
op de achterkant en ook daar
hinkel ik achter als op een ladder
alsof ik geprogrammeerd ben
met een toegevoegd anker
verzwaard met een handbreedte
en of ik alsnog zou crashen…
vluchtig geluk
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
521 Ik word de helft kleiner
zoals ik mijn linkervoet
om mijn heup draai
als een idioot zondagskind
op een suikerspinnenkermis
wanneer de dingen genoemd
worden sinds mensenheugenis
maar het is zo weer voorbij
als de steek van een bij
alsof ik vermaand word
om mijn dwaze gelach
alsof het klapt in open lucht
het bestond alleen in mijn hoofd…
vluchtig geluk
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
661 Ik word de helft kleiner
zoals ik mijn linkervoet
om mijn heup draai
als een idioot zondagskind
op een suikerspinnenkermis
wanneer de dingen genoemd
worden sinds mensenheugenis
maar het is zo weer voorbij
als de steek van een bij
alsof ik vermaand word
om mijn dwaze gelach
alsof het klapt in open lucht
het bestond alleen in mijn hoofd…
In het park.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
693 Daar in het park alsof het er nooit eerder was.…
Universa
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
422 Als je hier bent
of ik bij jou,
je verhalen,
hoe diep ze binnenkomen,
hoe innig als blinden het betasten,
het samenzijn
alsof nooit eerder
iemand zo dichtbij gevoeld.…