2056 resultaten.
in mededeleven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
506 vandaag ben ik stil
ik wil de bloemen kussen
die sussend wit, met gouden harten
alle slechtheid tarten
langs de openbare weg
vandaag loop ik in de zon
die aan hun jeugd wreed
is ontnomen
liefde kon het niet voorkomen
dat zijn hart een moordkuil was
maar langs onze weg naar vrede
bloeien liefdevolle bloemen
die vechten, tegen dat…
Peinzend door de seizoenen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
620 Nog denkend aan die vele jonge jaren
Stoeiend, rennend door het veld
‘k Had nooit gedacht dat ze voorbij zouden gaan
Maar geloofde nog in eeuwige jeugd
Op die plek waar ik ter wereld ben gekomen
’t Is voorbij, de lente en de zomer
De natuur duidt thans het herfsttij
Nu loop ik hier als oude dromer
Mijmerend over de tijd van toen
Op dat pad…
zacht gezoem van bijen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
679 ik dans een bloementuin
kleuren zingen om me heen
mijn sluiers zijn wat nevels
zon verdampt ze een voor een
bomen zien mijn naaktheid
groen en ruiselen verheugd
takken wuiven want in mij
herkennen ze hun jeugd
de middag zindert in
het zacht gezoem van bijen
geuren vlagen in de wind
op bankjes gaan verliefde ogen vrijen
ik dans…
Liefde zoeken
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
563 Sommigen hebben spijt
over een jeugd
die niet zoveel voorstelde
en willen iets inhalen.
Misschien is er een plots verlangen
om te leven,
op een moment dat een vader sterft.
Of misschien zoekt men
een verloren deel van zichzelf
bij een ander.
Een deel dat mysterie,
spanning en verovering wil,
alles wat om afstand vraagt.…
zigzaggen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.629 Honger loopt op straat
langs helverlichte ramen
koopwaar dat te gapen staat
gedeeltelijk verpakt
in linten en wat krullen
de jeugd iets uitgezakt
ogen krijgen nooit genoeg van
kijken naar het schaars verhullen
dat een te kort rokje doet
regen breekt het spel
van loven en aan bieden
kou verlept de passies snel
de eerste druppels…
veren kleurrijk recht gebogen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.001 ik zag de vogel
met vale veren
ook hij sprong op
in lenteachtig imponeren
deed niet ruw
zelfs elegant en wachtte
tot jeugd was uitgespeeld
danste solo aan de kant
mengde zich niet in de
strijd maar nam de tijd om
nieuwe passen te proberen
hield niet zo van imiteren
zij was uniek voor hem
in het andere pareren
haar blik was vliegensvlug…
Klaasje Zevensterstraat '60
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
587 Voor even is hij weer verrezen
School met de Bijbel uit mijn jeugd
Het was voor mij een tijd vol vreugd
Het rekenen, het schrijven, lezen
Ik heb er altijd van genoten
En las de juf een keertje voor
Dan was de klas een en al oor
En werd de dag fijn afgesloten
Één iemand kon een schaduw leggen Over de dag op weg naar huis
Hij joeg…
zijn lichaam was van hout
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.539 de wereld
om hem heen verdween
als hij zijn vriend maar had
zijn draden
met het leven van voorheen
de geur
van thuis zit in zijn kleren
hij hoort nu nog
hoe kinderstemmen leren
in het schooltje van zijn jeugd
de zwarte dag
toen angst het dorp verschrikte
en iedereen
zich schikte met het wapen
van vergelding in de rug
hoe moeder…
LeegLoos
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
324 bij foto's van het plein
ons huis vol tantes
de tuin vol appels
een mand vol noten
altijd iets te vieren
toen, maar voor nu
is dat veel te ver
nu is het leeg
achter de foto's
die ik mee kon nemen
Ik mis het woeste land
het wonder van de tuinen
ik mis de onverpakte geuren
van de markt en de hartstocht
ik mis de liedjes uit mijn jeugd…
Enkeltje Verleden Tijd
netgedicht
4.2 met 47 stemmen
7.241 Mijn jeugd trekt voorbij aan mijn ogen,
het lijkt allemaal alweer zo lang geleden,
zo veel anders dan nu, dan het heden.
In mijn jeugd was er zoveel mededogen.
Ik voel de harde pijn van vandaag,
het vele jachten, de stress, het jagen.
We rennen mee, zonder iets vragen,
we klimmen omhoog, vallen omlaag.…
Dat kerkhof vol met namen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
584 Op je tafel rusten nog briefjes met domme klusjes
terwijl buiten onweer flitsen vurig knallen
sluiten wij deze dag af
jouw rekeningen zeg jij zijn betaald.
Een grote stapel vergeelde kranten en tijdschriften
met een kartelschaar op de keukentafel
roept ons
schaatsers prijken op de bovenste voorpagina.
Ik lees je voor uit die krant
jij…
De tijd
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.377 Je wordt geboren, "doorloopt" je jeugd,
gaat naar school, zoals 't moet.
Je krijgt een baan en doet je best,
werkt je te barsten en de tijd doet de rest.
Je krijgt verkering, verloofd en gaat trouwen,
krijgt kinderen, maar ook die kunnen de tijd
niet tegenhouden.…
Ik zie jou
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.105 Sommigen zien een oude vrouw,
ik zie je jeugd, je wijsheid, je trouw
Sommigen zien een mopper, een zeur,
ik zie je diepte, je gevoel, je kleur
Sommigen zien een mens, zo moe en leeg,
ik zie je kracht, die ik ook van je kreeg
Sommigen zien iemand zonder gevoel,
ik zie je wensen, je hoop, je doel
Sommigen zien een muur om je heen,
hoe…
Herinneringen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.169 Mijn jeugd komt voorbij in een flits.
Ze hebben een duidelijk doel.
Mijn kleutertijd, mijn eerste jaren.
Mijn eerste ervaring met verdriet.
De herinnering aan haar, die mij mocht baren
en me ook heel plotseling verliet.
Vele golven gaan door me heen.
Ze doen mijn lijf trillen.
Maar het maakt me niet meer zo alleen.…
De ware rijkdom
poëzie
3.4 met 18 stemmen
7.001 De wijsheid is het nodigst goed;
Het sieraad van de jeugd.
Wat is toch rijkdom? wat is eer?
Een handvol nietig slijk.
Gods vriend te wezen is veel meer;
Die Jesus lieft, is rijk.
Komt vallen we onze God te voet
Om deugd en heiligheid:
Zo wordt op aarde ons jong gemoed
Ten hemel voorbereid.…
Zwarte nacht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
411 maar jouw ogen
zagen geen verlangen
zij flitsten met
humor en lach door
het media paradijs
dat voor haar lag
heb je hand
even vastgehouden
maar zij waren nodig
om spirit op te bouwen
theatraal past niet
in verhevenheid
als warmte uit het hart
zo tussen woorden glijdt
jij hebt hen
geestdriftig gekregen
om samen met de
jeugd…
Klaar
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.097 Mijn jeugd is nu wel over de onschuld is voorbij.
Er blijft niet veel meer over, weinig dromen meer voor mij.
Nu wordt ik volwassen.
Nu wordt ik een mens.
Waar ik voor heb gevochten was niks meer dan mijn wens.
Het meeste wat ik wilde heb ik nu wel gedaan.
Toch zijn er nog wel dingen waarvoor ik echt wil gaan.…
DROOM.
gedicht
3.3 met 218 stemmen
64.776 De zwoele dromen van mijn jeugd
zijn mij reeds lang ontgleden.…
Schijn van verering
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
599 zijn
zich konden verheffen
boven anderen die faalden
het ook dit keer niet haalden
zij hebben een stuk
van hun leven gegeven voor
de schittering van eremetaal
spraken in wedijver
dezelfde taal van inspanning
voor een schijn van verering
zij waren slechts amusement
voor het consumentenpubliek
in een zieke show op de buis
jeugd…
Woordenschat
gedicht
3.7 met 31 stemmen
14.873 Daar sluimert alles wat je moeder zei,
Daar zijn de woorden uit je jeugd verdwaald,
Daar is de taal nog nieuw en vogelvrij.
Wat wordt omhooggehaald gaat zich verbinden
Tot zinnen die zo helder zijn als glas.…
Overlevering
gedicht
3.4 met 22 stemmen
10.352 Maar geen beter antwoord
op de vraag waar je vandaan komt
dan beelden van september:
zonlicht over water, torens
in een rode avond en klein
de haven, waar twee geliefden
klinken op het einde van
hun zomer en hun jeugd.
------------------------------------------------
uit: 'De val van verf en roest', 1993.…
Fantomen
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.076 Verwaaide bomen
omringen mij als schimmige fantomen
Hier tast ik naar mijn jeugd en alles wat
ik in het leven zo heb liefgehad
maar dat me door de tijd wreed werd ontnomen
Mij stotend aan met mos begroeide stenen
zoek ik de wereld die mij is ontroofd
De bomen druppen kilte op mijn hoofd
en struiken slaan hun doornen in mijn benen
Fel…
Donkerden vage vormen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 zij speelden niet
rollebolden liepen
en sprongen nooit
donkerden wel
vage vormen op een
ondefinieerbare achtergrond
zelden direct
in zicht maar je wist
en voelde hun aanwezigheid
soms sluierden
ze grijs waar helder
licht te verwachten was
mineurden geluid
waar jeugd zich
altijd sprankelend uit
de donkere kant
van jouw balans…
De laatste halmen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
474 nog ben ik
niet verdronken
in de donkere tonen van
de muziek om me heen
het duistere galmen
maakte me alleen
braken bijna de laatste
halmen van mijn oogst
ik had mezelf een
bloementuin beloofd
waarin ik uit hoge tonen de
mooiste melodieën liet komen
die in warme wind
jeugd en passie dansten
met elkaar sjansten in de
meest briljante…
het middenstuk
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
772 stoïcijns als een volleerde
dicht er een mens zijn jeugd
onverstoorbaar naar gisteren
hij moest volwassen, eindelijk
vaarwel aan de eindeloze streken
van een jonge-man
er heerst stilte aan het front
geen schoten, geen inslagen
noch invallen, de tijd is
bewaakt de grenzen, het fatsoen
is nog niet helemaal gestorven
leven na de dood en liefde…
Grote vakantie (sonnet)
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.070 Gestaag nadert onze pensionering
wachten decennia vrije jaren
hoe we die tijd gaan ervaren
hangt af van de voorbereiding
Door gevoels-misleiding
versnelt onze gevoelstijd
ervaren we die vrijheid als strijd
en vaak heerst de teleurstelling
Gezonde jeugd zit vol levenslust
wat slijt, er ontstaat gelatenheid
als er niet aan wordt gewerkt…
vrijheid
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
1.675 hoe kan ik zeggen
dat vrijheid bestaat
als de nacht nog vaak
mij in zweet doet leggen
en de vroege angst
mij in het donker
geenszins verlaat
ik zie kinderen
spelen op het puin
van mijn jeugd
immers een deel
van de zwarte aarde
vind ik nog steeds in mijn tuin
ook al herhaalt de lente
zich telkenmale
ja,
hoe lang al in jaren…
"Bestendig?"
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
597 De beloofde jeugd en kind
dat alles anders zou gaan lopen
erin te berusten als een deugd,
het moede hoofd te laten rusten,
waar het heengaan begint
voor een bestendiger bestaan
verhul me in een waardig kleed
zonder enig wraak of
wrok dat eigenwaarde heet.…
Zacht begrijpen
hartenkreet
2.4 met 13 stemmen
1.329 Ik wandel door de leegte
en alleen de wolken
zijn mijn gezel
Ver, heel ver
hoor ik een zilveren lach
de stem van de jeugd…
denk ik toch…
of is het verbeelding
misschien…
het smachten
van mijn eigen, stil verlangen…
Zacht raak ik de schors aan
van een oude beuk, eindeloos hoog
die zijn schaduw werpt
over mij en mijn mijmeringen
Wees…
Verdwaald tussen toen en nu
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
608 Steeds wanneer ik mezelf zie staan
herbergt de tijd verloren dromen
die in mijn jeugd als een mand
vol nachten de angsten
in het duister fantaseerden
om toch maar heel even
iets van liefde te mogen
proeven wanneer mijn eigen
armen me warmden
krakende deuren
die als pencelen met zachte
strepen werden gesloten
hielden niet de woorden tegen…