3310 resultaten.
ziek
hartenkreet
3.5 met 17 stemmen
2.290 Ik ben ziek, ik heb kanker
Mijn lijf voelt als lood
Maar lang voel ik dat niet
Want morgen ga ik dood.
Het kan niet anders, het is goed
En sterven doet geen pijn
Ik drink een drankje en ga slapen
Dat is zo wel fijn.
Sta niet stil bij mijn dood
Maar denk zo aan mij:
Treur niet dat ik weg ben
Want ik ben daarboven heel blij.…
De zomer is voorbij.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
985 Ze merkt het aan haar lijf;
de stijfheid van haar knoken.
Soms wil de zon nog even schijnen.
De warmte voelt weldadig aan.…
Honger
hartenkreet
4.3 met 59 stemmen
4.519 Ik heb honger, honger naar jou
Als ik naar je kijk lust ik je rauw
Wil m`n tanden zetten in je hals
En met veel passie likken aan je huid
Je proeven, ruiken, voelen
Dicht tegen me aan
Samen ritmisch bewegen
Mijn handen zoeken je heupen
Meer, meer wil ik van jou
Stil mijn honger mijn lief
Geef me elke dag jouw lijf
Nee geen dieet, dat…
JIJ
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
2.651 Ik voel je
warme
naakte
lijf
Zo zacht
Ik zie je,
blik
lach
kus
Mag ik?
Waarom? Waarom mag ik?
Omdat jij?
Raak je, Mag ik?
Jij en mij, Waarom?
Dankje JIJ…
kijken hemels naar elkaar
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
719 ik steel zon
om samen in
het paradijs te zijn
creëer een strand
wat palmen bij de hand
die wuiven naar de zee
in het dansen door
de golven neem ik zomer
zon en jou weer uitgelaten mee
we kijken hemels naar elkaar
vergeten uren in ontmoeten
Adam wil zijn Eva als een paar
zo droom ik jou in
ultraviolet mijn lijf ligt…
femme fatale
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.911 strak strekt
de sluier langs
haar schrale lijf
waar ruimte
krimpt tot
een smalle
engte
en bottenbenen
een lange
weergave zijn
van een
kwetsbare lengte
ene vrouwe met
ontspruitende borsten
in een sobere gratie
op nakende voeten
wie wil niet
haar uitpuilende
pruilende bolle ogen
ontmoeten
doch,
in een
voorbijgaand moment…
Kleintje
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
1.562 Dan zeg ik met alles wat ik in mijn lijf heb
hoe veel ik nog steeds van je hou!…
De schilder
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
783 de vlinders die de gek benoemt
in een woordgeschilderd omlijsten
van stille, wakkere nachten
snijden het weefnet van
gevangen dromen die
onder het tweehoofdig lijf
tollen als waren zij verkrampt
door de weeën van het baren
de dwaas laat zijn vleugels los
in het stuwen van het bloed
en zegeviert om wat hij achterlaat
onder het presse-papier…
tot bloei in duizendschonen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
724 ik was het kind
dat hulp nodig had
ik raakte zacht je mannenhart
ik groeide
op de kale rots in breuken
wortelden mijn barsten
ik was gebroken door
de hand die met mij knoeide
het eigen lijf dat ik verfoeide
voordat ik kon verwelken
zond jij mij regen
om te helpen ik fleurde op
je kuste me
tot bloei in duizendschonen…
bedoekt met lagen pijn
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
721 je springt
zonder landen
val is vlucht
brekend uit banden
ongewis
de diepte voorbij
nooit meer morgen
niet weer keert het tij
haat vloekt krijsend
zijn beschuldiging
schreeuwend ijlt
bestorven lucht
van rottend leed
het onbestorven
leven langs
voorbij
en valt en valt
je lijf bedoekt
met lagen pijn
rood in doodgebloed
verdriet…
Verloren passie
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
1.809 gaan dansen
want ondanks alle energie
brandt veel te klein ons vuur
dus drijft er weer verdriet
onder het spelen van het droevig lied
op mijn gedachten bij je binnen
en sprookjesbeelden die wij deelden
lijken kille straten, eenzame stations
van koud vertrek
van veel gemis
dus koester je maar aan het vuur
van mijn nog niet versteende lijf…
gegeven aan elkaar
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
681 dit wilde ik je geven
het leven nemen zo het komt
zoals in vroege zomerzon
de liefde vederlicht kan zijn
gewichtig zijn ging om
vrij werden wij in 't op-
en neergaand tij, we wekten
gretig golven van verlangen
zuchtten gevangen om elkaar
gelukkig en, voor jou, ontankerd
maar zocht ik naar je hand
bij nacht en op mijn lijf
dan was hij…
Bungeejump
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.328 Adrenaline gierde door
m'n lijf en ik voelde een geluk-
zaligheid die ik zelden voel.
Wat kan ik er meer over zeggen
dan dat ik gelukkig was.-…
het kind en de horizon
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
683 liefde aanvaardt
het sterven
niet
dat zei hij
afgewend en moegewaakt
toen Gods woorden vielen
naast het nachttij en haar dode
lichaam
dat in het toegewaaide duinkleed
geen beloftes meer droeg
ik zag hoe hij afstand nam
van haar slaapliedje, nog teder
in zijn lijf
zoals vergetelheid ademt
over woorden in een te korte
tijd…
Zucht
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.345 Terug bij het begin
warm tegen je aan
Als een roos bloos
ik rood tranen beslaan
Terug bij het begin
verlichting een zucht
Ik leef weer terug
jouw adem jouw lucht
Terug bij het begin
passie hete vuren
Jouw lijf mijn lief
Mag eeuwig duren
Terug bij het begin
geen einde nabij
Woorden tekort
mijn liefde ben jij…
Wespenplaag
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
697 Hij poetst met zijn pootjes
over z'n hele lijf
en gaat een eindje lopen.
Ik blijf toch hopen
dat hij weer gaat vliegen
de vrijheid in.....
Wat een avontuur voor dit dier!
Maar 't was gelukkig
niet van lange duur...
Ik gun hem toch zijn leven.
Al kan hij rake steken geven.
Daar vliegt hij heen....
En laat me met
m'n glas fris alleen.…
Diner voor twee
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
958 ik weet het, en voel die liefdesstroom door mijn lijf
vloeien... ik wil je kussen en in mijn armen sluiten
Het enige wat me weerhoudt is hetgeen wat zojuist
voor me neer is gezet...
een bord vol met puree en heerlijke groene spruiten…
Zwarte Kerst
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.284 onder het brandend oog
van de koperen ploert
in alles verterende hitte
wordt een kind geboren
gewikkeld in doeken
ligt hij op de lemen vloer
geen wijzen, os of ezel
komen hem begroeten
verstoten door haar clan
legt zijn verkrachte moeder
haar verminkte lijf
vleugellam naast hem
zij slaapt met dode ogen
zingt zelfs geen wiegelied…
nachtbeweging
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
602 op het ritme van jouw slaap
komen mijn gedachten dichterbij
intenser,
nu de nacht zijn zwartheid tot fluwelig droomt
jouw aangeraakte huid me zegt
dat warmte schroomt
ik vraag jouw handen rond mijn lijf
jouw adem in de mijne
tongen legen kussen tussen bloot
hard verlangen laat de laatste nood
in wakker rood
verdwijnen…
Mei maakt nog geen zomer
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
619 waarom warrelt wind
in niet aflatend tijdverdrijf
gedurig rond haar lijf
is ’t de winter die verzint
ijskoud door te breken
en het broze lentelied
te doden tussen ’t riet
de vliezen te verbleken
van ogen die klaarden
wanneer het zacht gezang
‘t kleine kind bedaarde
dat heistert in haar hoofd
zo koud, zo bang, zo bang
dat winter mei…
Duizendklappers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
584 de rust
en stilte terug
na de hectiek dit jaar
uit lange nachten
komen spoken
niet afgehandeld of al klaar
zij schreeuwen
dwingend om het einde
rammelen met botten hun misbaar
breken stilte
ijlen onrust door mijn kop
nog even en ik ben kapot
maar ik ga ze verjagen
met duizendklappers tegelijk
ze verknallen anders hoofd en lijf…
De geleefde dag
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
648 mijn hand raakt het kozijn
terwijl ik het ijzer beroer
duw buiten weg, weg van mij
die bedompte lucht
van een gesloten cel
waarmee ik avondrood voer
het is hopen op koelte
wanneer de dag is verdreven
en de stilte haar diepte zoekt
het geruis in mijn lijf
neemt tijd om te zweven.…
het slaafse beeld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
499 dagelijks sterf ik in mijn lijf
en schreeuw de leugen die
me pijnt, er is geen hemel achter
de grote zon slechts een deken
die de nacht doet ontluiken
hoe mijn stem ook krijst in het schreeuwen
van haat en tucht blijf ik mens in het
slaafse beeld van silhouet en schaduw
en zelfs geridderd door het lot
tart de zekerheid mijn hoop…
Als je lichaam 't niet meer trekt
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.455 Wie ben je nog als lijf en leden
niet meer vol ten dienste staan?
Wie ben je nog als denken stopt
en niets op niets meer lijkt te slaan?
Houdt je leven werkelijk op
als je lichaam ’t niet meer trekt
en het denken met een deken
van bedroefdheid wordt bedekt?…
licht absurd (maar mooi)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
547 mij niet onopgemerkt blijven
het laatste dwarrelende blad
een kroonkurk tussen kiezels
op 't pad van de begraafplaats
de verloren geraakte sigaar
met het kleurige bandje (AGIO)
en bij een witmarmeren zerk
de vaas met rode rozen
zo zoek ik met eigen ogen
in een wereld van wanorde naar
de kleine dingen die op het oog
niets om het lijf…
Homunculus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 mijn voorspiegel kijkt bedenkelijk
dit zal geen dag worden om lang
de adem te sparen, het lachen is
al lang vergaan nu het lijf zich om
gepijnigde botten wikkelt in een
door blindheid omlijst landschap
mijn ik vraagt aan de spiegel wat
hier de bedoeling van is, of elke
voorzet doel moet treffen, zoals
geestverwarring zonder spraak…
Nog minder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 niemand je meer afnemen
ik liep langs het strand
de wind woei het niet weg
de golven spoelden het niet mee
het zand bedolf het niet
de meeuwen konden het niet overstemmen
integendeel
alles leek het te willen aanzwellen
zodat ik bleef,
bleef zwelgen in de herinnering
van mijn hoofd op je schouder,
hoe dat leek te verdwijnen
in jouw lijf…
Ik lees je
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 ik zoek je in de spiegeling
van 't meer, toch ben je daar niet
de bevrijding die ik vond
in jou met jou
beelden van fietsen door velden vol graan
die wind deed ruisen, noch
jouw handen over mijn spiernaakte lijf
zal ik ooit vergeten
evenals jouw opgaan in het niets
toch ontmoetten wij elkaar weer, ongezien
en één week voordat je vrij…
Zielsverdriet
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
530 ik open mijn brievenbus
en hoop tegen beter weten in
op een brief, een brief van jou
leeg weliswaar, maar toch
het kan toch niet zo zijn
dat er na een jaar
van zoveel, niets meer rest
dan stilte
geen vragen, noch gemis
‘s ochtends vroeg wanneer
vogels nog in moeten zetten
schreeuwt mijn lijf me wakker
om eindeloos te malen
want mocht…
zonneboot (voor Marina)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
621 als ik
de wereld
wil zien
sla ik een
boek open
nu val ik
stil in jouw
dodenboek
je stem kan
ik niet horen
je kleine lijf
niet van jezelf
een eiland van
pijn ingesloten
als een insect
in barnsteen
vanuit de dood
ontvouwt zich
het broze alleen
zijn dat je in
een trage rit naar
de dood voeren zal
je…