3607 resultaten.
Opgepakt
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
596 het ging trapop ja
en ik was snel vergeten
zat daar nog
beneden in de smalle gang
al te lang om na te vragen
wat aan mij zo anders was
dat het hart voluit kon stromen
zag mezelf in schaduwdromen
huilen om wat van mij ging
met vaag nog de herinnering
dat ik blij was in die tijd
blijk dat toch niet kwijt
was haast daar in mijn verleden…
een dag vol vragen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.872 ik stel mezelf de vraag:
wordt de zon nooit moe?
wie geeft de zon te eten?
wie zorgt er voor het licht?
wie liet de zon zo leven?
och wat een mooi gezicht!
antwoorden krijg ik niet,
ik maak me ook geen zorgen.
dit is wat ik zie
en ook de dag van morgen!…
Licht ontwaken
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
423 de nacht is af
de lucht verbleekt al
de maan legt zich ten ruste
ik ontwaak in een zee van gedachten
hijs mezelf in een bootje vol koffie
zeil het licht tegemoet
er is immers beweging genoeg
in mijn gedachten
ze wegen ook bijna niets
het varen door de dag
gaat dus behoorlijk vlot…
Jij vrouw
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Jij
een vrouw
om de hoek
uit het internet
Ik
een man
andere hoek
in het verlangen
Je raakt me
Ik verzacht
ik zwem
in mijn tranen
Van mijn hart
Zak in mijn voeten
In Moeder Aarde
Adem in de wind
Van de Zee
Avond frisheid
Zang van de vogel
trilt in mijn oren
Vrede in rust
in mezelf
in haar Aarde
in verbinding…
Zomeravond
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
776 Want de stilte slaapt en dromen verstoppen
hun schaduwen
waar ik mezelf zoek en de avond mij weer volgt
met geuren die spreken
en kleuren die in het
donker weer hun werkelijkheid verliezen.
En ik vraag wat de tijd nog wil zoeken
als de nacht zijn cocon weer teder sluit.…
Vormvast (Triolet)
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
760 Waarom zou ik vormvaste rijmpjes schrijven
Terwijl het vrije vers me beter ligt
Kan ik de plooien straks nog gladwrijven
Waarom zou ik vormvaste rijmpjes schrijven
Om mijn kostbare tijd te verdrijven
Of ben ik het aan mezelf verplicht
Waarom zou ik vormvaste rijmpjes schrijven
Terwijl het vrije vers me beter ligt…
Bij jou
hartenkreet
4.0 met 24 stemmen
2.124 Mezelf warmen in je armen
is alles wat ik wil
Gewoon samen zijn
het is goed wees maar stil
Alleen het horen van je adem
en het kloppen van je hart
Dan kan ik eindelijk slapen
ik ben zo moe en vol smart
Ik voel liefde pure liefde
mijn buik doet zoveel pijn
Ik wil enkel en alleen
heel dicht bij je zijn…
koraalrood
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
667 vandaag droeg de aarde
mijn hemel
laag
zoals een horizon
vol meeuwen
je keek naar mij
opnieuw en
nader
vertraagde
de zee
rondom tijd
en diepliggende duinen
slapend in elkaar
geen vragen over onbereikbare plaatsen
of landschappen anders
dan mezelf
het waren momenten van volheid
met bloemen overal…
In volheid gedompeld
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
660 ik voel het zachte
van stilgevallen blaren
waar onder een tapijt
van vergankelijke kleuren
het rusten is begonnen
en mijn ziel zich
al stervende bereidt
op een mogelijk baren
tussen het grijs van boven
en de melange van benee
voel ik me even zo heel
opgenomen
in een immense zee
alsof ik mezelf
met al het zijnde deel…
Regendruppels.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
810 Het is alsof ik mezelf niet
meer vind ben de weg
kwijt zal de toekomst
je van onzekerheid en
twijfel bevrijden?…
de komst van het verdwijnen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
534 de toekomst gesloten
van dit oude uur waarin de avond
zich niet hoeden laat
ik faal opnieuw, twee of driemaal
rond mijn ogen, trek een kring van mist
rond een lege stoel
en leg mijn oor te luisteren
op mezelf
in dit tijdelijk, papieren huis;
de blik gedwongen, zo dichtbij…
Bevrijd mij
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
488 ik leg al mijn zorgen
in de veilige handen van morgen
en kus gisteren vaarwel
lang genoeg heb ik mezelf verstopt
mijn diepe gevoelens opgekropt
ik heb genoeg van dit spel
gooi de ramen, van mijn ziel, wagenwijd open
voel hoe regendruppels over mijn gezicht lopen
en weet ik zeker, ik kom er wel…
Stookhout
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
503 Uit het goede
Hout was ik
Gesneden, zei
Men toen ik
Tot volwassenheid
Kwam - van de
Oude stempel,
En meer van dat
Soort goedbedoelde
Complimenten die
Mij werden
Toebedeeld -
Nadat ik mezelf
Had verloren
Aan een wereld
Die in waanzin
Zijn waarde verzwelgt
Blijkt mijn excellente
Timmerhout niets
Meer waard dan…
Voel de verf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Die mezelf was
Kwijtgeraakt,
Zelf niet meer
Wist wie ik was
En waar ik
Vandaan kwam
Laat staan dat
Ik wist waarnaar
Ik op weg was,
Breng met dikke
Verf op dit doek
De pijn van mijn
Leven aan -
Elke klodder die
Zichtbaar achterblijft
Is uiting van een
Traan die onzichtbaar
In mij achter bleef
Maar nu voelbaar
Langs…
Oorverdovend rebels
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
469 Was tegen alles en iedereen,
Met hand en tand tegen hen verzet
Zonder het ooit te uiten,
Ingesloten door zelf opgelegde
Grenzen die ik voor geen geld
Wilde openstellen -
Oorverdovend het lawaai
In het brein dat alle
Gedachten hierover bestuurde;
Oorverdovend rebels,
Door anderen nooit opgemerkt,
Alleen in mezelf aanwezig,
Onhoorbaar…
Nieuw-Weerdinge bij nacht en ontij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
471 Terwijl ik mezelf nog zoek,
Niet weet of ik het nog wel ben
Die zijn eigenheid ongemerkt verloor
Aan de waan van de dag, het jaar,
Kijk ik met doffe ogen
Naar het verlaten landschap
Van mijn jeugd -
Vasthouden heeft geen zin meer,
Al het nieuwe wordt oud,
En heeft alleen een nieuw begin
Waarna alles weer verglijdt
In minuten,…
Vast als een rots
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 In de toekomende tijd
genoeg hebben
aan een halfvolle buik
een kom water bij de hand
Gevangen tussen jouw armen
jouw benen mezelf zijn
in de schaduw vanwege
een te felle zon
Het merg hoeft niet te koken
de tranen in jouw ogen
het vasthouden blijft
wij ontsnappen niet aan elkaar…
Jij bent mijn paradijs
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
714 ik heb alles
uitgedaan en weggesmeten
kaal ben ik mezelf gebleven
heb me toen aan jou gegeven
adam zonder slang
jij bent mijn paradijs
ik woon je uit
tot al je grijs verdwenen is
je handen weer met kleuren spelen
en in je mond de appelsmaak vervliegt
ik laat je voor de laatste keren komen
heftiger dan in je stoutste dromen
ja ik…
Heimwee
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
687 Of misschien
kom ik mezelf wel tegen.…
Papieren vliegtuig
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
696 Met potlood tekende ik
mezelf achter het stuur
dichtte de laatste vouwen
en wierp me uit het raam.
Waar ik koers zette op een
warme luchtstroom, en steeg
en steeg, en vloog,
en nog verder steeg.
Wind droeg me mijlenver
naar waar ik landen zou,
zolang ik zweven kon,
in de wolken onderweg
naar jou.…
Ik twijfel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 Ik twijfel aan mezelf.
Dat is tenminste iets.…
NOOIT WIJZEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 zie ze eens wijzen
zeg ik mezelf al lopend
door het serene bos
ze wijzen strak
naar de hemel
nooit wijzen
is me geleerd als
je iets niet zeker weet
dus …
verdikke …
sla ik nou toch erg
aan het twijfelen
en dat door enkele
half kale eigenwijze
sparren die suggereren meer
te weten van wat
daarboven huist
dan ikke ……
nieuwe ogen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
516 wie ik ben, weet ik
ik sta toe, mezelf te zijn
zonder te kwetsen
wie ik ben, denk ik
de veiligheid, van mijn hoofd
met argumenten
wie ik ben, voel ik
ik verlang, naar het meisje
vol spontaniteit
wie ik ben, doe ik
de jonge hond, blaft gepast
het verdriet verdwijnt
wie ik ben, ben ik
in vertrouwen, naar voren
met grote stappen…
April love
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
642 En dan val ik
weer als een blok
voor haar charmes
voorbij sneeuwklok
tussen helleborus en krokus
stort ik mij
in dit bedwelmend genot
van kleuren
verlies mezelf
in een wervelend bloesemballet
waarmee de toon is gezet
van groene velden en blauwe hemels
en uren die blijven duren
alsof dit nooit meer over gaat...…
omdat de wereld holt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
657 ik wil je wel
maar soms niet meer
je hebt me zeer gedaan
gekwetst gewond
ja daar waar ik
mezelf terugvond
mijn kleine ruimte
om te schuilen waar
ik af en toe kon huilen
mijn stil verdriet
omdat de wereld holt
en mij niet ziet
toch reik je me de hand
in je lach en ogen klimt
je jochie weer naar boven…
In de tijd die er is
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
432 Soms word ik gek van al het leven
dat ik wil leven, maar dat niet past
in de tijd die er is
Emoties lopen me in de weg
ze woekeren en vullen
de tijd die er is
Ik moet ze kwijtraken met liefde
want met harde hand lukt het niet
in de tijd die er is
om mezelf open te breken
en mijn aandacht te verleggen
naar de zon
in het leven van…
kind aan zee
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
579 ik sta daar maar
een beetje
aan de zijlijn
met mijn wittige
lijf en leden
waar zal ik mezelf
laten met mijn
blote voeten
vast in het zand
de zee het
brandpunt maakt
stampei lijkt
alles te weten
de zee
is zoveel
grijzer en groener
zoveel wilder en
wijzer de zee
is zoveel ouder
dan ik ooit
worden kan…
Kopstation
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 Het platform onttrekt de leegte
uit mijn overige eenzaamheid
in diepte isoleren
mezelf ingekeerd
Neem de stap naar de diepte
waar leegte hopelijk wordt opgevuld
met het ijzer dat onharmonieus
zijn kou niet overbrengen kan
Wacht ik nu in het donker op de volgende trein
die mij eindelijk naar huis brengt
Rijd me open
Alstublieft…
LENTE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
503 Het stadspark
een canvas van groen en wit
en veel blauw daarboven
mezelf weer verliezen
in een bloesemballet
al weet ik
zelfs daar
zal ik jou niet meer vinden
niet eens de echo van je stem
nu de wind
weer het zuiden vindt
maar er is dat licht
er zijn weer uren
die blijven duren
alsof dit
nooit meer
over gaat.
Mia Bemong…
Inzicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
378 projectie was
dat je mij dom noemde, terwijl jij
je verveelde met jezelf
kan ik niet
met zekerheid zeggen
ik koester mijn wijsheid
vanwege jouw inzicht
nauwelijks meer
dan mijn onkunde
die je met enige stelligheid
dom kunt noemen
nu ik heb geleerd
hoe het beter kan
voor jou
heb ik je voortaan
anders lief
dan voorheen
met mezelf…