3533 resultaten.
af
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
550 Met mijn rug naar de zee
loop ik het lange pad af
richting een plek
waarover mij verteld is
vreemde insecten en hagedissen
houden mij nauwlettend in de gaten
de receptie is leeg
alleen het geluid van een brommende
ventilator verstoord de stilte
zo rustig had ik het niet verwacht
u wordt verwacht
wat?…
vrije keus en oude hoeksteen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
708 grote geesten
hebben het geklaard
in gelijkheid hebben
man en vrouw de
eenheidsmens gebaard
geen onderscheid
in opvoeding en
open seksmoraal de
vrije keus en oude hoeksteen
staan al tijdenlang diametraal
vlaggen vaandels
en gebalde vuisten
dwingen tot nieuw leiderschap
maar dat pad is al zo vaak belopen
wordt de mensheid het nooit…
Beloftevol
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
538 spint ze garen
weeft nieuwe plannen
slaapdronken nog
bij het ontwaken
breekt de glimlach
van de zon
door in haar hart
zelfvertrouwen
recht haar rug en schouders
de uitdaging aannemend
stapt ze in het beloftevolle
van de nieuwe morgen
de wind streelt heel even
door een warrige bos krullen
ze is er klaar voor
voeten dansen
ze is op pad…
Geschiedenis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 Alles is geschiedenis
Ons bestaan en leven
Bekende paden en
Onbekende wegen
Gaan hand in hand
Liefdes gaan uiteen
En komen samen
Bouwen bruggen
In een ander hart
Liefdes sterven nimmer
Zijn een hoofdstuk in de tijd
Toen nog jong en onervaren
Nu veel ouder en wat rijper
Is er heimwee naar wat was
Verlangen naar wat komt
Maakt het…
Zomerdagen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
579 Soms,
die zielssnikkende heimwee
naar de warme zomerdagen
toen mijn ongekuiste jeugd
zijn eigen dromenvleugels kreeg
en ik als jongen om mij heen keek
vaak tijdens het ouder worden
het ontoereikende verlangen
naar die vrijheid zonder vragen
alleen, met ongevulde rugzak
en indianentooi op pad
naar een land zonder horizon
eenzaam dromend…
Je zachte geur
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
545 jij bloeide
naast me in het gras
het gele hart
omkranst met witte blaadjes
een wilde bloem
vlak naast het pad
waar toeval jou
ontkiemend wortels gaf
ik streelde je
pas later heeft
je zachte geur me
naar je naam verwezen
voor mij
ben jij uniek gebleven
nog kom ik graag jouw bloem
is nu een weelderige haag…
Gouden gedichten
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
600 Ik sta daar
in het midden van de samenleving
tussen en met ieder
voor God en met Gabriël,
zoals ik altijd zal geloven
Ja, ik zal daar staan
boven ieders verwachtingspatroon,
ik zo schoon
schoongewassen, bevochten
door mijn pad.
Het is de taak ... als ik
zal zegggen: dat is al,
alles wat er in zat!…
Web
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
493 Het wonder van webben,
wirwar van draden
van druppels
van werk en van weven
in bos op de paden,
in de tuin,
in je leven,
behoedzaam gesponnen
de parels gewonnen,
in de morgen, een uurtje,
onvermoeibaar,
de spin en haar rag,
zo fijn en zo teer,
trilt in de wind
wiegt heen en weer,
de dag die begint
met een lach
dank dat dit mag
en ‘…
In het leven geroepen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Doesterig loop ik
Buiten - coulissen
Die mijn landschap
Zo typeren zie ik niet meer
Duister denkwerk,
Binnenbrand geblust
Met farmaco - 'k ben
De weg immers kwijt
En mezelf net zo goed,
Terwijl ik doods loop
Te dromen op het pad
Dat alleen door de
Schemering nog iets
Iets verlicht wordt
Is daar opeens een vlucht
Scholeksters…
Ik zal er steeds zijn...
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.351 Jij en ik,
hebben het pad gevolgd
van geloof en hoop
met hongerige ogen
naar een mooie levensloop.
Jij en ik,
kunnen een boek schrijven
woord per woord
in onze ervaringen
door niemand gehoord.
Jij en ik,
altijd de strijd aangaan
ook al stort de wereld in
met liefhebbend hart
zonder tegenzin.…
Koninginnen fietsen niet
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
810 dit jaar
is de herfst wat laat
en niet alleen de bomen
zijn van slag - ook de
vogels zijn nog niet vertrokken
en er zijn schimmen
voelbaar in de dingen
die gebleven zijn
in 't Haagse Westbroekpark
schaduwen werpen ze
over de paden en het gras
schaduwen uit
onvervuld verleden
Wilhelmina toch
fluistert afkeurend de wind…
Stukjes eeuwigheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
494 ik heb keien gezien
op de paden die
mijn leven kruisten
imposante brokken rots
van basalt of graniet
in hun schaduw was je er niet
zocht onopvallende stenen
met een handzaam gewicht
bij toeval rakend belicht
kleur en vorm bepaalden
of ik ze zou rapen om mijn
bestaan completer te maken
zij spraken de talen van plaats en tijd
door…
Een ongelezen boek
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
510 ik weet geen wereld
voel me altijd zoek
heb vreemde gezichten
in een hoek op de omslag
van een ongelezen boek
beweeg in jacht
bejaag met souplesse
ga op pad als
stemmen mij bevelen
dwingend zonder vraag
denken kan ik niet
in het geroezemoes
van twisten die in
spanningen gaan gisten
dan barst ik hysterisch uit
zie mezelf vliegen…
wat als
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
432 de aangeslagen snaren
verdwijnen in de stilte
het ingesneeuwde leven
onvindbaar blijft
de voorjaarswind het
prille niet wiegen kan
de camera de dief is
die de zielen steelt
het vloeibare voorgoed
overgaat in het vaststaande
de ondoorzichtige vensters
niet open gaan
het huis geen pad heeft
om naar toe te lopen
de tak afbreekt…
Kleur kiezen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
505 hoe kan ik dwalen
als iedereen me
altijd komt halen
mij de weg en
paden wijst waar
de grote groep verblijft
ik wil weg uit
de gelijkvormigheid van
het zoemend samen denken
dat nooit meer
verrassende elementen
zal kunnen schenken
waar zij elkaar steunen
met dezelfde mantra’s
in geestdodende dreunen
wil snel ontsnappen uit…
herfstig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 het bos valt in zijn bladeren,
schuift paden voor zich uit
gistende aarde met open poriën,
kloppend als vertrouwde adem
aan takken hangen ongeruimde
tijdperken te wachten
op verlossing, genade, nachtschade,
aanharking zelfs
het weinige is ongerijmd, meestal
nadat iemand struikelt
monotoner dan een kettingzaag,
voorspelbare namen…
Het plot
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
553 wat
van belang kan zijn
sluiten af
om gedachten vast
te pinnen op een lijn
waar bij het gesproken
woord intonatie zich
nadrukkelijk manifesteert
zijn de leestekens
op schrift de leidraad
voor interpretatie
toch zijn zinnen ook nog
gebonden aan de hiërarchie
van alinea’s en hoofdstukken
zij bepalen met
proloog en epiloog de paden…
Omfloerste lichaamstaal
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
526 je oogt westers
toch sluieren je ogen
mediterrane kleuren
lach jij de
temperamentvolle
luidruchtige emoties
spreekt jouw
omfloerste lichaamstaal
haar terughoudendheid
jij bent een bloem
die nog volop moet bloeien
de moederplant zal ontgroeien
in een onafhankelijk bestaan
want er is geen man
die jou de weg zal wijzen
zijn paden…
protuberans
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 blij dat ik hier woon
tussen muurloze dromen
ben ik wel geschikt voor thuiskomst
vroeg je me ooit
blij dat ik nu leef
sommige tijden duren eindeloos voort
met elke stap strekken lange paden zich
onherroepbaar uit
misschien is dat dodelijk saai
of spat er vuur vanaf
zolang innerlijke kinderen
volgroeide planten water geven…
Zwijgen in de woestijn
netgedicht
3.3 met 197 stemmen
1.077 poëzie, het is dat andere
dat kriebeltje op je huid
een riedeltje in een lied
de glimlach van het meisje
dat vergat hoe mooi ze was
poëzie loopt nooit
door de lange haatstraat
ze wandelt langs het pad
dat langzaam kleiner wordt
ze leert je dansen in de regen
ze laat je wachten
tot de storm te moe is
poëzie is een verzonken rust
een…
Gelukkig anders
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 Je hebt gewoon pech
wanneer je over paden lopen moet
die platgetreden zijn.
Goed leren omgaan met mensen
die je niet kunnen begrijpen.
Dat kun je leren
in een goed verlichte school.
Je hebt geluk wanneer je anders mag zijn.…
Een kier in de tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 waar geen pad meer is
om er te komen
waar geen hek is, geen grens
waar alles open ligt, leeg
zonder een begin
van ergens heengaan
De gordijnen kieren
haar hemd valt open
en haar lichaam voelt
een aanwezigheid
iets
dat gaat gebeuren…
Niets is buiten werking
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 De dag snelt over vaste paden, enkel
onderbroken door een korte lunch.
De vingers blijven aan de pols.
Stipt op tijd wordt het avondeten
afgeleverd, daarna verdwijnt men
weer achter de knoppen.
En buiten de tuinverlichting, de
zonnecollectoren op het dak.
Er is niets buiten werking.…
De Hogepriesteres
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
465 Ik ga mijn pad alleen,
achter de heg
leg ik èèn voor èèn
mijn sluiters af;
naakt verinnerlijk ik
het ultieme mysterie.…
zinvol zinloos
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
535 Als volle zinnen zinvol zijn,
De lege antwoorden zinloos lijken,
Dan slaat de twijfel wel eens toe
In mijn kleine leven
Heb ik meestal geen antwoorden gekregen
Zinloze woorden
De stilte die dan zal komen,
Ongevulde bladen
Afgevallen bladeren,
Onherkende paden
Netwerken die stil vallen,
De zender die begint te sputteren,
De ontvanger…
Hun vuur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
458 ik zag ze
nauwelijks staan
gekleed in duister
zwart met
glimmende
randverschijnselen
voorbij gangbaar pad
nog schreeuwden zij
met hun hoog geluid
want de puberstemmen
kwamen er nog niet
helemaal goed uit en
schittering blonk
alom meer dan geweld
in het uiteen stuiven
losten zij op in
onzichtbaar bewegen
toen de kit aanstalten…
Wolkenrafels
netgedicht
3.9 met 32 stemmen
479 plek
om de zon warmte
te laten schijnen
op de bijna
al geknakte ruggen
door energie gebrek
in een liefdevolle
koestering met
vaardige handen
zij die altijd
geklaagd hebben
over de hitte
van hun schaduw
lopen nu voorover te
zoeken naar hun beeld
in het veranderlijke
weer lijken het
iedere keer anderen
die op het uitgesleten
pad…
Er was eens...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
344 Een pad dat door de wolken zweeft,
terwijl op aarde... niet alles meer leeft.
Er was eens een hart, vol goede moed,
dat wist: wat komt, is altijd goed.
Want elk verhaal, hoe oud hoe teer
begint met die woorden... telkens weer!…
De wereld
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
13 Al valt heel de wereld, al breekt wat ik had,
Ik blijf steeds mezelf, op mijn eigen pad.…
Voorbij...
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.412 Geen pad wat ik kan bewandelen,
geen dromen meer voor mij.
Wat zou ik graag verder willen,
maar alles is voorbij...…