2616 resultaten.
De grootte van de pas
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
156 een stap was soms al gezet
voordat duidelijk was
wat die stap betekende
een voet die neerkwam
een hand die wees
de pas lag al vooruit
terwijl de aarzeling
nog achterbleef
een open weg
tegenover een spoor
van iets dat al voorbij was
niemand vergiste zich
het heden droeg
het gezicht van een herinnering
wat voor haar haast was…
De laatste trein
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
443 Laat ons die sporen volgen, waar het verleden blijft ademen,
en hun echo in de wind ons steeds opnieuw beroert.
Geschiedenis roept ons op hun verhalen te blijven dragen,
zodat geen stilte hun lot verzegelt, geen vergetelheid hen ontvoert.…
Geploegd land
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
516 Lijnen in het landschap, die zich jaar na jaar, weer overschrijven,
aarde die straks opnieuw bedekt zal zijn met groene weelde
die dit land, gelijk een schilder, in duizend kleuren penseelde
tot alleen de sporen, naakt en koud, in oneindigheid weer overblijven……
Hoeveel levens
hartenkreet
4.5 met 56 stemmen
1.792 Waarom fluistert mijn ziel
Dag in dag uit jouw naam
Hoe komt het dat mijn hart
Jou maar niet kan laten gaan
Hoeveel levens zal ik leven
Met jou in mijn gedachten
De intense liefde die ik voel
Tranen in eenzame nachten
Jij verraste me met je komst
En betoverde me voor altijd
Zelfs nu je bent verdwenen
Raak ik je gewoon niet kwijt
Een spoor…
Waddenzee
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
918 De wind brengt fluisterend eerst het zilte
zinderen van de golfjes aan de dijk,
doet geluiden smelten, laat sporen in het slijk.
Dwarrelende vogels kwetteren schel het uit,
boven de rimpelende vlakte verstomt hun geluid.
Onder de hemelboog, in wattenkleuren gevangen,
wil 't zeegeruis niet in het oor blijven hangen.…
bloemen om je hals
hartenkreet
2.0 met 9 stemmen
1.212 net voorbij het struikgewas
de vijver en de oude eik
daar groei ik in mijn bomenrijk
ik ben de bloemen in het gras
en elke dag kom jij voorbij
een sluier vlinders in je spoor
als ik je zie of ruik of hoor
dan is het lente in mijn wei
en elke keer dat ik je zag
er kwamen steeds meer vlinders bij
O schoonheid, wanneer pluk je mij…
Kosmisch Ei
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.039 Versleten door de tijd
je sporen achterlaten
verleden is ontdaan van spijt
nu...hoeft niet meer te haten.
Het ei wordt langzaam uitgebroed
al is `t misschien wat later
het kuikentje van toen..heeft moed
en waagt zich in het water.…
Andere straatje
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.110 Als ik de man zo echt bekijk,
en dan met een andere vergelijk,
doet hij niets en ook niets goed,
en wat ik zo van hem dan hoor,
hij is niet eens op Jezus spoor.…
Herfstige ogen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.023 Dit seizoen brandt pasgeboren klanken
in mijn herkennende ogen,
ze strijkt langs mijn lippen geduldige sporen .…
Jean!
netgedicht
2.6 met 13 stemmen
1.132 ."
Mijn tere pen trekt uitgeschoven
sporen, doodgebloed, want in mezelf
ben ik mezelf in jou verloren.…
GEMINI
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.083 De trein van mijn onrustig zoeken
stoomt naar zijn eindstation
en rangeert zich schurkend
op het spoor van jouw perron
In stilte als in spreken
in doen of in gedachten
Spiegelt jouw beeld
mijn eindeloze trachten
Alsof ik geen verleden draag
er verder nooit iets is geweest
Vervaag jij al mijn kwalijk denken
scheppend aan mijn nieuwe geest…
In harmonie
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.079 Nieuwe klanken klinken luid
verbonden in echo’s woord
Het gevoel van binnen voluit
stroomt door het bloed ongestoord
Vragen zweven vrij naar buiten
geurend door de wind gevangen
Het hart vol van besluiten
in het antwoord stil verlangen
De geest luistert met open oor
innerlijke stem spreekt goed
De groei vind zijn eigen spoor…
Natte kat *)
gedicht
2.9 met 25 stemmen
11.593 Zo trekt het spoor achter ons aan,
sluw sluipend, machinaal katachtig.
Zo is de tijd een druppel, een bevel.
Zend een woord, een steeg van
ontsnapping, een steen om mee
te gooien naar trots en verlangen.
In de lucht staat raaf, ze wiekt haar
vleugels van rafelig blauw zeildoek.…
Nutteloos
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.153 Iedere keer weer
een sprankje hoop
een goed gevoel
dat smaakt naar meer
en dan de twist
de dingen waar niemand
invloed op heeft
ze gebeuren beslist
Juist als je even voelt
ik zit op de rails
van het goede spoor zelfs
wordt je geluk onderkoeld
door een woord, verkeerd
een situatie, ongewenst
een verdenking, onterecht
het tij is…
Schrijf me niet over poëzie
netgedicht
3.5 met 26 stemmen
659 een sluiting
die ruimte laat
vrijuit te inhaleren
toon me jouw vallei
ongerept en uitgestrekt
waar ik mag struikelen
over stenen die uiteindelijk
treden blijken te zijn
naar de verheldering
van zuivere vocalen
die me als een bergstroom
blijven begeleiden
zonder ooit te verwateren
daar, op nauwelijks
bewandelde wegen
wil ik de sporen…
Dicht over de tong
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
772 vurig likt de nacht
dichte duisternis bloot
dorstig en hunkerend
naar schone handen
violen klagen de modder aan
die langs veel mouwen druipt
duisterval laat zijn sporen na
op blondgeverfde traptreden
de snerende klanken
glijden langs de leuningen
naar beneden en eindigen
in een weerspannige schoot
er is geen weg terug
al krijsen…
Wind
hartenkreet
1.2 met 15 stemmen
1.514 De wind waait mij
ver weg
van hier
over uitgestrekte vlaktes
van onbestemd
verlangen
ik wacht
waar de wind mij waait
aan de oplichtende horizon
is de dageraad
slechts een manestraal
ver weg
ze waait
over onbereikbare
bergtoppen
laat sporen na
in de bedding
van de rivier
er waait
zomaar ineens
een andere wind
geeft een…
Niks en niets
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.145 Alles herhaalt zich en vouwt de dagen open en dicht
en verdeelt momenten in sporen
die niets veranderen omdat
ze nergens naar toe leiden
en me achterlaten
met een stilte die me niet
wil wakker maken.…
vernieuwing
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
1.157 vage schetsen sliepen in onze handen
waar woorden uit druppelden
in sporen van geleefde zomer
waarin dingen komen en gaan
in het kansspel van tijd
waarin ik zoete liefdes proefde
onder strelende lakens
in zacht geruis, waarin ramen getuigden
scheidt het zuur de tranen en tijd
in een vangnet van vergeten
aast mijn honger nu op de hoop…
soms
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
853 soms als ik inspiratieloos ben
gebeurt het mij dat uit de massa
op straat een lang uitgedoofd geluid
weerklinkt en naar mij toekomt
dan is het of ik het spoor bijster ben
terug moet keren naar het huis
in zijn aanvankelijke situatie
vóór het door mij werd gefatsoeneerd
misschien teveel weggedaan
iets wat nog verrekend moest worden…
Ik was ooit orkaan
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
716 stormde in gebroken takken
joeg vogels onvermoeibaar
naar de kale vlakte
schoonde land en erf
van ongerechtigheden in
mijn spoor van pas verleden
nog razen wolken
langs het zwerk
verregen ik het
klokkenluiden van de kerk
maar mijn werk is gedaan
de schade lijkt beperkt
leg mij langzaamaan te ruste
laat winden nog wat zuchten
ik…
Staartte vol majeur
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
683 erbij
kreeg snel blaren zonder
sokken want jij was er
voor zonde gods niet bij
zocht je op de paden
in zomers bloemenrij voelde al
van verre ons bankje was niet vrij
zag konijnen zonnebaden
in een winter vol mineur maar
een mager vosje staartte vol majeur
de lucht is nu betrokken
een lange namiddag dichtbij maar
ik volg de sporen…
Wie
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
610 De waarheid ebt weg
met de getijden
die de bakermat zijn
gevoed door zon en maan
daartussen de dolenden
als dorstigen
in een tranendal
zo zoet en schoon
alleen dan
welke sporen
leiden een blinde
naar zijn Fata Morgana
welk orkest speelt
voor deze dove dirigent.…
wij uiterstesn
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
994 Waar zullen wij samen grenzenloos
de sporen samen trekken,
voren die ooit aren dragen?…
wie
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.215 zo zoet en schoon
alleen dan
welke sporen
leiden een blinde
naar zijn fatamorgana
welk orkest speelt
voor deze dove dirigent.…
zong zon in de kristallen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
829 wit en traag
je blik zong zon
in de kristallen
ze leken langzamer te vallen
uitgelaten volgden we
hun vlucht uit lucht
die lichter werd
we dwarrelden mee
in een zacht deinen en lieten
vlokjes op de hand verdwijnen
de wereld die verscheen
ontnam de kleur haar eigenschap
versmolt alles tot één
ik nam je hand
onze sporen…
hou van haar
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
707 in haar wezen staat geschreven
dat zij de ware brengster is
van het enig echte leven
voor wie weet hoe te vragen
naar de sleutel van haar hart
verblind door haar schoonheid
niet aan de verweerde buitenkant
maar uit een beproefd innerlijk
aanbidt hij dat lieftallig schepsel
met heel zijn ontroerde ziel
vingers volgen de sporen van haar…
De bunker
gedicht
2.8 met 15 stemmen
10.087 Geluidloos duikt het op, achter iemand
met wie ik praat, of in de tuin
tussen bloemen, het bevriest de glimlach,
legt de hand stil op het papier,
verdwijnt weer snel en laat geen sporen na.
-------------------------
uit: Tirade, nr. 200.…
Hor en Dol
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.156 De man voor mij in de file
bleef steeds hangen in zijn spoor
en liet zelfs de brandweerauto
achter hem niet even voor
Razend zwaaide ik mijn handen
maar mijn rust ging snel teloor
toen ik hangend in de bocht
mezelf en mijn stuur verloor
Twee agenten kwamen langs
en zeiden mij na lang verhoor
dat ik veel te veel gedronken had
ik moest…
Schatbewaarder
gedicht
2.5 met 12 stemmen
6.761 Ik noteer het kleinste teken van
verandering: wat omgewoelde aarde,
een gemerkte boom, een breder spoor.
Iemand beraamt met zorg de ondergang.
-------------------------------------------
uit: 'De wetten van de zwaartekracht', 1992.…