3008 resultaten.
VERGEZICHTEN.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 Ik laat de eenzaamheid voor wat het is
Er valt niets meer uit te halen
Zucht van opluchting bij gebrek aan gemis
Het valt nauwelijks te vertalen
Nog steeds in diepe gedachten gezonken
Maar de sleur is er zeker uit
Was te lang naar ongeluk aan het lonken
Nu sta ik op en verdeel de buit
Niet langer is regen mijn zonneschijn
Of de stad vol…
Het leven.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
852 In het noordelijkste dorp op aarde
In het graf van een stad
De gerafelde brand van de woestijnen
Waar niemand kan leven besta ik
En besta ik alleen
Mijn voedsel maak ik uit niets
Water uit marmer, vuur uit een rots
Gebrand, verhard, gelooid
In het lege blazoen van de wereld
Besta ik, het leven.…
Bevrijdingsdag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
876 Hoog boven de stadse vijf mei-braderie
boven de schreeuwende scheermes-meeuwen
glijden twee buizerds traag in cirkels
donkerbruin afstekend tegen het blauw
de dag is vrijdag, het uur half drie
spiralen draaiend, hoger en hoger
tot ik twee stippen nog zie waar ik kijk
hun universum vermoed en hun vrijheid…
stadswacht
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
657 langzaam
soms vlug
van luid naar stil
vul ik de overmacht van
zwaarbeladen dromen
met een gelood zwijgen
ik ween naar de maan
probeer de nacht te sluiten
omdat ik niet altijd
het doodgaan begrijp
de stad komt naderbij
haar geluid
breekt mijn nevel open
weer vind ik niet meer
wat ik gevonden had
maar ik ben niet bevreesd
haar…
Een zeemeeuw vloog
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
763 onverwacht in mij
vond ik jou
en luchten vol licht
ik wil de dag achterna
dichtbij de kust
zomaar wat dromen
over geluk
het wordt later
ver van de stad
en op het strand
vegen witte wolken
de stilte bij elkaar
golven groeten
ook een kind
met een zoen
in haar wijde haar
net op dat moment
verdwijnt het zicht
en ik besef
dat…
Herfst en zijn trawanten
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.080 Novembernevels hullen zilverschoon
al meer donk’re dagen zonder schaduw
wolken voeren zonneloos de boventoon
novemberstormen grijpen ‘t laatste blad
bulderend door buigend’ kale bomen
langs huilende gebouwen in de stad
novemberregens spoelen herfstrestanten
druipend weg richting aanstaande winter
ik zwaai gedag naar herfst en zijn trawanten…
soms 6
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 Soms 6
soms als tijd niet genoeg is
als licht van schilders is
de vissen even opduiken
als ochtendgroet
de koude decemberwind trotserend
het silhouet van de stad
al eeuwen in evenwicht
het is een komen en een gaan
van reizigers door de tijd
met in hun ogen de herinnering
aan alle dingen
die er toe doen
of niet
de vissen zeggen…
Mediterrane tranen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.207 zwaar leunt de avond
tegen haar glazen
beschutting
duwt het geluid naar binnen
van klapwiekende vleugels die
krachtig door de lucht snijden
ze vliegen als een zwaard
naar het hart van de stad
laten hun sporen na door
de kronkelige steegjes
van de medina
getroffen bougainvilles
strooien scharlaken tranen
langs haar paden
en…
Oh Amsterdam
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
2.095 Gij bodemloze stad
waar zotten ooit putten
sloegen tussen rottende palen
waar nochtans steeds de bink stak
met zorg nooit 't lijntje brak
wie was 't die vergat
dat uwe appelen
in zilveren schalen
slechts de bange vraag stutten
zult gij de Kaap nog halen…
Ik droom je maar
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
2.196 Ik ken je niet, ik droom je maar
als ooit de nacht over deze stad zwijgt
zal je horen hoe ik me
voor jou verlaat.
Hoe ik uit mijn twijfels glijd,
mijn handen rood tot ridders sla
twee onbevlekte paarden vouw
en je zo, dwars door alle straten heen
naar m’n bed toe streel.…
Le Mont saint Michel.
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.387 Een stad, abdij en kathedraal op een rots.
Tuinen met bomen, planten en hekken op dezelfde rots.
Huizen met zowel houten als leien of stenen daken op een grote rots.
Winkels, restaurants en hotels gevuld met spijzen,
souvenirs en heel veel mensen, op één rots.
Le Mont Saint Michel.
Een herinnering die staat als een …..rots.…
Rustig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
567 Burgemeester van Aertsen van Den Haag was wel tevreden met de manier waarop de jaarwisseling in zijn stad is verlopen. Ook van elders komen dit soort geluiden.…
Inherent aan vrees
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
564 Ik beschilder geen doek
met stadse aangelegenheden
de druk op het stof
zou mijn dood kunnen wezen
inherent aan vrees vlij ik
mij tegen jouw borst, zoek de geur
van zweet en bedien je
schoonheid op het ritme
van mijn kloppend orgasme
het gespuis dat me belaagt
zekert mijn hart in weersfonteinen
geen hagel zo slagvast als jouw liefde
die…
bij het vallen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
460 De zon zakt
de nacht valt
je moet alweer
op pad
De maan staat hoog
de muziek roept
je was al zolang
je richting zoek
Niemand weet waar
wij heen gaan
niemand weet waar
wij zijn
Maar wij behoren
tot de stad
Wij behoren tot
de nacht
lopen in het duister
tot de zon weer naar
ons lacht…
Amsterdam 1958
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
664 praten
vertelde hij zijn naam aan vrienden en vreemden
Hij keek naar de sombere vogels
met hun tekenfilmverhaal
in het duister van de kerkzaal
die stille vrede in het hart
De fotograaf gaf eerlijk toe
dat de meisjes echt en verliefd waren
de journalisten gaven bloemen weg
aan de stedelingen die blij werden
van zoveel vreugde in de stad…
Vertrouwen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
526 De zee met zijn mysterie en
de stad in nevel gehuld.
Ademloos kijk ik naar haar.
De vele gebeden, mijn weemoed,
mijn verdriet.
Een zeemanslied dat mij ontroert,
het is het onkenbare dat mij voert
naar een stille plek om deze
weer te verlaten.
Onzeker van top tot teen, maar
het lot is mijn maat en dat leidt
mij ergens heen...…
droomwens
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
504 zwaluwen boven de stad
ze waren er ooit om mee te schrijven
aan een lange zomerzucht
maar nu de lucht geen tekens geeft
van wetsveranderingen, neemt het af
hun graf gegraven door ons, mens
op een terras zit stil een jonge vrouw
ze droomt in duizend witte tinten
over wat ik wensen zou
schoon
gezuiverd
door het bloed van alle dagen…
Het komt goed
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
690 een regendeken legt zich
over de lege straten
van een slapende stad
kiltedruppels raken
een smaak van verlaten
pijnigen een hart
stilte schrijft zich
in vergeten gedachten
zoekt een openheid
-
zonlicht komt, ontluikt
wekt een verwachten
het is nog zomertijd
de dichter wikt, schikt
verzen tot een bloemlezing
een bundel vol…
klein begonnen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
459 er hurken huisjes langs de dijk
een uitwijk als 't regent en
als nachtwind snijdend rijt
de bomen vangen immer wind
daar boven torent Cyriacus, als
een wachter en als kind
van deze stad
zijn koepel huivert rond zijn naam
die ongekend in het zonnebad
vertelt van nu- en van verleden tijd
geborgenheid staat stil
in ieder open raam…
Speel dan Shehab, speel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
522 speel dan Shehab, speel
laat jouw gitaarspel
verhalen over de stad
waarin jij bent geboren
waar liefde ooit de voertaal was
verbroedering leidde tot
diepe vriendschappen
kinderen vrijuit speelden
nog te onbevangen waren
voor een wrede waarheid
vol haat, kom Shehab speel
verhaal over jouw mooie Aleppo…
Ahmad Joudeh
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
500 hij danst een pad tussen het puin
de danser van Damascus
muziek klinkt in zijn hoofd
onhoorbaar voor publiek
zon verlicht het grijze stof
dat schuift en waaiert
door het denkbeeldig huis
dat hij nog ziet
ik zie alleen een platgebrande stad
verdwaald huisraad
speelgoed dat verdwaasd
getuigt
hij danst
stil en sereen
zijn…
Herdenking
gedicht
3.7 met 3 stemmen
5.463 Ben ik hier om licht te zien
of het duister, bij de kolom
die opzij staat, in de stad waar uit
op ijzeren wegen
Ben ik hier om gedachten
mee te geven, woorden?
Woorden voor terreinen en gruis?…
Vaders woorden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 mijn vader is zo juist vertrokken
op zijn pak lag een beetje stof
in zijn borstzak zat een schrijfblokje
waarin hij al veel geschreven had
hij leek gelukkig en zeer tevreden
was zich nergens meer van bewust
zelfs de storm over het strand
plooide niet zijn verweerd gezicht
ik bevond mij dikwijls in zijn kamer
keek door het raam naar de stad…
q.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
521 Ik woon in een half thuis
uren van de stad
in een steenslagdorp
waaruit de jeugd verdwijnt
en waar ik geen taal hoor
die mijn pols versnelt
Ik ken de jassen
van mijn buren en denk
dat ze nette mensen zijn
vreemden die ik groet
en van wie ik niet meer wil
weten dan van mezelf
Het is allemaal duidelijk
een vraag naar vriendschap
of er…
Moeder Natuur
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
592 Stad vol geluiden
geblaf en geschreeuw
sirene naar spoedgeval.
Persvrijheid-
wie een grap over een profeet
maakt is zijn leven niet zeker.
Vlaggen-
om een triomf te vieren
of te verbranden uit protest.
Huizenmarkt
onbetaalbaar voor een
nieuwe generatie.
Moeder Natuur huilt
Vader Tijd is de weg kwijt
kan er nog een kind bij?…
Herdenking
gedicht
3.0 met 1 stemmen
1.771 Ben ik hier om licht te zien
of het duister, bij de kolom
die opzij staat, in de stad waar uit
op ijzeren wegen.
Ben ik hier om gedachten
mee te geven, woorden?
Woorden voor terreinen en gruis?…
SIERLIJKE KRIJG
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
576 De held Joris versloeg eens
een draak bij de stad Silena
in hedendaags Libië
door Noord-Afrikaanse landen
waart diens schild nimmer gestoord
blank en bol _ versierd met rood lint
als een feestelijk half ei
bewaart
achter zijn onbreekbare schaal
de pracht van Moorse koopwaar
versterkt door oorlogsadem
van strijdvaardige handelgeest.…
Zuiderzeevogels
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
448 Wel spijtig voor die
welzijnwelwillende
moeders en weduwen
dat tussen de duizenden
brandnetelganzen
op graslanderijen
IJsselmeervogelsteden
langs veluweranden
de stad van de waterlelie
waar ooit flevo lag
tot muziekwijk almere
dat tot voor een eeuw
zuiderzee-eiland was
zo veel notoire
nitwilderszieke
krommetenenkiezers
op…
Operatie #Herfstblad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 De dakgoten druppen
in de bezette stad
Na een nacht wakker liggen
van onrecht en doden
gaan we naar buiten en laten
we onze geleefde levens zien
Kijk, zo moet het, oud worden
met rimpels en huidvlekken
Onze stille tocht ritselt
en zucht een beetje
zwermt soms even samen
op muziek uit onze jeugd…
Alleen thuis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
4 Wanneer het stil is, buiten
alleen een lichtreclame
voor genoegens van de grote stad
binnen alles grijs
de geur van de hond
alleen ik
rondlopend
alsof ik niet thuis ben
maar verken wat
er te zien is van de mensen
die hier wonen: niets
bijzonders, al is er
één opgeruimde kamer
met een lege kast
en op de sprei een knuffel
zacht onder…