21822 resultaten.
Fluisteren
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
572 van de nacht.…
Tot in de eeuwigheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
170 Stilte die om hen is neergedaald,
Is oorverdovend,
Wordt door het einde ingehaald,
Zonder toekomst belovend.
De wachter staat gereed,
Biedt nochtans geen vergezicht,
In ’t duister van de nacht,
Hun liefde overwint elke tegenslag,
Is onoverwinnelijk,
Duurt voort tot in hun eeuwigheid.…
Het zomergraf
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
534 de maan is lieveling van de nacht
sterren zijn weeskinderen
die als licht lachen in duisternis
alles is in jou
vol gaten, krioelend vol maden
je zal voor niets verteren
een wereld zit me tegen
de planeten en de regen
je bent de nacht uit een boek
dat ik nooit heb willen schrijven
je bent de aarde van mijn grond
je zuigt adem uit mijn…
Nacht-liedje
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.301 Was niet je mond dan kussen mild
En bloeide niet je lijf in pracht,
Wanneer wij minden in de stilt’
Van de besternde nacht?
Jouw hart lag aan mijn hart, jouw oog
Staarde in mijn oog zo lang en diep,
Tot je gelaat glimlachend boog
En zwijgend in m’n armen sliep.…
OERSTILTE
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
819 de nacht beheerst,
als het zo stil is geworden en zo oneindig,
fluistert je hart je onbekende beelden in,
en hoor je voor het eerst je eigen ziel,
je ziel spreken, zonder taal of woorden,
god luistert en fluistert, vertelt je
alles over de eeuwige oneindigheid,
over alles wie jij was en bent en zijn zal,
in een zuivere stilte van gedachten…
Kom terug
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.114 wanneer de nacht dwaalt over het land
en de rust zich verloren waant
fluistert er een stem, dor en schraal
kom bij mij
waarom moest jij heengaan
naar een land van twijfel
kom bij mij
in de winter vrees je de zwarte leegte
in de zomer schuw je de gele gloed
in de herfst treur je het sombere gevoel
wanneer de mantel van de nacht zich sluit…
Plaatselijke tijd
gedicht
5.0 met 1 stemmen
13.746 De nacht vindt plaats, de tijd is rond
men proeft het rijpe woord meloen
warm als de afgekoelde grond
en op de rand van het bederf
omdat men zich in vlees verbergt
schenkt het moment een eau de vie
waarbij een gast verzwijgen moet
dat hij tot geest bestierf
de zomer rilt al van de herfst
de nacht bestaat wat niet beweegt
de luchtbrug is…
vruchteloos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
412 ik wil haar bevruchten
in een land waar het licht
winters aandoet in de wind
mijn backpack staat al gevuld
klaar in de hoek met broek
en boeken voor de nacht, een geluk
mijn prinses moet nog komen, zij weet
van niets noch mijn overtuigingskracht
baadt zichzelf in zoet en stilte
de stille trom zingt gevooisd achter schermen
van nacht en…
De nacht is veel te groen
gedicht
3.2 met 24 stemmen
10.718 De nacht is veel te groen
om krekels van het
blauw te onderscheiden
waar is het licht
dat leeggezogen weiden
uit hun stramme schaduw dwingt?
Je hoort geen stilte
die luider snikt
dan legers meeldraden
- ze vechten voor wat licht -
schrijf met glazen woorden
de scherven op hun dode bloemenmond.…
stille stilte
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.367 in het donker
van de nacht
een fijn gesprek
totaal onverwacht
niets kan ons deren
we praten lang
maar dan plotseling
... ik word zo bang
ik fluister, ik roep
krijg geen gehoor
na een tijdje dringt
het pas goed door
je bent vertrokken
je bent echt gegaan
mij achterlatend
met een traan
helemaal alleen
in een stille stilte
omgeven…
Een knipoog naar de maan
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
1.838 Langs het hemelse raam
tref ik de stilte aan,
slapend in mijn armen.
Ik kijk naar een bloem
in de nacht ontvouwd,
broos en teder neergedaald.
Verzadigd in het licht
zijn sterren hees gezongen,
spelend met de woorden
- ik hou van jou –
Een knipoog naar de maan,
een dans verwonderd
om jouw bestaan.…
golfbreker
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
591 op het strand
het dode strand
luister ik naar regen
naar beminnen
dat door stilte stuk slaat
op te broze schelpen
harde rotsen breken
mijn gedicht, ik kan de woorden
niet meer verdragen
omlaag, waar
vissen vallen in de nacht
en meedrijven met
de aarde
de schaduwen
druk ik aan mijn
borst, zilt
als steentjes
op het strand…
Geen geluid in het veld
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
729 hoor hoe stilte
na talloze nachten
van onbewaakte
woorden
als een buizerd
met strakke vleugels
blijft hangen
met weigerende tong
het wisselseizoen
bespiedt
roerloos boven
stukgewoelde grond
luister
naar de grote cirkels
die met gekromde klauwen
het fluisteren doden
dagblind
met de mond vol sterven
hoor
want ik weet…
spiegeldans
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
876 dans nog even in mijn ogen
op deze bladzijde van
vochtig hout
weerspiegel mijn stilte
in een enkel beeld, blauwgestraald
boven dromen en dood
blijf nog even
waar ik wil wonen; van wind en zon
tussen papieren bomen
bewaar mij dicht
vòòr het vergeten
wanneer
de nacht met lucifers
raast
rond het oktoberkruis in
mijn…
Jouw sneeuwse pracht
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
589 je groeide zacht
bloeide in stilte
op bomen en wegen
jouw sneeuwse pracht
zacht dalend in
duizenden vormen elkaar
ontmoetend begroetend
in de avond en nacht
haakte tot
kristallijnen maar
mocht in de zon je
bloem niet meer schijnen
het wit is vervaald
verdwaald in kleurloosheid
van water ooit zal jouw pracht
weer gestadig dalen…
Ziele-luister
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
518 Ze versmelt met haar intimiteit
om het hart te openen voor de stilte
en stopt de draaikolk van gedachten
om de tedere beroering van het huidige moment te beleven
vallend als een druppel in de eeuwigheid.…
De droefrode maan
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
624 het was niet
de droefrode maan
die langzaam
boven de bergen verscheen
niet het zachte ruisen
van oude platanen
die rust en stilte
van schemer beaamden
het waren jouw ogen
die glansden van zomer
op het dorpse terras waar
onze lach de spanning verbrak
we dansten en lachten
in een nacht zonder einde
vrijden ludiek de muziek
langs…
vier en twintig uur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 de stad slaapt immer
de lichte sluimer van de nacht
een taxi met een late vracht
boort lichten in het duister
fluisterstemmen door de muur
een torenklok slaat zeven uur
het eerste uur versterkt het silhouet
van straten,plein,stegen
op de rivier verschijnt uit ochtendnevel
een schip,de motor monotoon,
versterkt de stilte van dit moment…
Waanweten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
898 stille dagen, aarzelen
door de zwangere zomer
velen hebben ons al verlaten
naar verre nieuwe oorden
fonkelende nachten
waar sterren schuiven
wetend dat Orion dra
de avondhemel siert
deuren van najaarsdagen
zal ontgrendelen met
eendere troosteloze uren
en een huiverend klagen
stilte niet te verdragen
dagen niet te vertragen
en zomers…
Zag je oogopslag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
503 de stilte
kwam hard aan
de muziek
was uitgedaan
een zachte stem
vroeg ons om
weg te gaan
buiten
keek ik je aan
jouw hand
al in de mijne
nog onbeslist
wist ik de richting
van ons gaan
wij draalden
de nacht was zacht
een afscheid hier
bepaalde waar en
hoe het morgen was
ik zag je oogopslag
wachtte op je lach
wil melker…
Macht van Stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 Gedachten verschijnen als hoge muren,
die ons omringen in de nacht.
Opinies openen enge poorten,
die ons zicht vernauwen.
Oordelen dringen een gevoel op,
van machteloze macht.
Plotseling hoor ik de schoonheid,
van de stilte.
Ineens zie ik mijn gedachten wijken.
Muren vallen geluidloos om.
Een poortloze deur valt in het slot.…
Die ochtend
gedicht
3.7 met 9 stemmen
3.932 Die ochtend was zij doodgewoon van huis gegaan
in een metallieke limousine met een rozenkrans van schedels
en trompetten stekend uit edele delen, om ze te bedekken tevens;
en ’s avonds was zij nog niet thuis
Ik heb die nacht in onze gemeenschappelijke stilte rondgewaard
maar ditmaal bleef zij zwijgen
Ze was er wel, ze was zelfs overal
maar…
Mei
gedicht
3.3 met 19 stemmen
6.443 Prachtig en langzaam bloeit de tuin,
in jong gras ligt de stilte,
een handvol bloesem, een handschoen groen
om takken van de winter.
Het raam staat open, het gordijn
beweegt, de wind gluurt binnen,
zijn armen om de schaduw van
de nacht die hem moet tillen.…
Haiku 5#5
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
535 Er woont een stilte
in dit afgelegen huis
totdat een schip komt.
In het open veld
staat een vogelverschrikker
moederziel alleen.
Nachtbloei
De nacht is zo zacht
als de vacht van een eekhoorn
die zijn droom penseelt.
De opluchting
Ik laat mijn wind zacht
en geluidloos ontsnappen
als een lente-ui.…
LAIS CCXCV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Ik laat mij door uw leden leiden, scheid
hemel van aarde, hel van ons zijn, lik
de tong van het bestaan: stilte, waarheid.
Kilte in uw klaarte, mijn woord ben ik.…
De zon van al mijn dromen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
444 En de zon van al mijn dromen
bloedt in stilte langzaam dood.
Om herboren op te komen
in een blauwe lucht van hoop.
Een dag lang zal ze stralen
op het land wat mijn leven is.
Maar er is niemand die echt weet
hoeveel ik 's nachts haar stralen mis.…
Nachtvlindervriend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 Er zat zoveel tedere liefde
tussen de momenten van lust
dat ik me afvroeg
waarom je niet was gebleven
in het bed van de nacht
nachtvlindervriend
stille dromer van genot
en nu er niets anders
dan droeve stilte is
tussen onze ontmoeting
en het naderende heden
voel ik de tranen van mijn intieme hartstocht
dwalen naar de door de mens verlaten…
Dans der dagen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
773 De nacht zal ik als zacht benoemen,
stilte wordt steeds langzamer.
De fijne tierelantijnen van de liefde
wil ik bewaren, de lokkende rust
warm omarmen. Ik zal verdwijnen
met de noorderzon en merken
dat de dagen niet meer jagen.
Er zullen geen antwoorden zijn
op nooit gestelde vragen.…
Schaduw in de nacht
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
610 Er ligt een stille schaduw
in de uren van de nacht
op de plek waar je zweeg
ik voel me nu zo leeg
misschien kom je ooit terug
op een koude winterdag
om te communiceren
over liefde en waarheid
en de dag dat de lente komt
als een vers in het vooruitzicht
er zwijgt een stille schaduw
op de plek waar ik nu lig
de stilte is onveranderlijk…
waar vuur begint
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
256 een vonk valt in het donker
niet groter dan een gedachte
maar ze ademt
ze zoekt
tussen hout en stilte
sluimert een belofte
een fluistering van hitte
die nog geen naam heeft
dan—
een scheur van licht
een likkende tong van vuur
die honger leert
het knettert
het grijpt
het groeit zonder te vragen
tot de nacht zelf begint te gloeien…