2969 resultaten.
Vrij zijn
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.374 Ik wil vrij zijn,
vrij zijn als een wild paard,
galopperend over het eindeloze strand,
met de wind wapperend door mijn staart.…
Luchtbrug
netgedicht
4.3 met 30 stemmen
1.182 Watertrappen heeft geen zin meer
hier midden op de oceaan
in de stroom waar ik verkeer
wil zeemansgraf voor leven gaan
waarom steek ik mijn vingers op
tussen deze hoge golven
noodkreet in natte notendop
onder weer en wind bedolven
mijn leven draait als film terug
naar kusten met een veilig strand
via de ingang van een luchtbrug
vervlieg…
In zomers blond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
588 tussen zonnestralen
strakte frisse wind
met onverwachte vlagen
in zomers blond
speelde hij met licht
tussen verwaaide haren
joeg langs strand
een handvol zand
over bruingebrande lijven
maar op de boulevard
flaneerden engelen
in hun luchtig verenkleed
de zon scheen fel
kou kende geen genade
er was geen warmte van de hel…
Ontsluimeren
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
503 behoedzaam trekt ze strepen
door ons ochtendblauw
alsof wolken kunnen schrijven
kust ze de wereld met haar dauw
versiert de zon zonder blikken
of blozen het pas ontwaakte land
vieren gevederde vrienden
boven schuimkoppen op het strand
danst het helmgras heuvel op
lacht weidsheid haar tegemoet
ontwaakt ze haar stad met
een schitterende…
Met lange golven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 ik zag je
driftig schrijven
in het natte zand
woorden die jij
van de daken
had willen schreeuwen
maar je kon
de stilte niet verstoren
van het eindeloze strand
waar meeuwen
keken naar de sporen
van je voeten
in het cirkelend zoeken
naar een karig maal
zij vonden slechts je boeken
de woorden opgevist
door een trage vloed van…
Storm in je stem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
530 je woorden stromen
als lieflijke beekjes
bloemen begroetend langs zonnekant
ingetogen bij eb
vloeiend terugglijdend
van het zacht glooiend strand
striemend tegen rotsen
met storm in je stem
bulderend breken de golven ongetemd
ik hoor je wel
laat het water ongestoord stromen
wacht op het spatten van jouw kleurige bel…
terug naar zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 zwijgend rijgt ze
oude woorden aan elkaar
onstilbaar verlangen van toen
en daar verankerd in de ziel
de zee bracht golven
aarzelend naar het strand
nam ze dan weer mee
het water was laag
ze hoort de meeuwen
zoekt veren en schelpen
zo stil, zo dichtbij vindt ze
haar dieptste zelf
zacht ademt ze het verleden uit
de vloed zit haar…
Zomer in Rockanje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
680 De zee
Water, adem
Het zachte strand
De kleuren die lachen
We vinden de sporen
Van die verloren tijd
hoepelende meisjes
Een zandkasteel van oude lucht
Het geluk van limonade
slome dagen in Juli
we komen er nu langs
koppeltje duikend in ons hoofd
We zien de zee
die altijd blijft
altijd
blijft zingen…
ONDER VREEMDEN
gedicht
3.3 met 19 stemmen
13.561 Het speelt het liefste ver weg op het strand,
het kind dat nooit zijn eigen vader ziet,
die overzee is in dat andere land.
Het woont bij vreemden en het went er niet.
Zij fluisteren erover met elkaar.
Heimwee huist in zijn kleren en zijn haar.…
Spreid je schaduw uit
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
514 drijf maar mee
langs blauwe luchten
spreid je schaduw uit
ritsel bladeren
met zachte zuchten
tot een lommerrijk geluid
golf het water
als de zee
haar stranden kust
sneeuw de gletsjers
tussen bergen
gun rivieren even rust
deel maar
in het leven
om je heen
je staat
op deze aarde
nooit moederziel alleen…
ARGLISTIG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 er is niets zo geraffineerd
doortrapt en gewiekst
als koel helder water
dat zich beweegt
en begeeft in de meest
lieflijk en listige gedaanten
bij water is niets later
het stijgt en het staat er
verkwikt en het gaat er
weg zinkend strand
zeeft zich door zand
verzuipt in het land
het is niet te derven
zonder water is het sterven…
aardappelland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
665 Drenteland, ik kan je niet bezingen
niet in je klein
en ook niet in het groot
je bent niet mooier
groener, stiller
dan waar ik eerder heb gewoond
je mist veel van de stadse reuring
er is geen zee die trekt
geen strand, geen grote stroom
maar in de late middagzon
op weg naar huis
kan ik niet méér genieten
dan van 't bloeiend veld…
NACHTZOEN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
862 Galmende, golvende
muziekklanken vervoeren
mijn vloed tot eb
mijn schuim landt
op het strand
mijn lichaam
laaft zich aan
het nog warme zand
als ik naar de hemel kijk
laten de sterren zich
maar wat graag raden
ik zie de opkomende maan
vriendelijk knipogen
naar de ondergaande zon
de zee zich spiegelen
aan mijn avondrust
van…
Terugkeer naar het verlaten huis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
461 Te lang ben ik
Mezelf kwijt geweest,
Bewoog niet meer,
Maar schuifelde,
Ritselde hooguit
Als een herfstblad
Op een verlaten strand,
Alleen van nul en generlei waarde nog -
Tergend langzaam begin ik
De eindeloze, donkere tunnel
Achter me te laten,
Word me zonder dat ik
Er bij stil sta weer bewust
Van wat ik verloren ben,…
het gewicht van de uren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 toen hij de golven
op het zwarte strand
hoorde breken
verbrandde hij met
wijd open ogen
om niet te verdwalen
de wrakke schepen
achter zich
geen mens kwam in
de buurt van zijn ziel
niemand sprak de taal
toeschouwer in het eigen
nooit vertelde verhaal
het langzame gif
voelde hij pas later
toen het gewicht van
de uren hem…
Bruggen zeven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
456 Omdat het niet om status gaat
nu we telkens naakt staan in de liefde
en onze namen in duinzand verliezen
het is een vorm van eenzaamheid
niet al het materiële overboord
het schip zal niet in woorden stranden
een gedachte door tijd te snel ingezet
maar als een gebrek gebleven bij het beleven
van kleine eenvoud die naar adem snakt
in niets…
Vriendin
gedicht
2.7 met 3 stemmen
11.116 Ik wil nooit zien hoe zij hun liefde geeft,
voorleest, in parken en aan stranden speelt.
Ze wijst me af en reduceert me tot slavin,
ruikt mijn parfum maar wil mij niet bewonen.
------------------------
uit: 'Amazonen', 1996.…
Mist uit zee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
482 De zee is grijs en vlak
Slechts een streepje stroom
glinstert bij het hoofd
Dan wordt het licht gedoofd
en schuift een witte muur
geruisloos en obscuur
over strand en stad
Ze maakt m’n huid nat
strijkt de dag plat
gumt lijnen uit
maakt beelden buit
Ik ga naar huis
Sluit de gordijnen
om ook te verdwijnen…
Passiebloem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 Het tropische strand in haar bruine ogen
lag vol kleurrijke schelpen en aangespoelde
sieraden van uitgelaten piraten.
Macht is een slang, die is ingesteld om te
wurgen, maar omkomt in zijn eigen gif.…
De zon
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
408 Ik sta op het strand en ben verbaasd.
Wij mensen hebben altijd haast.
Maar de natuur die gaat z'n gang.
Dag in dag uit, al eeuwen lang.…
Rust Haiku
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
505 journaal kijken
Geen actualiteiten
Wat geeft dat een rust
Even geen Op1
Geen Jinek of Eenvandaag
Nieuwsuur overslaan
De nieuwskijker staakt
Neemt vakantie van het nieuws
Geen discussies meer
Ik wil geen debat
Ben polarisatie zat
Tijd voor groot verlof
De deur trek ik dicht
Blote voeten in het zand
Wind, zon, zee, strand…
Golfjes wit
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
474 stralend
kwam
het vuurwerk
van de zomer de
kinderen tegemoet
hun ogen
spiegelden
de kleuren
die zij al eens
hadden ontmoet
een lieve verre
herinnering met
de onbekende
koude en grote
blauwe zee
in golfjes wit
die maakten dat
het strand draaide
je kon het aaien
zonder gezicht
zij hebben
geluiden van het
slissende water…
Korrels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
397 ontelbare korrels
op het wereldstrand
duwen rollen
verdringen elkaar
in machteloosheid
in blinde razernij
stormen stenen
naar het strand
verstoren verstilde rust
veranderen de structuur
in wanhoop
verkrampen de korrels
lossen op in
nietsontziende golven
van brute macht
tot de zwartste nacht
het overneemt
ontelbare korrels…
De bries van blauw
netgedicht
4.6 met 31 stemmen
411 ze fladderen
landen heel
zacht op de
korrels zand
van het strand
een kleurig
bewegende rand
aan de zee
die om het zout
was verkozen
wij te midden van
de opengevouwen
vleugels toch
aan de teugels op
de bries van blauw
op de klapwiek
van stilte spreekt
schakering zijn spel
van verzameling
ongelijke delen
die toch als
kameleons…
Ontbrekende stukjes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
450 ik dwaal
zonder haken
en ogen
kijk vaak
naar boven
intuïtief
trekt de hoogte
omdat beneden
alles langzaam
schuifelend moet
mijn zoeken
is een opnieuw
begroeten van
ontbrekende stukjes
die ik vergeten ben
mijn drive gaat
voor volledigheid
naar een volmaakt
verband voordat
ik zonder strand
in eeuwige
verbondenheid
raak ik…
Hoe een idyllisch strand in een slagveld kan veranderen
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
831 Bijen zoemen in gouden vluchten
boven het avondlijke duin,
de zee draagt een mand vol rode vruchten
het zand is een geurige bloementuin.
Over de golven klinken zuchten:
zacht spoelt het water om de kruin
van de zon, nu baden de luchten
in een gloed van kastanjebruin.
Ver in het oosten roffelt de nacht,
de maan rolt over het helmgras
en…
Gedachte aan zee, strand en duinen
netgedicht
5.0 met 40 stemmen
1.861 Witte vlinders incognito
dansen graag in de wind
ook vermomd op een oude fiets
wij rijden in gedachten terug
naar een moeiteloos voortbewegen
op meer dan luchtledige banden
in ons nog onbevreesd bestaan
naar huis was samen verder
terwijl de krekels tjirpten,
gelukkig zijn kostte geen moeite
bij een maagdelijk witte maan
de eerste…
Gedachten aan zee, strand en duinen
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
803 Witte vlinders incognito
dansen graag in de wind
ook vermomd op een oude fiets
wij rijden in gedachten terug
naar een moeiteloos voortbewegen
op meer dan luchtledige banden
in ons nog onbevreesd bestaan
naar huis was samen verder
terwijl de krekels tjirpten,
gelukkig zijn kostte geen moeite
bij een maagdelijk witte maan
de eerste…
Honderd vlaggen op het strand van Schiermonnikoog
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
229 tegenwind tegen de waan van de dag
zij waaien voor de kwelder en het boerenland
zij waaien voor lepelaar, bergeend en plevier
zij waaien tegen politiek van de korte termijn
zij waaien tegen het misverstand van onverstand
zij waaien bovengronds tegen kabels ondergronds
zij waaien zwart als de nacht zwart van de rouw
Honderd vlaggen op het strand…
Bedrogen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.545 Nu zijn jouw handen in haar handen,
haar handen in jouw haar,
ergens op een eilandje stranden,
ik gun jullie voor altijd bij elkaar...…