3938 resultaten.
Herboren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
497 Mijn tenen staken over de rand
Van een vervallen houten brug
Regen druppels vielen uit de hemel
En verdwenen in de rivier onder mijn voeten
Naakt had ik twee uur geleden
Het huis verlaten
Om hier op verschimmeld hout
naar een boos kolkende rivier te kunnen kijken
Maar ik ben niet voor niets gekomen
Ik sluit mijn ogen en spring
Zonder…
De klank van mijn oude vleugel
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.647 tot ten leste komt
het verlossende zwijgen,
voor het kreunen der smart en
de jubel der vreugd.…
In uitstervend rood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
514 ik heb
de bladeren geraapt
vruchten terug gehangen
met muziek
van wolken gespeeld
de wind uitgefloten
maar jij
ging niet open
in zomerse bloei
ruiste kou
dwarrelde dood
in uitstervend rood
je ziel lachte zachtjes
want in de grond
stroomde jouw leven
niet jij maar ik
viel aan afscheid ten prooi
bij lentes eerste dooi…
in de lommerte van een eik
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
505 gerieflijk vlij ik mij
tegen jouw brede bast
sterke doorleefde armen
beschermen mijn boven
diepe zelfverzekerde ankers
behoeden voor wegwaaien
hoe wij al vele jaren
elkaar bijpraten
lief en leed delen
ik werp mij neer op het gras
en smeek je teder te zijn
overwortel mij
maak me deel
bij jou ten grave liggen
wat durf ik meer?…
Het groot orkest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 hij laat
jou zacht
de snaren toucheren
met vingers
in de juiste greep
hun lengte vibreren
zo op de juiste toon
speel jij je partij
in het groot orkest
hij zwaait en wenkt
geeft de pauken nu ruim baan
laat geen instrument ten onder gaan
na een lange symfonie
kijkt hij mij gespannen aan
ik mag de laatste toon op mijn triangel…
Mijn gevecht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
667 Echter, alleen in heden
haar innerlijke kracht
loslaten, ten zeerste gevreesd...…
ambachtelijk
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
957 het oude eiland draagt heel veel
zijn duinen blonder nu de kou het leven deelt
maar elders, in zijn dorp
mannen rond het vuur der arbeid
rokerig teruggetrokken
achter geur en noeste handen
alle banden houden vast
de stofkwast van de tijd ten spijt
het gaat ze voor de wind
als ouder of als kind
doorgegeven aan de mens van deze –tijd…
Zaad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
562 De zuiderburen zijn ten einde raad
De vraag naar zwangerschappen blijft maar stijgen
Toch kun je in dat land geen donor krijgen
Ze zitten daar qua sperma op zwart zaad
Dus laten wij de Belgen assisteren
En voor dit doel massaal ejaculeren.
België kampt met een groot tekort aan spermadonoren.…
Rozenboog
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
500 Zo stekelig ooit
Jouw ranken waren,
Zo pijnlijk het contact
Terwijl ik het overbodige
Bij je wegnam, weggenomen
Wildgroei die alleen
Mijn eigen ik ten goede
Kwam waarvan ik geleidelijk
Aan vervreemd was,
Onthecht van de mens
Die ooit ik heette -
Ben jij na eeuwen van
Onrust een bloeiende oase
Van orde en regelmaat
Geworden…
Mijn gouden roos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
775 Mijlen terug
achter vele zomers
golft langs afgelegen weg
over stille meersen
een zachte melodie
In het Huis ten Halve
net op de equinox
speelt de juke-box
wenkend naar de
Indian summer
"Mijn gouden roos september
een laatste zonnezoen-BB"
In klatergoud verloren
ga ik langzaam
de einder
tegemoet…
De moede
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.778 Steun gij mij weer,
Keer het ten goede,
Ik ben zo moede -
Ik kan niet meer…
Noorderlicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
582 De zomer loopt bijna ten einde.
De herfst start nog geen begin.
En ik?
Ik vaar verbaasd de winter in!
Mijn jaren gaan sneller tellen.
De oude dag staat grijnzend voor de deur.
Vluchten wil ik, voor mijn bejaard gezeur.
Het wordt hoog tijd om op reis te gaan,
door de poolnacht naar het noorderlicht.…
Maar een mens
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
539 De dichter is maar een mens
Onder de mensen, sprak de
Verstokte dichter, en hij
Kon het weten, want hij stond
Het dichtst bij wie de dichter
Ten diepste is -
Misschien is hij wel meer
Mens dan anderen, warmer mens,
En vooral: dieper mens, hij ziet
De dingen niet alleen met het
Linker en rechter, maar vooral
Met het innerlijk oog…
De nieuwe Adam
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
572 Aarde die aan zondvloed
Ten onder dreigt te gaan,
Wanproducten die onbedoeld
In dit leven zijn gekomen
Moeten worden uitgeroeid,
De toekomst van de menselijke
Soort staat op het spel;
Dan is hij daar, die man
Met die ark, die van alle
Soorten levende dieren
Er twee meeneemt, man en vrouw,
Om de vergelding van de zondeval
Te overleven…
Boulevard impressie in Cannes
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.094 het jurkje waait wat op
moedervlek siert haar linkerdijbeen
opvallend fraaie, slanke, lange benen
nog niet door de zon gekleurd
groot contrast met de
vuurrode nagels van de tenen
staat stil om zich heen te kijken
hand beschermend boven haar ogen
haar blik zweeft over het strand
zwaait opeens enthousiast en
glimlachte even tegen mij
daarna…
Schaapachtig?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
580 ten afscheid?
Wie durft....
over zo'n schaap
een oordeel
vellen?
Ze raakte
zichzelf
- tenslotte -
kwijt
Kon zichzelf
'onder de wol'
niet eens
meer vinden.…
Vrouw
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
586 Dan weet ik het weer helder en zeker
Ik mag me vrouw noemen, ten voeten uit.
Wat een prachtige naam.…
ik ben alleen met jouw aanwezigheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 jij praat
ik luister
ik probeer te praten
jij zit erbij te gapen
was ik maar met iemand
die naar mij luistert
ik voel mij alleen
eigenlijk ben je een blok aan mijn been
alleen praten over jezelf
over figuurlijk gesproken over je zere teen
je kost mij alleen energie
was je maar een beetje sociaal
en niet zo asociaal
om mij niet uit te…
De kus van verraad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Ten onrechte blijkt de goede
overtuiging een wang te hebben
toegekeerd en pas later met
een beschadigd vertrouwen op
zijn schreden te zijn weergekeerd.…
Covid-19
netgedicht
3.1 met 32 stemmen
592 gewaarschuwd
door de tijd van nu
loopt hij op zijn tenen
door het huis
zet z'n kraag op
en blijft oplettend uit
het zicht van vreemde ogen
veel is onzeker
en er schuilt gevaar
in elke proest of kuch
onheil dreigt en het virus
waart van deur tor deur
en steelt geborgenheid
weerzin in het vers gestopt
en hoop gevestigd
op een sterk…
La valse d'Amelie
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
821 voor Wim Brands
hoe eenvoudig kan het zijn soms
zoals bij die aftandse piano
als grof vuil aan de straat gezet
en die voorbijganger die vanuit
een ooghoek de rammelkast ziet staan
de deksel openslaat en vervolgens
nog een aardige 'La valse d'Amelie´
van Yan Tiersen ten gehore brengt
waardoor het leven plotseling toch
in een ander…
schemerboom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 er blijken randen te zitten
aan wegstervend zicht
een netwerk van uitersten dat
versmelt tot uitwendige kleur
deze boom blijft sprakeloos met
zwarte aderen en grijs geschut
de handen ten hemel en het lijf
kloppend als een aorta
een ontkalkte vertakking
tot diep in instabiele lucht
het zwart van de nacht brengt
onafwendbaar evenwicht…
Naar de oceaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Het gedrag,
dat wij mensen vertonen,
is niet wat wij ten diepste zijn.
Het gezicht,
dat wij anderen laten zien,
is niet ons oorspronkelijke gelaat.
De meningen,
die we elkaar mededelen,
bewijzen dat DE waarheid niet bestaat.
Mensen zijn als ziende ogen,
die naar hun eigen ogen zoeken.
Zij weten niet dat ze bestaan.…
zendtijd voor politieke partijen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
565 Jezus was nog op de televisie
met een preek ten faveure van
zijn eigen partij "Jezus Leeft"
ook een handvol discipelen
allemaal met baard mochten
even hun zegje doen
alom stralende gezichten
met de boodschap op de tong
en 't vuur van pakweg de heilige
geest binnen handbereik
als die straks geen hoge ogen gooien
dan zijn ze in de steek…
winterdag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 een man lag roerloos
op de zandvlakte
zijn lijf bekleed met
met wier en mossen
piepschuim en
schelpen bedekten
de onbehaarde
weerloze kruin
de armen als lange
takken gespreid
de handen ontvouwt
als vingervormig blad
benen als twee
stammen vergroeid
verbonden
met elkaar
de gekromde tenen
in het zand gedrukt
wortels…
In memoriam
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
719 Moeder is niet dood
ze groeit voort
in al haar kinderen
en 't bloeien van die loot
geen snoeimes
kan 't verhinderen
het navelkoord
ten tweede maal doorsneden
maar moeders streng bloeit voort
in 't diepste van ons leden
haar vergeten
zal niet gaan
want bij het in de spiegel kijken
zien wij voortaan
omdat we veel op haar gelijken…
Tragedie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
500 regendruppels kunnen
het intense
geloof niet
verstoren
eerste paasdag
Halleluja Jezus
was wedergeboren
geluk/zegen
gewenst voor
alle medewerkenden
Passion
natuurlijk kwamen
de critici
commentaren zonder
pardon
denkelijk hemelse
vreugde dat
geloof ik
zeer
zoveel blijmoedige
belangstellenden de
kou trotserend
alles ten…
Spiegelbeeld
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.773 Altijd op je tenen lopen gaat niet,
Ontsnappen aan je gevoel kan niet.
Dus zal je voor de spiegel moeten gaan staan,
En je schaduw accepteren zoals die is.
Je stappen zet je nu eenmaal zoals je dat doet,
En je lichaam gooit eruit wat het wilt.
Dat is het leven.…
Kerstlied
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.314 Ze aanbaden Jezus
met diep betrachten
ten stal van Bethlehem.
Hun hart sprong van loutre vreugde.
Heil de Messias uitverkoren!
Daar is een Kindeken, een Kindeken geboren.…
Waar vind ik de nooduitgang
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
769 Wat is het leven toch weer mooi
en vooral tussen het laken
dus ik zucht nog maar eens diep
kijk vertederd naar de slapen
van jouw slapende gezicht
nog een kusje op je neus
en dan doe ik mijn ogen dicht
Maar dan ineens
mijn adem stokt
want AU wat schraapt er langs mijn been
het is die lelijke scherpe nagel
van zijn grote rechter teen!…