3774 resultaten.
zomer avond
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
696 Aan de einder wordt het laatste vuur
gedoofd door de avondkilte.
Vredig is toch zo de natuur
en betoverend die zee van stilte...…
eeuwigheid
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
713 het water blijft stromen
het vuur verzengen
en zo blijft alles bij het oude.
behave wij
wij worden geboren
en sterven
wij zijn stechts tijdelijk
de magie is voor eeuwig…
Voor wie haar wil kennen
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
941 hier ontwaakt de jonge vrouw
tussen stof van gisteren
en een minnaar met zijn voet tussen de deur
lichaamstaal raakt verward in het laken
ze lacht, de nacht gelaten bij de maan
schampt de dag haar grijze ramen
gedachten verbergt ze tussen lingerie
voor de naam die haar wil kennen
ze moet gaan, voorbij het oude vuur…
AMORA MORGANA
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
543 Wentel mij
in de weelde van je dauw
teken mij
in het tasten van je leden
tondel mij
met de warmte van je blik
zegen mij
in de volte van je gloed
rooster mij
in de hitte van je kracht
balsem mij
met de mirre uit jouw kelk
stijg met mij
naar het hoogtij van je vuur
droom met mij
in de holten van je rust
gloor met mij…
GEVAARLIJKE STOF
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
443 Je ogen schieten vuur
Laaiend ben je
Waarom juist zij
Je voelt al de druk
De anderen een lange rij
Emmers water voor ogen
Waarom geen vluchtplan
De pastor pookt in de haard
Uitgeblust was zij en nu
Dat hete hangijzer
Beklemming maar ook bevrijding
Als straks uit haar as
Onverschrokken een duif rijst
Zul je de brand meester zijn…
kiplekker
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
695 verhit door het vuur
lig je nu te sudderen in de pan
eierenlegger was je beroep
en daar kon je wat van
maar ja, aan elke eierenlegger komt een einde
zelfs aan jou
tien jaar liep je fier
door het kippenhok
en eieren leggen deed je
op de tijd van de klok
je bent nu gaar
en dus tijd om te worden opgediend
als laatste blijk van waardering…
bevrijdende gedachten
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
719 kom hef met mij het glas
laten we samen drinken
er is voor ons in het terminus
al plaats gemaakt
laten we dan proosten op
de weg te spoelen ballast
de veters losgeknoopt
van 't strak korset van schijn
laat varen nu de humbug
van dat ik nog steeds mooi zou zijn
zeg me alleen maar met je ogen
dat je door het vuur zou gaan
voor mij…
Momenten van vergetelheid
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
540 ze kent nog de namen
van bloemen
herinnert zich veel
van de glans
van de dag
van toen
maar op het vuur
staan de eieren te ontploffen
is de rijst vaak
zwart geblakerd
in de pan
het doet haar pijn
de momenten van
pas nog kwijt te raken
een stille traan
als ze zich weer eens vergist
of vergeet
dan kan zelfs
de wind niet meer…
pyromaan.
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.292 vuur dichtbij
warmt het raam op.
auto’s ploffen
als kastanjes.
onmacht dirigeert
de flatbewoners
geluiden keren
in nachtgewaad
langzaam tot rust
elk vuurtong krimpt,
sist een groot risico uit.
bijvoorbeeld ik in rolstoel…
voor A en alle anderen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
659 we keken vanaf de duintop naar je uit
schip op ruwe golven
even verscheen je
om opnieuw te verdwijnen
we zagen je dansen op de vulkaan
het vuur stuwde je naar ongekende hoogten
even was je er
totdat een krater je verslond
we zien je roerloos liggen
hart en hoofd in rust
nooit meer verdwijnen
voor altijd ben je…
Zomertypes
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
517 Ga met me mij altijd
Volg me van Leeuwarden naar Steenwijk
Mijn ogen stralen, op mijn lippen brandt het vuur
Ik ben van de zon, ik ben puur.…
De herder kerft zijn staf
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.142 het zacht geklingel
van de schapenbellen
luidt de avond in
warm vindt
wol elkaar en
blaat een welterusten
de herder
kerft zijn staf voordat
hij ook gaat slapen
hij weet zich deel
van het kerstavondritueel
een mooie nacht vol sterren wacht
tot een helder licht verschijnt
ruimteschroot dat nu
in vuur en vlam verdwijnt…
In de val van torenhoog
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
657 wij zijn vergaan
tot stof
opgelost is ons bestaan
in vuur en chaos
onherkenbaar
zelfs de naam is gissen
pas uit dierbare
herinneringen weten ze
de wegen die we gingen
waar we waren
tot ontbinden
in de val van torenhoog
nu rest het monument
dat tranen vloeit langs onze namen
die geen afscheid hebben gekend…
verbeelding
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
585 ze zetten het leven
dik in de verf
kleuren zwarte woorden
en vangen echo's
ze bevriezen vuur
laten geesten los
en maken wolken
ze dompelen donkere dagen
in glinsterend licht
openen onwillige deuren
en zetten dichte denkramen open
ze zijn hoeders
hoeders van onze verbeelding…
Voorbij de bodem
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
514 zoek al zo lang
jouw waarheid in
sluiers en draperieën
naar het echte van
woorden en zinnen
vol passie en vuur
brand ogen en vingers
aan de verblindende
kleur op je doek
pas in glas
heb ik je ziel voorbij
de bodem gevonden
jouw flonkerend kristal
scherfde na vrije val
dwars door mijn hart…
Plaatsvervangend (plv.)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
475 breukvlakken ter ziele
het zilte vuur uit de ruimte,
waaier van herwonnen puin
achtergelaten in geboorte,
dichtgegroeid na verloop
de geopende muren
van huisraad op straat
een uitgetreden naaktheid
ten toon
- zij schaamden ons…
hunkering van het hart
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
546 voel ik mezelf
meer dichter dan in
mijn dromen
is dit mijn weg
die zich ontspant in een wolkenlicht
gebaar
'n gebaar van heerlijke, warme waanzin
waarin ik namen vind
als een zelfde beweging
van horizon tot hunker
voel ik mezelf
meer dichter bij jou en jou
nog voor we zinnen breken in het vuur
en als dat zo is, voel jij het dan…
Nieuw gras
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
609 Onstuimig ongeduld
Plette het onderliggend gras,
Sprieten bogen voor zoveel
Passie deemoedig het hoofd -
Nu het vuur gedoofd is
En jij verdwenen bent,
In zijn rook bent opgegaan,
Groeit nieuw gras op de plaats
Waar onze hartstocht tot bloei kwam,
Liefde die haar eigen plaats niet meer kent…
Duurzaam
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
553 ik hoor de
kreten van
verwrongen
schroot het
snerpend gillen
in de dood van
resten metaal
die nu branden
in het vuur waaruit
zij ooit hun vormen
hebben gehad
om weer die
processen te starten
is energie tarten
het geeft de mens
geen pas want
duurzaamheid kan
de mens de tweede
wereld geven die ons
was beloofd en
hemel zal gaan…
Vrouwen in Marokko
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
642 Ze wandelen avond in
de schemer van 'n bladzij
bijna omgeslagen
licht schuw rond dit uur
Nog brandt
het dagelijks vuur
dooft sissend
in zee, als samengebald
ze slenteren avond in
alleen, met twee
met drieën gegroeid
tot silhouet
Herhalen met verve
hun schimmenspel
tot nacht -onhoorbaar-
in het slot valt.…
vuurvogel
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
623 assepoester veegt en veegt
alle as veegt ze bij elkaar
hier en daar ligt een donzig veertje
uit een ver verleden
zacht
wit
kwetsbaar
vermengd met zwarte as
zachte as
witte aarde
kwetsbaar wordt kracht
nu het vuur gedoofd is
kan de vogel herrijzen
deze keer geen struisvogel
maar een adelaar
die vliegen kan…
het berusten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
546 er stroomde veel water
heel veel water
dat de scherpe randjes
behoorlijk heeft afgevlakt
te lange winters
temperde het felle vuur
in mijn bloed
berusting zette zich
vast in mijn aderen
de krachtige hopen van weleer
waarmee ik dikwijls
de zorgen als rotte vruchten
van mij afwierp
zijn geworden tot keiharde
keutels die mij soms…
De zweep knalt pret
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
850 je hogeschoolt
nog in dressuur
ik zie het vuur
in volbloed en
gespitste oren
speelt met samen zijn
in draf en tred
de zweep knalt pret
galop laat hinniken
éénstemmig horen
jij bent de meesteres
in roskam en verzorgen
alleen die blonde hengst
houdt nog geheimen in zijn
oogopslag voor jou verborgen…
Rhododendron
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 Waren er geen oleanders,
bossen ondoordringbaar wilde
bramen met die violette
donkere en lichte vuren
Waren er geen assembomen,
bamboestruiken en waringins,
breed hun loverarmen spreidend,
dichte ambergroene muren
Zou de gloed van een verlangen,
in rhododendrons groene grot
niet zinderen in 't avonduur
tongen likkend als de vlammen…
Lachspiegel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
581 de schaduwen zien er
niet anders uit dan toen, alleen het
licht valt anders op de muren
de zon steekt achter twee gesloten
vensters genadeloos: om haar heen
heeft zich het vuur
van de verstikking vastgezet
zo droef en moe neergezeten
alleen de kat ontspant en spint
het is een
kunst de lachspiegel van de tijd
de dag, de dagen…
taal uit ongenaakbaar staal
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
776 je glansde en
polijstte niet
maar brak en
hakte stukken
overbodig tot
een vuur
Je smeedde
woorden tot
een taal uit
ongenaakbaar staal
door het vlechten
van metaal
koud en hard
of gloeiend heet
uitgewalst tot
strofen met
het rood gevoel
van diepe warmte
je zinnen
kaalgeslagen
en gewet door
het verleden
snijdt heden
door…
de twaalfde dode
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 die vroege ochtend werd zilvergrijs als geheugen
de ladderwagen had te dicht bij het vuur gestaan
geschroeid door de hitte, flashover, kansloos
de centralist van de Eindhovense brandweer
zou te laat alarm hebben geslagen
hij benam zich later van het leven
een dag na zijn vervroegd pensioen
wat rijmt op twaalf
en wat op dood
wie verstikte…
Geus
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
611 De Geus
Een reus
Geen keus
Maar hardcore
Hoolie
Veel gevoelens
Komen
Los
Vaak de gebeten hond
De klos
Maar schijt aan alles
Een piraat puur
Het leven is leven
Bier
Vol vuur
Voetbal
En vrouwen
We gaan je eren
Jij Geus
Er is geen later
Is geen keus
Rust zacht maatje…
kleur hitte rood in uren die gloeien
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
985 ogen filteren
de zon uit het licht
schaduwen dansen
een stralend gezicht
strooi vonken
in vuren die smeulen
ontbrandt als hun
aandacht ontvlamt
kleur hitte rood
in uren die gloeien
hartstocht blijft boeien
als het zweet is verdampt
nog zindert de liefde
op die zonnige dag
de wereld werd stil
toen je mij alles gaf…
Een pittig rapritme
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
473 er werden
kleurige noten
gekraakt op een
pittig rap ritme
waarbij handen
het vuur dat van
binnen loeide
ruimte gaf aan
een verschroeiend
dwaze fan gekte
uit de tijd dat
deze alles opving
van de peuter en
kleuter affiniteit
tot de opkomende
generatie zichzelf
en hun schaduwen
in de spiegel konden
feliciteren met wat
er zoal…