9413 resultaten.
Een zonnige dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 de weerspiegeling
van plekjes blauw tussen groen
spelend in water…
zomer aan de Spiegelwaal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
599 een oeverzwaluw
strijkt langs ‘t lome water
van de Spiegelwaal…
Kus
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
88 Midden in de kring
een druppel in het water
− regen kust het ven.…
Zeeklacht
gedicht
3.9 met 55 stemmen
25.157 Het water van de zee is altijd zout,
Hoe men de suikerpot ook mag hanteren,
Geagiteerd over het strand marcheren,
Terwijl de wind de brandingkoppen krauwt;
Een borstbeeld hakken uit scheepstimmerhout,
Des nachts, in droom, met meerminnen verkeren,
Tarbot fileren of Neptuin vereren:
Het water van de zee is altijd zout.…
Even voor eeuwig bevrijd
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
525 Grillig vervliegen zij
over land over water
als mist in de zon.
Met het water tot aan de lippen
overspoeld door het moment,
omhelst zij mijn voeten,
ze kust me en
ik ontspan bij
dit zilte schuim
van het wassende water.
Mijn vloed ebt weg
in de zee van ruimte
verbleekt tijd.…
Spookschepen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
583 Spookschepen doemen dreigend op
hun lokroep als vergane glorie
de touwladders die ze toewerpen
als moeilijk te negeren tentakels
As van verbrande schepen
verstrooid op het water
vormt een macaber spoor
naar een onbekend zwart gat
In het duister
klinkt het ruisen
van het wilde water
Het diepste wezen van de vis
is zoeken naar stil…
Bij de waterval
gedicht
3.8 met 5 stemmen
3.113 Wie voedt hier de witgouden waterval
met klatergeluiden, strijkt met hemels licht
over de achtergrond, sluit schaduw in en uit,
voert met volharding het heldere water
van grote hoogte af? Er speelt wind door
het gordijn, alsof een hand de bron zoekt.
Witter kan water niet vallen, in alle puurheid
opengaan.…
De kou, de barst, de overgave
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
456 stenen dichter
het laat je koud
des te meer het beeld dat je beschrijft
het kolkende water
dat je koel, met denken
naar de oppervlakte verdrijft…
stenen dichter
je hield het koel
maar het beeld begon te schuiven
het kolkende water
kwam omhoog
langs de scheuren van je denken
en even
warmde iets in jou
de oppervlakte aan…
stenen dichter…
De Weg
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
346 Een verlichte eet niet alleen
Een plus een is meer dan twee
Samenzijn is kijken naar
de mooist denkbare poort
naar een leven dat je wilt leiden
Sta op en ga binnen
Elke dag opnieuw
bij het wakker worden
uit je droom van een leven
dat er echt toe doet
Een verlichte drinkt
water plus water is water
Wat er gebeurt, gebeurt
gezien of ongezien…
De breker
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
87 Het water klotst een beetje
Ik moet nu gaan, dat weet je
Achter het hek staat de breker
in het water. Wat is hij zeker
Zal ik over zijn stoppels strijken
zijn lippen zoeken, of nog blijven kijken?…
No water, no future
snelsonnet
2.9 met 20 stemmen
2.405 'Mijn jonge vriend hier doet uitstekend werk'
Zei Nelson over Willem-Alexander
'Hij weet van duurzaam wezen als geen ander
Volkomen toegewijd maakt hij zich sterk'
Geen water, dan geen toekomst, stelt hij droog
Maar die overstromingsgolf gaat mij te hoog…
De laatste pont
gedicht
3.2 met 28 stemmen
11.602 Is er wel water?
Alles is echt, als straks de meerpaal kraakt,
tussen het hard basalt het breekbaar oeverriet.
Je daar een aankomst wensen. Meer maar niet.
--------------------------------
uit: 'Op het droge', 1988.…
Verkoeling
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
602 rimpelende rietkragen
schommelende schaduwen
in de plas het dragende
drijvende water koel
zoete waterschelpen
zeeverbonden huiden
duinende handen
spiegelend meer
zij zwemt in de adem
van het koele water
verdwijnt in het groene
gebladerte als gras
zij is daar even gebleven
in haar natuurlijke hart
hij was als aarde zo
bleek ontstegen…
Dordts water (bij de dood van Jan Eijkelboom)
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
761 Over water geen gedicht,
hoewel adel verplicht,
wanneer je in Dordt woont.
Toch maar niet,
tégendraads, tégen de stroom in.
De oplettende lezer tóch z'n zin!
Een gedicht over lucht(en), land,
de 'overkant'
Over wát?
Dordts water.
Vooruit,
een on-Dordts gedicht
schrijf ik nog,
later...…
Anatomisch museum Leiden
gedicht
2.5 met 40 stemmen
13.671 Gehurkt, hun oren dubbel
tegen het glas, spelen ze
wie het langste onderblijft
in de Nantische brandewijn.
Die steken om het hart!
Geen moeder rijgt zo'n naad.
Ondergedoken in hun jeugd
dromen ze over knikkers lucht.
Een nauwelijks zichtbare lijn
verbindt hen met de stop.
Hun dood hangt aan een zijden draad.
-----------------…
Bloemen van Verdriet
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
892 Ik stilde je dorst
als een klontje van water
dat rilde je tong
waarna jij me later
in heilloos geklater
toen stuk hebt gebeten
en feilloos daarna
in het gras hebt gesmeten
Daar viel ik gemorst
op die bloem in de aarde
en bleek ik voor haar
nog van enige waarde
daar zij zielsverdord
al haar kracht had versleten
in schrijnende zon
die…
Nederland Heetwaterland
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
593 Menige Hollander boort nu snel
naar een zuinige heetwaterbel.
Wordt zijn werk bekroond
met een bron die loont ?
Of wacht hem een uitbarsting der hel?…
HET BELOOFDE LAND
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
1.607 water
bedekt het maar hèèl even
de oppervlakte, die verzoenend
in omarming nemend, afvoert
naar het beloofde land…
Vergroeid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
814 jaren zijn vervlochten
met de stroom
die langs mij vaart
mijn ogen
mossig groen
weten van geen ander zicht
zomerbed en winterdek
de wijde trek
van vogels
het water heeft me aangeraakt
door overvloed
die rond mij waart…
Vat vol rivier
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
525 Steegbreed op karige dagen
breed en wijdlopig tussen de winterdijken
in een zondvloedige era
zwijgzaam kruipend onder krijsende meeuwen
wordt het sompige land druppelsgewijs gescheurd
de oevers wenken nog wel
niet overtuigend en verbreken verbindingen
de holle paden lopen dood en nat
gevallen kleurig blad vaart derwaarts
herfstver weg van…
Audiospoor
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
522 in de spiegeling van
het brakke water
droomt ze en
ligt ze stil in de zon
zij wier zoute huid
nog zoeter smaakt
dan suikerspinnen
op de Haagse kermis
waar onverhoeds
geluid verdwijnt
alsof we samen
verstoppertje spelen
en ik mij schuilhoud
in een stomme film
en Charlie Chaplin
grappig zie flaneren
over haar borsten
tussen…
Palmar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 het klooster
is er niet meer
we weten waar
ongeveer
tussen Zwaag en Tysweer
het was
Reiderwolderpolder
bij varkensboerderij
Knorrenburg opzij
naar de Dollarddijk
vandaar naar het noorden
tot de rand van de kwelder
niet verder
daar was het ongeveer
Norbertijner monniken
hebben gesmeekt, gebeden
tevergeefs gezwoegd, gedijkt
tegen het water…
Rivier,
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
558 je stroomt bijna over
van wilskracht
in de morgen, in de middag,
in een kerstnacht
verscheep je, en voedt, vrij
van weeklacht
duizend jaren, zonder maren,
dat mag aandacht…
Eendenkooi
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.462 Goed toeven moest het zijn waar alles werkte,
een voorbestemd, aanlokkelijk, zalig oord;
extatisch, dringend roepen van de soort-
genoten beloofde voedsel, onbeperkte
vrede en verrukt verkeer. De vlerken
gaven toe aan poten en een ongehoord
snel zakken van de bout, het hart bekoord
door 't zachte wiebelen van het wed -Merkte
nou niemand…
sneeuwvlokje
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
634 toen ik opende mijn hand
was er enkel één druppel water
op de plaats van wit kristal!…
Gevraagd: De waarheid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
573 (Prikkeldraad III, tevens slot)
Het leven doorspekt
met raadsels
Gelardeerd met vleug
surrealisme
Tijd gaat ons leren of
de waarheid
voorgoed boven water
komt
of dat het mysterie zich con-
tinueert in een staat van
eeuwig zijn
De toekomst zal ons leren
of 't raadsel zich toch....…
Ondergelopen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
529 Overgevoelig voor een badkuip,
gevuld met verlangen naar meer,
stijgt diep tot aan mijn enkels.
De kraan open laten, opwarmen tot
het ijs sponst en bodempje
afvalwater kan niet weglopen.
Je liep door me heen als door een vergiet
en droogde jezelf uit over de jaren, nu
vullen mijn mond en neusgaten zich
met een zee van plastic, levenloos door…
Paddentrek*
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 ze vinden hun mogen zijn
blijkbaar zo ontzettend fijn
en om God ter wille te zijn
en hem dankbaarheid te tonen
gaan ze hem met een kerkgang belonen
allen trekken in het zwart samen op
naar de eredienst even verderop
in het vaste vertrouwen en hoop
het water te bereiken voor hun eerste doop
~~~~
*De eerste keer…
Simplicity, zo eenvoudig is het
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
589 boven- en onder-hersenen zijn aan elkaar gewaagd
zijn feitelijk onlosmakelijk verbonden
verlangen van tijd tot tijd naar rust
slaap of gewoon wees sloom of lui, een dutje
gaap, geeuw of gooi iets of wat eruit
een beetje schreeuwen, schelden helpt
vergeet niet heel, heel veel te drinken
hersenen en darmen moeten gespoeld worden
water…
Welke Spiegel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
382 Oude spiegels raakten verweerd
nieuwe liegen steeds meer en meer
in die ene zwijgzame van eerlijk water
daarin kijk ik…