15373 resultaten.
Eens.....Gaat Het Licht Weer Aan.
hartenkreet
4.8 met 10 stemmen
926 De wereld grijs
de wereld zwart
de wereld wit
de wereld grauw
om je heen
alles kleurloos
alles vlak
alles koud
alles diep
om je heen
geen uitzicht
geen doel
geen gevoel
geen toekomst
zien...
Toch, eens gaat het licht weer aan.…
warme winterzon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 brede zonnestraal
neemt mijn koude weg
voedt hersenspinsels…
Weerbericht
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
565 Door vriendelijkheid en
gulle lach,
schijnt de zon,de hele dag.…
Klaarde op in blauwe ogen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
501 je blik keek
lichte wolken
in een heldere lucht
je stem stak op
in een aflandig
koude wind
ik zag de bui
al hangen in de
strakheid van je kin
letters neergepend
in schaduwwoorden
druppels vloeiend op papier
zinnen bliksemden
strofen donderden jouw
gedicht tot onweer hier
je klaarde op
in blauwe ogen toen
je lach was doorgebroken…
de gebedene
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
567 de gebedene
in alle talen zwijgt hij
hij is op reis
op de stoep een hondje
slapend in de voorjaarszon…
Danklied voor vandaag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
541 Het doet zo’n deugd, dus laat
de bloemen groeien en de zon de goeden en de kwaden
warmen, tot ieders hart weer zacht en teder is, als van een kind.…
Roodkoper in het ondergaan
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
513 heb de hitte gedragen
van lange dagen
zonder schaduwwind
nog ploert de zon
roodkoper in het ondergaan
hangt warmte nachten aan
pas in schemerkenteren
is er het ogenblik dat hitte
zwicht voor de nieuwe dag
de eerste frisse lach
van het ontwaken
de ramen open maken
tot de explosie licht
intenser wordt het zonnevuur
je lijf en lendenen…
Pikant diept bruin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 penseel al
door het eerste warme rood
het lichte bruin van zomers bloot
onschuldig na
het winters wit getoond
in lentes groenend licht
de schaamte is
al afgelegd als de eerste
blos haar stempel heeft gezet
ondeugend wordt
textiel steeds verder opgeschoven
en laat maar weinig in beloven
pikant diept bruin
verstolen wit in contrasteren…
Ode aan de vrouw
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.371 Ik zie door haar de zon
de aarde onder mijn voeten
mijn liefste avondrood
tijdens ons ontmoeten
Ze glimlacht me toe
het gezicht bij volle maan
die schitterende ster
zie ik hier voor me staan
In het midden van de nacht
voel ik haar zachte bries
ze ademt het nu moment
waar ik grif voor kies…
Zonsondergang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
655 Jouw lichaam straalt wat de zon aanduidt
als ik mijn ogen bij zonsondergang sluit.
Jouw parfum herhaalt het kippenvel op mijn lijf.
dat is het gevoel van de persoon die jij blijft.
Zoals de eerste ontmoeting bij zonsondergang
met de laatste symfonie door vogelgezang.…
Licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 aan het einde van niets
moet het zicht zijn geboren
zonder daglicht immers
loopt men alleszins verloren
naarstig, tot matig talmen
uit nood, wederkerig wellicht
of verblind door vurig aanschijn
zo intens dat letters nagloeien
de zee het duister oplicht
eeuwig zou anders tijdloos zijn
daarom vat ik niets te licht op
Wie kan zich vertillen…
In minieme bedekking
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
465 heb de zon
weer genoten
in het lichtparadijs
een strakblauwe hemel
geeft wit in minieme
bedekking weer prijs
in ogen en lach
flirt prille lente
met norm en gezag
op het terras is bloot
brutaler en bruiner
dan het vorig jaar was…
zee - zand - zondag
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.075 zalig zinderende
zonnige zondag
ziltzoete
zeedromen
zorgeloos
zwijgen zij
zijgen zij
zandzeker
zoenzoekend
zalig zotte
zoele
zwoele zuchten
zonnen zij
zoemen zij
zoetzoute
zingende
zeezilte
zonzalige
Zondag…
'Dromen' over vrede.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 Dromerig koester ik ieder
moment, alles lijkt gehuld
in een waas van pasteltinten.
En de wereld is als klei zo
kneedbaar.
Maar het tegendeel is waar.
Niet als riet zo buigbaar.
Stram als een ceder en dat
is geen goede houding omwille
de vrede!…
gemak
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
629 losjes gespannen
hangt lui tussen twee basten
gebruind het lichaam
[senryu]…
Besef
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
646 De zon speelt haar spel
Samen met de wind en
schittering van het water
Zintuigen worden aangesproken
Verwend en gestreeld
Je lichaam reageert autonoom
Pigment beschermt je huid
Parelend zweet koelt
Alles vanzelfsprekend
maar uiteindelijk een wonderlijk mooi
Zoals mensen kunnen zijn
Wonderlijk en mooi
Als ze het maar beseffen.…
nog altijd zacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
742 nog altijd is
het erg zacht
een zonaanbidster
betrapt op het gras
van een hofje
hartje Zutphen
laat zich strelen
door de zon...
jezelf zó blootgeven
is een daad
van bevestiging
zou Campert zeggen
lejo (1 november 2014)…
Groen Geluk
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
608 Je verwarmt mijn Zon
binnenin,
het vuur brandt,
het licht nog lichter,
groter,
sterker,
oogverblindend,
breed glimlachend,
regenen onze stralen
op het natte gras,
fluweelzacht groen,
waar we
de liefde
nog eens,
en nog eens,
oneindig nog eens
overdoen.…
Ontwakende kleuren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
487 Vanuit het zwart
kwam donkerblauw
gevolgd door groen
langzaam werden ze lichter
de kleuren die ik zag
door gesloten ogen
bij het openen
scheen de zon…
Blij
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
593 Zo’n ogenblik
dat dauwdruppels
glinsteren in de zon
spinrag mee parelt
zo’n moment
voelt als belevenis
wanneer de dag
stilaan ontwaakt
zo’n fractie
in de tijd
terwijl je beseft
geluk raap je op.…
Dageraad, morgenstond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
487 Dageraad, morgenstond,
hoe glorieus jouw verschijnen
als de zon het nachtelijk duister
van de hemel wast!
Wat avond en nacht brengen
is vaak ongewis
maar jij brengt nieuwe hoop
na bange dromen.
Ik weet je te schatten
dageraad, morgenstond.
Jij wilt mij
en ik wil jou omvatten.…
NIEUW NEDERLANDS VOLKSLIED
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
487 morgen wordt het heter,
morgen wordt het beter,
morgen gaat de zon weer even schijnen
door mijn glasgordijnen
met gemak
lees ik Enkhuizer Almanak!…
Voor mijn dronken vader
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
553 de kogels door mijn hoofd
ik geloof dat ik krankzinnig word
nu ik mijn geboorte wens te wissen
en mij vastklamp aan mijn kussen
om de ruïnes niet te hoeven zien
later zal ik neerschrijven
hoe je strompelend mijn kamer betrad
en aan mijn bed neerknielde
je streek je hand door mijn haar
en begon hortend en stotend te zeggen
dat ik de zoon…
Nadir
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 In het westen schijnt de zon
als in een diepe grazen kom
De zwartste bomen groeien er aan de rand
en in het midden ligt een gulden land.
In het westen hangt de zon
komt terug, maar keert er niet om
Morgen zou ze me weer achter me vinden
en ‘t liefst in haar gouddraadlokken binden.…
paardenbloem
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
649 De paardenbloem
Prachtig en magnifiek tegelijkertijd
De laaghangende zon scheen een oranje gloed op de grond
De paarden galoppeerden als wilde zwijnen door de wei
Een blaadje van de paardenbloem brak af en vloog weg
Weg van zijn vrienden die nog aan de paardenbloem zaten
Weg van de stengel
Hij vloog en vloog alsmaar door
Tot hij op een bepaald…
De Ochtend.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
529 Goede morgen zon, fijn dat je er bent,
het is mijn hele leven dat ik je ken.
Deze keer heb je lang op je laten wachten,
Er zitten heel wat mensen en dieren te smachten.
Want hoe anders is het met een zonnestraal,
Blijdschap, vrolijk zijn, het is gelijk een ander verhaal.…
Er dauwde iets van spijt
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
707 de bloemen
in je ogen
was ik even kwijt
de felle zon
scheen ze te doven
er dauwde iets van spijt
zonder woorden
zijn we naar
de zee gegaan
de koelte
van de golven
heeft ons goed gedaan
de bloemen in je ogen
bloeiden weer het blauw
van schelpen op het strand…
Sicut filius.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.300 Toen heb ik blij verstaan,
Dat ik, in liefdes woning,
Als zóon mocht binnengaan!
------------------------------
Sicut filius - Zoals een zoon…
Ondernemerslenteleed
snelsonnet
3.0 met 5 stemmen
703 Wat moet je met dat mooie lenteweer?
Wat moet je nou met al die voorjaarsdriften?
De acquisitie, BTW-aangifte
En kosten kleuren deze dagen meer
Je wilt naar de terrassen of verkassen
Maar zit gevangen tussen paperassen…
De jongste, de oudste en ons zelf
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
901 We gaan de grafsteen bekijken
de steen op het graf van onze zoon
van onze jongste
we gaan met de oudste
onze nog enige
en met ons zelf
We hebben ons weer bij elkaar gesleept
door de rauwste rouw heen
van onze jongste
we gaan door met onze oudste
onze ook zó dierbare
en met ons zelf
We gaan ook door met onze vele vrienden
steun en…