1560 resultaten.
Geen dragender, doodlijker wonde
poëzie
3.9 met 9 stemmen
3.895 Geen dragender,
doodlijker wonde
dan het knagend en
slepend besef
van een schuld,
een erflijke zonde,
bedreven voordat
wij bestonden
en waarmee ook
het vlees is besmet.…
Winter
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.112 En dan besef ik met een zucht
dat ik deze schoonheid te snel vergat.
Alles verstopt maar zoveel te zien
er ontstaat een heel nieuw beeld.
Zou dit zo blijven, heel misschien
de witte pleister die alles heelt.
Eén ding is zo enorm bijzonder
alles is gelijk, wit en teer.…
bruine suiker
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
944 nachts, in de hoge bedstee werd mijn lijfje langzaam warm
en dan droomde ik van het vochtig keldertje, volgestouwd met schatten
van warme melk en houten eierdopjes, van boterhammen met dikke lagen bruine suiker
maar vooral droomde ik van het omhoogtillen, de sterke handen boven wind en alle wolken
en nu ik, na al die jaren, haar schaduw teken, besef…
Als een cactus
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
579 innerlijk banen
toch ontluikt er hier en daar
in weerwil van je harde schermen
een bloeiend teder leven
voor wie volhardt is zonneklaar
jij kunt je hart wel voluit geven
je over de ander ook ontfermen
terwijl je meer nog naar verkwikking dorst
verzacht toch al jouw stekelkorst
met het vaardiger dragen van verleden
en een langzaam groeiend besef…
Zeepsop voor mondspoelen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
486 Een mens is gebekt met nare woorden
een mens groeide op in ‘t besef
dat kernen er dus bijhoren,
en zeep gewoon blijft in de fles!…
Mijn gezin
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
5.329 Wat een gemis zonder het inzicht
dat wonderen werkelijk bestaan
wat zonde, ik had me zo lang gericht
op altijd maar weggaan
Nu, met mijn kinderen en mijn man
en het besef van puur geluk
zit ik precies goed en weet wat kan
zuivere liefde in een bestaan zó druk
ik hou, ik hou, ik hou zo veel van jou
klein, klein, kindje van mij
maar een…
BREIEN
hartenkreet
2.1 met 15 stemmen
2.200 en warm
als ik nu naar het leven kijk
steekjes laten vallen en zo gelaten
niet af laten glijden op het juiste moment
afhalen en opnieuw beginnen was er niet bij
had ik mijn breien maar vervolmaakt
dan liep ik er nu warm bij, niet naakt
de steken waren direct opgehaald
dit had dan het leven eenvoudig gemaakt
nu achteraf terugkijkend besef…
DUISTER
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.250 alles tolt in onjuiste werveling
handenwringend komen misvattingen nader
verwarde geesten ontstaan door technologie
gedachten zijn uitgebannen naar het fysieke
op peil gehouden door drugs en medicijnen
het vergallen is nu pas goed begonnen
lichamen zijn aan elkaar verankerd,
verbonden en parallel geschakeld
hoe ver kan dit nog gaan
zal besef…
Jotie hield van jou
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
698 Jotie beminde jou, maar ik net zo goed,
besef dat maar, het zal je goeddoen,
ook al ben ik hem niet, wens je hetzelfde
toe. Hoop je zelfs meer te schenken!...
niet boos worden, Jotie, ben je vriend,
dat weet je toch!…
Ik wou, ik wilde
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
656 Ik wou oh ik wou dat mensen gelukkig zouden zijn,
zonder een ander kwaad te doen en zonder onnoemelijke pijn,
ik wou maar besef eens te meer
dat dit wensen zijn, die kunnen tegenwoordig niet meer.
Want mijn wensen op een zon die de ganse dag schijnt
is misschien wel logischer dan alles wat erna op mijn papier verschijnt.…
Reizen.
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.197 Ik zou willen reizen, heel ver weg
Maar besef dat dat niet kan
Dus van dat reizen daar komt het niet van.
Dus in m'N dromen reis ik,heel ver weg
Naar een plek waar ik gelukkig kan zijn
Waar ik blij ben met mezelf, zonder al die pijn.…
IK KUS JE TOT JE SLAAPT
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
849 slaapt
Jou erg lieve strelingen maken,
liefdevol spreken van jou, schat
Vannacht zal ik over jou waken
nu ik in jou het schoonst omvat
Teder fluisterend tot jou praten
terwijl ik je door de haren streel
Jou aldus mijn liefde verraad en
jou zien als mijn mooist juweel
Stille woorden tot jou sprekend
onder duizend kussen in de nacht
Besef…
VERLOREN...
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
2.570 Daar waar ik even zomaar aan mocht proeven
een echte vriendschap zuiver niets te hoeven
ik voel nu dagelijks een leegte een groot gemis
besef nu pas pijnlijk dat hij er niet meer is.…
als het lied voor mij nog nooit bezongen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 huis
Ik leef buiten want van binnen ben ik er niet thuis
De uitgewoonde zielen zijn al oud
Ze blijven staan want het voelt vertrouwd
Met uitgedroogde tongen
Hebben ze gezongen
Ze spreken voor allen en voor een
Zelfs met hese stem bezongen zijn ze niet alleen
De hoop is groot de kracht is klein
Geluk dat moeder aarde ons er nog laat zijn
Besef…
Afgerekend
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
687 Voor Pascal en Wesley
Jeugd die al voor
Het derde levensjaar
Verpest was, kind
Dat richtingloos
Het leven werd
Ingeschopt zonder
Dat het ooit iets
Te wensen kon hebben -
Er werd immers toch
Niet naar hem omgekeken,
Laat staan naar hem
Geluisterd - geen besef
Van wat goed en kwaad
Kon zijn, het voorbeeld
Immers nooit…
Kracht van het woord
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Ik leerde, waardeerde en besef
de kracht van het woord.
Blijkbaar was het belangrijk wat ik deed.
Ik zal leren hoe voornaam
het willen transformeren
zal zijn en blijken.
Het is een gewenning geworden zonder dat
ik het ook maar door had.
Totdat ik mijn bevestiging ontvangen mocht
in de realiteit.…
Jij bent mijn levenslicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
670 Ik besef hoe wij met elkaar
verstrengeld zijn.
Zou niets anders willen dan dat.
Jij bent mijn...,levenslicht.…
Miljonair
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
660 En nu eindelijk besef ik het en ben ik zo ver,
Om jullie te zeggen, wees niet jaloers "ja ik ben miljonair".…
Tijdloos
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
819 en slechts zestien jaren jong;
na de euforie van maanden ging
de liefde als een nachtkaars
plotseling uit
ónze liefde
duurt nu al weer
drieënzestig zomers lang
en zevenenvijftig daarvan dobbert,
met lichte averij, veilig ons huwelijksbootje
met kinderen, klein- en achterkleinkinderen;
euforie heeft plaats gemaakt
voor rijpheid en het besef…
Mijn diafragma?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
411 een tegengesteld contrast, elk mentaal
detail wordt getest in de vluchtige realiteit
de waan der dagen die de schrijver belast
door schijn en ontspoorde vragen die hem
dwingt zich over z’n grens te wagen, buiten
z’n diaspora ver van zijn domein, in de
voortschrijdende werkelijkheid om wakker te
worden in de ziel van een openbarend besef…
We zijn zand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 Scheurt het wezen
tot het besef voorbij.
.
We bestaan
tot we vergaan.
Elk verband verkruimelt
tot het laatste restje verstand
naar beneden tuimelt.
We hopen dat er iets is
dat de loper om zal keren.
Maar er is geen meesterhand.
We zijn zand.
.
“Druppels”…
TOEVAL EN GELUK
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
529 door de wil van de wind
als ik een berg beklim
en struikel vlak voor de top
niet opletten is soms niet al te slim
wat dan rest is het garen in je eigen sop
het zit dan even niet mee en de zwaartekracht
trekt je weer helemaal naar benee
we kunnen zoveel willen
maken ons soms echt te druk
weten veel energie onnodig te verspillen
maar besef…
vervliegende dromen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 omkiept
naar huilend krijsende paniek
ik vroeg even nog wat er was
of iemand doodging misschien
tot ik dan de duikvlucht voel
die niet te controleren blijkt
ik bid tot god en smeek hem
mij toch niet te laten sterven
dat het een slechte droom is
waaruit ik snel ontwaken zal
ik kijk en blik stil naar buiten
in het murw geslagen besef…
Glazen Kooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 hun glimlach een rol bespelen,
Ik hoor mezelf praten terwijl mijn lippen niet bewegen,
Alsof ik mijn ziel hoor smeken om zijn bestaan niet te vergeten,
Ik zet een stap naar buiten in wereld wat ik niet meer ken,
Dat het voelt alsof ik moet vluchten voor wie ik nu ben,
Dat de angst mij benauwd voor wat er allemaal komen gaat,
Als ik nu pas besef…
Volwassenheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 Volwassenheid is het besef
dat niemand je komt redden,
dat niemand je uitlegt
hoe je dit lichaam
en dit hoofd
tegelijk moet bewonen.
Het stille weten
dat je vooruit moet,
hoe weinig je daar soms voor voelt.…
De mystiek van de wintertuin
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
504 Het licht valt als adem op
de kale takken, breekt in ijzige lijnen,
danst op het stille oppervlak, en ik besef dat ook
mijn eigen rust een pure bron is waar alles wat stil leek ontwaakt.…
Huisbezoek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
290 Dan besef ik wat je bent geworden:
een fragment.
Een splinter in mijn oog
die ik niet wil weg knipperen.
De kamer is overdag te groot.
Het licht valt op vaste uren binnen
en raakt telkens dezelfde lege plekken.
Er is niets verschoven.
Ik blijf buiten tot de lantaarnpalen aangaan,
tot mijn adem zichtbaar wordt in de kou.…
Metamorfose
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
850 Wat eerst voelde als een
te zware, loden deken op mijn vermoeide
schouders, blijkt nu vruchtbare klei voor een nieuw
besef. Ik leer de nuances van de schaduw lezen zonder te verdrinken.…
Het struikelblok
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
242 vertoeven we achter
de onzichtbare tralies
van ons bestaan
en creëren onze eigen kerker
omsloten door angst en ego
doorlopen we ons pad
sommigen zelfs nooit
enig inzicht
of vermoeden gehad
van de onderliggende oorsprong
die ons kan laten zien
waarom
-
waarom
doorstaan we de golven
van het leven
zonder ook maar even
enig besef…
Verlatenheid
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
305 In de open plek tussen
twee ademhalingen hoor ik hoe de
wereld even ophoudt met vragen, en ik besef hoe
diep verlatenheid klinkt wanneer niemand luistert naar de echo.…