1847 resultaten.
- Geschilderd -
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
738 geschilderd waakt mijn gezicht,
bloot,
de teint toont wat standaard wit
pigmenthoudend,welke kleuren?…
18-01-09
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.211 Ik zal er verder niks meer over zeggen
en mijn gevoelens hierover niet meer bloot leggen.
Maar dit wil nog wel aan je kwijt:
Ik zal er ALTIJD voor je zijn en dat is een FEIT.
Ook al ben ik je jonge zusje maar,
en ook al ben ik hier en jij daar.
'Ik hou zielsveel van jou'
Is het laatste wat ik je zeggen wou.
Kusjuh van je Zusjuh…
Het riet wuift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 Het riet wuift
De merel zingt zijn mooiste lied
Een hond die aan z’n bot kluift
Ik pluk een “vergeet me niet”
Mijn blote tenen in het gras
De wolken drijven weg
Een boterham in mijn tas
Een veertje in de heg
De takken wiegen langzaam
Een zwaan zwemt zonder bandjes
Een oma achter ‘t raam
Zij zit daar zonder tandjes
In de verte spelen…
Reflectief ?
netgedicht
1.9 met 12 stemmen
593 In de reinigende stroom
in palm van seizoenen
heb ik de mens in mij
afgestroopt, leek het
bijzonder om niets te
hebben of te willen en
alleen met de liefde onder
een onbedorven hemel te
staan, een zon die zich een
ongerepte weg baant naar
de essentie van het bestaan,
het zwijgen betaald met een
allerstilste klank als blote
schaduw…
Zo'n dag
gedicht
3.5 met 12 stemmen
6.614 Zo'n dag,
waarop ik gebukt mijn tuin spit,
op harde resten winter stuit,
ijs vind in verborgen hoeken,
wat was toegedekt weer bloot leg.
----------------------------------------------------
Opgenomen in de
'Dagkalender van de Nederlandse en Vlaamse Poëzie'
samensteller Hans Warren, Uitg. Meulenhoff…
de kortste dag (winterpunt)
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.216 de dag voor het winter wordt
ontwaakt de dag wat grauw
de zon laag, klimt traag omhoog
kleurt de hemel dun, waterblauw
een draad van spinnenrag
hangt eenzaam in de lucht
glinstert zilver, als bij toverslag
door de wind, die even zucht
wat laatste bladeren
aan takken kaal, bijna bloot
kleuren nog eenmaal op
van okergeel naar herfstig rood…
Verdwaalde ik
hartenkreet
1.9 met 31 stemmen
1.611 Terwijl ik mijn sporen vergeten ben
Ligt daar mijn emotie open en bloot.
Zij vertellen mijn naaktheid te zien
Terwijl ik mij netjes gekleed voel.
Een activiteit doet mij geen deugd.
Alleen een woord etaleert mijn gevoel.
Door die warme hand op mijn schouder
Berust ik op mijn angsten en verdriet.…
Web
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Door mijn eigen gesponnen web
zit ik gevangen
in mijn trui van losse wollen draden
waarvan ik niet meer weet
wanneer de steken zijn gevallen
Met verbeten mond lig
ik onder mijn deken van vlinders
hun vleugels wijzen mij het pad
waar ik met mijn blote voeten
de aarde weer kan voelen
Door mijn eigen tralies om mij
heen te solderen
voel…
AAN JACQUES PERK
poëzie
4.5 met 2 stemmen
924 Dan legt hij bevend héél zijn binnenste bloot.
En hij geeft weer wat eens natuur hem bood,
Wat eens zijn deel werd van de rijke regen
En wat hij opving van de gouden zegen,
Die naar deez’ aard in gulle golven vloot!…
De walging
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.105 Een rode melancholie komt bloot.
Een geel oog valt uit een Kaaps viooltje
recht in de slokdarm van de modder.
Zo slikt geen flessenhals of viskop.
Gele gummibladeren waaien onderuit een urinoir.
Tussen gelijmde wanden tamme mannen in een leemte.
Is het dankzij hen dat ik besta?…
Verdienmodel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
637 open huis,
verschuiving qua markt
netjes aangeveegd,
een soort haringlucht
verwarring in termen
van rozenstruiken
communicatie, wondermiddel
terzijde van het plafond
doemt een eindeloze
andere kant
van het witte laken, kantoor
Zuidas, zilvergetto
buiten, meen ik te weten
waait de wereld, cyclisch
met een primaire drijfveer,
blote…
Woorden als ruis?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
409 blanco
muren van de wereld
zijn volgeklad,
onverschillig voor de dood
en voor het “zijn”,
onfeilbaarheid gedoopt
in een oceaan van inkt
door al de muzen die
daarin verdronken
waaruit die essentie de
ware aard doorklinkt,
in horizontale lijnen
met hoorngeschal,
verlegt het de wegen
in de taal en baart
z’n zinnen bloot…
Een masker
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
579 van binnen veel tranen, depressie, geen licht
Achter een masker begeven
Voor de buitenwereld een gelukkig leven
Heel sterk door het leven
Maar van binnen heel onzeker
Velen gaan met een masker door het leven
Persoonlijk zal ik niet zo kunnen leven
Met een masker in het leven
Ik schaam me niet voor mijn gevoelens en problemen en durf mezelf bloot…
Tabula rasa
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
623 Er mist een kamer hier
een witte kamer
waar ik niet hoef te bestaan
een onbeschreven blad
om mij te bergen
Waar het kristallijne venster
mijn woorden terzijde schuift
het winterlicht binnenlaat
dat naakter is dan mijn blote huid
De klok een witte tijd aangeeft
ik mijn adem bladstil zie hangen
boven een deken van stuifsneeuw
het vroegste…
Een blauwe streep muziek
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
630 magie
de korte ademstootjes
parelden in opvliegende
klanken ze lokten het applaus
het juichen en zacht janken
violen speelden hartengeel
tegen zwart van roffels pauken
het podium verloor zijn zicht
doofde langzaam uit in tegenlicht
je danste rood de laatste glimp
de pirouette van ingevallen stilte
je gaf je oogverblindend bloot…
zin
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
803 woont in mijn stad
ik zie hem als vriend
op mijn levenspad
ik maak me niet druk
om het naderend eind
onvoorspelbaar blijft het
‘t wordt nooit omlijnd
wij weten niet hoe
en wanneer het zal gaan
de spanning zal blijven
tot de rand van ‘t bestaan
de meesten van ons
willen een vredige dood
bij andere schepsels
geeft de woede zich bloot…
KLEINOOD
gedicht
3.8 met 6 stemmen
3.292 Door de aardbol net als wij
heel stevig aan zijn boezem
gedrukt terwijl bloot zonlicht
het een grootspraak van jawelste geeft:
Klein Hoefblad, karaatgeel bloeiend –
--------------------------------
uit: Idioom van geluk (2016)…
Woestijnkamelen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 in rustiger tij
verder te gaan
aan een nieuwe
opening van het
gangenstelsel
wij proefden al
de lucht die daar
eeuwen in het
afgesloten gedeelte
heeft gehangen
met onschatbare
info over het
dagelijkse doen en
laten in een egyptische
gemeenschap
nieuwe technieken
leggen het gewone
leven van vorm
inhoud en smaak
feilloos bloot…
Rond het pentagram
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
710 ze springen in het rond
dansen vier dimensies
hun ogen dragen vuur
blikken vragen om attenties
ze roepen zwoel
willen met je praten
ze weten wat je voelt
houden alles in de gaten
hun jassen zijn van duister
daaronder zijn ze bloot
ze voeden zich met vlammen
want zonder gaan ze dood
ze zingen rond het pentagram
de hymnen van verloren…
Ik zag je
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
553 Dan sla 'k de ruit kapot
met blote handen, heus
want daar waar jij steeds weer heengaat
daar wil 'k zijn samen met jou
alleen: nu heb 'k geen keus.
'k Sloot m'n ogen weer
om in te slapen opnieuw
de keer erna da'k wakker werd,
was de wereld helder
en jij verdwenen.…
Ik nam jouw hand, niet jouw naam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 volgen
Ik vind het altijd eng
of ze me willen bijten
Weer denk ik aan jou, aan de uren
dat ik tussen verwijten en verlangen
half achter het gordijn op je wachtte
in de vensterbank en de straat in keek
Ik kijk naar de honden en ik kijk
naar mijn lege handen
mijn wettelijk lege handen
ongeschonden, niets aan te zien
Alleen uit mijn blote…
Violen speelden hartengeel
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
637 vleug magie
de korte ademstootjes
parelden in opvliegende
klanken ze lokten het applaus
het juichen en zacht janken
violen speelden hartengeel
tegen zwart van roffels pauken
het podium verloor zijn zicht
doofde langzaam uit in tegenlicht
je danste rood de laatste glimp
een pirouette van ingevallen stilte
je gaf je oogverblindend bloot…
De korte broek drager
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
450 Hij is, zoals hij daar onderuitgezakt In zijn stoel
de blote benen uitgestrekt op een
laag kantoormeubeltje,
de armen nonchalant langs de rugleuning
van de stoel bengelend,
één beweging verwijderd van de volstrekte
overbodigheid: de arm die
vanuit de elleboog lui omhoog gaat,
eindigend in een ten hemel wijzende
wijsvinger, aldus een fris…
steekspel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
497 en zorgen bezwaard
schuift hij zijn klamme buik naar de afgrond
En wanneer het ebben komt na de vloed
liggen ze op een hoop benen en bekkens
gewis komt de koude wind tussen ’t wasgoed
het venijn met vuur de adem in de kwintessens
Waarna veel napraat de naijver d’ oude koeien
met vele vijven en zessen de mutsaard dirigeert
haar hals blootte…
spiegel met zwaan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
498 zo schamper kan men zijn
licht van bestaan
in twee ijle lijnen
zoals
spiegel met zwaan
maar het verstand
kan trekken zoals lood
aan een vislijn zwaar
buit halend van de bodem
bezwaard bloot te staan
spiegel met zwaan en brood
de maan en nog meer lasten
drukkend tot zelfs ademnood
het ijle breekt in het kluwen
van dwingende lijnen…
woorden zwartten keer op keer
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
845 ik zoek je in de schaduwen
in hoeken waar het licht
niet uitgenodigd is
waar wind de bladeren jaagt
het vuil zich ophoopt in de goot
je geeft je niet gauw bloot
je kent de achterbuurt
waar niemand komt omdat de
messen scherper zijn na zessen
je ziet de snede niet, overleeft
daar in agressie en verdriet
omdat je nergens sporen achterliet…
ze zingen rind het pentagram
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
901 ze springen in het rond
dansen vier dimensies
hun ogen dragen vuur
blikken vragen om attenties
ze roepen zwoel
willen met je praten
weten wat je voelt
houden alles in de gaten
hun jassen zijn van duister
daaronder zijn ze bloot
ze voeden zich met vlammen
zonder warmte gaan ze dood
ze zingen rond het pentagram
de hymnen…
Uppsala
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
539 De herfst klopt op de deuren
en bijt weldra augustus dood,
hij smoort de zomergeuren
en blaast de lindebomen bloot.
En dan ! denk ik beschouwend
geluk is fragmentair,
net als de kat hier naast me
voel ik me machtig solitair.…
Energetisch gat?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
356 Het lijkt allemaal zo vreemd,
ideeën en wetten gespeend van
naam, anoniem ongrijpbaar, wie
zal weten hoe de ziel van de toekomst
er morgen uitziet, haar licht gespeend
van sterren die er zijn als het avondrood
zijn luiken openslaat, zichtbare
heerlijkheid van het groenste gras,
bloot te staan aan ondeelbare gedachten,
toen het leven…
Essentie als concept?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
402 Waaruit de essentie in
de ware aard doorklinkt als
bombastisch hoorngeschal,
verlegd het wegen in de daad
- kracht van de taal en legt
de kwetsbaarheid van de
verborgen nuance bloot.…