2568 resultaten.
laat me je lezen
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
681 woorden
zijn er, soms
onverwacht
ze geven en nemen
iets van mij, ik laat ze
gaan als een zielenvlinder,
zwerf even mee want nooit
ben ik, alleen, volledig
in deze stilte waaruit
je bloemen maakt
of in het donker
een losgeraakte
vleugel
en al sla ik dromen stuk
dans met nachten tussen vlagen regen
groeien mantelloze zwaarden…
droogte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
576 nu koude voeten geen thuis meer vinden
onder tafel, zonder zon verkast de warmte zich
tot in de borders van mijn tuin
tussen wederik en Zeeuwse knoopjes
knoopt de dag zich op in regenloze vruchten
schaars gekleed door lege zuchten
sterft magnolia in mei
ik schenk water tussen tenen
waar nog hoopvol groeien heerst; het helpt
de vlinders…
INGELOST
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
776 De dichter stierf al vele malen
Maar bleef bestaan buiten de tijd
Nu is hij eindelijk bevrijd
Van telkens weer al het verhalen
Het metafysische vertalen
Terwijl de mens dat veelal mijdt
Een enkeling op rijm gedijt
Of door het vrije vers wil dwalen
Hij hoeft niet meer terug te keren
Zijn educatie is voorbij
Het karmisch groeien is volbracht…
gekweekte vormen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
699 (binnen de bunkers van een koude dag
rusten broze levens)
heel zacht
licht er het kunstmatig weten
in de afgemeten norm van diens balans
een vormendans versiert voorwaar
wat strakke stropakketten
thans gefermenteerd
tot groei
als vervormde bruidsboeketten
geven ze in volle bloei
hun beste tijd aan lekker eten
rond van geur verkleurt…
Een balanceren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 overschrijden
respecteer ze om een crisis te vermijden
natuurlijk raak ik in verkennen
het gevoelige gebied lichaamstaal volstaat
zorgt dat er niets geschiedt
een lach en afleiden
zijn de gebaande wegen
toch komen wij elkaar vaak tegen
het is als dansen
op het slappe koord een balanceren
wat nu wel of niet bij liefde hoort
zo groeien…
O wintersschilderij
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
762 ijskristallen
op de wuivende takken
van de bekoorlijke gestalte
de wandel van mijn lief
in het feeërieke landschap
het wijsje van de wind
melodietje in het vroege uur
wanneer de velden nog dromen
plots wakkergeschud
door het kraa-kraa-kraa
van zwarte vleugeljassen
in slingerende takkenbomen
warmhartig
volg ik de koude pluisjes
het groeien…
Voorjaarsgeluid
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
642 Gapend van de winterslaap
reiken ze naar het licht,
buigend in tegenwicht
roepen ze lokkend:
Groei en zweef,
stuif en geef,
spring uit je bast,
bloei en verras,
verspreid je geur
en leef!…
Op je handen zitten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
456 Toen ik als onschuldig
Kind van nog maar net
Elf jaar op een
Onbewaakt moment
Op mijn handen zat,
Vond jij dat vies,
Zei jij, een vies
Jongetje dat op zijn
Handen zat, en ik
Voelde de schaamte
Groeien op mijn wangen,
Nu ik tegen de zestig
Loop hoor ik pas het
Echte verhaal, Christa
Vertelt het vol
Mededogen - om dit…
wat een bevalling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 desillusies groeien meters hoog - als klimop
het zijn wanen van je geest
't is niet echt, je prent 't je in
je fantasie gaat tekeer als een beest
je beleeft een soort passieve vorm
van wat een psychiater een psychose noemt
alleen is deze wel schadeloos
of heb je dat ook al verbloemd?…
De cyclus van verlies
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
520 najaarsstormen
verliezen dwarrelende bladeren
takken vallen knappend af
hun verlies doet geen pijn
blijkt toch niet onmisbaar
groeit meestal weer aan
als hoopvol perspectief
bij ons doet verlies vaak pijn
blijkt missen meest onmisbaar
ach waren wij soms bomen
stevig verstrengeld in het nu
de cyclus volgend van verlies
gevolgd door nieuwe groei…
moedergezang
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.074 beschut in haar schoot
reizen je ongeboren oren
naar het lied dat zij daar
buiten voor je zingt
boven je kleine hoofd
hoor je het kloppen
van haar hart en het
reizen van het bloed
haar hoofd buigt zich
naar jou daar binnen
je gespitste oortjes zoeken
haar melodie daar buiten
zij en jij groeien samen
een wonderlijke reis lang
samen…
Drempelloos is de entree
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
622 ik heb het huis gebouwd
gefundeerd op onze liefde
mag ik je rondleiden mijn bruid
drempelloos is de entree
overweldigend het licht in
ruimte om te groeien voor ons twee
ik heb je hand gepakt
samen op de trap naar boven
woordloos straalden zacht je ogen
het uitzicht bracht
de wereld dichterbij opende
meer vrijheid tussen jou en mij…
Uit sprookjes van weleer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
663 bos
wuiven met hun takken
eens per jaar de bladeren los
die dwarrelen een
kleurig herfsttapijt dat
in de winter modder wordt
en het geluid van passen smoort
niet alle bomen maken bos
ze hechten niet aan struiken
vervlechten moeilijker met
sfeer uit sprookjes van weleer
ze staan wat afgelegen alsof
ze niet om bossen geven
groeien…
De mond met scherpe tong
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
852 je uitlokt met mijn lach
ik zie dat hoofd
de semi woeste krullen
de mond met scherpe tong
dat irritante likken
de spiegel kijkt me aan
dwingt me te verleiden
ik ben altijd bescheiden
nu laat ik me gaan
het zijn geen poses die je ziet
de welving van mijn heupen
ze vragen om te neuken
mijn tepels liegen niet
ik daag je uit te groeien…
Levensrecht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 Kunnen mensen samen groeien,
in een schitterend levenslicht,
dat aan onze horizon gloort.
Levensrecht is het geboorterecht,
van al wat leven leven geeft.
Mogen leven is een voorrecht.
Het is het levensrecht van recht,
dat in iedere grondwet hoort.…
Ik mis je meer
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.009 opnieuw zullen er bladeren groeien
de bomen vol groen en statig staan
bloemen kleurrijker weer bloeien
jonge lammeren de wei ingaan
een lucht zo wolkeloos en blauw
de zon die laat haar stralen schijnen
en ik denk enkel maar aan jou
geen warmte laat de kou verdwijnen
dit prille geluk drukt mij op de feiten
dat jouw sterven niet te keren…
Bernard van Beurden beurde mij steeds op!!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
484 Ouder worden komt met gebreken
maar dat geldt doorgaans het fysieke
het geestelijke kan blijven groeien
van Beurden's lichaam brokkelde af
maar zijn geest beurde steeds weer op
tot bloeiend ogende muziekcomposities
zijn geest bleef uitkijken naar uitdaging
vernieuwing, verjonging, conceptueel
verrassend als een frisse jonge man
zijn…
Rozenkransmaand
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.274 Voor Mila
Op het rechte pad
Groen aan weerszijden
Werpt het rad zijn schaduw
Hoe regelmatig draait het
Rustig haal je adem, zelfs
De ganzen houden rekening met je
Geluidloos promoten ze groei
De zon in de rug trek ik de kar
Dat je de mond van je moeder hebt
Gebarentaalt het riet
De wilgen vormen een erehaag
Die niemand beknot…
Met de verwondering van de verbijzondering
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 Over dat het wonder van gisteren
dat de kracht zal zijn van morgen;
die mensen doet groeien in
zijn aangezicht.…
Fysisch hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Het hart puur als orgaan
Breekbaar door het lichaam
Beschadigd door de jaren
Gekwetst door groei en teer geweld
Als het hart slechts een orgaan was
Was de ziel niet meer dan lucht
Een afwijking van de hersenen
Een hart dat niet te kwetsen is
Door ander trauma dan fysiek
Is een hart vrij van interne ruis
Geruisloos pompt het voort
Onbetwist…
Thuis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
483 Een doorlopend pad
een beweging die wij allemaal maken
en onze groei laat doorgaan.
Het is niet bedoeld voor ons
om op de dagen lang stil te blijven staan.
Niet bedoeld om dagelijks
alleen onze eventuele
grijze haren te tellen
wel om de wijsheid van leven
steeds te drinken,je te laven aan de tijd.…
Verbazing
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
466 Maar rechts stond de paardebloem
veldkers, hondsdraf,
kleine plantjes tegen allerlei kwalen
ondanks de uitlaat van gassen
zo gezond te bloeien, groeien en stralen.…
Onvoorstelbaar dankbaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
502 Stellen we ons voor,
dat toeval nooit kans zou krijgen,
om uit te groeien tot bedoeling.
Zo stel ik me onvoorstelbaar voor,
dat het levenswerk van een Mozart,
nooit zou zijn gemaakt.
Stellen we ons levendig voor,
dat het mysterie van de liefde,
ons nooit zou hebben aangeraakt.…
bloemen die we bloeiden
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.322 zeg me wie je bent
je ogen sluimerden verlangen
ik bleef er jaren hangen
maar heb je nooit gekend
je vocht om eindelijk
jezelf weer te vinden
was drempelloos in openen
en zult je nooit meer binden
je hebt mijn tuin gezien
de bloemen die we bloeiden
er zijn er meer misschien waar
jij ook in zou kunnen groeien
Kom zeg me wie je bent…
Samen één !
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
589 Niet zonder groei.
Licht kan niet zonder duisternis.
Toeval niet zonder bedoeling.
Vaders niet zonder moeders.
Jong kan niet zonder oud.
Succes niet zonder falen.
Alleen liefde kan voortbestaan,
zonder tegenstelling.
Als bewustzijn.
Zonder haat.
Alleen samen kan al wat leeft,
oneindig zinvol worden.
Vriendschap is samenzijn.…
Woekerjaren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
471 Wilde haren groeien laten.
Met mijn jaren woeker ik.
Met verstand en gevoel,
wil ik liefde voelen.
In hart en kop.
Een jonggebleven dichter ben ik.…
in de overgave van mijn schoot
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
2.167 omsluiten
huid op huid
gebruiken om elkaar
te vinden iets voorbij
het punt dat je jezelf
en de ander gunt
zachtjes heen en weer
keihard ook een keer
in komen en in gaan
de spanning opnieuw
laten groeien in de hoop
dat samen vrucht zal bloeien
of wil je je zo geven
en mij passioneel beleven
in de overgave van mijn schoot
kom dan…
een leven aan de zelfkant
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.089 en wuiven met hun takken
eens per jaar de bladeren los
die dwarrelen een
kleurig herfsttapijt dat
in de winter modder wordt en
het geluid van stappen smoort
niet alle bomen maken bos
ze hechten niet aan struiken
vervlechten moeilijker met
sfeer uit sprookjes van weleer
ze staan wat afgelegen alsof
ze niet om bossen geven en
groeien…
Ironia
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
640 snaartheorieën
hemelse klanken componeren
zou een waardige tweede zijn
muziek als zoete bekoring
donzig neerdalen op aarde
wordt een moeilijke oefening
hier moet ik de wind verzwijgen
en alles wat op mijn ziel rust
god slaat niet of hij zalft
iemand dacht ooit dat hij god was
hij sloeg maar vergat het zalven
hij sloeg tot de angst kon groeien…
In andermans gezicht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
413 ze blokte wist haar
verworvenheden
te stapelen tot
de wijsheid van
een onneembare
muur die ook tegen
leugens en bedrog
bestand bleek te zijn
haar rechtlijnigheid
blokkeerde de groei
van rond en zacht
in belangrijke mate
juist door haar
atletisch figuur
kwam zij ook al
minder empathisch over
met haar sociale
vaardigheden…