3511 resultaten.
Ochtendroos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.340 Ochtendlicht kietelt heel zacht
ramen nog vers beslagen
handen gaan lief op jacht
zullen zichzelf overdragen
Vanzelfsprekend warm onthaald
door pure hartstocht gevangen
het zwoele passielicht straalt
zacht brandend van verlangen
Zachtjes met een roos strelen
glimlachend onder het dons
tot in de hemel dit bed te delen
is alleen weggelegd…
De gedroogde bloem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.502 Het raam kruist de deur,
mijn kaars brandt haar haar,
de tocht doet me stikken.
Weer een gedroomde wandeling
achter de rug, zicht op bloemen,
droog in een vaas. Ze is weg.…
Aanwezig
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
1.004 alle schreden zijn versteend
en toch vind je me steeds weer
ineengedoken onder tafel
wanneer je droge, koude mond
het niet meer alleen kon halen
je armen zo geluidloos zwaar
toen ik ging schuilen
achter naakte wind
en nauwelijks beslagen ramen
vele volle manen hebben
mijn schaduw zwijgend beweend
want ik hoor nog elke stap…
Samen eenzaam.
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.824 De ene hand in de andere
samen geslagen zo alleen
was de ander niet te veranderen
klagen hielp geen steen noch been
wereldnieuws de dag verstrijkt
in de leegte van het samen
waarbij dood verlossend lijkt
turen geraniums voor de ramen
grijze staar verloor de steken
op het werkje tot avondrood
onder verwijt is liefde geweken
te vroeg gestorven…
Onvermogen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
778 Hij wist niet meer dan
dat god hem ongenadig was
Er klonken in Maiernigg
andere vogels er waren andere open
ramen en deuren hij werd zelf
groter dan zijn vest,
zijn pantalon zelfs
rende hij zijn wandeling
voorbij
En alles wat er klonk was
een hand die langs een natte
tijgervacht opstreek.
God, zei hij,
God!…
tafelhoogte
netgedicht
3.9 met 28 stemmen
1.272 wat zal blijven
is de diepte wanneer het avondlicht
zich verzamelt in opengesneden gedichten
want daar zal ik slapen
in naakte kleuren, dichter bij het raam
en de vrouw die ik ben
misschien stuur ik wel een ansichtkaart
als ik weer verder moet
of te lang aarzel
aan het tafelblad waarop de lucht
drijft
en schaduwen
laat…
Duogedicht
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
959 Dit gedicht
is tweestrijdig
zonder dat
we overdrijven
En het verlicht
altijd wat
om te beklijven
Jouw rijmen
vind ik
nogal gedwongen
Doe ik dus niet
aan mee
Heeft me nog
nooit bekoord
Zoals je ziet
voldongen
met twee
heeft altijd één
het laatste woord
Dat stoort me
buitenmate
Al ram ik
deze keer
op rijm
het slot
door…
65 jaar Westerbork
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
853 Barakken, ramen die bestemd waren voor wezen
die met ruimteloze schreden de dag afwachtten,
muren van prikkeldraad niet zagen verdwijnen
eenzaam als de dood,
zelfs de andere kant van het draad was zonder licht
ze hebben getracht een eigen kamer in de wereld te zoeken
uitzicht op vrijheid , plafond en die binten
kregen ze nooit meer uit…
Verdriet
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.031 het blijft bij ons wat eens
in kwaadheid werd neergegooid
wanneer niemand de moed vindt
om ook maar iets van vroeger op te rapen
ze doen of alles gewoon is
maar dat is het absoluut niet
de schakels van het verleden
vormen een ketting die tegenhoudt
maar ook één die niet af te breken valt
daarom kan ik enkel het raam openen
om zonlicht…
Braziliaanse
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.241 Door het open raam het geluid
van de vallende regen
een ritme van druppels
op de bladeren dat rustig maakt
Was jij hier dan konden we
samen naakt een eindje stappen
weggaan en terugkomen met
grote spetters op de huid
Elkaar afdrogen en ontdekken
waar het in het lichaam gloeit
Jij blijft het meisje van Brazilië
het land waar jij van houdt…
kind in de man
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
591 zou ie het nog weten, die belangrijke man
hoe wij vroeger knikkerden om de pot
busje-schrap deden en hard wegrenden
om niet gevonden te worden
steppend met luchtbanden om de hoek sjeesden
moedertje en vadertje speelden met een rol
Mariakaakjes
bij slecht weer de tafel naar het raam geschoven
Dinky Toys en blokkendoos de wereld
zou ie zichzelf…
Het kind diep in mij.
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
717 Het kind dat soms even wilde schuilen
als ze moest huilen en alleen in haar
bedje door het raam lag te staren.
Waar ze de vogels hoorde fluiten
die ze zo graag wilde omarmen
maar ze mocht niet naar buiten.
Er waren ook tranen van het lachen
mooie momenten die ze koestert en
voor altijd in haar hart zal bewaren.…
Denk aan mij
hartenkreet
3.6 met 25 stemmen
2.152 Denk eens aan mij
wanneer ik niet meer op deze aarde ben
denk aan mij met een glimlach
op een mooie dag
als de zon dan eens schijnt
en pas laat achter de horizon verdwijnt
denk aan mij
op die dagen wanneer
de regen tegen de ramen tikt
en de bloemen verkwikt
denk aan mij
in die mooie nachten
als de maan
en de sterren lachen
denk…
nooit heeft de kamer nog naar vanille geroken
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
675 ik zie een schip
voorbij mijn raam varen
beelden
van toen ik zes was
drijven doorheen tijd en zeewind
een verloren ziel helt
over moeders en dochters
en wie niet zien kan
zij, op het dek, verliest; er liggen
stenen, straks of later zal ik woorden
vinden
om vorm te geven
aan het schreeuwen
het is nooit van mij alleen:
het…
Alleen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 Langs het raam,
door condens beslagen,
lopen figuren
als vage schimmen
achter hun schaduwen aan
hersenspinsels
vervaagd en vertraagd
vanuit een troebel verleden
waar het niet was
wat het leek
waar de waarheid
geen werkelijkheid is
en de dagen
in twijfels aan je voorbij razen
en de nachten in nevelen
van een onwerkelijke…
treuzelend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
591 winterkleren hangen treuzelachtig voor ramen
als oude vrouwen ,met lege zakken
weerspiegelend in blinde tijden
wordt ze door de huiskamer omarmt
mouwen rijmen op muren als
koude littekens op het behang
maar nu zijn wij groene bladeren
waarin wij ontwaken in een verre lente
de kou houdt niet meer stand
in een schaars verheven licht
wordt…
Heimwee naar de zandhoek
gedicht
2.7 met 3 stemmen
4.696 Wij deden onze kleren uit
en alle dingen werden nieuw aan ons
in het rusteloze licht aan de kade
klotsend klepperend met vlag en wimpel
in de ongeruste vrede aan het raam.
------------------------------
uit: 'Heimwee naar', 2006.…
Debuut
gedicht
4.2 met 9 stemmen
13.102 Langzaam drong het buitenlicht
door het raam naar binnen
en met het licht verdween de reden
van het wachten naar een elders dat,
bedenkt ze zich, ook nu nog toekomst is.
-----------------------
uit: 'Wasdom', 2011.…
Breekbaar
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
624 Laat ons niet langer van weemoed spreken
dat kun je wel doen
maar het zal eens onze liefde breken
laat ons van mooie dingen
zoals vroeger eens een bard
onder het raam kwam zingen
van een tuin vol rozen
we keken naar hem toe
hij zou ons doen blozen
maar laat ons nu onze lijven
zacht tegen elkaar aan wrijven
kom laat ons niet langer…
De Verlatene
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.673 Ik zou vuur maken als zij hier weer bij mij kwam
als eens in dat oud verhaal van haar en van mij;
maar nu sta ik, stil en denkende, bij het raam -
de winter wordt koud; de jaren gingen voorbij.
---------------------------
uit: De wilde kim, 1925…
Mei
gedicht
3.3 met 19 stemmen
6.443 Het raam staat open, het gordijn
beweegt, de wind gluurt binnen,
zijn armen om de schaduw van
de nacht die hem moet tillen.
Zij slaapt, een zwaan, een vlinder
door blad hoor ik zijn voeten gaan.
---------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1997.…
roodborstje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
574 rood rondborstig
wulps blikkend
tikt zij het raam
als ware zij
vragend om aandacht
een meisje van plezier
niets verhullend
zingt zij temend
ach kom nou
laat mij erin
zo zonder jou
is het eenzaam hier
guur ook en koud
vliegen vangend vlug
de schoot schuilend
kruimelt zij nootjes
tot natuurlijke drift
in het hoogste lied
haar ontladen…
thuiskomst
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
472 we kwamen thuis
toen we door het raam
onze flinterdunne
vervlogen dromen
aanschouwden
het schommeltje
vergeefs bungelend
aan een balk
de dode takken
in zompigheid vergaan
een verlaten ploeg
woekerende brandnetels
de vogelkers die brons
kleurt in het ingetogen
herfstlicht
de tamme kastanjes
het zacht haast
sacraal roze
van…
Kleine koning
netgedicht
3.3 met 110 stemmen
983 het sneeuwt en het sneeuwt
achter het donkere raam
vallen de zachte vlokken
nu opent het huis de nacht
zo lang wil ik wel
jouw kleine koning zijn
in dit weifelend licht
worden de dingen
die er altijd waren
de dingen die ik niet meer zie
ik vraag je, ik zoek je
waar ik je vinden zal
sneeuw zal altijd wit zijn
en de nacht, mijn…
Kristallen
netgedicht
4.3 met 146 stemmen
482 sierlijk dansen
de kristallen
op vlaagjes wind
voorbij mijn
raam waar
een enkeling
helaas zijn
einde vindt
in een
krampachtig
smelten
zie ik later
de druppels
glanzend naar
beneden snellen
op weg naar laag
wit laat
de bui zijn
sporen na
op weer een
maagdelijke aard
je hoort knispers
knappen als kou
langs kristallen…
Wat ze denken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
417 een vogel brak uit zijn lijst
plots was het uitzicht helder
geen wolk sprak hem aan
geen deur geen raam
in het grote gebergte
er was nooit één verhaal
wel een eeuwig verlangen
naar schitterende zinnen
dansend op wankele schouders
het ontginnen van de mijn
de omweg naar de waarheid
met vingertoppen betast
uit vitale wanhoop…
verwelkom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
781 open de deur
en/of beide ramen
kijk niet naar buiten
hooguit héél even
zet je in je stoel
en laat hem binnenkomen
de tijd
de lege tijd
de kale, lege tijd
de serene, lege tijd
de sneeuwwitte, lege tijd
buig het hoofd
en nip aan hem
leg hem op je tong
langzaam
langzaam
stil
dankbaar
diep dankbaar…
Afstam
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
67 uit huizen waar de klok
luider was dan de televisie
stam ik van af,
waar iemand altijd door het raam
naar buiten keek
voor hij de deur opendeed
een grote afkomst heb ik niet,
wel een moeder die vond dat je
je schoenen uitdeed
voor je binnenkwam
ik ben allang ergens anders,
maar nog steeds
klop ik mijn schoenen af
voor ik
binnenkom…
Mijn huis...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
939 Op de puinhopen van mijn leven
heb ik opnieuw een huis gebouwd
de fundering is nog niet zo stevig
maar het is er veilig en vertrouwd
Het biedt bescherming tegen rampen
en geeft me houvast als ik val
ik kan er rusten na het strijden
ik vocht omhoog, uit het eenzame dal
Nu schijnt de zon door mijn raam naar binnen
ik schuif het gordijn voorzichtig…
Ze hebben
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
941 Het raam gebroken
en mijn naam gestolen
Naamloos en onbekend
trek ik doelloos de heuvels in
waar de uren dagen duren
en de schemering even
hardnekkig is als poolijs
de zomerwarmte slechts
mijn droge huid maar niet
mijn verlaten hart verwarmt
De lege nachten vul ik met
poëzie over gebroken
Delfts blauw
en over de zeven zwanen
die…