3230 resultaten.
NIEMANDSLAND
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
578 Ergens, wáár wilt u nu weten
- maar dat ben ik glad vergeten -
ligt het laatste niemandsland.…
Schaatsenrijden
gedicht
3.1 met 20 stemmen
7.461 Glad en wijd ligt het ijs
in een veeg wit en grijs
en de lucht, tastbre kou,
is gestolpt onder blauw.
En mijn schaats met een kras
als een schot onder glas
trekt een veervormig spoor
van mijn voet uit te loor.
Ik scheer scheef op het vlak
langs een donkerblauw wak.…
woud vol lange tenen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
633 Groen licht betovert me
Feest voor de ogen
om rond te kijken
in dit woud
Gladde slangen
Dubbele tongen
Lilaroze heggen
Glinsterende stenen
Maar genieten doe ik niet
Elke pas berekend
ieder woord gewogen
op de gouden schaal
Ze kruipen langs mijn schenen
Dit niet doen dat niet zeggen
Wee o wee er niet op staan
Wie verlost mij…
Herfstig is mijn tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
713 Mijn stam, eens rank en glad
is knoestig krom.
Het bos waarin ik groot geworden ben
dunt zich steeds verder uit,
mijn takken reiken nog omhoog
maar raken nauwelijks andere meer.
Wat schaduw geven doe ik nog
maar vruchten zoveel minder dan voorheen.…
Stilleven in juni
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
631 Glad gestreken ligt het gazon
op een zondag in de zomerzon
witte tuinstoelen onder een gele parasol
een schaal aardbeien en kersen op tafel
en een kruik met parelend water
blauw bloeien de verbena's en wit de abutilon
onder het vallend goud van een middagzon.…
Stom boek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 verhaal
op een of andere manier
niet helemaal uitgelezen
nu vallen de pagina’s
door elkaar op de grond
er is geen touw aan vast te knopen
toch wil ik weten
in welk hoofdstuk het stond
het moraal van het verhaal
het moet wel fictie zijn
ik zoek het laatste blad
om het enigszins te begrijpen
het is verkreukeld
ik strijk het niet glad…
Eens...
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
686 laat ik een traan
morgen is alles anders
dan zal ik mijn mannetje staan
Soms voel ik een diepgaand spijt
voor wat ik niet heb gedaan
maar dat is allemaal voorbij
morgen zal ik mijn mannetje staan
Ik zal mijn masker afzetten
en spijkers met koppen slaan,
de stoute schoenen aantrekken
en voortaan mijn mannetje staan
Gebakken peren, gladde…
Isis ontsluierd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Isis ontsluierd, niet haar masker
van goud, maar echt, haar ziel
in mijn naakte lichaam
de energie van de wereld
kleedt mij van binnen uit
trekt knopen los, strijkt
inwendige bulten glad
vult deuken en scheuren
en draait de deksels los
van mijn wonden, likt ze
langzaam met liefde
weg tot dunne littekens
van verloren eenheid
met…
De biologische vijver
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
506 De vijver waarin ik gisteren viel,
omdat het bruggetje glad was,
deed de kikkervisjes schrikken.
Deed de dichter beseffen,
dat hij ooit als foetus,
een kikkervisje was.
Ik schrok en kroop aan land,
omdat ik heel lang geleden,
mijn kieuwen had verloren.
Geen koudbloedige kikker,
maar wijs geworden was.…
Om mij tot woning te zijn
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
282 In de keuken zet jij
water op, kopjes klaar
de ketel zingt, de thee geurt
en ik kijk wat rond, streel
het fluweel van de divan
denkend aan het gladde laken
op jouw bed, aan de zachtheid
van jouw matras en mijn lichaam
dat zich naakt als mijn hand
daarop uitstrekt
Als het dan maar niet zo is
dat jij verliefd op me wordt
en we ons gaan…
IJsland
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.929 Door sneeuw en ijs geschuurd,
gescheurd door scherpe kou,
bezocht door eenzaamheid,
het binnenland.
Omkranst door de beschaving;
een pas aangelegde ringweg
door bussen vol bewonderaars bereden.
Mooi ben je
maar ik raak je niet meer aan.…
Engelenvleugels
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
2.652 Niet alleen de sneeuw
vlucht stiekem naar beneden
mijn gedachten vloeien mee
Even geen ellende
geen verderf
Alleen witte eenvoud
Een veilig laagje
bedekt de zorgen
Bergt ze even op
Even langer
Voor altijd
Witte eenvoud waakt
Vergeet me niet...…
Regendruppels groot en nat
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
679 Hagel, sneeuw of harde regen
voor mij is het enkel een zegen.
Iedereen binnen, ik lekker buiten
regendruppels, hoor mij eens fluiten!
val maar neer en maak mij nat
het kan me niets, het kan me wat!…
sneeuwval in Winterberg (D)
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
628 randloos maagdelijk het wit
in ogenpijn en
weer een toegenegen
zijn, veel meer dan eerdere klacht
rijpen de bomenkronen
eerst als een winterzwart
bezweert de hemel zinkend
vallend voor middernacht
de leeggemaakte sterren
langademige wind
eenzame vogel
zingt liederen van sneeuw.…
Verlaat ons niet
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.580 Bevroren momenten, gejaagd door de sneeuw
Met rode lijnen van tragiek en triest
Zijn allen die niet langer hopen.…
Winterse klanken
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
907 Verse sneeuw,
onschuldig,
een engeltje dat geeuwt.
Witte tranen,
gedragen,
bewaard in een eeuw.
Stille schaduwen,
zo licht,
in winterdagen geborgen.
Kraakheldere nachten,
ijskoud,
maar toch verzachten.
Geen woorden,
geen praten…
Volmaakt is de stilte,
in winterse klanken geschapen.…
Droom
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
997 Dit verschijnsel is mijn verzinsel:
Een land met bovenop veel sneeuw
Met grijsgrauwe ontsnappende wolken
Met een paar wolven op zoek naar de maan
Als ik mijn ogen dichtdoe
Hoor ik hun hongerig gehuil
Maar in de werkelijkheid – schijnt de zon,
Het is 20 boven nul
Ik lig in het water
En droom.…
de lente wil spreiden
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
888 de lente wil spreiden
ze wil naar ons toe
maar rinkelend
door de bocht
komt de winter
nog met kwade blikken
hoopvol dacht ze te komen
maar sneeuw sluipt
nog naar binnen
het verlangen naar warmte
onzichtbaar
nog even stilgezet
nog niet opgewassen
voorjaar nog in de verte
gestald in dromen
nog ongeboren…
troostvoedsel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
837 het laatste stompje geel geslepen
mijn doos caran d’ache is leeg
ik kom tekenkleur tekort
ook schrijfblauw is niet meer
ik schud de potloodvruchten
creëer er een regenboog mee
zoals je vroeger sneeuw kon schudden
roep te vroeg ‘Hosanna’ in den hoge…
Mijn godvergeten zonnevrouw
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
817 nog verdwaal je
in de vlokjes sneeuw
die dwarrelen en dansen
terwijl je blik
in groen en blauw
al volop lente geeft
je vingers groenen
ondanks kou op
warm beschutte plaatsen
krokus maar in
duizend kleuren jij bent
mijn godvergeten zonnevrouw…
Vervagen
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
899 Of de dwalende angst verzamelt
in de twijfelende sneeuw
en grijze weemoed
van het zwijgen en verliezen
van elke gedachte waarmee
niemand ontwaken wil.…
frêle
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.131 Bloesem ik mis je
in deze koude tijd
Je roze schoonheid
geur van vergetelheid
Bloesem ik mis je
zo zacht als fluweel
Witter dan sneeuw
aan je groene steel
Bloesem ik mis je
wonder der natuur
Fontein vol bloemen
mooi frêle en puur…
Decembermeisje
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
871 wanneer de prille sneeuw
vluchtig nog
langs mijn wangen strijkt
het gras witter oogt
dan zwanen
op een bevroren plas
mijn koude handen
december vegen
en tijd verder wijkt
zie ik, heel even maar
mijn meisje
in haar rode winterjas…
Nog dreigen grijze buien
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
542 je warme adem
smelt de winter
in mijn hart
ontdooit
het harde ijs van
lang bevroren pegels
je lach
strijkt langs mijn huid
met lentekracht
nog dreigen
grijze buien met
regen sneeuw en kou
maar in je ogen
spiegelt al het
voorjaarsgroen en blauw…
Heen gegleden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.087 de moederschoot
waarin ik me tot nu toe
veilig waande is verdwenen
daar ze vannacht
zachtjes van ons
is heengegleden
hebben we haar
teruggeven aan
Moeder Natuur
zachtjes dwarrelt
sneeuw als 'n deken
om ons heen
tikt de klok gestaag
toch voel ik me leger
ieder uur…
Schilderspalet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
576 en dan 't zoet-zilte rond te plengen,
het met de kilte van de grond
vol klokjes sneeuw
en vlokjes paars,
te mengen,
aan te lengen met oudblaars,
een groot deel
wil
gezond te zijn
en mild,
het niet te verzengen
verbond.…
Als de blues
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
790 Ik ben van jou die ik bemin
Ik ben van jou die zwijgend stil
Door alle dagen
Gedichten wee en schande draagt
In de bundel van poëzie
Verberg ik mezelf
Daar leef ik daar adem ik
Mijn gedichten sneeuwen langzaam
Als een blues als twee akkoorden
Die in het verleden doodstil drijven…
er is geen verschil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Ik ben de berg
ik schilder en vertel
probeer het wonder
vast te leggen
de geheime kracht
die alles verbindt
als ik de berg schilder
ben ik het bos
de levensadem
ik ben de rots
de levenskracht
ik ben de sneeuw
volkomen rein
Ik ben de berg
het leven zelf
ik voel de verbinding
tussen alles wat is
en ooit zal zijn
er is geen…
rendieren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
665 de wereld
heeft een hart
van winter
kijk naar de sneeuw
en de sparren
stijf bevroren
vol naalden
en je weet zeker
dat je een winteroog
moet hebben om te zeggen
'one must have an eye of winter'
om de blauwe ogen van de rendieren
te zien in de zomer nog van goud…
Een week
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.302 tot de winterdag
de zondag
alles dicht ging sneeuwen,
liep ik door de
weekse dagen
alles droevig achterlatend.
--------------------------------------
uit: 'Mijn duizendbladig boek', 2008.…