Alle inzendingen over stenen

4052 resultaten.

Sorteren op:

Een dolle boel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 483
een appeltje voor de honger en wat liefde voor de dorst meer heb je niet nodig wie braaf is die krijgt worst het vel is overbodig de kat gaat er mee heen zit te spinnen voor de muis in haar navel glimt een steen er is niemand thuis op tafel dansen kaarsjes een schim ontsteekt het vuur op hooggehakte laarsjes…
Hanny27 januari 2010Lees meer >

Een dolle boel

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 658
een appeltje voor de honger en wat liefde voor de dorst meer heb je niet nodig wie braaf is die krijgt worst het vel is overbodig de kat gaat er mee heen zit te spinnen voor de muis in haar navel glimt een steen er is niemand thuis op tafel dansen kaarsjes een schim ontsteekt het vuur op hooggehakte laarsjes…
Hanny27 januari 2010Lees meer >

Tot op het bot

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 622
Met stenen die nog over water stuiteren, van her en hot tot aan de horizon. Hij wou dat hij haar zoenen kon.…

Onbevangen

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 553
De tegenslagen zijn soms hard maar leerzaam bovendien tenzij je een ezel bent want dan ken je die steen al wel. Even slechts een lach op je gelaat de vrijheid lezend in je ogen de parels van je ziel ik hou van je warme hart.…

Schaduwzijde

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.102
aan de maanzijde leggen bomen zich te rusten op de stenen van het weggetje langs de zomen waar de weegbree is verdwenen aan de zonzijde liggen bidders lakenlang de luim gestrekt ingekuild als ridders hun reptielenhuid bevlekt aan de keerzijde slaapt een kind dat niets van dromen weet van warmte en bemind tot het zijn naam vergeet…
Hanny19 maart 2010Lees meer >

In prille ochtend

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 514
Ooit vocht je in donkere uren een implantaat van steen uit je hart Onder dreigend wolkendek door storm en nevel terwijl het verdriet rijpte als vruchten aan de boom bedwelmde de koriander Toen de viool het lied van eeuwigheid huilde opende de roos behoedzaam haar hart In prille ochtend onder milde zon…

De verte nevelde

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
van de krijtstreep tussen groen en blauw kon ik weinig hoogte krijgen de verte nevelde in warm en koud met trage ronding de vleugels van mijn geest kunnen de steen die op mijn maag ligt niet meer dragen nog twijfel ik heb vragen die met de dood geen antwoord krijgen ik moet blijven hoor ineens de meeuwen en het teleurgestelde…

Jammerhout

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
De pasgetrouwde ezel stoot zich aan een steen en breekt een poot. Z'n veearts moet 'm spalken. Hij wordt een ex: z'n ezelin heeft in de brekebeen geen zin. Hij is aan 't huilebalken. Een vent, die huilebalken hoort, denkt: 'Wat een eigenaardig woord!' De oorsprong wordt door hem gevraagd.…

Een zomerkind

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
het gras was altijd groener waar jij liep de paden meer geëffend zonder grote stenen jij wond de winden om je vinger altijd in de rug danste vaak voortvarend vlug omhoog en speels weer naar beneden nog ben jij een zomerkind stralend en vol zon ieder draait zich naar jou om…
wil melker20 februari 2013Lees meer >

In het grijze ochtendlicht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 499
de nacht was koud het graf gesloten met een steen nog waakten zij de vrouwen uit zijn groep discipelen maar in het grijze ochtendlicht ontwaarden zij een lege tombe witte waden toonden vormen van zijn gehavend lijf maar hij was opgestaan en naar de mens gegaan zijn boodschap sprak in alle talen bemin elkander in genade…

betekenis

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 782
het is niet door de regen dat ik een huis bouw rondom een rusteloze gedachte noch door het vilten mos - een trage stroom die stenen streelt- het is niet omwille van het gesuis dat sluimert als een sombere wolk tussen kale muren en verspilde tijd het is om het geluk te vinden -een gevleugelde liefdesdrift geborgen in een onvergankelijk…

kruisweg

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
.' ik heb een steen geraapt en teruggelegd gezegd wat enkel woorden doen een oud blazoen geraakt en naakt mijn speerpunten berecht maar meer nog huiver ik, in stil respect uit mijn hart lekt bloed, ze druppelt slag voor slag langs leven en de lijdensweg van alledag…

Versteend verdriet

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 515
De regen valt gestaag druppels van pijn slaan op het wegdek gaten in mijn hart Bleke zon van wanhoop gevangen in een natte stilte flarden van mist versnipperen droefenis in de wind Mijn poreuze steen zacht en beschadigd geurt naar ontzetting en dode rozen op bruin mos…

de reiziger en ik

netgedicht
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 627
zo draag ik schelpen achteruit een zelfduel met geruis in oren wie hoort het waaien het zand dat in een laatste dag- gezicht valt het eiland langs mijn voeten gekneld tussen stenen meeuwen schreeuwen op natte vlekken schreien om de vuurtoren die langzaam uitdooft overspoeld door ijle woorden…

Oorlog in dit hoofd

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 718
Het is oorlog in dit hoofd, Onbekende Ongekende Steden zijn Door onophoudelijk vuur Aan gort geschoten - Geen muur blijft overeind, Geen steen die op De andere blijft staan, Lucht vol neerdwarrelend gruis - Wat er nog aan beelden bestaat Wordt aan het zicht onttrokken, Tot voor mijn voeten Plots dit veertje landt En onverwacht…

Ik wil wel

gedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 6.310
Dus wandelaar en zwartziener, geen delver maar werper van stenen, laatste en eerste. Scherend over aarde, daar nesten mij bouwend als zwaluw. gedicht --------------------------------- uit: 'Campert Compact', 2016.…

Een ochtend zen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
de dag dat er twee zonnen waren alle geschiedenis geschreven is alle vrouwen ontmoet al het zaad gezaaid de steen in het water gegooid uit de losse hand en veertig jaren terug in eindeloze cirkels slechts meegaan met de stroom als water om alles heen met een kalende kop en nog geen boeddhist wie zonder zonde is…
wim euser31 januari 2017Lees meer >

We vroegen

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.826
. ------------------------------------------- uit: 'De buigzaamheid van steen', 2005.…

met de noorderzon

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 735
ik schrapte mortel weg bikte uren stenen uit je muren legde vuren aan jouw schenen maar jij nam verlegen steeds de benen ik nam je hand maar jij koos toch voor eigen land met huis en haard ben vertrokken met de noorderzon jouw recht wordt nooit meer krom…
wil melker24 oktober 2006Lees meer >

ingehaald

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
in de kamer werd niets gezegd het was daar koud hij hoorde alleen het tikken van de klok een zware steen lag op zijn maag hoeveel regels kent de liefde als hij de straat uit rent doet het licht pijn aan zijn ogen de witte lucht is zo licht hij kan er niet tegenin kijken hij zou de anderen niet meer…
J.Bakx20 augustus 2017Lees meer >

Ik wil wel

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.899
Dus wandelaar en zwartziener, geen delver maar werper van stenen, laatste en eerste. Scherend over aarde, daar nesten mij bouwend als zwaluw, gedicht. ------------------------- Uit: 'Campert Compact', 2016.…

even stil

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 512
aan de andere kant van de wereld regeert Aeolus god van de wind langs stenen paadjes klimmen ezels over de verweerde krater we plukken de dag in geleende tijd verbranden we de winter aan een blauw azuren zee zet de schoonheid onze hoofden even stil…
J.Bakx7 maart 2018Lees meer >

Kamer in de hemel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 408
Zonder de lasten ervan willen leven in de stad, boven de schoorstenen, schoon schommelen in oma's stoel voor het erkerraam de sluimerende monden van de pokdalige daken te zien ontwaken zonder hun gif te hoeven ruiken en het dan ook nog eens in te ademen uit solidariteit met ieder die snel moet leven in de stenen wereld waar alles…
Zywa20 november 2021Lees meer >

voor het laatst

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 483
op de stenen weg langs witte berken horen we een marche funèbre in de verte van het licht naar de verste duisternis op handen gedragen op de maatslag van de tijd een buizerd hangt in gebed de wind waait onze wangen kil voor het laatst het laatst kwam jij voorbij…
J.Bakx17 december 2021Lees meer >

in de loop van de woorden

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 460
de asgrijze schrijver sloeg met dode takken de laatste taal uit de steen van zijn geërodeerde hart op de grens van herfst en winter op de drempel van lichtheid naar zwaarte droeg hij de zinnen in de palm van zijn hand woorden weten niets dàt had de oude poëet begrepen toen hij zijn hart ontdekte in de woordeloze dood…
J.Bakx15 november 2025Lees meer >

het blauw dat gele koren zingt

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.033
handen klauwen naar houvast groevenloos voelt steen nog zachter dan de dood in uitzichtloos verglijden het blauw dat gele koren zingt in het glooien van de hellingen verblinkt als stilte in de samenkomst van dalen is wit het graf dat sterven heeft gebaard rust die neerdaalt in de laatste strohalm die als roos geworpen is…

menhir

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
Millennia kwamen en gingen de seizoenen; geselden regen en storm, brandde de zon en beet de vorst; de steen bleef staan, toonbeeld van kracht en incasseringsvermogen. Fier baken van stabiliteit in de eeuwige stroom van verandering.…
Jack Stoop17 november 2023Lees meer >

Breng me terug

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 416
breng me terug naar de plek waar ik kon schuilen onder de vleugels van de tijd waar ik speelde met de figuren die de zee achterliet op het strand breng me terug naar de spelonken waar ik leerde hoe het was in het begin waar ik luisterde naar de uitgeholde stenen die hun verhaal vertelden breng me naar de plek waar alles ligt…

Zoete weerwraak

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 447
Dan maar met Samaritaans engelengeduld  met het gif in de beker van Socrates laten vervloeien  doodgemoedereerd als verfoeilijke symbolen  op de steen van Rosetta  af laten drijven  beginnend met de w  van waanzin en weerwoord en zonder l van leugen  eindigend op ijven...…
Quisque3 maart 2026Lees meer >

De witte blinkerd

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 794
Ik sla haar vrolijk springen gade van steen tot steen. Ik weet niet wat ik hier verwacht. Een topervaring? Ongenaakbaar de witte blinkerd in de zon. ZONNELEEN 30 De sequenties van Amos…