2670 resultaten.
voelde als een koude vleug
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.239 ik wist dat je er was
voelde je als koude vleug
in ondertoon van warme wind
op een mooie zomerdag
een steels bewegen op
het randje van mijn blik
maar als ik keek kwam
ik je echt niet tegen
je klopte op mijn deur
waar anderen belden
ik had geen haast omdat
ik jou veronderstelde
ik weet dat jij
mijn laatste uren slaat
ik doe niet…
Van het begin tot en met het eind
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.041 mee
In de zoektocht naar jezelf
In de geschiedenis van Argentinië
Alles voel ik met je mee
Woede verdriet pijn en liefde
Ik herken de plaatsen
Buenos Aires, Plaza de Mayo, Punte del Este
In gedachten loop ik naast je
Woedend op de militairen
Ik kan niet van je loskomen
En dan, veel te snel ben ik met je klaar
Het waren bijzondere uren…
ijle bloem op hoge wind
netgedicht
0.0 met 2 stemmen
802 een ijle bloem op hoge wind
alsof de zon voor even schijnt
in de blijdschap van een kind
de dagen zijn uniek
in de uren klinkt het leven
zingen mensen nu het hoogste lied
of dirigeert een ander de muziek…
want morgen is van glas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
759 je speelt vandaag
droomt voorzichtig
over morgen
lacht en praat
staat mannen uit te dagen
weet waar je voor gaat
toch vlecht de zon
onzekerheden in de uren
versombert in een ander licht
je weet dat dit niet lang kan
duren stikt weer in herinnering
door een omgeving zonder zicht
wilt verdriet met handen
breken vergeten wat…
wolkenslaap
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
710 de avond liep binnen
met waterige ogen
en schrobde het maanlicht
van mijn zilver bespatte huid
met zorg had ik
sterrenzaad gestrooid
tussen land en hemel
ver van de plaats
waar uren verdwijnen
en de dood zich in mijn
lichaam sleept
boven de horizon
en het slapende zuiden
kromde het licht
met ingehouden adem
toen jij stenen gooide…
Of jij.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.560 Ik voel het wel in de woorden - van onze stiltes
lange uren - die wij samen opvullen.
De glinsterende weerkaatsing
van mij in jouw ogen - en de tranen -
waren zuiver en puur. Al zal het zoet
nu bitter smaken. Ik blijf wel hier.
We draaien en wentelen om onszelf heen.
En leven in het vreemde - nieuwe -
toch vertrouwde gevoel.…
wanneer lippen elkaar raken
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.501 als je bij me bent
valt mijn masker af
geniet ik met volle teugen
van het samenzijn
je blik doet me smelten
aangetrokken als een magneet
opent mijn hart
waar ik je met open armen ontvang
wanneer lippen elkaar raken
komt er een energie vrij
die als een vuurbal explodeert
in de verstrengeling van onze lichamen
uren later kijk ik je…
Slechts een woord
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
770 raken
want het antwoord gaf je al
voor de tijd in stukken viel
en ik door de bruine aarde kroop
met smalle, bleke handen omdat
ik geen bomen kan verplaatsen
of sterren tot een ongekende
hoogte kan bewegen
met een verre vleugelslag en
nog zwarter dan de nacht
schuif je de diepte in mijn oor
hoe lang nog, vraag ik
aan de volgende uren…
Het randje van bestaan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
609 zwijg je met je handen
als je woorden
voren ploegen in gevoel
werk je aan later
als in het heden dromen
breken zonder doel
droom dan je zwijgen
laat je handen
woorden zien met smoel
breng emoties koel
woede zal verdwijnen
en in liefde overgaan
leef je uren
zonder dagen en versier
het randje van bestaan
zon flitst dan
weer…
weggegleden
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
896 de maan vermoeit
verlaten
elke stap die schreeuwt
om dichtgeknepen ogen
alsof ik er niet ben; de uren met jou
zo vreemd de kus met tussenpozen
jij kijkt op, neer
mijn woorden en stenigt het geluid
van uitgeteerde stilte
de steeds herhaalde vrees
tussen waarheid en waan
en alles wat ik daarbuiten
nog ken
de vogels zwijgen…
Apart hoofdstuk
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.878 Na maanden van lezen
zou ik uitkijken naar deel twee
en de foto's die erin staan
uren lang bekijken.
De vlinders willen vangen
de muurtjes willen breken
de klanken willen horen
en de verf laten drogen.
Lezen is alleen niet mijn ding
wel de rest erom heen
dat wil ik dan ook wel delen
maar dit boekje liever niet.…
alles houdt zich stil
netgedicht
4.1 met 33 stemmen
2.220 luistert ze
naar zijn eindigheid, naar zijn kleine
witte stem
en wanneer ze zwijgt, haar hoofd te rusten legt
van boom tot boom, in wind
gebogen
in alle stappen terug
op het vensterglas, over stenen en kruisen
langs het gemis
en kringen op de vijver
licht
als engelenveertjes
wikkelt ze zich, nachtverloren
in de zwaarste uren…
Halverwege, de dood
gedicht
3.4 met 11 stemmen
6.953 Ik ben al uren ouder.
--------------------------------------
uit: 'Nieuwe Gedichten', 2001.…
Winterpijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
627 De regen wiebelt met zijn gat en strijkt als loopse duinen
De hemel nog niet aangepast in diepe blauwe kruinen
De kou te diep geslagen nog het hart te kil beslopen
Een plensbui die er ijskoud lult van zomers in de tropen
De dagen zwart de zangers stil en rook die maar blijft pluimen
De wolken dicht de adem laag en hoe de uren schuiven
Een tango…
NEE
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
814 ik wil met ondoorzichtige manoeuvres
uit mijn gedachten klauteren
ze onbeademd achterlaten
in een tijdscollage waarvan ik gezichten amputeer
zonder slaap of kus
hele hoofden die ik laat rondkijken in bevlekte uren
muren, nooit gekocht
zoals het geluid
van regenvlagen tegen de binnenkant
van mijn keel
aarzel niet
en huiver
om…
Ode aan mijn drumleraar
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
3.508 En toen begon ik maar met drummen
'k Ga wat tikken in de tijd
Dromen, tja, dat kon ik al
maar mijn ritme bleek ik kwijt
Uren, dagen aangeslagen
Zenuw, zweet en angst verjagen
Ben van die man gaan houden
die weg doet al het oude
Genadeloos, hij die kijkt
en door mijn schaamte mij de handen reikt
Tel seconde na seconde
Ik dwing me in…
Levensboom
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
804 Zolang mijn stem mag klinken
in ongetelde uren
gedenk dan in de donkerste nacht
dat onvermijdelijk overgaan
tot in dampen voort zal duren.
Aan jou,die mij het leven schonk
en wie ik mocht bevloeien
jouw betekenis voor mij
in voortdurende aanvaarding groeien
nooit waren zij gescheiden
noch immer zullen zij…
Theodora
gedicht
3.2 met 10 stemmen
4.910 Beneveld denkt
zij aan de wilde uren in de haven.
----------------------------
uit: 'Ravenna' (2001)…
De kracht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
590 Seconden verstrijken
minuten gaan voorbij
uren kun je kijken
met je handen in je zij
dagen kun je wachten
weken duren ‘n eeuwigheid
kwartalen in gedachten
al jaren geen benul van tijd
momenten van bezinning
kwartiertjes van rust
pauzes vol beminning
in ’t vroege uur gekust
vervlogen tijden
dat is verleden
toekomst vermijden
leef…
Kermis in je hoofd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
555 het was altijd
kermis in je hoofd
zelfs 's nachts
bleven de attracties open
van zweefmolen
tot rariteitenkabinet
jouw gedachten
zijn nooit stilgezet
jij danste vrolijkheid
waar anderen hosten
sjanste in de schommelschuit
joeg de waarzegger op kosten
je draaide door
tot in de kleine uren
wij wisten al dat kon
niet lang zo duren…
het spoor van de meeuw
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
620 het zwijgen van het strand
draagt een ander gezicht, vreemd
toegevouwen
alsof haar stilte is zwartgemaakt
op wimpers en wenkbrauwen
vele dagen lang
uren waarin het reizen
steeds kleiner werd door het twijfelend tasten
aan torenklokken
die zonder reliëf
de wijzers vastmaakten, noordwaarts
tegen voorbijgaande duinen
en het geraamte…
Moeizaam proces
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.169 Ze hangen al uren op krukken
De kroeg met Jan Jos en Ernst Jan
Vaak wil er wel eens wat mislukken
Men roept dan vertwijfeld ‘hoe dan?’
Ze zitten soms dagen te krukken
Ernst Jan in de kroeg met Jan Jos
Een twist weet de stemming te drukken
Snel slaan zij er lustig op los
Ze lopen nu weken op krukken…
Lieve oma
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.188 De klok
ooit nog de trots van oma
tikt verder hier de uren
vergroten steeds de afstand
tot wat je achterliet.
Het huis
de muren vol verhalen
vult zich met nieuwe bloemen
van hen die jij nooit zag.
Het erf
eens zo verstild verlaten
begint opnieuw te praten
en springt van tussen oud
een nieuwe toekomst in.…
ik wil je laten weten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
907 verlang naar
jou en je sterke
armen
die mij zo
verwarmen
dat het lijkt
of de zon
altijd
schijnt
het vuur
altijd brandt
ik tel de
dagen
en de vragen
die dit
alleenzijn
aandragen
het tikken
van de klok
het voortschrijden
van de minuten
en uren…
dichten helpt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.011 Bij de confrontatie met beperking
verlies ik mijn evenwicht
tot ik heil zie in nieuw licht
ik tel geen dagen of uren
en telkens vind ik een uitweg
in creëren en imagineren
piekeren is op slag verdwenen
geniet weer ten volle van het leven
wakker, gelukkig en content
sta nu echt wel te kijken,
geen oordeel meer of kritiek
brengt me terug…
stad bij avond
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
743 Stad bij avond
die eindelijk weer zich zelve is,
de uren verslaat op een terras
en het joie de vivre dat blijft hangen.
Stad bij avond.
Ik heb geen ander verlangen.…
se conde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
423 tijd heft zijn fallus
staat gestaag voor vierentwintig
uren
maar dan daalt hij, uitgeput
tot aan het laatste niets
voelt luren in secondes, waar
zijn macht
heeft opgezegd
in het neergelegde zand
stroomt nóg de loper leeg, ik zweeg
maar weet vandaag
dat morgen
ook nog aan een pijnpunt vreet
heet wroet zijn tand
mijn hand neemt…
Een blanco papiertje
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 weer hoor ik
de klokken slaan
zie lege uren passeren
het a viertje blijft onaangedaan
heb koppen gesneld
in luttele seconden
leeuwen geveld als held
uit de romeinse catacomben
heilige oorlogen gevoerd
op kruistocht geweest
ridders en graal laten verdwijnen
in schisma’s de zon weer doen schijnen
ik was cerberus die aan
de styx de…
Vermist!
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
848 Uren later, god zij dank,
kind gevonden, of er iets gebeurd is,
vermeld de historie niet,
maar ik deed een goede daad,
een simpele daad,
heb me middels het internet aangemeld
bij burgernet,
zodat, als er iets gebeurd,
er een sms wordt gestuurd!…
ambtenaren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.005 ze klimmen ’s ochtends
torenhoog
veilig voor weer en wind en zon
achter stenen glas staal en beton
urenlang ruggen kromgebogen over
documenten papieren en dossiers
ze zinken ’s avonds
in stalen kooien
naar diepe gangen
van trieste treinen
de helle van het heden
ze heten jan en miet en piet
ze zijn van het prikken uitgeput
hebben uren…