2704 resultaten.
De regenboog
gedicht
3.5 met 6 stemmen
7.185 Toch heeft de regen mij wakker gemaakt,
Zacht spettend op de plavuizen
In onzen tuin. - Hoor toch, hoor!
Men schiet! Het ronken van motoren!
't Eskader breekt de wolken door,
Er spatten vonken in het ochtendgloren!
Daar voor ons raam ontbrandt de strijd.
Lief, laat ons vluchten, het is nu tijd -
Mijn God! Dit teeken! Waarom dat!…
Huwelijk met geweld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.686 Zij opent langzaam de voordeur
het is drie uur in de nacht
hij slaapt en is heel ver weg
zijn enige moment zonder macht
De kinderen slapen op de achterbank
zij start de auto en geeft gas
het blijft gelukkig donker binnen
want wat als hij nu wakker was?…
Anders dan in dromen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 gelijk een kloonspoor
snijdt de verharde weg
door diverse akkers
opweg naar de kim
achter haarscherpe bomen
waarvan tinten mij raken
de rust is zo hoorbaar
zelfs vogeltjes luisteren
onder hun kwelen door
zodat alles zichtbaar wordt
anders dan in dromen
die al vaak vergeten zijn
maar ik schrijf ze altijd op
voordat wakkeren volgt…
Amber Dubbers
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.233 Lief zusje,
Je had ruzie met pap en mam,
Met een hoop kabaal
sloot jij de deur achter je,
Ik rende je achterna,
en ik zag het, ik hoorde het,
Gierende remmen, een gil,
ik rende naar je toe
met pap en mam achter me
stonden we bij je,
je werd wakker,
we waren blij dat je niet dood was,
maar je begon te bloeden,
uit je neus, je mond…
Haas
gedicht
2.5 met 25 stemmen
8.660 Ik werd wakker in de handen van stropers.
-----------------------------------
uit: 'De hertog en ik' (1989)…
In zwart en bloot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
553 ik draag zwart
omdat jij genomen hebt
wat ik bezat
veel bloot om jou
de pijn te laten zien
het lijf waarvan ik gruw
nog sijpelt af en toe
die grote rode vlek
over het wit dat ik ooit was
dan schreeuw ik
in mijn slaap als jouw handen
mijn onschuld doden
word ik gebroken wakker
in lamlendig grijs
dat niet wil wijken
ben in…
Voor de geliefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
765 Ik schrik wakker bij de buis
uit de keuken komt vaatgeruis
een kopje stoot een schotel aan
je stem neuriet met het gaan
Buiten bewegen bomen heen en weer
door het raam klinkt het verkeer
We waren jong, de geest oudsher
we tellen nog steeds elke ster
Het verlangen is een nacht
heelal gevat in kristallicht
met jouw ogen op mij…
Vechten bij stormtij...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 Toch wil je wakker blijven, raad vragen en slechts
doen wat moet, zonder al die kronkelingen
in je hersens, zonder het zwarte licht van niet
weten, van dwaasheid en onbegrip.
Hoe nu overleven? Wat wel of niet ondernemen?
Er is wind en er zijn wolken, maar er is veel
meer dan alles wat we voelen of zelfs maar zien.…
Van uit de donkerte in de lommertuin
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.926 Van uit de donkerte in de lommertuin
zie in het binnenlicht ik haar bewegen,
de stroken in het neergezegen
borduurwerk openvouwen
en plotsling voel ik mij zo diep alleen,
zo star verlaten, dat met wild verdringen
duizend verlangens in mij wakker springen
en mij bevolken stormende dooreen,
terwijl dat in de zijde tergend nijpt
een…
In de vroegte
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
466 Ik ben wakker en jij ligt naast mij
vast in diepe slaap, ik streel met mijn vingers
in je geopende hand, word gevangen
op je navel gelegd, op en neer
Mijn hart klopt regelmatig en jij
bent hier en zo nabij
Neurie ik een haast vergeten lied
iets uit de kindertijd, terwijl ik ademhaal?…
Niet met zoveel woorden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
492 op een dag is het onbespreekbare
in letters geborgen
het weke, het naamloze
het bestorvene, nog donker voor het licht
alle spinsels zonder gezicht, in een zucht
terwijl de dag vol uren loopt,
de nacht zich toenemend verlaat
zich wakker schudt in vergeten
nog warm van gedempte toon
schielijk langs onaangeroerd waken
ik ga weer zwijgen…
En wat hierna?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
794 Dan is dood zijn
gelijk aan slapen,
en besef je je verscheiden,
pas als je wakker wordt.…
Brandt in mijn lijf
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
773 ik ben wakker
heb een vriend
hij brandt in mijn lijf
ik heb zijn sporen gekregen
hij mijn liefde verdiend
zacht zijn ontspanning
krachten gesust
rimpels rond ogen
zijn lippen geloken
heb ik zacht gekust
ik ben je lichaam
eet nu jouw smaak
val voor je handen
ze strelen mijn huid
liefkozen vaak
ze geven gevoel
dat je ogen beloven…
cel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
670 In een donkere cel
Niet geboeid
Maar zittend
Slapend
In isolement
Tot dat je weer wakker bent
Ik zag je vaak
Heb je één keer zien huilen
Om de vriend die er niet was
Waartegen je even kon schuilen
Iedere keer de schelp
Des levens die je beschermt
Die hoort van je eenzaamheid
De zee die je uit de samenleving doet verdwijnen
Dicht gaan de…
Eend
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
588 Ik zie je vaak
vlak nadat ik
wakker ben
en na de koffie
en het brood en
de vele pillen
zelfs als het regent
struin je eendmoedig
het gras af op zoek
naar eetbare resten
soms praat ik tegen je
als tegen een laatste
vriend van niveau
ik denk oude incarnaties
in jou te herkennen
edele jonkvrouwen en
belangrijke baronnen
lieve, lieve…
De bijslaap van mijn dromen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
473 Vannacht droomde ik
Dat ik lag te slapen,
Terwijl ik wel beter wist,
Ik lag immers wakker
Zoals alle and're nachten -
De wolk met een beker
Warme melk met honing
Hing aanlokkelijk boven
Mijn hoofd, tot het moment
Dat zij haar intrek
Nam in de bovenkamer
Die al zo lang had
Leeggestaan, en ik besefte
Dat ik vandaag best ver…
dat ik jou maar heb - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
888 wie jou heeft
bezit het geheim van de spiegel
die laag voor laag
het hart en ego ontsluiert
wie jou heeft
kan zijn wie hij is
bezit de ziel van passie
voor alles wat er leeft
wie jou heeft
samen én alleen
rijpt aan de vriendschap
die jij overvloedig vlindert
waar de tijdstroom van leven
jouw jaren kalendert
vlammen wakkerend…
Najaar
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.051 We gingen naar bed, lagen wakker,
hatend omdat ze bestonden.
-------------------------------------
uit: 'Toorn'; de Tweede Ronde, 2005.…
Vespers
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
443 en als we dan het huis verlaten
tegen het avondtij
meen ik tussen de golven
een gezicht te zien
zonder naschrift, peilloos
als kleurenblinde as
deze droom houdt adem
wakker, verweesd, beducht
maar soms beklijft
's ochtends een druppel
tot ijs zolang het duurt, tot
mos op een stenen zuil
een ontscheepte maaltijd, een
stempel…
dronken van liefde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
592 dronken van verliefdheid
wil ik wakker worden
aan de verkeerde kant
van een vreemd bed
weer en opnieuw
wil ik ze weten en voelen
van passie van de vlinders
in hoofd hart en lendenen
naakt en onopgemaakt
de vlam van de drift
die nuchter het verstand
met het hart verslaat
weer wil ik het zijn
zo dronken en smoor
weer de liefde voelen…
Ouder worden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
530 Vannacht werd ik vanzelf wakker.
Ouder zijn wordt jonger, denk ik.
Vandaag wordt morgen gewoon weer gisteren.
Voor later is het veel te laat geworden.
Mat staan we bij lange na nog niet.
Zie! We zijn nog steeds aan zet!
Vanmorgen kreeg ik spontaan zin om op te staan.
Vanavond pas duik ik opgewekt in bed.…
Van onschatbare waarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Van nu tot straks als
patiënten wakker worden en zij zich weldra
weer beter kunnen redden.
Nieuwe hartkleppen worden ingezet.
Met maagverkleiningen worden levens
gered. Plastische chirurgie geeft aan
uiterlijkheden een nieuw aspect.
Zonder uitzondering op de wet wordt
met overtuiging een patiënt van de
dood gered.…
Dode dag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
463 Je kunt wel van alles willen
en weten, maar het is niets
wanneer je wakker bleef
Ja zon, ja eten, wat anders
maar geluiden verdraag ik niet
laat staan dat ik energie heb
voor liefde of een prestatie
die de dag tot leven brengt
de dode dag van te moe zijn
voor mezelf en de wereld
De tijd…
De geur van de gloed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
470 Jij op je balkon
met een herinnering
een mooie herinnering
een mooie avond, stilte
jij op het balkon, ik in de kamer
schemerende nevels een gloed
over de stad, zoals toen
je wakker werd uit de roes
verkleumd en klam
een paar mannen nog
aan het vissen, de geur
van de wijde kleine wereld
van grondmist, die sfeer
die zomaar…
Boerenopstand
snelsonnet
3.8 met 5 stemmen
755 U slaapt maar ik ben wakker,
aan ‘t werk, vrij, onverveerd.
Het vee, de stal, de akker
heb ik altijd geëerd.
Ik strijd zodat mijn vak
niet stikt in Haagse kak.
(Na rijp beraad met vakgenoten zijn r.4 en het distichon vernieuwd. Eerst waren die:
r.4 ben ik, zoals het moet.
Dit land stikt met gemak
het snelst door Haagse kak.)…
die reiken naar mijn geest
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.929 ik rammel aan de tralies
maar alles lijkt vergeefs
jou voel ik in me groeien
onwaakt word ik een beest
sluimerend voel ik tentakels
die reiken naar mijn geest
jij opent de gebieden waar
ik nog nimmer ben geweest
door jou voel ik de muren
die ik zelf heb gebouwd
jij doet me beseffen dat
ik weer van iemand houd
maak me maar wakker…
Sinds jij elders slaapt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
386 Sinds jij elders slaapt, sluimert de zon
Daar hoog boven ons schijnt ze
minder fel, minder warm
Ze verslindt me niet meer
na de dageraad, ze roept me niet eens
wakker, opstaan kost me moeite
Alleen 's middags stroomt mijn bloed
van haar licht en draagt ze
het gewicht van mijn zorgen
Dan kan mijn hart vliegen
als een draak, desnoods verdwaal…
warmend licht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 wie meent dat er een einde komt
een einde aan mijn liefde voor jou
weet weinig van gehechtheid zijn
aan wie jij mij bent geworden en gebleven
jou stem hoor ik nog elke dag
bij het slaap gaan en wakker worden
als vogelzang in de vroege ochtend
die ik niet vergeten noch missen wil
als een oase van rust en warmte
die jij mij bent en…
Winterochtend
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
463 Je zwaait,
en heel, heel de wereld wordt wakker.…
verwachtingsvol
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 in de lijn van verwachting
vervagen oude contouren
nu nieuw beginnend leven
in de moederschoot groeit
de hoop leeft naast angst
in de onzichtbare littekens
uit eerder ervaren verlies
van vroeger groeiend loot
de eerste zachte schopjes
wakkeren stil vertrouwen
dat het verlangen herwint
een moeder te mogen zijn
dan baart de vermoeidheid…