1541 resultaten.
Het spiegelend evenbeeld
gedicht
4.2 met 20 stemmen
11.235 Terend op een wanhoop die morgen is:
alleen met anderen die alleen zijn,
samen met de eigen stem, die niet klinkt
in een wankel en vermoeid bestaan
waar geen geluid meer doordringt.
En ik die dit leven niet ken
ik, een toerist in eigen land,
vreemde voeding in mijn cellen,
vreemde rook in mijn mond.…
Voor blijvend contact
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
991 In Bern staat een steen met opschrift
op een begraafplaats oud en Israelitisch
GOTT WEISS WARUM
geplaatst door Myria Dreyfus gelovige
een bericht in wanhoop gespleten
vol onbegrip voor de Allerhoogste
In 1944 na de slachting van Arthur Bloch
haar man 16 april 1942 veertig jaar
rond reizend handelaar in vee
goedhartig vreedzaam en bedaard…
Dragers
hartenkreet
0.3 met 3 stemmen
1.491 najaarswolken opdoemden
Vier dragers met hun donker pak
die zich enkel verdrietig noemden
Een donkere kist, daarop ’t kleed
en letters die van hemels spraken
Uit niets bleek de wanhoopskreet
waarom ‘t meisje af moest haken
De stilte, die haast te snijden was
beheerste volkomen de atmosfeer
Weggegleden was ze in het moeras
elk voelde nu haar wanhoop…
De eenzame schilder
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
665 De eenzame schilder
schildert met magisch realisme
de dood van inwendige ziel
slooft de hele winter
zijn verstand letterlijk
uit zijn handen
wanhoop staat altijd
voor hem klaar
als bron van inspiratie
vallen de lijken
per dozijn uit de kast
op canvas kan je alles
tot leven krijgen
zelfs de vele gezichten van de dood
en…
Opgehangen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
519 Je krijste je wanhoop uit je ziel, maar
desondanks bleef het roofdier je belagen
en op een kwade dag bood je geen weerstand
meer, psychisch wrak geworden, een ongod,
een duivelse streek, niets werkte meer om
je op te beuren, de gordijnen bleven reeds
voorgoed dicht, toen je in een vlaag van
opperste woede het touw om je nek legde en
de stoel…
DRAGERS
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.545 najaarswolken opdoemden
Vier dragers met het donkere pak
die zich enkel verdrietig noemden
Een donkere kist, daarop ’t kleed
en letters die van hemels spraken
Uit niets bleek die wanhoopskreet
waarom ‘t meisje af moest haken
De stilte, die haast te snijden was
beheerste volkomen de atmosfeer
Weggegleden was ze in het moeras
elk voelde zo haar wanhoop…
Paniek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
654 Woest water, wilde wegen,
warboel en wanhoop
verlammen.
IJskoude angst voor de toekomst
rilt zich een weg
door haar lichaam,
maakt dat ze bijna bezwijmt.
Uitgeput zakt ze tenslotte in elkaar.
Zo ligt ze hijgend in het bos
voelt de grond, de harde stenen,
het troostende, zachte mos.…
Overgave
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
880 Pijnlijk vuur vanbinnen dieper dan het hart
waar geen geest kan reiken
maakt het verward
Verdwaald zijn in nevels nog amper denken kan
willoos overgeleverd
geheel in de ban
Muziek onverdraaglijk schoonheid doet pijn
herinnert met smart aan
wat nooit was en nooit zal zijn
Groter dan banaal verlangen trilt door de geest
doelloos gerichte wanhoop…
Stenen schild
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
455 De pionnen hebben pijn die zij niet voelen
in het kostbaar bloed dat niet vloeit in een
schimmendans van schijn in moed en wanhoop
van gestold vuur, verwaaid op de torentrans als een
fluisterende stem van vrede en voel hoe het verstilt.…
Met je vuist op tafel willen slaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
603 Met de vuist op tafel,
een voet tussen de deur,
wanhoop op gezichten
moedeloosheid voorop,
wanneer is het nou STOP
met die ellende?…
De Oude Heer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
904 Bewogen werkend tot op de laatste dag,
Verstierf een eens zo innemende lach,
Die aan wanhoop weer hoop wist te geven.
Oh, oude heer!,
Uw geliefden gaan de laatste keer
eendachtig aan uw vergane leven
schoorvoetend in verdriet aan u voorbij.
Wij kennen u de geschiedenis toe;
Uit uw leven leerden wij.…
Werelddag Alzheimer.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
513 op de daarop volgende dagen
komen misschien de kleinkinderen langs
en gaat ze in haar denken wanhopig op zoek naar hun namen ...
"ze kende hen toch!"
Op deze dag...…
ZON-dag.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
537 Nooit doemdenken of wanhopen, ook niet mistroostig wezen
Wat een cliché - mens, durf te leven - werd toch wel bewezen.
Vallende sterren ook prachtige regenboog, oh zo hoog
Kleine wondertjes doen zich wel degelijk voor, geen betoog.
Bewerkstelligd door jou en jou of door - ons -
Versmelten met natuur en universum wordt dan zintuig puur.…
Een hele hand met zwart gelakte nagels
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
719 Een hele hand met zwart gelakte
nagels wenkt ergens vanuit de verte
met signalen een individueel verdriet
te vertalen met niets anders dan
de wanhoop van het moment.
Want ieder mens wordt eens
met pijn en moeite geboren;
bestemd voor het moment dat ook
zijn vreugde kent.…
Ons verloren paradijs ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
508 Op het speelplein van de steden en de dorpen
wordt de voorspelbare eindigheid uitgewist,
gedenktekens van de oude tijd, ook die van
wanhoop en extase, tranen lekken uit werelds
ogen door scheurtjes van de dageraad,
schudt aan de magere stammen van de levensboom
tegenspoed kerft zich in stenen, voorspoed als fossiel
als die de glans van…
de wind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 een ver verhaal
in een wie wil luisteren goed te verstane taal
Stank troep en vuiligheid achtergelaten op zee
brengt ze op haar wijde vegende vleugels mee
Ze heeft het altijd door de eeuwen heen zo gedaan
verwijt haar niks haar treft geen enkele blaam
Wat ik nu vandaag weer hoor vertellen door dezelfde wind
is dat van een reddeloos wanhopig…
Fernando de Noronha
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.208 Nooit heb ik in de neevlen van het Noorden -
Die winters dempen weiden, sloten dicht,
Waarin wanhopige boeren zich vermoorden,
Door Godsdienst en Geweten streng gericht -
Bevroed dat er een land van zonneschijn,
Waar ook de dorste rots bloei moet ontvangen,
Zo godvergeten desolaat kon zijn
Dat het naar 't land der wolken doet verlangen…
Geraakt.....
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
564 Zijn beide oogjes staren
twee handjes in zijn schoot
verdrietig geraakt zonder gebaren
zijn blik zo goed als dood
onderweg heeft hij zijn kindzijn verloren
al had hij geen deel aan deze strijd
zijn wanhoop is geluidloos te horen
je "voelt" de pijn in het leven dat hij lijdt
zijn wiegje stond op de verkeerde plek
geen dag geleefd zonder…
NA EEN LANGE NACHT
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
857 niet horen
en hebt geheeld wat lang was verscheurd
na een lange nacht zijt Gij toch gekomen
na lang smeken en bidden stond Gij daar
hebt Gij eindelijk mijn frustraties ontnomen
en stak een moeilijke puzzel weer in elkaar
na een lange nacht zijt Gij toch gekomen
Gij laat toch geen enk’le mens in de steek
toen ik de strijd opgaf en ging wanhopen…
Feuillemorte rood
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
414 bijster
van de paddenstoelensporen landen wij op zwarte sintels,
ondergrond der 's herenwegen
spartelen al stribbelend
in sluimer van het slinkend schijnsel
in het een na laatst kwartier
van onze metgezellin maan
schimmig in halfduister
landschap, desolaat verlaten
klaagzang in de laatste zeven woorden in 't laatste quadrant
wanhopig…
CHAOTISCHE WERELD
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
882 Geef wanhoop en verdriet geen kans.
Laat je niet meeslepen in polarisatie.
Blijf trouw aan jezelf, straal liefde uit.
Op zich al een fantastische prestatie.
Neem een vastberaden besluit.
Creëer een vredige wereld in je hart.
Als een warm deken om je heen.
Pure magie, een rustig gevoel heel apart.
We zijn met zovelen, nooit alleen.…
Protocol: vriend of vijand?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Een woord als een routekaart
vol belofte van orde,
een bakensysteem in chaos,
structuur in wanhoop—
veilig klinkt het,
maar soms wordt het een tunnel
zonder einde,
waar je alleen nog
loopt op automatische piloot.
Toch, als het samen gemaakt wordt,
kan een protocol fluisteren:
“Hier is houvast.”…
Omgebogen associaties
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
289 Genoegzaam, luxe, luiheid, waan,
dwaasheid, verkwisting, wanhoop -
Ga er niet te luidruchtig op in.
Mits je weet hoe weelde werkt.
Behulpzaam, trouw, gedreven, vreugde,
vlagen, stoornissen, ambities, kunsten -
Wat zijn mensen zonder samenhang?
Eigenwijze individuen?
Goed dat Spirit elke dag weer
veelbetekenend verrijkt...…
Fluisteringen van een Empaat
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
279 Jij bent de echo van wat de wereld vergeet,
een vlam in de vorst,
een bewaarder van pijn,
en van schoonheid verborgen in wanhoop.
Zelfs als de duisternis nadert.
Zelfs als de rivieren tranen dragen,
die niet alleen van jou zijn.
Weet dit: Wij zien je,
en in de stilte van de holte,
eren wij de moed van je hart.…
Beeldschoon
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
320 bleef treuren
treuren om hem
kwijnde weg en verdween
in galmende oorden
werd woorden na woorden
ze vervaagde tot stem
Het meer was kristalhelder
toen hij zich boog
de natuur hield zich stil
het water bedroog
O god, beeldschoon was hij
goddelijk geraakt
voor liefde gemaakt
maar hij kon hem niet vatten
greep door hem heen
en werd wanhopig…
Cogito, ergo sum
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
352 overwegen zwaar zou wegen
al die voors en tegens
Als al ons broeden ons zou voeden
en voor onheil zou behoeden
Als speculeren en bestuderen
ons werkelijk iets zouden leren
en als discussieren zou laten zien
dat we eigenlijk balanceren
omdat we onszelf al tijdenlang
eindeloos imiteren
Als reflecteren zou compenseren
voor alle wanhoop…
Naakte nacht .....
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
1.920 Ik wil jouw lippen op de mijne
handen kroelend door mijn haar
onze lichamen verstrengeld
intens genieten van elkaar
Onder de blote sterrenhemel
de naakte nacht oneindig lang
wil ik elke minuut plukken
de dageraad maakt mij bang
Woeste duinen nodigen uit
tot hartstochtelijk beminnen
alleen de zee hoort ons geluid
de wanhoop in onze zinnen…
levenslang
hartenkreet
4.2 met 51 stemmen
3.049 Ze staat stil, haar hart gaat als een razende te keer
Kijk daar staan ze, daar staan haar belagers weer
Ze ziet de gezichten grijnzen
Ze probeert wanhopig moed te veinzen
Ze draait zich om, ze wil terug
Maar ook daar staan ze al, pal achter haar rug
De angst groeit haar ogen sperren open
De kans is er niet meer om weg te lopen
Ze…
Gestoord
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
2.398 Een scherpe klauw grijpt naar je strot,
Een grom klinkt die verkilt tot op het bot,
Vechten en verzetten heeft geen zin meer, wanhoop slaat toe,
Let’s face it, je bent levensmoe.…
nooit meer
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.327 duizend tranen
Zie je me niet rennen
Vluchtend in zijn armen
Mijn lief, je was zo mooi
Mijn lief, je was me lief
Mijn lief, ik heb je lief met heel mijn hart
Maar lief, je nam het mee
Mee naar een oord
Te ver van hier
Hoe heel je iets wat niet meer is
Mijn hart opgelost in het zuur van liefde
Ik wil je kwalijk nemen
Mijn liefde, mijn wanhoop…