2916 resultaten.
spekstenen muur
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
444 Mijn besluit tekent vaste vormen
op de spekstenen muur
geen hoera maar boekenkunst
legt de twijfel naast de bladwijzer
ben geen archief van oude woorden
maar een lei met vage vegen
doch is er het zwijgen die mijn jeugd
krast op de voegen van de oude kansel
Het zou nu morgen moeten wezen
maar vandaag wil niet verdwijnen
hoe kan…
Platina patina
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
469 een knappe kop
die de spiegel heeft bedacht
waarin je een botsing kunt aangaan
met jezelf
maar dan zwijg ik
overdenken doe ik wel
hoe je reflectie kunt vastleggen
gladschuren en opwrijven met boenwas
water laten verharden in spiegelingen
boven levend water wil ik spreken
spiegel mij met al mijn fier
willen zien hoe machtig
patina kan…
Regendroom
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
605 Nu jouw droom voelt als de regen
kan ik het niet meer droog houden
in mijn huis hier ver vandaan
vergeet de horizon de lente
en alles dat aandachtig was
in het voorbijgaan en het zwijgen
fleurt op als de bloem die jouw liefde is.…
Korte hymne
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 iemand overzag een schaduw
in plotseling besef, helder
zo duidelijk dat woorden
onnodig waren, alles werd denkbaar
overbodig, zonder overtuiging
alleen tastbaar door blindheid
verbaasd door non-woorden
maar niet genoeg om te blijven
binnen de kring van elk zwijgen, dit
moet de stilte zijn, zo dacht iemand
snijlijnen van verveling…
Maanvriend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
702 een verte een brief moet schrijven
plotseling een vreemdeling zonder adres op de oevers
in diepte van het ogenblik, in romantiek zo divers
onder wolken die als slagschepen regen bezorgen
op het hoofd van mijn personage in een droom
ik zie je plotseling op een schimmel maanvriend
in niet te vergeten bezwaren op het grasland
om aan mijn zwijgen…
Die ochtend
gedicht
3.7 met 9 stemmen
3.932 Die ochtend was zij doodgewoon van huis gegaan
in een metallieke limousine met een rozenkrans van schedels
en trompetten stekend uit edele delen, om ze te bedekken tevens;
en ’s avonds was zij nog niet thuis
Ik heb die nacht in onze gemeenschappelijke stilte rondgewaard
maar ditmaal bleef zij zwijgen
Ze was er wel, ze was zelfs overal
maar…
Als
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Als zelfs de schaduwkant
een schaduwkant heeft
voor mij de opgaande zon
in aanzien niet mag stijgen
ik steeds moet afzien van het licht
wat ooit mij is gegeven
waar blijft dan mijn eigen bloei
terwijl alles om mij heen op lente belust is
en juist ik daarover nooit kan zwijgen
daarom
zal ik niet blijven ondergaan
wanneer ik mijn…
Huizen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Hier
huizen de goden
in loden luchten
Hier
hullen de halfgoden
zich in wolken van sinister zwijgen
Hier hebben we
heel wat te duchten:
onheil en 'wee-je-gebeente'
Het is hier
dat de wraakgodinnen
op zoete wraak zinnen
Hier kun je
of slaag
of 'n pak rammel krijgen
Het is hier
dat 'een goed beginnen'
uit den boze is…
Middeleeuwen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
553 Even
is er 'n vleug
van Middeleeuwen
Zie je de monniken
op rij
die monotoon hun liederen zingen
Hun -spreekwoordelijk-
zwijgen
in alle talen
Hun handschrift
-lichtschuw-opgeborgen
in aloude analen
Niet gehecht zijn
aan aardse dingen
hun sobere pij...…
Dolgedraaid systeem
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
507 als een orkaan
giert de koude
wind verwoestend
een dolgedraaid
systeem de
teloorgang van een
cultuur dat het
naakte leven van
mensen uitschakelt
ik zag zwanen
afgetekend tegen
de blauwe hemel
in de aardse
woonsteden
opgetild boven
het grauwe water
met warm
kloppend hart
vechtend tegen
dat wrede
ik zal zwijgen
over dit thema…
Naakte waarheid
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
462 uit een ver verleden
de woorden-zwerver in zijn onderbroek
zijn oude bril beslagen voor zijn ogen
een brok verwijten in zijn stille denken
nu de zilveren spiegel boeken schrijft
hij niet langer kan ontkennen
dat de waarheid meer beklijft
dan het toneelstuk van beminnen
zijn antwoord is deze stilte
omdat er geen geheimen in zijn zwijgen…
Zwijgzame toekomst
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
172 Een stille echo in bodemloze diepte
heeft mij leren zwijgen over het noodlot
dat tergend sloom over de aarde kruipt
in een zwijgzame toekomst leer ik leven
met mijn tekortkomingen in dit aardse bestaan
en ik hoef geen sigaar uit eigen doos
of een stropdas die mijn uitzicht wurgt
ik laat mijn eigen rookwolken verwaaien
en dans in zomerjurk…
blad gevonden van den Eijkelboom
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
591 met een leeg gemoed
hoeft men niet te onthechten
van wat binnen kroelt en woedt
woorden kunnen vrij
geheel eigen op een rij
cliché’s worden gesmoord
het ambacht opent die poort
zo sprak Jan Eijkelboom
dordts poëet met zekeren schroom
want verder zweeg hij heel kies
over de inhoud juist precies
als hij van geheime regels weet
dan is hij…
twee minuten
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
2.316 twee minuten
laten we stil zijn
om oorlog, om haten
om hen die gedwongen
hun huizen verlaten
Endlösung, zuivering
het blijft gewoon moorden
maar laten we stil zijn
't is te gek voor woorden
laten we zwijgen
het is toch gebleken
dat het geen zin heeft
harde woorden te spreken
Ghandi, Joes, King
het blijft gewoon moorden…
Bahasa
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.024 Wie `t Bargoens van de natuur verstaat
haar fluisteren in het verdroogde
waarmee ze lome ossen voedt
-in zengende lucht met scherven paradijs-
vleugen die zich de moesson lokken
de eerste ingehouden zucht waarin geregen
misten, riekt nog voor ze gronden weekt
en zwijgen kan als zij verhaalt
spreekt waarheid zonder taal
Wie zich de stilte…
sorry
hartenkreet
3.8 met 23 stemmen
3.743 Sorry,
Verder zwijg je...
Zwijg jezelf met woorden stil.
In stilte
Onbereikbaar
Voor;
Mijn liefde,woede, angst en
zelfs voor mijn geduld.
Sorry is het grote woord
Waar jij je steeds in hult.
Sorry als ik schreeuw om aandacht.
Sorry als ik zonder tranen
Om wat we waren, hadden, huil
Sorry zelfs voor een lief gebaar.…
Het bomenhuwelijk
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
756 Beweeg niet achter mijn schaduw
de weg naar huis gaat langs stille getuigen
bomen zwijgen over ons huwelijk
terwijl wij niet zwijgen over de bomen
want wij zijn natuurkinderen
volwassenen met zwerversbloed
wij zwerven langs oevers van rivieren
hoe zou ik zijn als eik vraag je
maar ik voel me meer een eikel
hoe zou jij zijn als es vraag…
roerei en champignons
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
536 Dan breken lippen door geluiddicht
zwijgen
Heel voorzichtig vooralsog...zooo
broos
Gevonden hand streelt duizend
woorden
Ultieme stilte is te ver van hier
en voorbehouden aan de dood die voor
geliefden zelfs dan nog niet zal
zwijgen…
Onmacht gevleugeld
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
139 laat
De vogels roeren zich onder het nachtelijk zwijgen,
alsof ook zij niet leren, hetgeen
zij niet verkrijgen.…
Op zoek
hartenkreet
4.6 met 19 stemmen
1.613 Hoor enkel de stem van mijn geweten
Die me het zwijgen oplegt, mijn verdere leven.
Loop weer terug, en ik merk,
Dat er weer een stukje in mij sterft.
Ik lijk wel verdoofd,
Want ik had niet eens in de gaten,
Dat de regen zich mengde met mijn tranen.
Vraag me af, in hoeverre ben ik al dood?…
het laatste
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
831 dit wordt het laatste
nu schrijf ik niet meer
niet dat ik het ooit kon
maar ik probeerde het wel
waar jij me nu plaatste
daar val ik neer
nooit meer die zon
die schijnt op m'n vel
woorden moeten zwijgen
ik wil ze uit m'n hoofd
ik negeer nu hun bestaan
ze zijn hun funktie kwijt
de allerlaatste twijgen
van hun veerkracht beroofd…
Moegestreden
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
2.286 Toen het zwijgen van gisteren
stierf in de sporen van de nacht,
verloor je jouw lichaam,
verhard door een echoënde tijd.
Vandaag verbergen de schaduwen
niet langer meer de woorden
op je magere lijf,
moegestreden leef je langzaam
verder, de leegte achterlatend
in de assen van je gelatenheid.…
nooit bedankt
netgedicht
3.3 met 57 stemmen
21.402 Ik moet zwijgen en voelen
en verder gewoon niks.
Ik wou je zien lachen,
maar ik deed je zeer.…
Buiten- Kunst
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.057 De maïsvelden zwijgen in de avondnevel.
Het zand knerpt onder mijn tenen, ik voel
het lauwe water langs mijn lichaam sijpelen.
Naakt en onschuldig
draai ik mijn voet door de stromingen,
dans ik met de likkende vlammen,
geef ik mijn heupen aan de djembees.
Ochtenddauw kietelt zacht mijn benen,
ontspannen adem ik de sferen in.…
schijnbeeld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 lief slachtoffer
vaak moet
jij veel
energie verspillen
om erkenning
te krijgen
oh wat
een strijd
de dader
blijft ontkennen
hanteert ook
het recht
soms aangaande
het zwijgen
laat dit
een troost
voor jou
zijn mensen
zij die
een gebed
opdragen naar
de heilige
hoge Rechter
houd moed
dappere vechter
de dader
hult zich
in…
Vuurvogel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
789 door de nacht
in doeken gewikkeld
sluipt zijn vlammende staart
voor eens volgde ik
het spetterende schijnen
want vonken weersprongen
of verzon ik ze
het was een reis
over uitgevlakte meren
waar de moeraskoning
het licht uit deed
zelfs het zwijgen liet verdwijnen
alleen in zacht, haast stil gekrijs
klonk de roep van tere tongen
----…
Jij bent mijn oorsprong
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
806 breed
en warm
golven woorden
over lippen
dorsten vingers
langs
liefde, rood
en gewillig
jouw vuur
wil ik zijn
in duizeldiepe kreten
jouw stroom
die in extase schreeuwt
je geurt zo
speels
naar kleine rozen
zo lispelzacht
in het vreemde zwijgen
en wanneer
je schouder naar
morgen danst
waait het leven
door onze…
Rietmaaiers
gedicht
2.8 met 71 stemmen
34.836 Om godswil niet mijn laatste nachtegaal
het zwijgen opgelegd.'
Feloeken en barkassen glijden ginds
tegen de horizon voorbij, ver van
mijn oog en hand. De Eufraat kleur bloedrood.
(Basra, herfst 1991)
---------------------------------------
uit: 'Vrede is eten met muziek', 2005…
rechtspraak
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
971 stil
haast doods
spiedt het verdict
de kamer binnen
de deur knarst
ogen open en schroeft
leugens dicht tot eed
in het geweten
alleenspraak weegt
vleugels, steeds kleiner
zwaarder
in grijze gestaltes
en in het zwijgen van muren
worden gezichten oud
onder de glans
van waarheid
- De internis non iudicat praetor -…
Memo
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.008 al herhaalt
de stilte steeds méér
van alle doden blijf ik het langst bij jou
en bij mijn eigen dood
kopieer ik wel jouw zwijgen; mijn lichaam
scheefbuikig, bloedt toch immers leeg
het schreeuwt : stil toch
je weet dat de aarde kraakt
in kelen van dronkaards
en dat zelfs de glazen broeikas
buiten blijft staan
ik sterf gewoon…