inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 2.268):

nooit bedankt

Ik heb je nooit bedankt,
dat besef ik nu maar pas.
Ik moest zweven en zwerven,
en mijn goden beschimpen.
Ik moest de redder zijn,
die overbodig was.

Ik moest vooruit,
iedereen opzij!
Ik moest zingen en dansen
en mijn vrienden negeren.
Ik wou te groot zijn,
maar wat wou jij?

Ik heb je nooit bedankt,
en nu kan dat niet meer.
Ik moet zwijgen en voelen
en verder gewoon niks.
Ik wou je zien lachen,
maar ik deed je zeer.

Schrijver: Victor Arthur, 3 april 2003


Geplaatst in de categorie: bedankt

3.3 met 57 stemmen aantal keer bekeken 21.070

Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Joyce, 22 jaar geleden
Ik vind het een geweldig mooi gedicht. Mijn complimenten! Echt super.
dorien, 22 jaar geleden
prachtig, een dikke proficiat voor het zo mooi zeggen.
Gangsta, 22 jaar geleden
Mooi gezegd !

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt)