2884 resultaten.
Scrupules zijn vergeten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
497 nog heb ik
de magische boeken
mystieke gezangen
religies die meerdere
levens omspannen
als rugdekking
voor mijn games
die ik speel vandaag
het spel wordt
steeds echter
de mensen slechter
zij schieten zonder
normen en moraal
vinden doden normaal
zonder enig geweten
scrupules zijn vergeten
als ik stap
over de velden
met mijn dode…
De tijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
563 De tijd, neergevlijd op een velours divan,
aanziet nagenoeg achteloos
een optocht van mensen vol als boeken.
Met een geresigneerde handbeweging,
laat hij de stoet des levens passeren,
hautain wuivend, met gebogen pols.
Zelfgenoegzaam ligt hij erbij,
woordeloos manend tot voortgang,
zonder fatsoen en zonder geheugen.…
zonneboot (voor Marina)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
621 als ik
de wereld
wil zien
sla ik een
boek open
nu val ik
stil in jouw
dodenboek
je stem kan
ik niet horen
je kleine lijf
niet van jezelf
een eiland van
pijn ingesloten
als een insect
in barnsteen
vanuit de dood
ontvouwt zich
het broze alleen
zijn dat je in
een trage rit naar
de dood voeren zal
je…
'Eeuwenoud goud'
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
584 graven diep
om water te vinden
Wij zijn
als wortels
van bomen
naar water op zoek
Wij staan
te boek
als een volk
van binnenschippers
van sleepboot en ark
van roeiboot en spanen
van zeelieden, 'Jan-pak-an'
Wij hadden
de wereld scheepsbouw
en handelswaar
te bieden
Ooit turf....…
Wigwam
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
593 Wanneer hij van afgunst smelt
En zich door spijt gekweld bekijkt
Om de rijken met hun bakken geld
Wiens existentie zo geweldig lijkt
Traceert hij het levenspad achter de rug
En hervindt in hem het kind zich retrospectief
In zijn verdrongen verjongingsbron terug
Lief steppend door de lang geleden straat
Of met een boek onder de dekens
Als…
Hoeveel herfsten?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Hoeveel herfsten
zullen we nog
samen wandelen
over het bladgoud
op de paden -verstrooid-
door onze voeten
betreden, belopen
die de weg zoeken
in tunnels
van spetterend
groen en spattend geel
...als 'n omarmen
Niet oud
voelen we ons
als we samen
....wandelen
We 'lezen'
de bladzijden
van de natuur
...als boeken
We…
Bekroont je lach
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
554 en
grote scenes
vertellen hun verhaal
spreken mij aan
omdat ik de tranen
niet heb kunnen drogen
die er in
onmacht en pijn
teveel gelaten zijn
heb de bekende
woorden gehoord
waardoor het niet spoort
maar daar waar
liefde nog
verzachten kan
spant je huid
weer jeugd en steeds
herwonnen levenskracht
bekroont je lach
het boek…
De diamenten dauw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 voor
zinderende woestijnen
irrigeren in het
stille ochtenduur
de diamanten dauw
die door kou tot koele
druppels condenseert
zij zijn watergeesten
die nog wat nevelen
in de vruchtbaarste
seconden van iedere
eindeloze zonnedag
witte flarden zweven
al oplossend rond boven
het kraakheldere zand
dat ooit als paradijs
in alle boeken…
Herinneringen van vandaag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
477 Oude boeken,
die ons onvoltooid verleden
naar een verre toekomst dragen,
kunnen vandaag worden gelezen.
Tijd is een menselijke illusie.
Gisteren lijkt altijd op morgen.
Leven verandert altijd actueel.
Ons leven hebben we te danken,
aan het heden van vandaag.…
Laveren op stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
498 ik zag je gehuld
in eigen muziek
laveren op stilte
pure schoonheid
in sprankelend
speels samengaan
nog zong
de wind zijn
stervende tonen
leidde geluid weg
van gelezen boeken
en begraven dromen
waar woordloos
klanken hun vele
stemmingen etaleerden
sferen kleurden
met pigmenten
uit lichaamstaal
in jouw verschijnen
paarden…
Gedicht voor Oekraïne
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
519 Ik zie de beelden vallen,
knallen
voor haar ogen,
zwart
Een vlag in vlammen,
geen as zichtbaar
De rook over en weer
een herhaling van gevechten
uit boeken vergeeld
De laffe zot schreeuwt
vanuit zijn stoel
De daad zo bruut en zinloos
Waar geen liefde
kan wonen
Hoe ze vallen,
de beelden,
zo sterk
levend geworden
De kracht van…
Ons mooie leven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
406 Ons mooie leven, ingepakt
tegen de kou die terug kan komen:
blikken met bonen, oude kranten
kapotte kleren, potten jam
tot aan het plafond
het harde land, en de harde hand
van de grote leiders, en de kleine
die vochten voor hun eigen voordeel
de helden van staal, later weggescheurd
uit hun huis en uit de boeken
Maar wij zijn er nog, in…
RAUW, het eerlijke verhaal van David de Vos door Marcel Langedijk
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
538 Ik heb het boek besteld
ontvangen, maar nog niet gelezen
zelfs niet de achterkaft
Maar uit publiciteit, de pers
viel mij direct op
zijn, Vos z'n fantasieën
Nou mooie Meneer de Vos, de Evangelist
ik lust U lekker en rauw
maar dat zijn fantasieën
Maar gelukkig ken ik
het verschil tussen
werkelijkheid en fantasie!…
kuriozo
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
156 dan is er een tuin
een gaard vol lover
als kennis van zaken
de tuin is niet ommuurd
en daarom erg dichtbij voor
de tijd van het jaar
de tuin ruikt niet naar
volslagen oude boeken
ook niet naar glas
zolang dit reukloos is
dit uur lijkt meer op ‘n
kalme schaduwzee,
op aarde onder een stolp
uit deze muurloze tuin
kan ik niet ontsnappen…
Ons idee van tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 De idee van gisteren bestaat
bij de gratie van nu vandaag.
Fantasieën over morgen ook.
Wanneer ons geheugen gaat haperen,
verandert ons herinnerde verleden
en onze gedroomde toekomst.
Wanneer ons geheugen weigert,
verdampt ons idee van tijd
en verandert
in onze werkelijkheid.
Ons begrijpelijke begrip van tijd
blijft een verleidelijke…
De dood van Sneeuwwitje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Haar hals, herinner ik me
was een ronde ivoren toren
niet te kort, niet te lang
Sneeuwwitte huid
Sneeuwwitje haar naam
Wie zou er niet van haar houden!
O, haar schouders, stevig
en zacht haar armen en benen
ronde borsten en heupen
rechte rug, volmaakte schoonheid
Spiegeltje, spiegeltje aan de wand
van wie droomde heel het land?
Allemaal…
Ötzi
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
454 wie je ook maar mag wezen
wie je ook maar mag zijn
je bracht een verhaal van
zo’n 5000 jaar geleden
ongewild naar het heden
was je jager jong of zo oud
dat je was verdwaald
of werd je helaas door
een vijand achterhaald
of ben je gewoon tijdens
het jagen uitgegleden
en op je hoofd geland
en was dat het verhaal
en was er verder niet
eens…
een tapijt vol dromen
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.035 onze gedachten bewegen
op een tapijt van dromen
dromen die we in
gedichten verwoorden
onze gedichten verwoorden
tedere gevoelens
gevoelens die uitmonden
in boeiende gesprekken
onze gesprekken schrijven
boeken vol eenzame verhalen
verhalen waarin
sombere gedachten verdwalen
onze gedachten verdwalen
in een tapijt van dromen
dromen…
Liefde
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
1.768 ik sla de bladzijde om
en doe alsof
het leven verder gaat
ik doe het boek dicht
en vraag me af
waar jij nu staat
uiteengescheurd
in twee delen
amper de proloog voorbij
mis ik de pagina's
de liefde, de warmte
tussen jou en mij
beiden ten prooi
in een open veld
onder een blauwe hemel
waar slechts liefde geldt…
DEMASQUÉ
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
3.754 hij zweeg, liet iedereen maar raden
verborg zijn hoofd achter het boek…
Ontsponnen web
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
936 hoofd
winnen heel langzaam terrein
de komma’s zuchten
slechts van schaamte
in het door verstrooiing
spingeragde brein
waar eens letteren lachten
zelfs om voorrang smeekten
liggen nu cryptische zinnen
de hemel te verzoeken
de aarde te mogen verlaten
zonder leeswaardig bestaan
geen woord zal het nog wagen
een dichtsel vol te boeken…
Ergens in Rusland
gedicht
3.0 met 15 stemmen
6.329 - Ik ben, Godzijdank, een figuur in een boek
ik moet er toch niet aan denken
echt te bestaan.-
Zij ventileert alsmaar meer en haar hart
slaat af en toe af.
Alleen lezen helpt.
Als zij leest, knapt zij op.
Dan is het of zij werkelijk leeft.
----------------------------------------------
uit: 'Het verlangen te verdwalen', 2004.…
protestgedicht
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.785 ze zeggen dat hij barst
van ongekend talent
tot dichter bij alledaagsheid
komen ze niet voorbij
de horde der eigenzinnigheid
zo geplaatst, zo gelezen
en gesponnen vindt zijn weg
op het scherm van vervreemding
wat is dat toch, een boek
wel duizend bijbels online
en niemand die ze echt leest
geef mij dat been, beste
vrienden, zo noem ik…
Goddelijke gruwel
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.097 Gruwel dient zich aan
Met uwer aller lot begaan
De geest angstig verward
Sluit het sponzend in het hart
Gevoed door de geletterden
Dringt het in de open wond
Woekert rond om te veretteren
Ieder ander geloof te verketteren
Luistrend naar wat het boek zegt
Met woorden in oeroud geschrift
Genocide moorden terreur volgens gebod
Verschuilend…
runen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
826 alle woorden schieten tekort
bij verlies
je eigen emoties zijn sterker
dan duizend boeken
en 24 tekens…
Lijflied
gedicht
1.9 met 17 stemmen
7.859 Het staat om de dood nog niet te boek,
om de dooie dood niet.
Het voelt nog zo iel aan,
of het mijn tong nog niet kan roeren;
ik voel me beroerd. Hoor hoe
het zou willen schreien.
Ik wil het ooit nog eens op
kunnen schrijven, al is het te weinig
om van te leven, het is om dood te gaan
te veel.…
zomerse waan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
633 boek zwemt
in een spiegeling
van licht op de tafel.
hij ziet een trap
door het raam,
plukt een bloem,
een tulp misschien.
niemand mist er een.
slaat snel het blad
en de hoek om,
gaat naar boven
door hetzelfde raam
in zijn fotoboek.…
grijze vrouw in de trein
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
752 bruin gezicht
omkranst, valt even op
maar onopmerkelijk
maakt kleding haar
tot muis
de vaste reiziger kijkt
door haar heen, haar beeld
valt weg
tegen de achtergrond van
het veranderend landschap
het raam maakt in een flits
een foto, mooi omlijst
zij laat het gaan
wil niet meer weten waar nog heen
ze lijkt zoals ze wegkijkt
van haar boek…
Letters op papier
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
610 haar boek geschreven
in een warme golf van liefde
hartstocht in elke letter
op papier
de vraag kwam
laat me in je armen slapen
zo vol vertrouwen
blonk de flonker
in haar ogen
het tedere in haar stem
de pen in haar hand
volgde haar hartenklop
wees mijn haven
vroeg ze
dat is de zin van mijn leven
de wind fluisterde
haar zinnen
blad…
staat
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
1.440 Alleen de hakken van m`n laarzen
tikken op de stenen
van een in donker gehulde straat
het is net bij iedere stap
in een licht dat af en toe verdwaalt
uit een lantaarnpaal
die daar waarschijnlijk al een tijdje staat
het lijkt dan net
of er een kinderkopjeskoor
zingt en praat
over eeuwen oude praatjesmakers
over boeken van groot vermaak…